Ενημερώσεις Κατάστασης Κοινότητας

Thanks! Απο 'δω και στο εξής, yoroshiku~!

Welcome to the forum

u should, that is read the kimi ni todoke manga. εγω το αγοραζω σιγα σιγα και αν και το anime ειναι πολυ πιστο θα βρεις διαφορες εδω και κει αλλα πιο σημαντικα θα το ξανα ευχαριστηθεις λες και δεν την ειχες δει τη σειρα.

Πάλι σεντονάκι βγήκε :P [SPOILER]1) Αυτό πάνω κάτω το καταφέρνεις είτε με το διαχωρισμό της εξουσίας σε τοπικές είτε με το να αποκλείσεις εντελώς οποιαδήποτε παρέμβαση πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα. Π.χ. ο γάμος μεταξύ ατόμων ιδίου φύλου είναι ένα ζήτημα στο οποίο υπάρχουν διαφωνίες. Αν θέλουμε να αφήσουμε περισσότερες επιλογές και δοκιμές να εφαρμοστούν στην πράξη αφήνουμε τις τοπικές κοινότητες να αποφασίσουν το ζήτημα και αποκλείουμε στην κεντρική εξουσία να επεμβει (αυτό που γινόταν πάνω κάτω στις ΗΠΑ μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950). (Το παράδειγμα το γράφω γιατί μιλάμε λίγο στον αέρα μέχρι τώρα, οπότε αν είναι ας έχουμε κάτι ως βάση). Δεν ξέρω τόσο το σύστημα της Κύπρου και πόσο μοιάζει ή όχι με αυτό της Ελλάδας. Στο μυαλό μου είχα κυρίως το σύστημα των ΗΠΑ (primary elections, ο θεσμός της συνομοσπονδίας και η ύπαρξη τοπικών και πολιτειακών δικαστηρίων και συνταγμάτων, κτλ.). Σε σχέση με αυτό το σύστημα όντως οι επιλογές μας είναι λιγότερες. Πρέπει να έχεις υπόψιν σου πάντως ότι στο ζήτημα κομματική γραμμή και το σε τι βαθμό υπάρχει, παίζει μεγάλο ρόλο και ο πολιτισμός ή καλύτερα η κουλτούρα όσων συμμετέχουν στο κόμμα. Το δικό μου πρόβλημα είναι 1) με την λογική "we can make things from a scratch" (το 'γραψα το αγγλοσαξονικό μου :P). Όσοι το προσπάθησαν πάντοτε απέτυχαν και για αυτό θα πρέπει κανείς να είναι αρκετά συντηριτικός βλέποντας το τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή και τα αραβικά κράτη -που ήταν και το αρχικό μας θέμα. Στόχος δηλαδή είναι να κάνεις μικρές αλλαγές στο υπάρχον σύστημα, όχι να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο, 2) η λογική του να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια στο οτιδήποτε αφορά την άσκση της εξουσίας. Προσπάθησε να σκεφτείς π.χ. στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, την πιθανότητα να είχαν αποκαλυφθεί οι κινήσεις του Roosevelt για να υποστηρίξει την Αγγλία και να βάλει τη χώρα στο πόλεμο. Η κοινή γνώμη, όντας υποστηρικτής της απομόνωσης, θα είχε αντιδράσει και παγώσει τις προσπάθειες του προέδρου. Πιστεύω η φαντασία σου μπορεί να σε βοηθήσει στο πόσο διαφορετική μπορεί να ήταν η ιστορία του κόσμου μας. ;) Άσε που μπαίνουν και άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα στη μέση. Π.χ. οι ψηφοφόροι είναι θεμιτό να έχουν τη δυνατότητα επιλογής σε ζητήματα που αφορούν άμεσα τη καθημερινότητα τους και δεν αρκεί η λογική της μίας λύσης για όλους. Από που και ως που η εξωτερική πολιτική μιας χώρας και οι σχέσεις της με τον κόσμο είναι δυνατόν να εξαρτάται από τη μάζα, αποτελούμενη από ανθρώπους άνισους -με διαφορετικές δυνατότητες, φιλοδοξίες, εμπειρίες, διάθεση για συμμετοχή στη πολιτική, κτλ; Έχω άλλο ένα επιχείρημα στο μυαλό μου αλλά δεν θέλω να επεκταθώ. Να προτείνω [URL="http://www.youtube.com/watch?v=2vZymdYMSMQ"]ένα[/URL], [URL="http://fora.tv/2010/07/28/Niall_Ferguson_Empires_on_the_Edge_of_Chaos"]δύο[/URL] η και [URL="http://www.youtube.com/watch?v=OGvYqaxSPp4"]τρία [/URL]video να δείς; Νομίζω ότι από την κουβέντα μας λείπει ένας ορισμός της ελευθερίας. Εγώ την δέχομαι και την αντιλαμβάνομαι ως τον περιορισμό της επέμβασης από ένα ανθρώπινο ον σε θέματα που αφορούν ένα άλλο. Εσύ πως την ορίζεις; υ.γ. μιάς και ανέφερα το θέμα γάμου ομόφυλων ζευγαριών, μπορεί να σε ενδιαφέρει το παρακάτω [URL="http://www.youtube.com/watch?v=pP6UUnEIlJk"]link[/URL].[/SPOILER] υ.γ. αν σε κάποιο σημείο δεν γίνομαι κατανοητός πές μου το, το μπλα μπλα μπλα είναι μια αδυναμία μου και χάνομαι σε αυτό καμιά φορά :P

