Community Status Updates

Πιθανό. Αρκετά απ' αυτά τα πράγματα γίνονται πια υποσυνείδητα. Θέλω να πω, όταν κανείς σε κολακεύει, σκέφτεσαι (σαν κορίτσι μιλάω αυτή τη στιγμή) αν κολακεύει την προσωπικότητά σου ("τι καλό γούστο που έχει"), το φύλο σου ("καλά, είναι θεά") ή και τα δύο; Ίσως και όσοι κάνουν κοπλιμέντα να μην το σκέφτονται, τώρα που τα λέμε! Η ανατροπή κλισέ και στερεότυπων μερικών... χιλιετιών δεν είναι και το πιο απλό πράγμα! Σκέψου:οι γυναίκες απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα μόλις το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, άρα από τότε είναι υπολογίσιμες στις σύγχρονες κοινωνίες. Μέχρι τότε, απλούστατα κανένας (ούτε άντρας, ούτε γυναίκα) μπορούσε να κάνει τίποτε ουσιαστικό. Ναι, γραφόταν σπουδαία γυναικεία λογοτεχνία (η κυρία Όστεν σας καλησπερίζει!), οι διανοούμενοι της εποχής ήταν προβληματισμένοι (ο Ίψεν και το "Κουκλόσπιτο" ή η "Δεσποινίς Τζούλια"), αλλά εφόσων οι θεσμοί δεν τους ευνοούσαν, δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά, πέραν απ' τον να βάλλουν τα θεμέλια για ό,τι αργότερα θα ονομάζαμε φεμινιστικό κίνημα. (Και μήπως η κουβέντα έγινε υπερβολικά τεχνική at this point?) Μα δεν προσπαθώ να αποδείξω τίποτα. Μόνο πως είμαι καλύτερη στο μάθημα απ' αυτούς και μπορώ να βγάλω καλά την εργασία (που, πραγματικά, είμαι. Και δεν το λέω από χαιρεκακία. Τι να κάνω, πραγματικά είμαι καλύτερη! Τουλάχιστον θυμάμαι πως μετρά κανείς μια απλή γωνία, απ' το πρώτο εξάμηνο). Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν φταίω εγώ που όταν δουν κοπέλα με κοντό σορτσάκι παθαίνουν πλάκα, αλλά μόλις εμφανιστώ εγώ με τζιν παντελόνι και κοντομάνικο μπλουζάκι αρχίζουν το δούλεμα. Και στην τελική, γιατί να με ενδιαφέρει; Οι τύποι προφανώς έχουν διπλά στάνταρ. Θα πάψω να ασχολούμαι και κάπως θα βγει κι η αναθεματισμένη εργασία. Πάντως, ευχαριστώ για την συμβουλή! (Αλλά τώρα σοβαρά: όταν ακούς άτομο να λέει πως υπάρχουν λαοί που αναπτύσσουν πολιτισμό και αυτοί που δεν αναπτύσσουν ή άλλες παρεμφερείς ανοησίες για την α πριόρι ανωτερότητα των Ελλήνων, δεν θα σου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι, είτε ήσουν άντρας είτε γυναίκα; Ναι, για τέτοια άτομα μιλάμε τόσην ώρα.)

Eγώ μη νομίζεις οτι αναφέρομαι σε συγκεκριμένα περιστατικά απο τον περίγυρο μου or anything, μιλαω για γενικές τάσεις και φράσεις που ακούω εδώ και εκεί απο στόματα γυναικών, και τις αντιφάσεις που δημιουργούν στη λογική μου. Ίσως δίνω υπερβολική σκέψη σε ένα θέμα το οποίο δεν υπολογίζουν καν οι ίδιες, αλλά αν πάρεις υπ' όψη σου πως οι περισσότερες γυναίκες δέχονται τα κοπλιμέντα που να έχουν να κάνουν με το φύλο αντί για την προσωπικότητα τους, καθώς και τα στερεότυπα που τις ευνοούν, νομίζω πως η λογική μου ευσταθεί. Δε διαφωνώ πως τα στερεότυπα ξεκίνησαν απο τους άντρες, αλλά εκτός απο αυτόν που δημιουργεί μια κατάσταση, γι αυτήν ευθύνεται κι αυτός που δεν κάνει τιποτα για να την αλλάξει. Όσο για τους συμφοιτητές σου ίσως θα ήταν καλύτερα να τους αγνοήσεις παρά να προσπαθείς να τους αποδείξεις κάτι.Όσο τους δείχνεις πως η συμπεριφορά σου σχετίζεται με το φύλο σου -μιας και το γεγονός οτι προσπαθείς να τους δείξεις την εξυπνάδα σου πάει να έρθει σε αντίφαση με τα στερεότυπα που δημιουργούν- τόσο θα παίζεις το παιχνίδι τους. Θα σου πρότεινα απλά να φερεσαι φυσιολογικά και να τους δείξεις οτι μια γυναίκα δε χρειάζεται να φέρεται σύμφωνα ή αντίθετα με τα στερότυπα που δημιουργούνται γι αυτήν σε ένα κοινωνικό σύνολο.

