306 replies to this topic

[Doshaburi]

Για το γελιο, την πορωση και γενικα τα αισθηματα που προκαλουν.

[papadevil]

because its life style xD

[jedimastermaniac]

Γιατί πια όλες οι σημερινές χολυγουντιανές υπερακριβές σαβουρο-επαναδημιουργίες aka remakes και γενικά καινούργιες ταινίες είναι απλά αυτό που είπα παραπάνω .... άαα είναι και ΣΑΒΟΥΡΕΣ!!!

Λίγες εξαιρέσεις εννοείται μετρημένες στα δάκτυλα (και των ποδιών )
Συνήθως οι ταινίες του Johny Debb είναι όλα τα λεφτά όχι επειδή έχουν σενάριο αλλά επειδή ο τύπος είναι ο πιο ταλαντούχος και ο πιο respect για κινηματογράφο που από μονος του κάνει την ταινία φανταστική (και τον χαρατκήρα που παίζει)

Άμα ευχόμουν Johny dep + anime character ..>ΖΗΤΑΩ ΠΟΛΛΑ;;;;; :hahaha:

[papadevil]

Γιατί πια όλες οι σημερινές χολυγουντιανές υπερακριβές σαβουρο-επαναδημιουργίες aka remakes και γενικά καινούργιες ταινίες είναι απλά αυτό που είπα παραπάνω .... άαα είναι και ΣΑΒΟΥΡΕΣ!!!

Λίγες εξαιρέσεις εννοείται μετρημένες στα δάκτυλα (και των ποδιών )
Συνήθως οι ταινίες του Johny Debb είναι όλα τα λεφτά όχι επειδή έχουν σενάριο αλλά επειδή ο τύπος είναι ο πιο ταλαντούχος και ο πιο respect για κινηματογράφο που από μονος του κάνει την ταινία φανταστική (και τον χαρατκήρα που παίζει)

Άμα ευχόμουν Johny dep + anime character ..>ΖΗΤΑΩ ΠΟΛΛΑ;;;;; :hahaha:

λιγο off topic αλλα οι ταινιες του johny dep λενε ασχημα (εκτος οτι τον θεωρω εξαιρετικο ηθοποιο) επειδη πολλες απο αυτες ειναι του Tim Burton...respect...thats all:wooi2:

[ssjchris]

παντα μου αρεσαν τετοιου ειδους πραγματα........απο μικρος..

[ssj2sanji]

γιατι μου ερεσει το dragonball z,γιατι μου αρεσουν τα κινουμενα σχεδια,γιατι τα εβλεπα απο μικρος γιατι απλα μου αρεσουν

[Erisadesu]

είσαι ακόμη μικρός....
το θέμα είναι όχι γιατί βλέπουμε αλλά γιατί μας πωρώνουν τόσο πολύ...
δηλαδή το γιατί βλέπουμε το εξαντλήσαμε, η δική μου απόρροιά είναι γιατί μας εθίζουν έτσι
και γιατί μας αρέσουν τόσο πολύ;

[Radagast]

είσαι ακόμη μικρός....
το θέμα είναι όχι γιατί βλέπουμε αλλά γιατί μας πωρώνουν τόσο πολύ...
δηλαδή το γιατί βλέπουμε το εξαντλήσαμε, η δική μου απόρροιά είναι γιατί μας εθίζουν έτσι
και γιατί μας αρέσουν τόσο πολύ;

Έχω κάποιες θεωρίες περί αυτού που δεν ξέρω αν ισχύουν, αλλά για μένα ψιλοισχύουν
(ειδικά η πρώτη) :

1. Λόγω θεματολογίας και ποικιλίας (και επειδή δεν βλέπεις real ηθοποιούς και μέρη), αφήνουν το μυαλό να πλανηθεί πολύ περισσότερο στην φαντασία, απ'όσο οι κανονικές ταινίες. Ταξιδεύεις σε εναλλακτικές πραγματικότητες. Ίσως αυτό ζητάει τελικά ο εγκέφαλος, και καταλήγουμε σε τέτοια πόρωση τι να πω.
2. Είναι λιγότερο προβλέψιμα απ'τα κανονικά movies. (αν και δεν ισχύει πάντα απόλυτα, σίγουρα ισχύει σχεδόν πάντα όταν τα συγκρίνεις με hollywood/αμερικανιές)
3. Κατά βάθος το χρειαζόμαστε για να ξεφεύγουμε απ'την καθημερινότητα... και τα πλούσια και ποίκιλα χρώματα (κοινώς η ζωγραφική) πορώνουν ίσως περισσότερο απ'το να βλέπεις απλά ανθρώπους μέσα απ'την κάμερα που ούτως ή άλλως τους βλέπεις και rl.
4. Βολεύει που είναι 20λεπτα τα eps, μπορούμε να τα βλέπουμε ότι να'ναι ώρες απρογραμμάτιστα. (Πράγμα απίστευτα βολικό για τον μέσο έλληνα)