Ωχ, το άφηνα για πιο μετά και στο τέλος το ξέχασα αυτό. Κοινή πολιτική φυσικά σε όλα τα θέματα που αυτό είναι δυνατό. Σίγουρα δεν μπορείς να κάνεις συμβιβασμούς για τα πάντα, αλλά σε όλα λιγότερα θέματα δεν περνά η μια άποψη μόνο χάρη της ύπαρξης πλειοψηφίας, είναι καλό. Καλύτερο είναι να υπάρχει πάντα ένα κονσένσους, να νομιμοποιείται πιο δίκαια μια πολιτική. Οι απόψεις που ακούγονται δεν είναι τόσες πολλές. Ζω σε μια χώρα που η "κομματική γραμμή" είναι θεσμός απαράβατος. Ακόμα και αν ψηφίσω κάποιον που με εκφράζει, πέραν του ότι ψηφίζω με κάθετη ψηφοφορία άρα με περιορίζει σε έναν σχηματισμό, όταν μπει στην βουλή αυτός θα πρέπει να κάνει ό,τι του πει το κόμμα του. Θέλω να αποδυναμωθεί το κόμμα όπως είναι σήμερα, να ακούγονται ανεξάρτητες απόψεις στην βουλή κατά κανόνα. Όσο αφορά το άλλο, ίσως είναι άστοχο το νέο είδος ελευθερίας. Με την πρόσβαση στην αλήθεια όμως έχεις μια πιο αποτελεσματική ελευθερία, γιατί ξέρεις περισσότερα για τις επιλογές σου.

1) Κοινή πολιτική σε ποια θέματα; Περισσότερες απόψεις σε σχέση με τι; Τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη έχουμε τέτοια ποικιλία απόψεων σε κάθε ζήτημα που ίσως έχει καταντήσει και προβληματική αυτή η κατάσταση στο να ληφθούν οι καλύτερες δυνατές αποφάσεις σε σοβαρότατα ζητήματα, τόσο σαν αυτό της Λυβύης όσο και στα εσωτερικά των χωρών (π.χ. το πως θα αντιμετωπιστεί η κρίση). 3) Δυστυχώς δεν είμαι νομικός για να μπορώ να ερμηνεύσω ολόκληρο το κείμενο στα λινκ που μου έδωσες, νομίζω όμως ότι παρατήρησες και εσύ ότι όπου δεν επαναλαμβάνει την αποφασισικότητα τους για ελευθερία δίνει παραδείγματα από ήδη υπάρχοντες νόμους (από τις ΗΠΑ και την Βόρεια Ευρώπη κυρίως). Δυσκολεύομαι να δώ πως αυτό είναι ένα καινούργιο είδος ελευθερίας ή πως γίνεται κάτι που δεν μπορείς να το βρείς σε άλλες χώρες.

