Community Status Updates

[SPOILER][QUOTE=pollo91;489877]και εγώ δεν το πολύ κατάλαβα..δεν το ποσταρα όμως γιατί βαριόμουν να βρω την σελίδα από το mangastream -_-....χεχε θενκς ρε Ζορό ^_^ [/QUOTE][/SPOILER] ωραίος!:hihi2:

χεχε μια χαρα εκφραστηκες απλα ετσι οπως τα γραψαμε δεν διευκρινουσαμε κατι:P

ισως δεν εκφραστικα καλα...αυτο ενοουσα κι εγω χτυπα ξυλο,μην μας πεθανει στα breaks :P

[QUOTE=-OnePiece-;488246]χτυπα ξυλο αθεοφοβε :kowai:...[/QUOTE] αν καταλαβα πως μου το πες εγω δεν εννουσα θανατο του οντα:P Εννοουσα [U]εμας[/U] να ''πεθανει'' με τα μπρεικς του. :P

φυσικα χεχε!

χαχα ολυμπιακαρα ε ?

ok!!! θα τα περιμενω!:)

σε καμια βδομαδα welcome my fucking καλλιτεχηματα...Θα θελα να σε ο πρωτος που θα τα δει

ευχαριστω!!!!

γαματη η προφ. πικ σου!

thanks for the request:)

ok θα κλεισω κι εγω απο μερος μου και δεχομαι τις διαφορετικες γνωμες, Η δικια μου. Εμενα με νοιαζει να μπορω να μην κοιταω την παρτη μου στις δυσκολιες και γενικα στη ζωη μου. Να μπορω να βοηθαω οποιον εχει αναγκη κλπ. Θα μου πεις που κολλαει αυτο? Κολλαει γιατι αν δεν μπορεις να βαζεις κατω τα θελω σου δεν μπορεις να θυσιασεις τιποτα. Ετσι λοιπον κι αυτοι..(απλοι ανθρωποι σαν εμας ήταν..) Αφησαν τα παντα τους(η τουλαχιστον ενα μερος τους) για την πατριδα.. (αν οχι ολοι σιγουρα οι πιο πολλοι) Αυτο το θεωρω αξιο τιμης. Οσον αφορα τα σκοπια, αντιδραση δεν εννοουσα κατι σαν πολεμο. Εννοουσα κατι σαν εσωτερικη αντιδραση. Να σκεφτει δηλαδη ο καθενας απο μεσα του οτι ενα μεγαλος μερος της χωρας του αμφισβητηται και εντονα μαλιστα... Μετα απο αυτην την ''αντιδραση'' να κατσει και να ενημερωθει. Αντι να γινεται αυτο ομως λενε οι περισσοτεροι το ''ωχ αδελφε'' ή το ''βαριεμαι τωρα, αλλη φορα''. Τελος εγω προσωπικα μαθαινω πρωτιστως την αντικειμενικη αληθεια. Κοιταω και τα λαθη και τα καλα. Οπως ομως προσπαθω να κρινω τα λαθη ετσι προσπαθω να επαινω και τα καλα. Συνηθως ως ανθρωποι(ολοι μας, δεν μιλαω προσωπικα για σενα ή για μενα) ειμαστε πιο ευκολοι στο να κρινουμε μονο. Οταν ομως βλεπουμε κατι καλο δυσκολα το επαινουμε ή το επαινουμε αλλα βρισκουμε δικαιολογιες για να μην το προσπαθησουμε κι εμεις.

