Community Status Updates

1) Θεωρείς πως το περιεχόμενο της ελληνικής tv έχει καμιά σχέση με το κοινό του; 2) Απαιτήσεις υπάρχουν, κατανάλωση υπάρχει ακόμα και αν δεν εκπληρώνονται; If it exists; Δηλαδή ποιες άλλες μορφές εικόνας θα βρούμε στον χώρο αυτό; Όταν κάτι μπαίνει απρόσκλητο, φυσικά και μας χαλάει. Δεν λέω για τέτοιες αυτονόητες περιπτώσεις. 3) Μόνο αν διαβάσω κάτι που έχει σχέση με την κοινωνία. Αυτό με τους villains ήταν άκυρο. Κυρίως τους θαυμάζουμε γιατί κάνουν όσα δεν μπορούμε να κάνουμε και να βγάλουμε το άχτι μας, και χωρίς επιπτώσεις. Σε ρώτησα αν είσαι οκ και τι είχες :P

1) What about ελληνική τηλεόραση; Please elaborate. 2) Actually έχουν απαιτήσεις. Δηλαδή ακόμη και μια ρομαντική ταινία μπορεί να είναι πάρα πολύ ωραία και καλοφτιαγμένη. Αν παρακολουθήσεις σοβαρή συζήτηση και ξέρεις το manga θα καταλάβεις το γιατί. Για το πιο κάτω θα πω μόνο την γενικά παραδεκτή αλήθεια, if it exists there is p0rn of it. To animation δεν αποτελεί εξαίρεση. Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω πώς αυτό συνδέεται με την αποδοχή. Το fanservice χωρίς να κρύβομαι καθόλου πίσω από το δάχτυλό μου, ναι με χαλάει όταν μπαίνει απρόσκλητο εκεί που δεν χρειάζεται. Και σε αυτό βάζω και το μη σεξουαλικής φύσης fanservice. 3) Και ενδεχομένως θα χάσεις μεγάλο κομμάτι από την υπόθεση, καθώς δεν θα σου βγάζει νόημα. Και θα κατηγορήσεις το έργο ενώ δεν θα φταίει αυτό αλλά εσύ. 4) Tώρα για το πώς θέλουν οι fujoshi τα είδωλά τους και τι εστί αυτό είναι άλλη συζήτηση. Γεγονός παραμένει όμως ότι υπάρχει διαφορα ανάμεσα σε μη πραγματικό είδωλο χαρακτήρα, etc. Δεν είναι ανάγκη να περιορίζεται μονο σε ιδιαίτερη ομάδα "bitches be crazy" τυπου. Πολλοί λατρεύουν τους villains αλλά αν έβλεπαν πραγματικό άτομο με κακή συμπεριφορά δεν θα τον είχαν ως είδωλο.

1) Φυσικά και μπορείς να τα απομονώσεις. Τα μέσα και η κοινωνία μπορούν να μην είναι καθόλου συμβατά μεταξύ τους. Βαρβάτο παράδειγμα η ελληνική τηλεόραση. Δεν μπορείς να τα βάλεις στο ίδιο τσουβάλι γιατί είναι 2 διαφορετικοί οργανισμοί, που λειτουργούν διαφορετικά. 2) Η καλή αντιμετώπιση είναι συνήθως προσανατολισμένη προς το κοινό, το οποίο yaoi fandom δεν θα έλεγα πως έχει απαιτήσεις για φοβερή πλοκή κτλ, αλλά για μερικά στάνταρ πράματα. Σαν τους τόννους ρομαντικών ταινιών-σαβούρας. Όσον αφορά την αισθητική, άλλο εννοώ. Σε περιεχόμενο που γενικά αποδίδεται φωτογραφικά και όχι με άλλα τεχνικά μέσα (δεν φτιάχνεις τσόντα με ειδικά εφέ :P ), το animation κατάφερε μια χαρά να εισχωρήσει. Είναι μια αισθητική που είναι το ακριβώς αντίθετο από εκείνη της πορνογραφίας (στο θέμα της φωτογραφικότητας). Τώρα για το fanservice, κατά βάση δεν μας χαλάει, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Αν το έκοβαν μαχαίρι, όσοι τίτλοι βασίζονταν επάνω του θα είχαν θέμα, αλλά όσοι το είχαν απλά σαν ένα στοιχείο έξτρα δεν νομίζω να πλήττονταν. 3) Φυσικά και μπορώ να αγνοήσω το πλαίσιο. Με ενδιαφέρει το έργο, δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις παθογένειες της ιαπωνικής κοινωνίας που τα ελάχιστα που έχω ακούσει μου κάνουν την τρίχα κάγκελο. 4) Οι fujoshi είναι ιδιαίτερο είδος παραφιλίας. Για τον απλό λόγο πως η σεξουαλικότητά τους είναι το αντίθετο από αυτή των ειδώλων τους. Πολύ ισχυρή περίπτωση. Και θα το θέσω ωμά. Κάθε fujoshi που θα ήθελε τα είδωλά της από την πραγματικότητα να μην είναι straight, ή έστω straight μόνο για πάρτη της, είναι μεγάλη υποκρίτρια. Ή σε σοβαρή σύγχυση. Το γεγονός πως σ' έναν φανταστικό χαρακτήρα συγχωρείς είναι φυσιολογικό και δεν παύει να είναι έντονη παραφιλία. Είσαι καλύτερα σήμερα ρε; Έχεις τίποτα; Σ' έχει φάει καμιά δουλειά/σχολή/υποχρεώσεις;

