50 replies to this topic

[Kai]

Δεν είναι ακριβώς έτσι. Είναι άλλο το να εκτιμάς τον αγώνα και τις ζωές πολεμώντας απέναντι σε μια εμετική ιδεολογία και όσους αμάχους έχασαν τη ζωή τους είτε από τις κακουχίες είτε από ακόμα χειρότερες συνθήκες, το έβλεπα και στους παππούδες μου τι άσχημες αναμνήσεις κουβαλούσαν και με δυσκολία μιλούσαν ποτέ γι'αυτά. Ναι, συμφωνώ ότι δεν πρέπει να τα ξεχνάμε, ουτε να τα σβήνουμε από τα βιβλία μας για να μην ξαναγίνουν. Το θέμα μου με την ταινία είναι ότι με την σκηνή που επέλεξε να κλείσει έγινε ένα κανονικό guilty trip. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φυτεύσεις ενοχές σε μια γενιά που έφταιγε σίγουρα για τον πόλεμο και επίσης δεν είναι ότι δε συνέβαλε στη μετέπειτα ανάπτυξη. Δεν μου φάνηκε καθόλου σαν μήνυμα δεν τώρα ωραία επικράτησε η ειρήνη, πιο πολύ α είδες τι περάσαμε εμείς, εσύ τα έχεις όλα. Και ας μην ξεχνάμε και πώς, γιατί και με τι βαθμό φανατισμού μπήκε η Ιαπωνία στον πόλεμο, όχι οτι έφταιγαν τα μικρά παιδάκια γι'αυτό. Σχετικά με το τελευταίο έχω διαβάσει οτι και ο Miyazaki σαν τον Takahata είχε πάθει λίγη αμνησία στο The Wind Rises αλλά δεν το έχω δει για να το επιβεβαιώσω.

Το θέμα του λογαριασμού με ενοχλούσε ακριβώς για αυτό που είπες. Δε μου φαίνεται ότι ήταν λογικό το παιδάκι να ακολουθεί λογική ενήλικα. Εμένα αν έβλεπα την αδερφή μου να καταρρέει προτεραιότητα μου δε θα ήταν τα λεφτά πάντως. Οπότε μου φάνηκε κάπως φθηνό σαν δράμα, καθόλου αστείο αλλά φθηνό. Προσωπικά θεωρώ ότι το in this corner of the world είναι πολύ καλύτερο σε εκτέλεση μιας και σκιαγραφεί την άγνοια που είχαν πολλοί από την αρχή και ακολουθεί γεγονότα μεχρι την ατομική οπότε ότι συμβαίνει έρχεται πιο φυσικά. Το barefoot gen απο την άλλη είναι πιο σοκαριστικό στις περιγραφές μμιαςιας και τα είχε βιώσει όλα ο mangaka αλλά λίγο πιο τίμιο ως προς την ιδεολογία της εποχής για τον πόλεμο.

Άντε να κλείσω και με το κλισέ οτι το θεωρώ λίγο υπερτιμημένο το GoF.

[Petran79]

Από τις ταινίες με αυτή τη θεματολογία, θεωρω καλύτερη την Rail of the Star, μιας και μεταφέρει τα πράγματα από την άλλη μεριά,δηλ σε μια ιαπωνική οικογένεια στην κατεχόμενη Κορέα και το τί επακολούθησε μετά.

[Kai]

Διάβασα την υπόθεση, ακούγεται αρκετά καλή, θα την τσεκάρω, πρώτη φορά είδα να αναφέρεται.

[Petran79]

Διάβασα την υπόθεση, ακούγεται αρκετά καλή, θα την τσεκάρω, πρώτη φορά είδα να αναφέρεται.

Ναι, ο σκηνοθέτης ήταν από τους καλύτερους γιατί ήταν από την παλιά γενιά που σκεφτόταν εκτός πλαισίου anime. Τσεκαρε και την ταινία του Bobby's in Deep

[Hazuki]

Τελικά ο δημιουργός της ταινίας δεν ήταν και τόσο καλός άνθρωπος ...