Οι προσωπικές εμπειρίες του κάθε ατόμου διαφέρουν ανάλογα με τον περίγυρό του. Γι' αυτό και είμαι λίγο διστακτική στο να φέρω παραδείγματα τελείως προσωπικά: ναι, εγώ τα έχω ζήσει, αλλά ακριβώς επειδή μένω σε μια συγκεκριμένη γειτονιά, με συγκεκριμένα άτομα σαν γείτονες, που έχουν μια συγκεκριμένη οικονομική κατάσταση και τα λοιπά. Σε μια άλλη περίπτωση, τι θα έκανα; Ποια άτομα θα συναντούσα; Δεν ξέρω τι γίνεται στις παραγκουπόλεις, ή, ας πούμε, στο Κολωνάκι! Δεν θα ήταν σωστό να φέρω ένα παράδειγμα απ' τον δικό μου περίγυρο και να το γενικεύσω με το ζόρι σε συνθήκες τελείως διαφορετικές. Δεν θα διαφωνήσω καθόλου, μα καθόλου σε αυτό. (Για ατελείωτες ώρες διασκέδασης, ψάξε το λήμμα "Οικοφεμινισμός" στο Google. Εγγυημένο γέλιο.) Απ' την άλλη, τα στερεότυπα των φύλλων όπως τα ξέρουμε διαμορφώθηκαν μέσα από μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, με τα πράγματα να αλλάζουν εδώ και... μόλις ένα αιώνα και μισό περίπου όσον αφορά τη νομική ισότητα. Οι άντρες, καλώς ή κακώς, είναι προνομιούχοι σ' αυτήν την κοινωνία. Και κάπου εκεί υπάρχει μια μερίδα (σχεδόν αντίστοιχη αυτής των γυναικών που κανένας απ' τους δύο μας δεν αντέχει) που θεωρεί αυτονόητη την υπεροχή της και συμπεριφέρεται λες και δεν άλλαξε ποτέ η νομοθεσία ή οι αντιλήψεις της κοινωνίας. Κυρίως αναφέρομαι στο στερεότυπο του "πολλά βαρύ" μάγκα (Βλέπεις; Έπεσα ακριβώς στην ίδια μου την παγίδα. Γενικεύω τώρα.), που προέρχεται κυρίως από μεσοαστικές οικογένειες. Σαν παράδειγμα, αν θες, φέρω δύο από τους πέντε συμφοιτητές με τους οποίους τυχαίνει να κάνω εργασία: παρότι ξέρω ακριβώς τα ίδια ή και περισσότερα απ' αυτούς για την εκπόνηση του θέματος, επιμένουν να με αντιμετωπίζουν σαν το μικρό που κάθεται στη γωνίτσα και καλά θα κάνει να μην ανακατεύεται στις δουλειές των μεγάλων αγοριών, με θεωρούν ηλίθια όποτε προσπαθώ, με λογικά επιχειρήματα, να τους πείσω για κάτι αντίθετο (όπως, π.χ. πως κανένας πολιτισμός δεν είναι ανώτερος από τον άλλο ή πως η επιστήμη Φυλοσοφία αναπτύχθηκε στο 3ο Ράιχ με πολύ συγκεκριμένους σκοπούς και πως σήμερα είναι ό,τι πιο παρωχημένο υπάρχει) και με κοιτάνε περίεργα όποτε λέω πως κάνουν κάτι λάθος. Θα μου πεις, αυτά δεν μπορούν να είναι και προσωπικά χούγια των δύο αυτών αγοριών; Κι οι φίλοι τους την ίδια συμπεριφορά είχαν απέναντί μου. Γι' αυτό σου λέω πως γενικεύω. Αλλά ας είναι. Στην τελική, αρχίζω και φοβάμαι πως για όλα φταίνε οι δύο ηλίθιοι της ομάδας μου και καλά θα κάνω να τους αφήσω στην ησυχία τους και να κάνω την εργασία με τους άλλους τρεις, που και συνεργάσιμοι είναι και δεν λένε αρλούμπες!

