Community Status Updates

Οι προσωπικές εμπειρίες του κάθε ατόμου διαφέρουν ανάλογα με τον περίγυρό του. Γι' αυτό και είμαι λίγο διστακτική στο να φέρω παραδείγματα τελείως προσωπικά: ναι, εγώ τα έχω ζήσει, αλλά ακριβώς επειδή μένω σε μια συγκεκριμένη γειτονιά, με συγκεκριμένα άτομα σαν γείτονες, που έχουν μια συγκεκριμένη οικονομική κατάσταση και τα λοιπά. Σε μια άλλη περίπτωση, τι θα έκανα; Ποια άτομα θα συναντούσα; Δεν ξέρω τι γίνεται στις παραγκουπόλεις, ή, ας πούμε, στο Κολωνάκι! Δεν θα ήταν σωστό να φέρω ένα παράδειγμα απ' τον δικό μου περίγυρο και να το γενικεύσω με το ζόρι σε συνθήκες τελείως διαφορετικές. Δεν θα διαφωνήσω καθόλου, μα καθόλου σε αυτό. (Για ατελείωτες ώρες διασκέδασης, ψάξε το λήμμα "Οικοφεμινισμός" στο Google. Εγγυημένο γέλιο.) Απ' την άλλη, τα στερεότυπα των φύλλων όπως τα ξέρουμε διαμορφώθηκαν μέσα από μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, με τα πράγματα να αλλάζουν εδώ και... μόλις ένα αιώνα και μισό περίπου όσον αφορά τη νομική ισότητα. Οι άντρες, καλώς ή κακώς, είναι προνομιούχοι σ' αυτήν την κοινωνία. Και κάπου εκεί υπάρχει μια μερίδα (σχεδόν αντίστοιχη αυτής των γυναικών που κανένας απ' τους δύο μας δεν αντέχει) που θεωρεί αυτονόητη την υπεροχή της και συμπεριφέρεται λες και δεν άλλαξε ποτέ η νομοθεσία ή οι αντιλήψεις της κοινωνίας. Κυρίως αναφέρομαι στο στερεότυπο του "πολλά βαρύ" μάγκα (Βλέπεις; Έπεσα ακριβώς στην ίδια μου την παγίδα. Γενικεύω τώρα.), που προέρχεται κυρίως από μεσοαστικές οικογένειες. Σαν παράδειγμα, αν θες, φέρω δύο από τους πέντε συμφοιτητές με τους οποίους τυχαίνει να κάνω εργασία: παρότι ξέρω ακριβώς τα ίδια ή και περισσότερα απ' αυτούς για την εκπόνηση του θέματος, επιμένουν να με αντιμετωπίζουν σαν το μικρό που κάθεται στη γωνίτσα και καλά θα κάνει να μην ανακατεύεται στις δουλειές των μεγάλων αγοριών, με θεωρούν ηλίθια όποτε προσπαθώ, με λογικά επιχειρήματα, να τους πείσω για κάτι αντίθετο (όπως, π.χ. πως κανένας πολιτισμός δεν είναι ανώτερος από τον άλλο ή πως η επιστήμη Φυλοσοφία αναπτύχθηκε στο 3ο Ράιχ με πολύ συγκεκριμένους σκοπούς και πως σήμερα είναι ό,τι πιο παρωχημένο υπάρχει) και με κοιτάνε περίεργα όποτε λέω πως κάνουν κάτι λάθος. Θα μου πεις, αυτά δεν μπορούν να είναι και προσωπικά χούγια των δύο αυτών αγοριών; Κι οι φίλοι τους την ίδια συμπεριφορά είχαν απέναντί μου. Γι' αυτό σου λέω πως γενικεύω. Αλλά ας είναι. Στην τελική, αρχίζω και φοβάμαι πως για όλα φταίνε οι δύο ηλίθιοι της ομάδας μου και καλά θα κάνω να τους αφήσω στην ησυχία τους και να κάνω την εργασία με τους άλλους τρεις, που και συνεργάσιμοι είναι και δεν λένε αρλούμπες!