 

https://www.animenewsnetwork.com/interest/2018-08-13/in-new-book-ghibli-suzuki-reveals-isao-takahata-as-notoriously-difficult-director/.135444

 

Grave of the Fireflies character designer and animation director Yoshifumi Kondō is one such person. Suzuki visited Kondō in Sendai after he had finished work on Whisper of the Heart. They had a two-hour conversation where Kondō told Suzuki that Takahata had "tried to kill him" and that even thinking about Takahata would cause Kondō to tremble.

Kondō fell ill at the age of 47 and died in 1998, after his work on Princess Mononoke. Suzuki, Miyazaki, Takahata, and another animator that Suzuki refers to as "S-san" all attended his cremation. S-san had worked with Takahata and Miyazaki since their time at Toei Animation. During the cremation, Suzuki says that S-san said aloud, "It was Paku-san that killed Kon-chan, wasn't it?" The air in the room froze until Takahata quietly nodded.

According to Suzuki, Miyazaki has claimed that he's the only person to survive Takahata. The studio continued to lose potential artistic successors due to Takahata's work expectations.

"You are overworked and exhausted. You have to prepare for yourself to break," Suzuki said.

Publisher Shinchosha was involved with the production of The Grave of the Fireflies. Its representative Takashi Nitta told Suzuki he had worked with writers like Seichō Matsumoto, Renzaburo Shibata, and Kōbō Abe, but compared to Isao Takahata, they all seem normal. Suzuki also described him as someone who never thanked any of the Ghibli staff for their contributions.

[denvertz007]

Μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με το"Graves of the Fireflies":Eπισημη προβολή στις Ιαπωνικές Κινηματογραφικές Αίθουσες:16 Απριλίου 1988 ημέρα Σαββατο.Σκηνοθεσια:Ισαο Τακαχατα.Ενας από τους ιδρυτές του περίφημου Κινηματογραφικού Στούντιο"ανιμ",το"Τζιμπλι"Εκτός από σκηνοθέτης,είναι και σεναριογράφος,και έχει κερδίσει"Διεθνή αναγνώριση"για το έργο του.Εχει σκηνοθετήσει επεισόδια σε σειρές"ανιμ"όπως"Η Άννα του Γκριν Γκεημπλς".Εκεί σκηνοθέτησε τα επεισόδια 1,2,3,4,6,7,8,9,10,11,12,13,17,18,20,23,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34,35,36,38,39,40,41,42,43,44,47,48,49,50,καθώς επίσης και στην"Χαιντι",μόνο στα 3 πρώτα επεισόδια.Εχει κάνει επεισης και την μουσική διεύθυνση της ταινίας"Kiki Delivery Service"του Χαγιαο Μιγιαζάκι καθώς επίσης ήταν παραγωγός στο"Κάστρο στο Ουρανό"(Castle in the Sky),καθώς σκηνοθέτησε και άλλα"ανιμ".Σενάριο:Ο ίδιος.Εχει γράψει το σενάριο της ταινίας"Ο γείτονας μου ο Τοτορο",αλλά και στην ταινία"Οnly Yesterday"παραγωγής 1991,καθώς έχει γράψει σενάριο και σε άλλα"ανιμ".Διάρκεια ταινίας:88 λεπτά.Η υπόθεση της ταινίας είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ιάπωνα συγγραφέα Ακιγιουκι Νοσακά.Ο συγκεκριμένος συγγραφέας,ήταν επεισης δημοσιογράφος,τραγουδιστής(!)και στιχουργός,καθώς επίσης και μέλος της Ιαπωνικής Κυβέρνησης.Το μυθιστόρημα"Ο τάφος με τις πυγολαμπίδες"το εμπνεύστηκε,από τις δικές του εμπειρίες στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο,κατά την διάρκεια των Αμερικανικων Αεροπορικων Βομβαρδισμων.Παντως πριν γίνει ταινία"ανιμ"το συγκεκριμένο βιβλίο,προσπάθησαν να πλησιάσουν τον συγγραφέα,κάποιες Κινηματογραφικές Εταιρίες,και να τον πείσουν να τους δώσει τα πνευματικά δικαιώματα,να το κανουν ταινία με ηθοποιούς.Ο ίδιος όμως αρνήθηκε λέγοντας,ότι είναι αδύνατον να απεικονιστεί η.."άγονη καμένη γη"που απεικονίζεται στο βιβλιο.Οταν όμως οι υπεύθυνοι του στουντιου"Τζιμπλι"του είπαν ότι θέλουν να το κάνουν ταινία"ανιμ"ο ίδιος έμεινε έκπληκτος.Και όταν διάβασε το σενάριο της ταινίας,τελικά έδωσε την έγκριση του.Ακομα μεγαλύτερη έκπληξη του προκάλεσε το γεγονός,όταν είδε το πόσο τέλεια αναπαραστηθηκαν οι ορύζονες και το αστικό τοπίο.Το προσωπικό του στούντιο ανήκε σε μια γενιά,που δεν είχε..."βιώσει"τον πολεμο.Οταν Ισαο Τακαχατα προσέγγισε τον Νιζό Γιαμαμότο να αναλάβει την θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή,αρχικά σκόπευε να αρνηθεί με το σκεπτικό:"Δεν θα μπορούσε κάποιος που βίωσε τον πόλεμο και γνωρίζει τις συνθήκες εκείνης της εποχής να τον απεικονίσει καλύτερα ρεαλιστικά;"Ο Νιζό Γιαμαμότο ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής στην σειρά"ανιμ""Κόναν το παιδί του μέλλοντος"παραγωγής 1978,καθώς επίσης συνεργάστηκε με τον Χαγιαο Μιγιαζάκι στις ταινίες"Κάστρο στον Ουρανό","Πριγκίπισσα Μονόνοκε"και το"Spirited Away".Πάντως στις χώρες της Δύσης"Ο τάφος με τις πυγολαμπίδες"θεωρείται"αντιπολεμική"λόγω της..."γραφικής"και..."συναισθηματικής απεικόνισης"των κλειδιών επιπτώσεων του πολέμου σε μια κοινωνία και στα άτομα που την αποτελούν.Η ταινία εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά στις προσωπικές τραγωδίες που προκαλεί ο πόλεμος,αντί να επιδιώκει να τον εξυμνήσει ως μια ηρωική πάλη μεταξύ ανταγωνιστικών εθνών.Τονιζει ότι ο πόλεμος είναι η αποτυχία της κοινωνίας να εκτελέσει το πιο σημαντικό καθήκον:Να προστατεύσει τον λαό της.Ωστοσο ο Τακαχατα αρνήθηκε επανειλημμένα ότι η ταινία ήταν αντιπολεμική.Ο ίδιος είπε,ότι δεν είναι αντιπολεμική,και δεν περιέχει κανένα τέτοιο μύνημα.Αντιθετα ο Τακαχατα είχε σκοπό να μεταφέρει την εικόνα στα 2 αδέλφια,που ζουν μια αποτυχημένη ζωή λόγω της απομόνωσης από την κοινωνία και να προκαλέσει συμπάθεια,ιδιαίτερα σε άτομα στην εφηβεία και τα 20 τους χρόνια.Οιμπυγολαμπιδες στην ταινία απεικονίζονται ως σύμβολα διαφόρων θεμάτων,όπως τα πνεύματα των χαμένων παιδιών οι φωτιές που έκαψαν τις πόλεις,οι Ιάπωνες στρατιώτες,τα μηχανήματα του πολέμου,και η αναγέννηση της ζωής μέσω της φύσης.Παντβς θεωρείται μια από τις πιο..."θλιβερές ταινίες"που έγιναν ποτέ.Αυτες είναι μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ταινία"Ο τάφος με τις πυγολαμπίδες".Θέλω να ακούσω τις απόψεις σας για τα σχόλια που έγραψα.Τις περιμένω.Ευχαριστω..