Κοίτα δεν θέλω να ανοίξω πολύ την κουβέντα γιατί θα μπούμε στα βαθιά του κλάδου της ιστορίας και δεν νομίζω ότι είμαι σε θέση να αντεπεξέλθω με τις γνώσεις που έχω. Δυο λόγια σχετικά με αυτά που λες για τα γεγονότα τότε. Καταρχάς, σχετικά με τον "κοινό σκοπό", ναι σίγουρα διαμορφώθηκε σιγά σιγά μεταξύ των "ηγετικών" προσωπικοτήτων και υπήρχαν και κάποιοι που από την αρχή είχαν κάποια πράγματα στο μυαλό τους (όχι πάντοτε τα ίδια βέβαια). Εγώ όμως μιλούσα για τον απλό κόσμο κυρίως. Και επίτρεψέ μου να αμφιβάλω για το κατά πόσο γίνεται αντιπροσωπευτική και όχι επιλεκτική επιλογή των αποσπασμάτων των διαφόρων προσωπικοτήτων της εποχής. Τώρα το ποιός επιδεικνύει μεγαλύτερη ικανότητα σε πολεμικά ζητήματα δεν είναι και πολύ του ενδιαφέροντός μου. Και δεν χρειάζονται παρελάσεις για να "θυμόμαστε", μπορούμε να το κάνουμε και με εκδηλώσεις διαφορετικού τύπου. Από την άλλη δεν μου έχεις διευκρινήσει πως ακριβώς τους τιμά συγκεκριμένα η παρέλαση και όχι κάτι άλλο, τη σημαίνει τιμή για σένα και γιατί θεωρείς όλη την διαδικασία απαραίτητη. Για μένα πάντως, αν κάποιος θέλει να μελετήσει την ιστορία, πρέπει να πάρει μία απόφαση πριν το κάνει. Τον ενδιαφέρει πρωτίστως η ιστορική αλήθεια και η αναζήτησή της ή τον ενδιαφέρει να διαβάσει και να επιβεβαιώσει στον εαυτό του μια συγκεκριμένη εκδοχή της? Αν δε ίσχυε τίποτα απολύτως από όλα όσα πιστεύεις για την ιστορία και τα πρόσωπα τα οποία θαυμάζεις, θα την θεωρούσες το ίδιο σημαντική? Από την στιγμή που θέλεις να πιστέψεις κάτι, ερμηνεύεις τα ιστορικά γεγονότα αντίστοιχα. Και από την στιγμή που ένα κράτος θεωρεί συμφέρον του και χτίζεται με την ιδέα μιας συγκεκριμένης αντίληψης των ιστορικών γεγονότων συνήθως μετά από κάποιο διάστημα η "εκδοχή" των ιστορικών γεγονότων που προωθείται από αυτό, τείνει να θεωρείται η μόνη ξεκάθαρη και αληθινή "ιστορία" για την κοινωνία. Πριν μπούμε στην διαδικασία αναζήτησης μιας αλήθειας, είτε ιστορικής, είτε φιλοσοφικής, είτε σε οποιοδήποτε άλλο κομμάτι της ζωής μας, πρέπει πρώτα να "καθαρίσουμε¨το μυαλό μας από προηγούμενες ιδέες αντιλήψεις και πεποιθήσεις. Όχι μερικώς και συμβατικά, γιατί τότε δεν κάνουμε κάτι ουσιαστικό. Πρέπει να προχωράμε όντας έτοιμοι να απορίψουμε και τα ποιο "αυτονόητα" σε μας πράγματα, διαφορετικά θα προχωράμε με παρωπίδες. Τώρα αυτό που λες για τα σκόπια, δεν ξέρω τι "αντίδραση" θεωρείς ότι πρέπει να έχουμε, αλλά τι ακριβώς μπορούμε να κάνουμε πέρα από μια πολιτική διαπραγμάτευση ή ένα ιστορικό debate? Να τους αναγκάσουμε να αλλάξουν γνώμη? Να κάνουμε πόλεμο? Και με την ευκαιρία βλέπεις ότι και αυτοί παρότι σε εμάς φαίνεται εντελώς ανιστόριτο είναι οι περισσότεροι πεποισμένοι ότι τα πράγματα έχουν έτσι όπως τα "ξέρουν". Το ίδιο και οι Τούρκοι και οι περισσότεροι πάνω κάτω λαοί.

Δε πειραζει[FONT=Wingdings]:)[/FONT] Δε σου λεω οτι ολα σε εκεινον τον αγωνα ήταν καλα και αγια. Αυτο φυσικα και δεν ισχυει. Η γενικη ομως εικονα του αγωνα ηταν αξιοθαυμαστη. Δεν μπορει να θεωρηθει μικρο πραγμα το οτι τα καταφεραν εναντια σε πολυαριθμο αντιπαλο και με λιγοτερα οπλα. (Δε λεω οτι δεν βαλαν το χερι τους οι μεγαλες δυναμεις.)Οι ιδιοι εξαλλου οι αντιπαλοι τοτε ειχαν θαυμασει την γενναιοτητα των ελληνων.(π.χ Ο Ιμπραημ για τον Παπαφλεσσα) Οσον αφορα αν ειχαν κοινες ιδεες εγω νομιζω οτι ειχαν. Αν διαβασεις τα λογια του καθενος καθως και τις κινησεις τους πριν ή μετα τις μαχες(Μακρυγιαννης,Κολοκοτρωνης κλπ κλπ κλπ κλπ) θα καταλαβεις πολλα πραγματα. Τωρα για τις παρελασεις. Οι παρελασεις οπως εχω ξαναπει δεν ειναι μεσο με το οποιο μαθαινουμε κατι καινουργιο.(Αυτο το καουμε καθαρα απο μονοι μας) Απλα μας θυμιζει πραγματα κι εμεις με την παρουσια μας εκει τιμαμε τους ανθρωπους εκεινους. Δεν βλεπω πουθενα το κακο. Ενα τελευταιο. Εγω διαφωνω στο οτι η ιστορια που διδασκομαστε ειναι ''εθνικα'' χρωματισμενη σε μια περιοδο μαλιστα που προωθειτε η παγκοσμιοποιηση. Εδω εμεις στο σχολειο ποτε μα ποτε δεν εχουμε ενημερωθει για το Σκοπιανο..!! Μπροστα στα ματια μας, λενε οι Σκοπιανοι οτι ειναι Μακεδονες και δεν υπαρχει αντιδραση!! (Αν δεν ειχα διαβασει μονος μου τωρα θα κοιμομουν υπνο βαθυ..) Μιλαμε για βασικα πραγματα τωρα! Επισης (για τα δικα μου χρονια παντα) πιο πολυ εχω ενημερωθει για διαφωτισμο, αναγεννηση(ευρωπαικες ιδεες)τεχνες, πολιτισμους ξενων λαων παρα για ιστορικα ελληνικα γεγονοτα(πλην των αρχαιων χρονων.. και αυτο επειδη ημουν θεωρητικη κατευθυνση).