To γεγονός οτι διαφωνώ με τον Osama σ' αυτό το θέμα δείχνει απο μόνο του πως δε γενικεύω, αλλά απευθύνομαι σε παραδείγματα και καταστάσεις που ανταποκρίνονται στις εμπειρίες μου. (που δεν είναι και λίγα για να λέμε την αλήθεια) Απλώς λέω πως αρκετές γυναίκες εξακολουθούν να εκθειάζουν τη γυναικεία φύση τους και να καλοπιάνονται με την ίδια τη διαφοροποίηση του φύλου τους (όταν περιεχει γλυκόλογα μέσα μια χαρά ακούγεται) και εκμεταλεύονται τα στερεότυπα ομορφιάς που τους δίνουν δύναμη. Για αντίστοιχες περιπτώσεις αντρών ίσως ήταν καλύτερα να φέρεις επιχειρήματα, χωρίς να πιστεύω πως στη θέση τους στο θέμα του διαχωρισμού των φύλων δεν έχουν ευθύνη, αντιθέτως έχουν και ισάξια. Μου φαίνεται περίεργο που κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σε ενοχλήσει, καθώς νομίζω οτι κάθε μια ξέρει αν η ίδια είναι έτσι ή όχι, και αν δεν είναι, αυτομάτως δεν απευθύνομαι σε εκείνη, εξάλλου χρησιμοποίησα απλά τον όρο "πολλές", όχι "όλες".

[QUOTE=Kamui;574678] [...] το κύριο λάθος είναι οτι απευθύνεσαι στο μισό σύνολο πλυθησμού ως "εσείς", κατα τ' άλλα δε διαφωνώ για τα άπειρα contradictions που παρατηρούνται στις τάσεις πολλών γυναικών και πως αυτές ορίζουν τη θέση τους στον κόσμο ανάλογα με το πως τις συμφέρει σε κάθε περίπτωση... [...][/QUOTE] Ναι, γιατί οι άντρες πάντα εννοούν αυτό που λένε, ποτέ δεν ορίζουν τη θέση τους ανάλογα με την κατάσταση που τους βολεύει και ποτέ, μα ποτέ δεν νιώθουν άβολα, αμήχανα ή ανασφαλώς για τον περίγυρό τους! Πέρα απ' την πλάκα, ας μην γενικεύουμε. Ναι, σίγουρα υπάρχει μερίδα γυναικών που φαίνεται να λειτουργεί με τα στάνταρ του τέλους του 19ου αιώνα ("να βρεις ένα καλό παλικάρι να παντρευτείς, να τον τυλίξεις", "να είσαι όμορφη κι όσο γίνεται πιο χαζή" κ.λ.π.), αλλά ήταν λίγο άσχημο να πεις πως είναι πολλές. Με την ίδια λογική, γιατί κανείς δεν λέει τίποτα για τους άντρες που κάνουν σεξιστικά σχόλια, θεωρούν τις γυναίκες de facto πιο αδύναμες, χαζές ή ανίκανες ή σφυρίζουν κλέφτικα μόλις δουν κομμάτι του γυναικείου σώματος σε κοινή θέα; Επιπλέον, το να θεωρεί κανείς τόσες πολλές γυναίκες άστατους χαρακτήρες, "καταφερτζούδες" ή με τάσεις πολλαπλών προσωπικοτήτων είναι επίσης κοντόφθαλμο. Ξανά, υπάρχει μερίδα που είναι έτσι, δεν έχεις άδικο. Αλλά μην ρίχνεις τόσες πολλές στο τσουβάλι! Κάθε άνθρωπος δεν κρύβει έναν ολόκληρο κόσμο μέσα του; Όλα τα παραπάνω μην τα πάρεις στραβά! Μια απλή παρατήρηση έκανα! Ίσα-ίσα, είσαι απ' τα άτομα που όχι μόνο λένε τη γνώμη τους με τον καλύτερο σωστό τρόπο, αλλά την υπερασπίζονται και με τα καλύτερα δυνατά επιχειρήματα. Αλλά ε... Αυτό κάπως πόνεσε!