Χτες ήμουν λίγο κομμάτια οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να απαντήσω. Θα σταθώ σε κάποιες παρατηρήσεις 1) Δεν μπορείς να απομονώσεις τα media από την κοινωνία, καθώς αποτελούν μέρος της, και διαμορφώνονται με βάση αυτήν (και τούμπαλιν). Το να λέει κανείς ότι με ενδιαφέρει αυτός ο τομέας και μόνο μου φαίνεται εξαιρετικά μονομερές σαν άποψη. 2) Μα και η ίδια η αντιμετώπιση των media προς το genre δεν είναι καλή. Πχ στα yaoi, η τελευταία φορά που είδα σοβαρό story στον anime τομέα ήταν μια 20ετία πριν με το ΑnK. Και ακόμη και στα manga τα καλά και υπεύθυνα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Για ποια αισθητική μιλάμε όταν πίσω από την δημιουργία της πλειοψηφίας των hentai/yuri/yaoi δεν κρύβεται η "αίσθηση του ωραίου" αλλά η εκμετάλλευση του αγοραστικού κοινού και το γρήγορο κέρδος; 3) Θεωρώ εξαιρετικά μονομερές το να αγνοείς το πλαίσιο στο οποίο δημιουργείται κάτι. Δεδομένου ότι τα manga και τα anime είναι ιαπωνικά πώς μπορείς να λες ότι δεν σε ενδιαφέρει ο χώρος στον οποίο δημιουργήθηκαν; Και ο mediakos και ο κοινωνικός; Πολλά πράγματα σε αυτά δεν βγάζουν νόημα με την δική μας λογική, αν τα εντάξεις όμως στο πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκαν καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα πράγματα. 4) Δεν θεωρώ ότι είναι το ίδιο πράγμα. Το υπαρκτό πρόσωπο, είναι στην σφαίρα της πραγματικότητας ο χαρακτήρας και το 2D animation, όσο καλοδουλεμένα και όσο πειστικά και να είναι παραμένουν στην σφαίρα του φανταστικού. Τι εννοώ. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο σε yaoi fangirls να ξενερώνουν όταν μαθαίνουν ότι ο αγαπημένος τους ηθοποιος/τραγουδιστής είναι gay irl (κάποιες άλλες αφηνιάζουν ακόμη πιο πολύ αλλά ναι υπάρχει και αυτή η τάση XD), ενώ με τον ρόλο ή τον anime χαρακτήρα είναι kyaaa kyaaaaaa kyaaaa so cute. Επίσης στον ρόλο, και τον φανταστικό χαρακτήρα "συγχωρείς" πολύ περισσότερα πράγματα από ότι σε πραγματικό άνθρωπο.

Και περιμένω απάντηση :P

[URL="http://animaple.deviantart.com/art/Fusion-279424090?q=boost%3Apopular%20max_age%3A168h%20penguindrum&qo=26"]lol[/URL]

every day until you ll like it [youtube]aSYBuRMI7Zw[/youtube] tuturuuuuuuuuu

Εννοώ τη σφαίρα αποδοχής των media, όχι της κοινωνίας. Είμαι καθαρά mediaκος στις απόψεις μου, δεν με ενδιαφέρουν οι κοινωνικές θεωρίες, τα σπιράλ της σιωπής (δηλαδή η μη εναντίωση στην κοινή γνώμη). Μιλάω για τον χώρο παραγωγής τέτοιου περιεχομένου, που το παράγει συνειδητά και με συγκεκριμένο στόχο, και για το κοινό που γνωρίζει πολύ καλά τι καταναλώνει. Όλα είναι κομμάτι ενός χώρου. Και ξέρεις που έχω γραμμένη την ιαπωνική κοινωνία; Στα βιβλία κοινωνιολογίας!!!! Πάρτε τα και κάντε τα κλύσμα Αγγλικανοί Ασιάτες!!! Άλλο τα μέσα και άλλο η κοινωνία. Η παραφιλία προς τους αληθινούς ανθρώπους, τους χαρακτήρες που τους απεικονίζουν αληθινοί άνθρωποι και στους καθαρά 2D, είναι το ίδιο φαινόμενο, σε κλιμακούμενη ένταση. Δεν θέλω να αρπαχτώ, σόρρυ αν είμαι πολύ έντονος σε κάτι τέτοια, αλλά μισώ τον πουριτανισμό και τις παλαβομάρες της κοινής γνώμης. Don't take offense (αλλιώς σε λιάνισα :P )

