Ενημερώσεις Κατάστασης Κοινότητας

Τι ειδε!!?? ο.Ο:kakaka: Της αρεσε τελικα το OP?

Sorry που άργησα να σου απαντήσω, είχα διάφορα... Καλά κάνεις και σου αρέσει το One Piece :kakaka: (θα είδες λογικά ότι κι εγώ αυτό ψήφισα :tensai:). Aφού σε χαρακτήριζε το post ελπίζω να σε βοήθησε!! Εμένα μου είχε συνέβει και με μουσική!! Προσπαθούσα να βάλω στα αδέρφια μου One Piece και Metal κι αυτά τίποτα... (μια απ'τις αδερφές μου εντέλει είδε!!) Πάντως ευχαριστώ για τα λόγια σου και αν είναι θα τα πούμε και μέσα!!!

Done ;)

Αξιζει πολλα.. Απο τα καλυτερα Shounen που εχω διαβασει. Ριξε του μια ματια, σου εγγυομαι οτι δεν θα χασεις το χρονο σου. Και ισως να σου διατυπωθει η απορια πως ο ιδιος mangaka εκανε αυτα τα 2 manga. Φαινομενικα παρομοια, ωστοσο διαφορετικα σε πολλα επιπεδα και κυριως στην ποιοτητα.

Οχι,αξιζει κατι;

Αληθεια, το Rave Master, το προηγουμενο manga του Hiro Mashima το εχεις διαβασει?

Φυσικα και δεν εστεκε. :D Αλλα ειδα πως πηρες ενα πιο σοβαρο υφος,και ειπα"ωχ,αυτος ειναι απο τους κλασικους Shounen haters"...Οσο για το οτι μας τελειωναν οι κακοι,αλλο ενα στοιχειο [B]παρα[/B]τραβηγματος του Fairy Tail.Συγκριτικα με τα αλλα 2 shounen(naruto,OP) που εχουν πολυ βασικους και αυστηρα καθορισμενους αντιπαλους.Υπερβολικη λεξη το "αυστηρα",αλλα τουλαχιστον δεν ειναι η γελοιοτητα του FT.

Ενω η πρωτη εστεκε δηλαδη?:sadist: Φυσικα και το ειπα για πλακα. Αν και μπορει να εχει και καποια θετικα αποτελεσματα γιατι μας τελειωναν οι κακοι.

Η δευτερη εξηγηση δεν στεκει,γιατι το συγκεκριμενο time skip ειναι παγκοσμια πρωτοτυπια του Mashima...Εκτος και αν το'πες για πλακα :P

[IMG]http://s2.postimage.org/1uzc4zx39/SH_2_Y.jpg[/IMG]

Ουσιαστικα μπηκες στο ζουμι της υποθεσης και την ειπες σε ολους...Και μ'αρεσε το συγκεκριμενο ποστ γιατι ηταν σαν να χαρακτηριζες εμενα και γιατι μου αρεσει τοσο το One Piece. Τωρα οτι δεν καταλαβαν τι ηθελες να πεις,δεν φταις εσυ γι'αυτο... :ureshii:

Χαχα, που το ξέθαψες αυτό;!!:oo: Ναι, σε εκείνη τη φάση είχε πέσει πολύ έντονη "συζήτηση" για τα 3 μεγάλα shonen (όπως θα είδες!!) και έτσι υπήρξε περιθώριο για κάτι τέτοια κατεβατά... (το δικό μου, του Kenny, κ.α.)!! Ευχαριστώ πολύ, πάντως, χαίρομαι που σου άρεσε :ureshii:!! Είχα προσωπικά περάσει την ίδια κατάσταση με φίλους μου (και όχι μόνο για anime...) οπότε και το φιλοσόφησα έτσι και το μοιράστηκα, μήπως κι έτσι ηρεμήσουν και λίγο τα πνεύματα!! Βέβαια δεν είδα και την τρελή αλλαγή στη συνέχεια, αλλά οκ, ό,τι κατάφερα κατάφερα :canthelp:!!