Δε ξέρω, ίσως επειδή τον ήξερα απο πάρα πολύ μικρός, δεν πρόλαβα να αποκτήσω τετοιας φύσεως σχέση μαζί του. Συνήθως νιώθω την ερωτική έλξη σε γερόντια που γνωρίζω μετά το ξεκίνημα των ερωτικών μου... ιδιαιτεροτήτων.

Πως και λείπει από [URL="http://www.anime.gr/forums/anime-polls-contests-trivia/6345-waifu-husbando-claiming-thread-xd-%C4%E9%E1%E2%DC%F3%F4%E5-%F4%EF%F5%F2-%EA%E1%ED%FC%ED%E5%F2-%F3%F4%EF-1%EF-post-17.html#post542385"]αυτό εδώ το έπος[/URL] ο master Roshi;;;!!!

Εντάξει σε πιστεύω χάρηκα που τα είπαμε ε :D:D:D XD

πολύ καλά φιλαράκι θα το ορκιζόμουν και στη φιλία μας αλλά δεν κάνει.

Γεια σου Καμούι πως πάει

Tελικά ίσως δεν ήταν τυχαίο που μου άρεσε περισσότερο. Το Run melos μπορώ να πω πως ήταν αυτή στην οποία έδωσα λιγότερη σημασία απο τις ιστορίες, όταν το ξαναδώ ίσως την εκτιμήσω περισσότερο γιατί κι εμένα μου είχε αρέσει ο τρόπος με τον οποίο παρουσίασαν τους παραλληλισμούς. Το spider's thread εμένα μου άρεσε αρκετά πάντως, ήταν αρκετά περίεργο το θέμα με το οποίο είχε να κάνει, πως ακόμα και ο πιο σκληρός άνθρωπος μπορεί να διστάσει να σκοτώσει κάτι αδύναμο, αλλά με αυτό να μην τον κάνει να μετανοήσει αλλά να πάει κόντρα στη βούληση του σώματος του, να βυθίζεται όλο και περισσότερο στην αυτοτιμωρία του. Νταξει το under cherries in full bloom το είχα πει, είναι καθαρά για διασκέδαση, η μουσική του όντως ήταν πολύ καλή.

Χαίρε, Great General, Μόλις τελείωσα το Aoi Bungaku. Το "Kokoro" ήταν αναμφισβήτητα το καλύτερο κομμάτι, δεν απορώ που σου άρεσε περισσότερο από τα υπόλοιπα. Πέρα από το όμορφο σχέδιο και τις σκηνές ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις τα πράγματα από τις πλευρές δύο ατόμων, οι εκφράσεις, τα συναισθήματα και τέλος οι διαφορές στις λεπτομέρειες που συμπλήρωναν με μεγαλύτερη εικόνα ήταν υπέροχες. Από τα υπόλοιπα αρκετή εντύπωση που έκανε το "Run, Melos". Δεν ξέρω αν η παράλληλη ιστορία ανήκε στο βιβλίο ή αν ήταν προσθήκη της μεταφοράς αλλά έδενε όμορφα το θεατρικό. Οι σκηνές που η ιστορία σχεδόν ξεπηδούσε μέσα από την πένα που του συγγραφέα ήταν πολύ όμορφες. Για να πω την αλήθεια περισσότερο μου τράβηξε την προσοχή όμως η ερμηνεία του Melos. Τι πάθος κι αυτό. Στο "Hell Screen" παραξενεύτηκα γιατί άλλο περίμενα να δω από την περιγραφή και άλλο είδα. Μάλλον το δώσανε από άλλη οπτική γωνία και η εικόνα του ζωγράφου εξευγενίστηκε, ως ένα σημείο τουλάχιστον. Παρόλα αυτά ήταν υπέροχη οπτικά. Το "Spider's Thread" και το "Under Cherries in Full Bloom " ήταν το πιο αδύναμο για εμένα. Το πρώτο γιατί ήταν σαν την πιο βίαια εκδοχή ενός παλιού παραμυθιού που μου είχαν πει όταν ήμουν μικρή (αντί για ιστό είχαμε κρεμμύδι) και το δεύτερο γιατί απλά δεν μου άρεσε. Οπτικά ήταν οκ, αλλά τα αναχρονιστικά στοιχεία, τα chibi και αυτά που ήθελε να πει δεν δένανε μεταξύ τους. Ένιωθα λες και με κοροϊδεύανε όσο το παρακολουθούσα, φαινόταν ότι θα μπορούσε να έχει πολύ καλύτερες προοπτικές. Μόνο η μουσική του μου άρεσε στο τέλος. Για το "No Longer Human" τα είπα σε προηγούμενο vm. Δεν μετάνιωσα που το είδα πάντως, οπότε ευχαριστώ για την προτροπή. Τώρα αναρωτιέμαι πόσα από αυτά έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά. Το "Run, Melos" είναι σίγουρα, θα ήθελα να τσεκάρω αν υπάρχουν 1-2 από τα υπόλοιπα.

Βέβαια μπορώ να πω πως οι ιστορίες βασίζονται κυρίως στο γούστο του καθενός. Η τρίτη πχ είναι η πιο απλή οπτικά απλά μου άρεσε για τους λόγους που ανέφερα και λόγω της προτωτυπίας της, κάποιος που να προτιμάει πιο χαλαρές ιστορίες θα προτιμήσει τη δεύτερη, κάποιος πιο συναισθηματικός την τέταρτη, κάποιος που εκτιμάει το μοντέρνο art τις δυο τελευταίες κ.ο.κ Ίσως δεν είναι σωστό να της δεις με βάση ποιες θεωρώ εγώ καλύτερες, αλλά να προτιμήσεις την αυτονόητη σειρά με περισσότερες πιθανότητες να εντυπωσιαστείς απο κάποιες, και λίγοτερες να απογοητευτείς απο άλλες. Anyway it's your choice to make, good luck and happy watching.^^

Ναι, πραγματικά, αν είχα δει πρώτα το anime πιθανόν να μην άγγιζα τόσο εύκολα όσο άγγιξα το βιβλίο. Ευχαριστώ που μ' έβγαλες από το δίλημμα! Το pattern που υπήρχε περίπτωση ν' ακολουθούν με φρέναρε κυρίως. Λέω να δω πρώτα την ιστορία που ανέφερες και μου κίνησε το ενδιαφέρον λοιπόν και ύστερα βλέπουμε και για τις υπόλοιπες με ποια σειρά θα πάνε. Μετά από αυτήν ίσως θα δω αυτές που δεν πιστεύω πως θα μου αρέσουν ιδιαίτερα και ν' αφήσω τις υπόλοιπες για το τέλος.

Κι εμένα η πρώτη ιστορία δε με ενθουσίασε τόσο όσο άλλες, α εξαιρέσεις κάποιες στιγμές, ιδίως στο τέλος. Λογικό να σου άρεσε περισσότερο το βιβλίο, σχεδόν πάντα έτσι γίνεται και λογικά τα βιβλία θα υπερέχουν απέναντι και στις υπόλοιπες ιστορίες. Το manga κι εγώ θα το διαβάσω σύντομα, πρέπει να είναι εξαιρετικό. Τώρα όσον αφορά τη σειρά που προβλήθηκαν, δεν ακολουθεί κάποιο συγκεκριμένο pattern, ίσως είναι καλύτερο να τις δεις με τη σειρά που θέλεις. Η δεύτερη ιστορία είναι ίσως η χειρότερη απο το σύνολο, (αν και έχει κι αυτή το δικό της στυλ και είναι πολύ διασκεδαστική, ίσως και να σου αρέσιε περισσότερο) επομένως ίσως αν θες να πας πρώτα στην τρίτη που είναι κατα τη γνώμμη μου η καλύτερη.Οι δύο τελευταίες είναι το αποκορύφωμα, κυρίως visually, οπότε θα σου πρότεινα να τις αφήσεις για το τέλος.