Ρε αφού λέμε, το έργο γαμεί! Είχα διαβάσει και το βιβλίο και ήταν επίσης πάρα πολύ καλό και γενικά αρκετά λιγότερο χαοτικό (δεν λαμβάνει χώρα καν σε μια νύχτα αχαχαχ), χωρίς όμως να χάνει αυτό το whimsicality που το έκανε ξεχωριστό.
Στο μεταξύ, μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια (τον Νοέμβρη του '24) είδα και εγώ το Summer Time Machine Blues αχαχαχ. Πολύ διασκεδαστική, κεφάτη ταινία που χειρίζεται την ιδέα της χρονομηχανής άψογα (πέτυχε γιατί τα stakes ήταν τόσο χαμηλά) και νομίζω μου άρεσε πολύ περισσότερο από την παρωδία με το Tatami Galaxy.
Παω να βαλω το blu ray στο wishlist! 