Το Friend request το εκανα για αυτο το επικο ποστ [SPOILER] [QUOTE]Το σχέδιο κατ' εμέ είναι παιδικό στο one piece (όχι άθλιο, δε βρίσκω το λόγο να χαρακτηρίζεται έτσι αφού ως προς το στόχο που θέλει να πετύχει είναι αξιοπρεπές αλλα τεσπαν) αλλα ακριβώς αυτό γουστάρω αφού με ξεκουράζει. Οι μονολογοι του άιζεν, όπως αυτός που ανέφερα, (και κάποια αντίστοιχα στο ναρούτο) οντως ειχαν κατα καιρους επικες στιγμές, αντίθετα στο ΟΡ αντε κανας ΒΒ ή DonFlamingo και πολυ σπάνια. Στο μόνο που θα διαφωνήσω είναι στα σχέδια των μαχών που κατα καιρούς όντως χάνεις τα μπάλα αλλά αυτό ισχύει και για τα τρία εξίσου. Μεγάλο μείον τους, απλώς υποθέτω οτι καποιος που εχει λιώσει το συγκεκριμένο μανγκα καταφέρνει και βγάζει άκρη πιο εύκολα λόγω συνήθειας. Επίσης λοιπόν αυτό που μου αρέσει στο ΟΡ είναι η έλλειψη μονολόγων και "ανυπέρβλητων ατακών". Από αυτέ είχα χορτάσει διαβάζοντας το Spawn (ειλικρινά θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να πλησιάσει κάποιος τον Todd Mcfarlane σε αυτόν τον τομέα) αλλά και Allan Moore και Frank Miller. Οπότε από εκεί είμαι ήδη καλυμμένος. Εκεί ήταν και που το ΟΡ με πήγε ακόμα παραπέρα. Όλα τα "μαθηματα" γίνονται με πράξεις και όχι με λόγια στο ΟΡ. Αυτή είναι η μαγκιά. Ο λουφυ είναι ένας τύπος που: Εχει την στόφα του ηγέτη = ΔΕΝ αμφιβάλλει ποτέ, πάντα ξέρει τι ειναι σημαντικο και τι όχι. Βγάζει σε όλους παρατσούκλια. Δεν αναγνωρίζει τον πιο δυνατό ταδε την πιο όμορφη δείνα. Ειναι "αυτός με το φτερο, εκείνη με την ουρά, ο παππούλης, η γιαγιάκα, ο ανεμομυλος, ο βαρέλης κτλ. Παίρνει τα κόμπλεξ τους φόβους τις παραξενιές και τις ασχήμιες των άλλων και τους τα πετάει στα μούτρα (μηδέν τακτ λέμε όμως!), ξεροντας οτι αρχικά θα τσαντιστούν αλλά μετά θα γελάν και οι ίδιοι με τις βλακείες που ασχολούνται, και έτσι κάπως τα ξεπερνάνε. Ζει την κάθε μέρα σαν τελευταία. Φαι γελιο, ύπνος και περιπέτεια. Δεν φοβάται το άγνωστο αλλά γουστάρει κιόλας. Δεν νοιάζεται ποιος θα τον παρεξεγήσει για το τι λέει πως φερεται, πως τρωει, αν ειναι γυμνος κτλ. Διαβάζει τη σκέψη των άλλων, ξέρει πότε λένε αληθεια ή όχι, πότε λένε κάτι γιατι το θέλουν και το πιστεύουν και πότε το κάνουν για τους άλλους. ξερει ποτε να τους αφήσει ελεύθερους και πότε να τους πιέσει. Ξέρει ποτε, τι, και πως να ακούει. (E.Q. 200+) Δε μιλάει πολύ, και ποτέ για το τι εχει κάνει. Ότι ειναι για τους άλλους ηλίθιο, τρομακτικό, άσχημο, άχρηστο για αυτόν είναι "κουλ". Μια κατσίκα, μια φουρτούνα, ένας γίγαντας ένα ζόμπι, ένα ζωο που μιλάει κ.