PS : Παρ'όλα αυτά κρατώ ένα balance, όσο βλέπω anime άλλο τόσο βλέπω και κανονικές ταινίες.

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Radagast: 19 Φεβρουάριος 2009 - 00:48

[vlahader]

Χμμ... βλέπω anime διοτι είναι κάτι διαφορετικό... είναι κάτι σαν ένα ταξίδι στη φαντασία που σε παρασέρνει μαζι του...

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από vlahader: 19 Φεβρουάριος 2009 - 14:29

[mono]

Έχω κάποιες θεωρίες περί αυτού που δεν ξέρω αν ισχύουν, αλλά για μένα ψιλοισχύουν
(ειδικά η πρώτη) :

1. Λόγω θεματολογίας και ποικιλίας (και επειδή δεν βλέπεις real ηθοποιούς και μέρη), αφήνουν το μυαλό να πλανηθεί πολύ περισσότερο στην φαντασία, απ'όσο οι κανονικές ταινίες. Ταξιδεύεις σε εναλλακτικές πραγματικότητες. Ίσως αυτό ζητάει τελικά ο εγκέφαλος, και καταλήγουμε σε τέτοια πόρωση τι να πω.
2. Είναι λιγότερο προβλέψιμα απ'τα κανονικά movies. (αν και δεν ισχύει πάντα απόλυτα, σίγουρα ισχύει σχεδόν πάντα όταν τα συγκρίνεις με hollywood/αμερικανιές)
3. Κατά βάθος το χρειαζόμαστε για να ξεφεύγουμε απ'την καθημερινότητα... και τα πλούσια και ποίκιλα χρώματα (κοινώς η ζωγραφική) πορώνουν ίσως περισσότερο απ'το να βλέπεις απλά ανθρώπους μέσα απ'την κάμερα που ούτως ή άλλως τους βλέπεις και rl.
4. Βολεύει που είναι 20λεπτα τα eps, μπορούμε να τα βλέπουμε ότι να'ναι ώρες απρογραμμάτιστα. (Πράγμα απίστευτα βολικό για τον μέσο έλληνα)


PS : Παρ'όλα αυτά κρατώ ένα balance, όσο βλέπω anime άλλο τόσο βλέπω και κανονικές ταινίες.

Ως λατρης του κινηματογραφου δεν μπορω να πω οτι τα παραπανω επιχειρηματα με καλυπτουν εστω και στο ελαχιστο...μαλιστα βρισκω τουλαχιστον ατοπη τη συγκριση anime-κινηματογραφος...Δυο διαφορετικες μορφες τεχνης με αξιολογα και μη δειγματα και οι δυο...Απο κει και περα το θαυμα της σκηνοθεσιας και της ηθποιειας "απλοι ανθρωποι μεσα απ'την καμερα που ουτως η αλλως τους βλεπεις irl" ? Υβρις απεναντι στην εβομη τεχνη... τωρα οτι ο μεσος ελληνας βλεπει anime ασχολιαστο...

Τωρα, προσωπικα, βλεπω anime λογω αισθητικης καταρχας και θεματολογιας...Επισης ειναι ενας τροπος προσεγγισης της ιαπωνικης κουλτουρας και νοοτροπιας μεσα απο την τεχνη... Το καμμενο humour βεβαια παιζει και αυτο το ρολο του

[Vash Zoro]

Έχω κάποιες θεωρίες περί αυτού που δεν ξέρω αν ισχύουν, αλλά για μένα ψιλοισχύουν
(ειδικά η πρώτη) :

1. Λόγω θεματολογίας και ποικιλίας (και επειδή δεν βλέπεις real ηθοποιούς και μέρη), αφήνουν το μυαλό να πλανηθεί πολύ περισσότερο στην φαντασία, απ'όσο οι κανονικές ταινίες. Ταξιδεύεις σε εναλλακτικές πραγματικότητες. Ίσως αυτό ζητάει τελικά ο εγκέφαλος, και καταλήγουμε σε τέτοια πόρωση τι να πω.

2. Είναι λιγότερο προβλέψιμα απ'τα κανονικά movies. (αν και δεν ισχύει πάντα απόλυτα, σίγουρα ισχύει σχεδόν πάντα όταν τα συγκρίνεις με hollywood/αμερικανιές)

Για το πρώτο,
έχω αρχίσει να πιστεύω σοβαρά ότι υπάρχει μια έλλειψη ιδεών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η χρονιά που μας πέρασε αν εξαιρέσουμε 2,3 τίτλους όπως το Kaiba. Αυτό δε μπορέι να ναι παρά μόνο ανησυχιτικό. Για παράδειγμα θα ξανακυκλοφορίσουν το DBZ. Κάτι σα πισογύρισμα maybe?

Για το δεύτερο λόγο,
Δε θα το έλεγα, ξαναζεσταμένα πράγματα και καταστάσεις βλέπουμε, με διαφορετικά ονόματα και χαρακτήρες που ανάθεμα και αν μας προκαλούνε έκπληξη με την εξέλιξη τους. Καλά shonen δε τα αναφέρω καν αλλά ένα πρόχειρο που μου ρχεται στο μυαλό είναι το ghost Hound που τελειώνει με τον πλέον ηλίθιο τρόπο

Spoiler:

Ας ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας και τισ σκέψεις μας μιας και βρεθήκαμε όλοι τυχαία σε ένα σπίτι για να δώσουμε τη λύση στη πλοκή του μύθου μας.

Για τα άλλα 2 που ανέφερες συμφωνώ. Και για τα 2 πρώτα, απλά πρέπει να προβληματιστούμε μήπως καταλήξουμε να βλέπουμε απλά από συνήθεια και μόνο..

[Nighteyes]

To post του Radagast νομίζω ότι καλύπτει αρκετά τους πιθανούς λόγους που είμαστε anime otaku. Προσωπικά δεν το αναρωτήθηκα ως τώρα γιατί μ' αρέσουν τόσο πολύ τα anime και αν και δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να το εκλογικεύσω, κυρίως με αντιπροσωπεύουν το 1) και το 3).

mono έχεις απόλυτο δίκιο γι' αυτά που λές για τους ηθοποιούς και την σκηνοθεσία, αλλά δεν νομίζω ότι είχε την πρόθεση να προσβάλει την 7η τέχνη. Έτσι όπως το καταλαβαίνω εγώ, απλά έκανε σύγκριση όσον αφορά τα χρώματα και την πληθώρα σχεδίου των anime χαρακτήρων σε αντίθεση με τις κανονικές ταινίες που όπως και να το κάνουμε είναι πιο μουντές αισθητικά. Δεν ανέφερε τίποτα για τη σκηνοθεσία, για το ταλέντο των ηθοποιών κτλ.

[Phantom Duck]

είσαι ακόμη μικρός....
το θέμα είναι όχι γιατί βλέπουμε αλλά γιατί μας πωρώνουν τόσο πολύ...

Κι εσύ κάποτε μικρή ήσουν. Και όχι, το θέμα μας δεν είναι γιατί μας πορώνουν τόσο πολύ, είναι γιατί μας αρέσουν, συμπέρασμα που βγαίνει με μια απλή ανάγνωση του τίτλου του thread (αν τελωσπάντων υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσά τους).

[somnium]

Εμενα η αποψη μου ειναι οτι στα ανιμε αντικατοπτριζονται καποια πραγματα σε σχεση με τον ιαπωνικο λαο, τα οποια μας ενδιαφερουν κι εμας.
Η κλειστη κοινωνια των ιαπωνων τους δινει αρκετα χαρακτηριστικα που δεν ειναι τοσο τονισμενα στη δικη μας.
Η σεμνοτυφια, ο κοινωνικος αποκλεισμος πισω απ' τα τυπικα, τους δινει μια αλλη οπτικη γωνια. Επισης, αποκλειει τη συναισθηματικη τους υποσταση απο την κοινωνικη αλληλεπιδραση, και την κανει να εχει ρολο παρατηρητη. Ο ιαπωνας μπορει να παρατηρησει περισσοτερο τα φαινομενα που συνδεονται με την κοινωνια λογω της μεγαλυτερης πιεσης που λαμβανει, και επισης, βλεπει το σκιτσο και τη δημιουργια μιας σειρας σαν διεξοδο.
Ετσι, μεσω των χαρακτηριστικων και των προβληματων που δινει στους χαρακτηρες του, φαινεται η παθογενεια του μοντερνου προτυπου κοινωνιας μεγενθυμενη (οπως π.χ. στο Sayonara Zetsubou Sensei).
Φυσικα, αυτο δεν ισχυει για ολα τα ανιμε, εφοσον τα περισσοτερα απλα δημιουργουνται για να απευθυνθουν σε ενα συγκεκριμενο fanbase.

[Radagast]

Ως λατρης του κινηματογραφου δεν μπορω να πω οτι τα παραπανω επιχειρηματα με καλυπτουν εστω και στο ελαχιστο...μαλιστα βρισκω τουλαχιστον ατοπη τη συγκριση anime-κινηματογραφος...Δυο διαφορετικες μορφες τεχνης με αξιολογα και μη δειγματα και οι δυο...Απο κει και περα το θαυμα της σκηνοθεσιας και της ηθποιειας "απλοι ανθρωποι μεσα απ'την καμερα που ουτως η αλλως τους βλεπεις irl" ? Υβρις απεναντι στην εβομη τεχνη... τωρα οτι ο μεσος ελληνας βλεπει anime ασχολιαστο...

Μ'αρέσει που τρελαίνεσαι κιόλας. ^^ Εγώ για μένα μίλησα, δεν σημαίνει πως αυτό που είπα ισχύει για όλους αλίμονο. Την γνώμη μας λέμε. Πράγματι και τα δυο μορφές τέχνης είναι δεν είπα το αντίθετο, μήπως όμως αναρωτήθηκες ποτέ πως ίσως αν βλέπεις 10 χρόνια κινηματογράφο σε κάποια φάση το ψιλοβαριέσαι ίσως και θες να δεις και κάτι διαφορετικό;; Όπως πχ ζωγραφιές/animation?
Σε μένα αυτό ισχύει anyway, και αν είμαι μια φορά otaku στα anime που βλέπω μεταβίας 2 χρόνια (και φυσικό είναι να μην τα έχω χορτάσει ακόμη), τότε μάλλον είμαι αρχι-otaku στα κανονικά movies μιας και βλέπω πάνω από 10 χρόνια και μάλιστα εντατικά τον περισσότερο χρόνο... Χρειάζομαι και τα δυο για ποικιλία anyway, κι άλλωστε το έγραψα πως βλέπω 50-50% αν δεν κάνω λάθος... (και anyway αν με ήξερες λίγο καλύτερα, θα καταλάβαινες πόσο cinefil-καμμένος είμαι)
Απλά δεν μπορώ να παραβλέψω το uniqueness και το individuality που διακατέχει τα anime και κατ'επέκταση όλα τα animation σε σχέση με την 7η τέχνη που σε τελική όλοι γνωρίζουμε και ασχολούμαστε εκ γενετής. (τα cartoon που είναι μόνο για παιδικές ηλικίες, δεν τα υπολογίζω πάντα στην ίδια κατηγορία btw, τα θεωρώ άλλο είδος τέχνης-genre - προσωπική άποψη)

Όσο αφορά τον μέσο έλληνα "που βλέπει anime", παρεξήγησες mono, δεν μίλησα καν για όσους δεν βλέπουν καθόλου anime (για anime-fans μόνο μίλαγα), ναι τα 20λεπτα βολεύουν στην πλειοψηφία των ατόμων περισσότερο... (χώρια που αν ρωτήσεις ένα σεβαστό ποσοστό anim-άδων θα δεις και μόνη σου πως το 70%++ βλέπει σχεδόν μόνο series και όχι movies/ovas. Γιατί άραγε;; .....). Άσχετα αν εγώ βλέπω πολύ περισσότερα movies από series. (στο συγκεκριμένο μίλησα γενικά από εμπειρία που έχω από γνωστούς που έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο and believe it or not έτσι είναι)

Για το πρώτο,
έχω αρχίσει να πιστεύω σοβαρά ότι υπάρχει μια έλλειψη ιδεών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η χρονιά που μας πέρασε αν εξαιρέσουμε 2,3 τίτλους όπως το Kaiba. Αυτό δε μπορέι να ναι παρά μόνο ανησυχιτικό.
Για το δεύτερο λόγο, δε θα το έλεγα, ξαναζεσταμένα πράγματα και καταστάσεις βλέπουμε, με διαφορετικά ονόματα και χαρακτήρες που ανάθεμα και αν μας προκαλούνε έκπληξη με την εξέλιξη τους.

απλά πρέπει να προβληματιστούμε μήπως καταλήξουμε να βλέπουμε απλά από συνήθεια και μόνο..

Θα συμφωνήσω πως έχει πέσει το επίπεδο στα μάτια μου και έχουμε αναμασημένες ιδέες και άρχισε να με ανησυχεί και μένα αυτό. Απ'το 2008 ένα flag και kaiba μόνο ξεχώρισα προσωπικά... Αλλά δεν με καίει άμεσα μιας και παίζουν πολλοί καλοί τίτλοι τα παλιότερα χρόνια που δεν έχω δει ακόμη. Άλλωστε μίλησα για προσωπική εμπειρία απ'το σύνολο των anime που έχω δει, τα οποία είναι από διάφορα έτη (από 70s-80s μέχρι και σήμερα) και σίγουρα τα περισσότερα δεν ήταν φετινά. Στο κάτω κάτω δεν μας αναγκάζει κανείς να δούμε shounen ή μόνο καινούρια anime. Ευτυχώς επιλέγουμε τι βλέπουμε.

To post του Radagast νομίζω ότι καλύπτει αρκετά τους πιθανούς λόγους που είμαστε anime otaku. Προσωπικά δεν το αναρωτήθηκα ως τώρα γιατί μ' αρέσουν τόσο πολύ τα anime και αν και δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να το εκλογικεύσω, κυρίως με αντιπροσωπεύουν το 1) και το 3).

mono έχεις απόλυτο δίκιο γι' αυτά που λές για τους ηθοποιούς και την σκηνοθεσία, αλλά δεν νομίζω ότι είχε την πρόθεση να προσβάλει την 7η τέχνη. Έτσι όπως το καταλαβαίνω εγώ, απλά έκανε σύγκριση όσον αφορά τα χρώματα και την πληθώρα σχεδίου των anime χαρακτήρων σε αντίθεση με τις κανονικές ταινίες που όπως και να το κάνουμε είναι πιο μουντές αισθητικά. Δεν ανέφερε τίποτα για τη σκηνοθεσία, για το ταλέντο των ηθοποιών κτλ.

Το post της Nighteyes με καλύπτει αρκετά (η μόνη που κατάλαβε τι ήθελα να πω), απλά προσπάθησα να πω με λίγα λόγια, το πως η διαφορετική αισθητική των anime δρα σε μερικούς ανθρώπους και τους ελκύει. Η σκηνοθεσία και οι ηθοποιοί είναι εντελώς άλλο θέμα, που σηκώνει ανεξάρτητη συζήτηση άλλωστε.
Άλλωστε γιατί να προσβάλλω κάτι που ασχολούμαι 10 χρόνια ++?
Απλά άνθρωποι είμαστε και κάποια πράγματα τα χορταίνουμε λίγο πολύ με τον καιρό, και έχουμε ανάγκη και περισσότερη ποικιλία σε θέματα τέχνης... Άλλη χάρη έχει το ένα και άλλη το άλλο.
"Σκέτη" 7η τέχνη sorry αλλά not enough for me anymore. Αυτό ήθελα να πω.

PS1 : Δείτε waltz with bashir π.χ. (ή persepolis κτλπ), και πείτε μου μετά σε ποια πρόσφατη κανονική ταινία που είδατε, καλύπτεται τέτοιο δύσκολο και λεπτό θέμα τόσο περιεκτικά (μόλις 1ώρα και 15λεπτά) και αριστοτεχνικά. And this is just a minor example.

PS2 : To μόνο για μένα που σώζει την κατάσταση στην 7η τέχνη, είναι ότι υπάρχει και κει άπειρη ποικιλία και χώρες που ασχολούνται, από πάρα πολύ παλιά κιόλας, με αποτέλεσμα αν ψαχτείς να έχεις και εκεί πολλές αξιόλογες επιλογές. (παρ'όλα αυτά το search αυτό απαιτεί ακόμα παραπάνω κόπο απ'ότι στα anime, και το λέω εκ πείρας, μιας και τόσο τα videoclubs όσο και το νετ,έχουν κατακλυστεί απ'την διαφήμιση του hollywood και των εμπορικών movies στον τομέα - βλέπε imdb κτλπ, αλλά και γούστο μέσου θεατή)

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Radagast: 19 Φεβρουάριος 2009 - 04:33