Δεν απειλείται με αποκλεισμό το κοινό των hentai yuri yaoi αλλα και τα genre τα ίδια? Mιλάμε για τo κοινό των manga εκείνων ενάντια στα οποιά στην Ιαπωνία λαμβάνονται ολοένα και περισσότερα περιοριστικά μέτρα με την αιτιολόγηση της "διαφθοράς συνειδήσεων"; Για το κοινό εκείνο το οποίο λούζουν με χαρακτηρισμούς όπως "ελαττωματικό DNA" ακόμη και επίσημοι αξιωματουχοι της χώρας; Ακόμη και εκτός Ιαπωνίας δηλαδή και πιο συγκεκριμένα στο δικό μας forum, πόσες φορές ο όρος fujoshi έχει αναφερθεί υποτιμητικα; Αρκεί μόνο να σκεφτείς ότι η άποψη του μέσου seinen/shounen fan είναι αποκομμένη από το genre το οποίο διαβάζει κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τα παραπάνω είδη. Γι αυτό και όταν αυτός θα πει μια ******* θα πουν "α κοίτα εναν ηλίθιο" ενώ όταν αυτό το κάνει μία κοπέλα που διαβάζει yaoi, η απάντηση θα είναι " ηλίθια fujoshi" με το genre το οποίο διαβάσει να χρησιμοποιείται συμπληρωματικά και εξίσου υποτιμητικά με την άποψή της. Είναι αυτό αποδοχή; Ο Brad Pit και η Megan Fox είναι υπαρκτοί άνθρωποι με προσωπικότητες και χαρακτήρα και γενικότερη στάση ζωής. H Lucy Heartfilia είναι ένα 2D αποκύημα της φαντασίας. Επίσης άλλη η αγάπη/μίσος για τον Edward από το Twilight και αλλο για τον ηθοποιό Pattison. Το ίδιο προσιτοί είναι όλοι στον μέσο άνθρωπο αλλά δεν θεωρώ ότι είναι και το ίδιο πράγμα. :)

Επειδή τα σπουδάζω τα μέσα, πίστεψέ με, δεν τα βγάζω απ' την στομάχα μου. Εκμετάλλευση του κοινού από το χώρο; Άρα και ο χώρος και το κοινό τα έχουν αποδεχτεί. Είναι κάτι που, ναι μεν δεν είναι καθολικά αποδεκτό και δέχεται κριτική σαν πολιτική, αλλά έχει ήδη περάσει στη σφαίρα αποδοχής και το κοινό δεν απειλείται με κανενός είδους αποκλεισμό. Ας μην ξεχνάμε μάλιστα πως μιλάμε για έναν λαό μεγάλων σεμνότυφων υποκριτών. Ποια η διαφορά ανάμεσα στα bishonen, τον Brad Pit, τη Megan Fox, τη Lucy Heartfilia και τον χλεχλέ από το Twilight;

Okαy, sorries! :3 (μερικές φορές δυσκολεύομαι να κρατηθώ...)

Αλήθεια!? :3 Τώρα καταλαβαίνω γιατί συνέχεια απαντάς όταν γράφω-ttebayo για Naruto (κυρίως στην AG). Φχαρίστω αλλά με κάνεις και ντρέπομαι.:blush2:

Μακάρι να ήταν τόσο ρομαντικά τα πράγματα αλλά δυστυχώς δεν ισχύουν αυτά που λες. Μέθοδοι εκμετάλλευσης του αγοραστικού κοινού μέσω του fanservice είναι και τα μεν και τα δε. Τώρα για την ελευθερία του χώρου αλλά και το από που πηγάζει πολλές φορές ο θαυμασμός για τις περσόνες don't get me started. :)

Και για να γίνω σαφής. Τα χεντάι είναι μια ένδειξη της εκτίμησης και της ευρείας διάδοσης της animated αισθητικής. Τα yaoi-yuri είναι ένα δείγμα της ελευθερίας του χώρου και οι παραφιλίες ένδειξη της αισθητικής του μέσου.

Σε σχολική εφημερίδα? Ε ντάξει δεν νομίζω ότι θα ήταν και το καλύτερο να τα αναπτύξει. Όπως είπα και πριν για το περιορισμένο του χώρου υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα θέματα. :3