Community Status Updates

Το Friend request το εκανα για αυτο το επικο ποστ [SPOILER] [QUOTE]Το σχέδιο κατ' εμέ είναι παιδικό στο one piece (όχι άθλιο, δε βρίσκω το λόγο να χαρακτηρίζεται έτσι αφού ως προς το στόχο που θέλει να πετύχει είναι αξιοπρεπές αλλα τεσπαν) αλλα ακριβώς αυτό γουστάρω αφού με ξεκουράζει. Οι μονολογοι του άιζεν, όπως αυτός που ανέφερα, (και κάποια αντίστοιχα στο ναρούτο) οντως ειχαν κατα καιρους επικες στιγμές, αντίθετα στο ΟΡ αντε κανας ΒΒ ή DonFlamingo και πολυ σπάνια. Στο μόνο που θα διαφωνήσω είναι στα σχέδια των μαχών που κατα καιρούς όντως χάνεις τα μπάλα αλλά αυτό ισχύει και για τα τρία εξίσου. Μεγάλο μείον τους, απλώς υποθέτω οτι καποιος που εχει λιώσει το συγκεκριμένο μανγκα καταφέρνει και βγάζει άκρη πιο εύκολα λόγω συνήθειας. Επίσης λοιπόν αυτό που μου αρέσει στο ΟΡ είναι η έλλειψη μονολόγων και "ανυπέρβλητων ατακών". Από αυτέ είχα χορτάσει διαβάζοντας το Spawn (ειλικρινά θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να πλησιάσει κάποιος τον Todd Mcfarlane σε αυτόν τον τομέα) αλλά και Allan Moore και Frank Miller. Οπότε από εκεί είμαι ήδη καλυμμένος. Εκεί ήταν και που το ΟΡ με πήγε ακόμα παραπέρα. Όλα τα "μαθηματα" γίνονται με πράξεις και όχι με λόγια στο ΟΡ. Αυτή είναι η μαγκιά. Ο λουφυ είναι ένας τύπος που: Εχει την στόφα του ηγέτη = ΔΕΝ αμφιβάλλει ποτέ, πάντα ξέρει τι ειναι σημαντικο και τι όχι. Βγάζει σε όλους παρατσούκλια. Δεν αναγνωρίζει τον πιο δυνατό ταδε την πιο όμορφη δείνα. Ειναι "αυτός με το φτερο, εκείνη με την ουρά, ο παππούλης, η γιαγιάκα, ο ανεμομυλος, ο βαρέλης κτλ. Παίρνει τα κόμπλεξ τους φόβους τις παραξενιές και τις ασχήμιες των άλλων και τους τα πετάει στα μούτρα (μηδέν τακτ λέμε όμως!), ξεροντας οτι αρχικά θα τσαντιστούν αλλά μετά θα γελάν και οι ίδιοι με τις βλακείες που ασχολούνται, και έτσι κάπως τα ξεπερνάνε. Ζει την κάθε μέρα σαν τελευταία. Φαι γελιο, ύπνος και περιπέτεια. Δεν φοβάται το άγνωστο αλλά γουστάρει κιόλας. Δεν νοιάζεται ποιος θα τον παρεξεγήσει για το τι λέει πως φερεται, πως τρωει, αν ειναι γυμνος κτλ. Διαβάζει τη σκέψη των άλλων, ξέρει πότε λένε αληθεια ή όχι, πότε λένε κάτι γιατι το θέλουν και το πιστεύουν και πότε το κάνουν για τους άλλους. ξερει ποτε να τους αφήσει ελεύθερους και πότε να τους πιέσει. Ξέρει ποτε, τι, και πως να ακούει. (E.Q. 200+) Δε μιλάει πολύ, και ποτέ για το τι εχει κάνει. Ότι ειναι για τους άλλους ηλίθιο, τρομακτικό, άσχημο, άχρηστο για αυτόν είναι "κουλ". Μια κατσίκα, μια φουρτούνα, ένας γίγαντας ένα ζόμπι, ένα ζωο που μιλάει κ.