α. Δεν βλέπει ανώτερους και κατώτερους. Δεν τον νοιάζει ούτε το παρελθόν του ουτε κανενος άλλου. Το σήμερα μετράει μόνο. Διάλεξε όλους τους απόβλητους που δεν είχαν τίποτα να χασουν, και τους έμαθε να ανήκουν σε ομάδα και να αγαπάν τον εαυτό τους. Τους έδωσε κάτι να πιστέψουν και να αγαπήσουν και να θέσουθν ως κίνητρο. Τους έμαθε να διασκεδάζουν ασχέτως με το τι θλιβερό είχαν ζήσει, και να ζουν την καθε μερα σαν τελευταία. Ακόμα κι αν ο ίδιος κάνει κατι καλύτερα από τον άλλο θα παει να του πει μπράβο και θα χαρεί μαζί του. Εχει απίστευτη ικανοτητα αναλυσης δεδομένων και τη χρησιμοποιεί κυρίως σε αυτό που ξέρει καλύτερα (στη μάχη). Βρισκει παντα τροπους να εκμεταλλευτει το φρουτο του στο επακρο και χρειαζεται μονο μια φορα για να βρει την αδυναμια του άλλου (Δείτε με Enel/Lucci). Τον ενδιαφέρει ο δρόμος και όχι η κατάληξη. Θέλει το καλύτερο και όχι το συντομότερο. Οσοι δεν τον ξέρουν τον υποτιμάνε. Οσοι τον ξέρουν τον θεωρούν τον μεγαλύτερο άνθρωπο που έχουν γνωρίσει. Δεν υπάρχουν ταμπέλες (καλοι, κακοι, WG, Pirates, bandits, bounty hunters etc.)Υπαρχει μονο Ζορρο, Κομπυ,Μπαγκυ κτλ. "Η μεγαλύτερη του δυναμη είν αι η ικανότητα να κάνει συμμάχους όπου πάει" Και η σκηνή που αφησε πίσω κατ'εμέ όλα τα άλλα του είδους [B]Spoiler:[/B] οταν πανω στην εξεδρα δεμένος ξεροντας ότι θα πεθάνει (με τη λεπίδα να κατεβαίνει στο λαιμό του) έχοντας ζησει καθε λεπτό στη ζωή του χαμογελάει και λέει σόρρυ παιδιά, εγώ μέχρι εδώ κατάφερα να πάω! Ο τύπος είναι γαμάτος, και πλαισιώνεται αψογα και απο πλήρωμα που τον συμπληρώνει, και θεωρείται από παντού χαζούλης. Αυτό είναι το ωραίο με τον όντα. Έφτιαξε κάποιον που ζει λίγο πολύ όπως θά 'πρεπε ίσως να ζούμε όλοι μας, και για τους περισσότερους (όχι μονο haters αλλά και φαν του ΟΡ) είναι ένας χαζούλης σε ένα παιδικό. Αλλά για αυτό μου αρέσει επειδή ακριβώς έχει ουσιαστικό ρεαλισμο, και στα ασήμαντα καθόλου. [U]Δεν[/U] έχει μασημένη τροφή, τρελούς μονολόγους, σκηνές που εστιάζουν στο "ουσιώδες" κτλ., αλλά πολλές φορές τα σημαντικότερα είναι σε λεπτομέρειες που μπορούν και να περάσουν απαρατήρητες. Ολα ομως εξηγούνται ακομα κι αν χρειαστεί να τα ξαναδεις. Με λίγα λόγια έχει δυο τρόπους να το δεις. Ο ένας είναι για όλους αυτούς που το έχουν κανει τοπ, και ο άλλος για πιο "Out of the box" καταστάσεις.[/QUOTE][/SPOILER] Απο 'κει και περα,ειναι δικη σου αποφαση αν θα το δεκτεις,υπερμεγιστε Lord!!!!:8):