Σόρυ, άργησα να προσέξω το μήνυμά σου και δεν είχα και χρόνο. [FONT=Wingdings]:)[/FONT] Κοίτα η αλήθεια είναι ότι το δικό μου σχολείο δεν είναι γενικά ο κανόνας, γιατί ήμουν σε συντηρητική περιοχή (παπάγος), αλλά εμάς μας έκαναν κύρηγμα πάντα και στις περισσότερες περιπτώσεις μας έλεγαν ότι μόνο αν έχουμε κάποιο λόγο μπορούμε να μην πάμε στην παρέλαση (αν και νομίζω ότι κανονικά δεν επιτρέπεται και άμα θέλεις μόνο πας). Τώρα μπορεί να έχουν αλλάξει και τα πράγματα από τότε (πριν 7 χρόνια :P) Σε κάθε περίπτωση όμως δεν είναι η μύγα στο γάλα οι παρελάσεις, περισσότερο το κερασάκι στην τούρτα, μιας εκπαίδευσης προβληματικής γενικότερα. Από μόνη της δεν είναι τόσο χειραγώγηση, αλλά περισσότερο μια διαδικασία η οποία σε κάνει πιο δεκτικό σε αυτήν. Ωστόσο γενικά δεν έχω καταλάβει καλά ακόμη, για να είμαι ειλικρινής, γιατί ακριβώς πιστεύεις ότι βοηθάει η παρέλαση στο «να πάρουμε παράδειγμα» ή να «τιμήσουμε». Μαθαίνεις περισσότερα γι αυτούς ή για τα γεγονότα μέσω της παρέλασης; Έχει κάποια συνάφεια αυτό που έκαναν αυτοί με αυτό που κάνει ένας μαθητής που παρελαύνει; Επίσης βλέπω ότι θεωρείς αυτονόητο το γεγονός ότι τα γεγονότα αυτά είναι «ηρωικά» και ότι πρόκειται για ένα «λαμπρό κομμάτι της ιστορίας μας», κάποιου συνειδητού σε ιδεολογικό επίπεδο από όλους αγώνα. Δεν λέω το άκρως αντίθετο, αλλά μου δίνεται η αίσθηση ότι έχεις μια εξιδανικευμένη εικόνα για μια βίαιη επανάσταση. Βλέπεις λοιπόν πως ήδη με αυτούς τους χαρακτηρισμούς η όποια εξέταση των ιστορικών γεγονότων της εποχής είναι «χρωματισμένη» από την οπτική μιας γενικότερης «εθνικής ιδεολογίας». Πες το πατριωτικής, αν δεν σου αρέσει η λέξη. Κάθε κράτος, έχει μια τέτοια, για να ταυτίζονται οι πολίτες του με αυτό. Από κει και πέρα όμως, η ιστορία και πόσο μάλλον ένας ένοπλος αγώνας που κρατάει καιρό, δεν είναι ποτέ «ηρωικός» με την ιδεατή έννοια. Περιλαμβάνει σχεδόν πάντα σφαγές και άλλου είδους βιαιότητες και από τις δύο πλευρές. Επίσης δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι όσοι συμμετέχουν σε αυτόν αγωνίζονται για μια κοινή ιδέα, είτε λέγεται έθνος, είτε οτιδήποτε άλλο. Και ούτε οι ηγέτες μιας επανάστασης είναι όλοι «ανιδιοτελείς, αδιάφθοροί ήρωες που αγωνίζονταν για υψηλά ιδανικά». Η ιστορία, λοιπόν, που τουλάχιστον εγώ διδάκτηκα σε σχέση με αυτά τα γεγονότα ήταν μια εντελώς μονομερής παρουσίασή τους μέσα από αποκλειστικά ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πρίσμα: «το εθνικό». Αυτό για μένα δεν είναι διδασκαλία του μαθήματος της ιστορίας. Αυτό για μένα είναι προπαγάνδα. Και όταν ο αποδέκτης της προπαγάνδας είναι ένας μαθητής που δεν είναι σε θέση να διασταυρώσει τόσο αυτά που μαθαίνει γιατί δεν έχει έρθει σε επαφή με κάποια εναλλακτική προσέγγιση, τότε συνήθως απλώς δέχεται την οπτική που του πλασσάρεται και πράττει και σκέφτεται ανάλογα. Και αυτό είναι χειραγώγηση.