α. Δεν βλέπει ανώτερους και κατώτερους. Δεν τον νοιάζει ούτε το παρελθόν του ουτε κανενος άλλου. Το σήμερα μετράει μόνο. Διάλεξε όλους τους απόβλητους που δεν είχαν τίποτα να χασουν, και τους έμαθε να ανήκουν σε ομάδα και να αγαπάν τον εαυτό τους. Τους έδωσε κάτι να πιστέψουν και να αγαπήσουν και να θέσουθν ως κίνητρο. Τους έμαθε να διασκεδάζουν ασχέτως με το τι θλιβερό είχαν ζήσει, και να ζουν την καθε μερα σαν τελευταία. Ακόμα κι αν ο ίδιος κάνει κατι καλύτερα από τον άλλο θα παει να του πει μπράβο και θα χαρεί μαζί του. Εχει απίστευτη ικανοτητα αναλυσης δεδομένων και τη χρησιμοποιεί κυρίως σε αυτό που ξέρει καλύτερα (στη μάχη). Βρισκει παντα τροπους να εκμεταλλευτει το φρουτο του στο επακρο και χρειαζεται μονο μια φορα για να βρει την αδυναμια του άλλου (Δείτε με Enel/Lucci). Τον ενδιαφέρει ο δρόμος και όχι η κατάληξη. Θέλει το καλύτερο και όχι το συντομότερο. Οσοι δεν τον ξέρουν τον υποτιμάνε. Οσοι τον ξέρουν τον θεωρούν τον μεγαλύτερο άνθρωπο που έχουν γνωρίσει. Δεν υπάρχουν ταμπέλες (καλοι, κακοι, WG, Pirates, bandits, bounty hunters etc.)Υπαρχει μονο Ζορρο, Κομπυ,Μπαγκυ κτλ. "Η μεγαλύτερη του δυναμη είν αι η ικανότητα να κάνει συμμάχους όπου πάει" Και η σκηνή που αφησε πίσω κατ'εμέ όλα τα άλλα του είδους [B]Spoiler:[/B] οταν πανω στην εξεδρα δεμένος ξεροντας ότι θα πεθάνει (με τη λεπίδα να κατεβαίνει στο λαιμό του) έχοντας ζησει καθε λεπτό στη ζωή του χαμογελάει και λέει σόρρυ παιδιά, εγώ μέχρι εδώ κατάφερα να πάω! Ο τύπος είναι γαμάτος, και πλαισιώνεται αψογα και απο πλήρωμα που τον συμπληρώνει, και θεωρείται από παντού χαζούλης. Αυτό είναι το ωραίο με τον όντα. Έφτιαξε κάποιον που ζει λίγο πολύ όπως θά 'πρεπε ίσως να ζούμε όλοι μας, και για τους περισσότερους (όχι μονο haters αλλά και φαν του ΟΡ) είναι ένας χαζούλης σε ένα παιδικό. Αλλά για αυτό μου αρέσει επειδή ακριβώς έχει ουσιαστικό ρεαλισμο, και στα ασήμαντα καθόλου. [U]Δεν[/U] έχει μασημένη τροφή, τρελούς μονολόγους, σκηνές που εστιάζουν στο "ουσιώδες" κτλ., αλλά πολλές φορές τα σημαντικότερα είναι σε λεπτομέρειες που μπορούν και να περάσουν απαρατήρητες. Ολα ομως εξηγούνται ακομα κι αν χρειαστεί να τα ξαναδεις. Με λίγα λόγια έχει δυο τρόπους να το δεις. Ο ένας είναι για όλους αυτούς που το έχουν κανει τοπ, και ο άλλος για πιο "Out of the box" καταστάσεις.[/QUOTE][/SPOILER] Απο 'κει και περα,ειναι δικη σου αποφαση αν θα το δεκτεις,υπερμεγιστε Lord!!!!:8):