1/2) Όχι, δεν υποστηρίζω το "νόμο της πλειοψηφίας", ίσα-ίσα. Με την μεγαλύτερη πρόσβαση στην κεντρική κυβέρνηση εννοώ ότι θα δίνεται η δυνατότητα να ακουστούν περισσότερες απόψεις και με συμβιβασμούς να βρίσκεται μια κοινή αποδεχτή πολιτική. Αυτό όμως ξέρω ότι προϋποθέτει μεταξύ άλλων να μην υπάρχει "κομματική γραμμή". 3)[url]http://gigaom.com/2010/02/12/iceland-looks-to-create-information-haven/[/url] [url]http://immi.is/?l=en&p=vision[/url]

Καταρχάς συγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση, απλά αυτές τις μέρες ήμουν στο σύμπαν μου και δεν είχα τόση διάθεση να συζητήσω πολιτικά. Χαίρομαι τότε που κερδίζουμε και οι δύο από την κουβέντα :) [SPOILER]1/2) Αυτό που ζητάς, εφόσον το καταλαβαίνω σωστά, είναι το να συμμετέχουν ισότιμα όλοι οι πολίτες στην κεντρική εξουσία και τις πληροφορίες τις οποίες αυτές λαμβάνει. Θέλεις δηλαδή μια κεντρική κυβέρνηση στην οποία όλοι έχουν ισότιμα πρόσβαση και -εφόσον σε έχω καταλάβει σωστά- η γνώμη των περισσότερων σε ένα ζήτημα επικρατεί -όσο αφορά ζητήματα όπως π.χ. η εξωτερική πολιτική. Προσωπικά το θεωρώ βέβαιο ότι κάτι τέτοιο οδηγεί σε δικτατορίες που ασκούνται από πλειοψηφίες, όχι στην ελευθερία καθότι αν μη τι άλλο ένα τέτοιο σύστημα περιορίζει το τι θέλει το άτομο προς χάρη του τι θέλει η ομάδα. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ επιθυμούμε οι άνθρωποι να είναι ίσοι -με την έννοια του να έχουν ισότητα στις ευκαιρίες- από τη φύση τους είναι άνισοι όσο αφορά τις ικανότητες, τις φιλοδοξίες τους, κτλ., και είναι ταυτόχρονα πλάσματα με περιορισμένες δυνατότητες ο καθένας. Οπότε καλώς ή κακώς να λειτουργήσουμε ισότιμα στην διοίκηση δεν μπορούμε. Έχουμε όμως τη δυνατότητα να αφήσουμε στην ιδιωτική σφαίρα όσα τμήματα της ζωής μας αφορούν την ατομική και οικογενειακή μας κατάσταση, ενώ για τα ζητήματα που αφορούν όλους μας και πρέπει να ληφθούν αποφάσεις από τους καλύτερους μας, εκλέγουμε τους αντιπροσώπους μας. Δεν νομίζω ότι ο εθελοντισμός είναι καλό παράδειγμα αφού και σε αυτές τις περιπτώσεις τα άτομα που συμμετέχουν λειτουργούν στα σύγχρονα δημοκρατικά πολιτεύματα, με ένα οικονομικό σύστημα το οποίο τους επιτρέπει –περισσότερο ή λιγότερο- να λειτουργήσουν με βάση τους προσωπικούς τους στόχους. Περί διπλωματίας, θα συμφωνήσουμε πως διαφωνούμε, όπως και για τους Άραβες. 3) Κάποιο σχετικό λινκ; είναι κάπως γενικό αυτό που γράφεις, για αυτό στο ζητάω.[/SPOILER] Υ.γ. Η όλη κουβέντα μου έφερε στο μυαλό τη συγκεκριμένη διάλεξη [URL]http://fora.tv/2005/06/16/Limited_Government_and_the_Rule_of_Law[/URL] Πιστεύω αξίζει να το δείς

:) yoroshiku onegaishimasu!

Hello. Me :nod: to your yuri posts.

Όλοι εδώ αυτό μου λένε! Of course I'm on the right path! ;)

No no, κανένα πρόβλημα, απλά πληροφοριακά ρώτησα. Είσαι Yaoi fangirl αν έχω καταλάβει σωστά; If so, you are on the right path to salvation XD

Λίγο δύσκολο να έχουμε γνωριστεί, αλλά εφόσον είδα ότι υπάρχουν κάποια κοινά ενδιαφέροντα σου έστειλα request. Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα μπορείς να αρνηθείς! xD

Για εμένα δεν είναι απλά ενδιαφέρουσα, αλλά με βοηθά να σχηματίσω τις δικές μου απόψεις (γιατί απόψεις που σχηματίζονται στο κενό δεν έχουν και πολλή αξία) 1/2) Προσωπικά βλέπω την αποκέντρωση της εξουσίας όχι σαν αποδυνάμωση της κεντρικής για χάρη των τοπικών, αλλά εφαρμογή των ιδεών του Open Source στη διοίκηση. Αυτό σημαίνει ισότιμη συμμετοχή όλων στη λήψη αποφάσεων και πρόσβαση στον "πηγαίο κώδικα" του συστήματος διοίκησης. Αυτό το βλέπουμε σε μικρή κλίματα, στην μορφή του εθελοντισμού και των κινημάτων, αλλά όσο ενεργοποιούνται περισσότεροι πολίτες, τόσο πλησιάζει η δυνατότητα για μεγαλύτερη ενεργή συμμετοχή στην διοίκηση. Όσο για την ανάγκη της μυστικότητας, βάζω το δικαίωμα του λαού να ξέρει τι αποφασίζεται για αυτόν πάνω από την διπλωματία. Αυτό βέβαια δέχομαι ότι είναι πράγματι ιδεαλιστικό, αλλά πιστεύω ότι την κυβέρνηση πρέπει να μπορείς να την εμπιστευτείς, και εμπιστοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει με κρυφές αποφάσεις (μετά μοιάζει λίγο σαν DRM η κατάσταση). Όσο για το αν θα έρθει από τους Άραβες κάτι νέο. Άμεσα όχι. Αλλά σε ένα γενικό ξαναχτήσιμο της χώρας, θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν όσα πρόσφατα συνειδητοποιήσαμε ώστε σταδιακά να μετακινηθεί η ιδέα της δημοκρατίας σε κάτι πιο επίκαιρο. Ωστόσο, όπως σημείωσα σε συντομία, αυτό είναι πιθανότητα αλλά όχι απαραίτητα αποτέλεσμα. 3) Η Ισλανδία μετά την πτώχευση της δεν θα ήξερε τι ακριβώς την χτύπησε αν δεν υπήρχε κάτι σαν το Wikileaks και δεν θα μπορούσε να ξέρει που ακριβώς έγιναν λάθη. Γιαυτό και στο νέο ξεκίνημα της έβαλε την διαφάνεια της διοίκησης στη πρώτη γραμμή. Και έχει αυτή τη μορφή, της ενθάρρυνσης της διαρροής, γιατί ξέρουν ότι πάντα θα υπάρχουν μυστικά, όσοι τυπικοί νόμοι για διαφάνεια κι αν ισχύουν. 4) Να 'σ' καλά.

[FONT=Verdana][SIZE=2]Το συνεχίζω από εδώ καθότι έχει αρκετό ενδιαφέρον η κουβέντα αλλά η τρύπα έχει αρνητικότατη ιστορία σε τέτοιου είδους συζητήσεις και για αυτό δεν θέλω να το τραβήξω εκεί. [/SIZE][/FONT][SPOILER][FONT=Verdana][SIZE=2][QUOTE]1) Συμφωνώ, μέχρι τώρα δεν είχαμε κάτι σαν αυτό που λέω και ούτε και τώρα έχουμε όση θα έπρεπε. Πιστεύω όμως ότι σε σχέση με τον περασμένο αιώνα, άλλαξαν αρκετά πράγματα που να μας επιτρέπουν να σχεδιάζουμε μια τέτοια πιο λειτουργική δημοκρατία, συνδυάζοντας τα μέσα που ενεργοποιούν μαζικά τους πολίτες, πιο ανοιχτή πολιτική σκηνή -αποκεντρωμένη- και νομοθεσίες που να εξασφαλίζουν ότι ακόμα και αν υπάρχουν μυστικά πίσω από την κυβέρνηση, αυτός που νιώθει ότι πρέπει να τα αποκαλύψει δεν θα βρεθεί σε στρατιωτική φυλακή. 2) Αυτό πιστεύω ότι οι πολίτες της Αιγύπτου και της Τυνησίας θα μπορούσαν να το πετύχουν, αλλά στην Αίγυπτο τουλάχιστον επενέβη η Αμερική, άρα δεν τρέφω ελπίδες για ανάδειξη ενός νέου τύπου δημοκρατίας. 3) Η Ισλανδία όμως, μετά τις δικές της -οικονομικές- ταραχές έκανε βήματα προς αυτά που περιέγραψα.[/QUOTE][/SIZE][/FONT][QUOTE] [FONT=Verdana][SIZE=2]Quote:[/SIZE][/FONT] [FONT=Verdana][SIZE=2]Serif θεωρούνται τα καταλληλότερα γράμματα για καλή και εύκολη ανάγνωση δοκιμάζω να αλλάξω το μέγεθος μπας και σε βοηθήσει αύριο περισσότερο [/SIZE][/FONT] [FONT=Verdana][SIZE=2]4) και για το άσπρο λένε ότι είναι κουραστικό, αλλά εγώ στον υπολογιστή δεν μπορώ να έχω σκούρα φόντα. Πάντως τα Serif σου ήταν πρόβλημα τη νύχτα, που ο εγκέφαλος υπολειτουργεί. Τώρα εντάξει.[/SIZE][/FONT][/QUOTE][FONT=Verdana][SIZE=2] 1 & 2) Υπάρχουν κάποια πράγματα που στη φύση του ανθρώπου είναι σταθερά. Οι θεσμοί στους οποίους ζούμε δεν διαμορφώθηκαν χθες αλλά είναι έτσι με την σημερινή τους μορφή λόγω των α και β δοκιμασιών που πέρασαν. Κάνε π.χ. τον κόπο και διάβασε κάποια περίληψη της περιόδου που οι ΗΠΑ λειτουργούσαν με βάση τα λεγόμενα "Άρθρα της Συνομοσπονδίας." Πρόκειται για μια περίοδο που το σύνταγμα της χώρας περιόριζε έντονα την κεντρική εξουσία -και την έκανε εύκολα κατακριτέα στον οποιονδήποτε- και τον έλεγχο που μπορούσε να ασκήσει στους πολίτες της. Αν ο στόχος είναι η αποκέντρωση μιλάμε για το καλύτερο παράδειγμα που έχει βιώσει ο κόσμος μέχρι σήμερα. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό και οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι με αυτή τη μορφή διακυβέρνησης η χώρα δεν θα υπήρχε σήμερα. Αλλά το σύστημα της χώρας είναι μακράν από τα πιο αποκεντρωμένα και καταφέρνει να ισορροπήσει την ανάγκη για ισχυρή διακυβέρνηση με την ελευθερία του κάθε ατόμου. Αυτό που προσπαθώ να σου πω είναι πως καλώς ή κακώς δεν μπορεί να υπάρξει κάποιου νέου είδους δημοκρατία και αυτό δεν έχει σχέση με τα μέσα τα οποία έχουμε αλλά με το τρόπο που λειτουργούν οι άνθρωποι γενικότερα. Τα όρια της ελευθερίας που μπορεί να έχει μια κοινωνία έχουν δοκιμαστεί πολλές φορές και πιστεύω έχουν καθοριστεί πλέον σχετικά καλά στην πλευρά του κόσμου που ζούμε. Αν μη τι άλλο, αν ήταν να εμφανιστεί αυτό το νέο είδος ελευθερίας αμφιβάλω αν θα εμφανιζόταν από ένα αμόρφωτο, ιδιαίτερα θρήσκο λαό ο οποίος αυτή τη στιγμή απλά δείχνει να ξεσπάει για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα του. Άσε που και η μυστικότητα είναι κάτι το ιδιαίτερα σημαντικό. Γιατί για να υπάρξει διπλωματία αρκετά πράγματα πρέπει να γίνουν κάτω από το τραπέζι. Και το να αποκαλύψεις κάθε μυστικό της εκάστοτε κυβέρνησης δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι γνωστοποιείς την πραγματικότητα -η πλειοψηφεία του κόσμου και πάλι θα προτιμήσει να μάθει από κάποιον τρίτο το τι έχει ειπωθεί, συνήθως επειδή συμφωνούν μαζί του ιδεολογικά ή επειδή τον συμπαθούν περισσότερο σε σχέση με τους ανθρώπους τους οποίους διαφωνεί. 3) Δεν έχω παρακολουθήσει την περίπτωση της Ισλανδίας, θα ήθελες να μου πεις ποιες εξελίξεις έγιναν ακριβώς εκεί τις οποίες θεωρείς θετικές; 4) Χμ, αυτό είναι σχετικό. Στο χαρτί είναι κανόνας απαράβατος το λευκό φόντο για καλή ανάγνωση, αλλά ο υπολογιστής εκπέμπει κατευθείαν φώς οπότε δεν πιστεύω πως μπορεί να υπάρξει απόλυτα ένας κανόνας.[/SIZE][/FONT] [FONT=Verdana][SIZE=2]Και όπως βλέπεις τώρα χρησιμοποιώ sans serif για να σε βοηθήσω :P[/SIZE][/FONT][/SPOILER][FONT=Verdana][SIZE=2] [/SIZE][/FONT]