@Βabba
Διαφωνώ με την αντίληψή σου για τον νόμο ως έννοια.Πόσο μάλλον όταν τα περισσότερα βασικά σκέλη του σημερινού δικαίου πρωτοεμφανίστηκαν κατά τα μισά του 18ου,συγκεκριμμένα με το ρεύμα του κλασικισμού και κύριο εκπρόσωπο τον C.Beccaria.Δεν χρειάζεται κανείς να έχει και πολύ εξειδικεύμενες ιστορικές γνώσεις για να ξέρει πως καμία πλειοψηφία δεν συναίνεσε στους περισσότερους εκ των νόμων.Το ότι με το πέρασμα του χρόνου και με αρκετές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα παγιώθηκαν και δεν προκαλούν πια αίσθηση,δεν αλλάζει αυτό το γεγονός.
Το ότι οι νόμοι αποτελούν προιόν κοινωνικής σύμβασης ιδεολόγημα είναι,όχι πραγματικότητα.
Nice point (πωπωπω πως έχει ανέβει το επίπεδο στις κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις στο forum
). Ίσως να είναι ιδεολόγημα εν μέρη, αλλά δείχνει τουλάχιστον μια κατεύθυνση των πραγμάτων όπως θα θέλαμε να είναι. Κάτι το οποίο αξίζει να επιδιώκεις.
Black Kaiser και αυτό που λέει η mono και αυτό που λέει ο Babba, αλλά και ο zane απαντάνε στο ερώτημά σου.
Παίδες, δεν έχω ακούσει ένα επιχείρημα γιατί δεν έπρεπε να συλλάβουν αυτόν τον άνθρωπο που έκανε κατι που είναι ενάντια σε συγκεκριμένα άρθρα/άρθρο της νομοθεσίας.
Babba, οι νόμοι δεν είναι ουρανοκατέβατοι. Θεσπίζονται από την πολιτεία η οποία εκλέγεται από τους πολίτες, σωστά;
Υπάρχουν εκατοντάδες νόμοι που αντικρούουν ο ένας τον άλλον, που είναι αντισυνταγματικοί, άρθρα του συντάγματος που αντικρούουν το ένα το άλλο και πάει λέγοντας και κλαίγοντας. Και όλα είναι θέμα ερμηνείας μερικών ανθρώπων.
Παρέβλεψες τελείως αυτό που είπε η mono. Εφόσον ισχύει το παραπάνω και οι νόμοι είναι αντικείμενο υποκειμενικής ερμηνείας, το τι είναι αποδεκτό ή όχι έχει ουσιαστική σημασία για την απόφαση που θα παρθεί στην κάθε περίπτωση. Κάτι που συνδέεται με το παρακάτω και την συζήτησή μας.
Μια μεταξύ μας συμφωνία για το τι είναι αποδεκτό και τι όχι. Καθώς οι συμφωνίες αυτές είναι δυναμικές και οι συνθήκες αλλάζουν, η οπτική των ανθρώπων αλλάζει, η ίδια η κοινωνία αλλάζει, και οι νόμοι αλλάζουν. Δεν αλλάζουν με το να λέμε "είναι νόμος, άρα ακόμα κι αν είναι λάθος, πρέπει να τον εφαρμόσουμε", αλλά από δυναμικές αντιδράσεις της πλειοψηφίας, η οποία μπορεί να καταργήσει ή να αλλάξει έναν νόμο μη κοινής αποδοχής. Το ερώτημα είναι "συμφωνούμε ή όχι με τον συγκεκριμένο νόμο"; Συμφωνεί η πλειοψηφία;
Επειδή λοιπόν οι νόμοι δεν είναι θεόσταλτο δώρο χωρίς αντιφάσεις και περιθώρια υποκειμενικής ερμηνείας, η κριτική και η ερμηνεία των νόμων και η τηρησή τους δεν είναι ξέχωρα θέματα.
Και επιπλέον υπάρχει μια μικρή αντίφαση σε αυτά που λες:
Ουσιαστικά ο κάθε νόμος είναι απόρροια των δημοκρατικών θεσμών, της πλειοψηφίας και όπως ο ίδιος είπες, οφείλει ο κάθε πολίτης να τον δεχτεί.
Εξιδανικευμένη είναι πχ η άποψη "έχουμε δημοκρατία" και άλλα πόσα πράγματα
Κάτι που μας φέρνει ξανά στο θέμα που έθιξε ο Zane.
τα περισσότερα βασικά σκέλη του σημερινού δικαίου πρωτοεμφανίστηκαν κατά τα μισά του 18ου,συγκεκριμμένα με το ρεύμα του κλασικισμού και κύριο εκπρόσωπο τον C.Beccaria.Δεν χρειάζεται κανείς να έχει και πολύ εξειδικεύμενες ιστορικές γνώσεις για να ξέρει πως καμία πλειοψηφία δεν συναίνεσε στους περισσότερους εκ των νόμων.Το ότι με το πέρασμα του χρόνου και με αρκετές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα παγιώθηκαν και δεν προκαλούν πια αίσθηση,δεν αλλάζει αυτό το γεγονός.
Μην περνάτε γρήγορα τα ποστ των συνομιλητών σας για να βγάλετε το συμπέρασμα που θέλετε, δώστε τους λίγο χρόνο, κάνει την κουβέντα πιο ενδιαφέρουσα για εμάς που σας παρακολουθούμε να επιχειρηματολογείτε.
Edited by Gilmaru, 24 September 2012 - 14:56.
