Κρίμα, νόμιζα ότι μιλούσαμε υπό άλλες βάσεις, αλλά βλέπω ότι πρέπει να καταφύγω στα παλιότερα μέσα. Τα βάζω γιατί καλό είναι να υπάρχουν και να διαβαστούν, και σας απειλώ ότι θα τα ξαναχρησιμοποιήσω.
Rape Vs Murder
Rape culture 101
What is rape culture
Victim blaming anti rape campaign
Γιατί αν δε ζούσαμε στην κουλτούρα του βιασμού δε θα είχαμε ανάγκη από τέτοια πράγματα.
Ομοίως.
Ομοίως.
Ομοίως.
Ομοίως.
Γιατί αυτό πρέπει να πολλαπλασιαστεί εκατοντάδες φορές για να αντικατοπτρίζει την έκταση και τη συχνότητα του θέματος.
Διευκρίνηση περί privilege.
The Male Privilege Checklist
White Male Privilege
Straight White Male: The Lowest Difficulty Setting There Is
Μπόνους προεκτάσεις αυτού
http://www.rolereboot.org/culture-and-politics/details/2012-07-why-most-mass-murderers-are-privileged-white-men
http://gawker.com/5973485/the-unbearable-invisibility-of-white-masculinity-innocence-in-the-age-of-white-male-mass-shootings
Περιττό να πω ότι δε διάβασα παραπάνω απο ελάχιστα απο το barrage των τεκμηρίων που θέτεις αλλά ενώ με τα περισσότερα συμφωνω (κάποια είναι κοινή λογική βασικά), ακόμα και στα λίγα που διάβασα παρατήρησα κάποιες παρανοήσεις, ή τουλάχιστον πράγματα με τα οποία διαφωνώ.
http://www.uhs.uga.edu/consent/index.html
Το όλο concept του consent is sexy μοιάζει με ωραιοποίηση μιας συμβατικής ηθικής και δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει το consent με κάτι τόσο υποκειμενικό που ανταποκρίνεται μάλιστα περισσότερω στο άλογον μέρος της ψυχής παρά στο συνειδητό και λογικό του ανθρώπου όπως το sexiness. Κάποιοι το βρίσκουν sexy και χωρίς consent, και κάποιοι το βρίσκουν sexy μόνο όταν δεν υπάρχει consent. Επίσης παρουσιάζει το sex σαν κάτι που υπάρχει για όλους και που όλοι είναι ίσοι σ' αυτό, πράγμα που δεν ισχύει σύμφωνα με την κοινωνική πραγματικότητα, στην οποία το να κάνει κανείς σεξ με τα άτομα που θέλει δεν είναι απλά ζήτημα επιλογής ή "άδειας", αλλά τίθενται πολλά εμπόδια (εμφάνιση, αντικοινωνικότητα, εσωστρέφεια) που μπορούν να προκαλέσουν σε ένα άτομο (άντρες και γυναίκες) σεξουαλική καταπίεση, πράγμα που αν τραβήξει πολύ μπορεί να έχει...άσχημες συνέπειες, χωρίς σε καμία περίπτωση να δικαιολογώ το βιασμό.
Απλά οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει δεν είναι μόνο "χαχαχαχαχα θα τη γ@μησω και θα το αξίζει". Εν τέλει αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι η πράξη είναι παράνομη, και δικαίως. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία των περιπτώσεων βιασμού γίνονται απο γνωστά στα θύματα άτομα παρά indiscriminately.
Το ίδιο θα ήθελα να απαντήσω και σε αυτό:
rape is a type of torture - an exceptionally malicious act that has, at its core, no purpose except to inflict exceptional pain on you.
Ο βιασμός όντως είναι βασανισμός ως πράξη, αλλά στη συνείδηση του θύτη δεν είναι πάντα βασανισμός, αλλά εκπλήρωση μιας ανάγκης εις βάρος ενός άλλου. Είναι συγκεκριμένες οι περιπτώσεις όπου ο βιασμός συμβαίνει για λόγους επιθυμίας για βασανισμό (πχ war rape, από κατα συρροήν εγκληματίες ή συμμορίτες, ή σε περιπτώσης φανερής ψυχοπάθειας). Είναι σαν να λέμε ότι κάθε κλέφτης είναι κλεπτομανής.
Επίσης, σχετικά με αυτό:
http://www.thefword.org.uk/blog/2012/07/policing_blame
Το poster δίνει ένα παράδειγμα των όσων μπορεί να συμβούν σε μια γυναίκα που δεν προσέχει την κατανάλωση του αλκοόλ όταν βγαίνει, ανάμεσα στα ατυχήματα μπορούν να συμβούν ευκολότερα και εγκλήματα. Αυτό δεν αναιρεί την ευθύνη του θύτη, αλλά το θέμα είναι ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι δεν πρέπει να προσέχουμε τι κάνουμε και που όταν βγαίνουμε απλώς επειδή στο δικό μας δεοντολογικό συννεφάκι οι βιασμοί δε συμβαίνουν και επειδή νομίζουμε ότι η ασφάλεια θα έπερεπε να είναι αυτονόητη.Το ζήτημα είναι ότι οι βιασμοί (όπως και οι ληστείες ή οτιδήποτε άλλο) συμβαίνουν και εμείς έχουμε χρέος απέναντι στον εαυτό μας και κανέναν άλλο να ξέρουμε να προστατευόμαστε με όποιο τρόπο μπορούμε. Είναι σίγουρο ότι το αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις (η τουλάχιστον να τις ευνοήσει) και εκ μέρους του θύτη και του θύματος.
Επιπλέον, σχετικά με αυτό:
"A person who is intoxicated cannot legally give consent. If you’re too drunk to make decisions and communicate with your partner, you’re too drunk to consent".
Όταν είναι μεθυσμένος ο άντρας μήπως παύει να είναι θύτης επειδή δεν ελέγχει τον εαυτό του;
Όταν είναι μεθυσμένοι και οι δύο και οι κατάσταση γίνει λίγο...βίαια απο τη μια πλευρά μπορεί τότε να κατηγορηθεί μόνο η μία;
Μπορούμε απλά να βγάλουμε το συμπέρασμα "μην κάνετε σεξ όταν είστε μεθυσμένοι";
Αν δεν απαλλάξουμε τους ανθρώπους απο την ευθύνη που έχουν για όσα κάνουν, είναι εύκολο με τη δικαιολογία του αλκοόλ όλοι να μοιάζουν με θύματα.
Asking for and obtaining consent shows that you have respect for both yourself and your partner
Ακριβώς.
Η ανάγκη του ανθρώπου για σεξουαλική επαφή όμως δε συμβαδίζει πάντα με το σεβασμό απέναντι σε κανέναν.
Όταν πχ ένα μεθυσμένο άτομο προκαλεί σεξουαλικά ένα άλλο άτομο που πιθανώς να μη γνωρίζει καν, προφανώς δε το σέβεται εξ αρχής, απλά ο ένας βλέπει τον άλλο σαν σεξουαλικό αντικείμενο. Σε ένα άτομο που δεν βρίσκεται καν στη νοητική κατάσταση για να δηλώσει consent αλλά αφήνει το σώμα του να δρα πριν απο το κεφάλι του προφανώς και δεν αρμόζει ισότητα, εγκράτεια και σεβασμός. Αρκεί τα πράγματα να μη γίνουν βίαια στο σημείο που να αγγίζουν το βασανισμό. Τότε δεν είναι το consent το θέμα, αλλά η βιοπραγία απέναντι στον άλλο.
Τέλος:
it destroys your bodily and sexual autonomy.
Για μένα δεν υπάρχει καμία πραγματική σωματική αυτονομία απο τη στιγμή που δυνητικά το σώμα μου βρίσκεται στο έλεος του καθενός. Τη σωματική μου αυτονομία μπορεί να μου την καταστρέψει και ένα ατύχημα, είναι κάτι τυπικό και όχι πραγματικό, γιατί η αυτονομία είναι συνυφασμένη με τη δύναμη, και όταν έχεις ανάγκη τον νόμο και τις πλάτες της αστυνομίας για να προστατέψουν την "αυτονομία" σου, μάλλον δεν έχεις εξ αρχής ουσιαστική αυτονομία.
Θα μου πείτε "Και τι πρέπει να γίνει; Είναι η αυτοάμυνα λύση; Φταίμε εμείς που είμαστε αδύναμοι;"
Όχι, απλώς η ζωή είναι βασισμένη σε μια μεγάλη φυσική αδικία και οι κοινωνίες είναι βασισμένες σε μια σύμβαση μεταξύ δυνατών και αδυνάμων, προνομιούχων και μη προνομιούχων, δυνητικών θυτών και θυμάτων πίσω απο το κάλλυμα κάποιων κοινών δικαιωμάτων και μιας κοινής αξιοπρέπειας χωρίς ουσιαστικό λόγο και αιτία, και χωρίς καν να ανταποκρίνεται σε μια μόνιμη πραγματικότητα.
Πάντως, αυτό που μου μένει απο αυτό είναι μια απορία.
Ποιος είναι τελικά ο σκοπός του φεμινισμού;
Να αποδείξει την πραγματική ισότητα των δύο φύλων, ή να εξισώσει δικαιωματικά τα δύο φύλα υπερασπιζόμενος το φύλο που παρουσιάζεται φανερά ως πιο αδύναμο και θύμα σε κάθε περίπτωση;
Είναι τελικά ο ρατσισμός απέναντι στις γυναίκες καθαρά ζήτημα κοινωνικών συνθηκών (όπως ο φυλετικός) ή η αντιμετώπιση αυτού είναι αντιμετώπιση της ίδιας της φύσης;
Edited by Kamui, 27 February 2013 - 00:44.