Αγαπω αυτο το ποστ [SPOILER] [QUOTE]Για αρχή θα ήθελα να πω: "Μη εν τω πολλώ το ευ" Δεν θεωρώ σοβαρό επιχείρημα τις πωλήσεις, βραβεία κτλ. Οκ, έχουν κάτι να πουν αλλά όχι πολλά. (Το Twilight ούτε εμένα μου άρεσε). Αρχικά, γενικά για τις σειρές έχω να πω ότι οι mangaka άνθρωποι είναι. Δεν θα μπορούσαν να φτιάξουν κάτι τέλειο που να αρέσει σε όλους και σε όλες ούτε είναι ιεροσυλία το να κατακρίνεις κάποια σειρά τους. Εμένα πχ. που μου αρέσει πολύ το One Piece με έχω πιάσει πολλές φορές σε κατάσταση θυμού όταν μου μιλάνε αρνητικά για αυτό (την οποία ευτυχώς ήλεγξα). Επίσης θυμάμαι ένα φίλο μου (που έχει 1ο το Naruto) να γίνεται άλλος άνθρωπος όταν του το θίγανε. Πέραν του ότι μπορεί να είναι απλά άποψή του, πιστεύω ότι κυρίως φταίει κάτι άλλο. Το έχω φιλοσοφήσει ως εξής: Όταν έχουμε δει κάτι (το οποίο είναι και σε αρκετή ποσότητα) και μας έχει δώσει απίθανα συναισθήματα, έχουμε δεθεί με τους χαρακτήρες, έχουμε δακρύσει με τις ιστορίες και γενικότερα όταν μας έχει αγγίξει, πλέον έχει γίνει προσωπικό. Όπως συμβαίνει και με τη μουσική, τις ταινίες και πολλά άλλα, θέλουμε να "δείξουμε" αυτό το συναίσθημα στους άλλους και να τους κάνουμε να το αισθανθούν. Οκ, ποιοί από σας έχετε βάλει σε φίλο/συγγενή ένα τραγούδι που σας πόρωσε και όταν η αντίδρασή του ήταν: "Ε, καλούτσικο είναι..." εσείς ξενερώσατε και σκεφτήκατε ότι αυτός δεν ξέρει από μουσική; Φαντάζομαι οι περισσότεροι. Έτσι λοιπόν, στην προσπάθειά μας να μεταβιβάσουμε αυτά που ζήσαμε και νιώσαμε στους γύρω μας, είμαστε σε μια κατάσταση: [I]"Έλα να σου δείξω τι είδα και με πόρωσε, να πορωθείς και εσύ"[/I]. Όταν αρέσει στον άλλον, ωραία. Όταν όμως δεν; Τότε είναι που αρχίζουμε να [B]ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ[/B]. Φοβόμαστε ότι θα χάσουμε αυτό το συναίσθημα που μας έδωσε, φοβόμαστε ότι η κρίση μας είναι λάθος και επειδή δεν το θέλουμε, κατηγορούμε την κρίση του άλλου, φοβόμαστε ότι επειδή μας αρέσει εμάς και όχι των υπολοίπων χάνουμε την άποψή τους για εμάς, αισθανόμαστε πιο μακριά από αυτά τα πρόσωπα. Το αποτέλεσμα; Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια [B]επιβαιβέωσης[/B], ΔΕΝ ΑΚΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ να έχουν οποιοδήποτε ελλάτωμα και ΠΛΗΓΩΝΟΜΑΣΤΕ όταν μας παρουσιάζουν ένα. Ε λοιπόν, [B]ΟΧΙ[/B]! Και το One Piece θα έχει κακό σχέδιο, και το Bleach δεν θα αρέσει σε μερικούς και ότι άλλο θέλει ο καθένας, έχω περάσει προ πολλού το στάδιο όπου το έπαιρνα προσωπικά. Σε μια σχέση μεταξύ ανθρώπων αυτά πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένα αν θέλουμε αυτή η σχέση να είναι υγιής. Δεν μπορώ να βλέπω αυτή τη συζήτηση να γίνεται όπως όταν 2 φίλοι μου διαφωνούσαν για το αν υπάρχει θεός ή όχι (ούτε εκεί θα έπρεπε, αλλά πάει στο καλό).[/QUOTE][/SPOILER]Μπηκες αμεσως στο θεμα της σηζητησης και εκανες ολους τους αλλους να φαινοντε....."γατακια".!!! :P

[QUOTE]Οι οικογενιακές ιστορίες είναι μια αξιοπρεπέστατη και πολύ αξιόλογη εκπομπή που παρουσιάζει το βάσανο "του απλού κόσμου". Ειδικά αυτό που μιλάει στην κάμερα και λέει στον κάμερα μαν να σταματήσει να γράφει ή να περάσει μέσα είναι ένα απολύτως ρεαλιστικό κομμάτι της καθημερινότητας μας.[/QUOTE] I loled hard!! :hihi2: