Jump to content


Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR!


Sign In 

Create Account
Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR, ένα ελληνικό forum για τα anime, τα manga και την ιαπωνική κουλτούρα. Βλέπετε την ιστοσελίδα μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας! Η εγγραφή σας στην διαδικτυακή κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να ψηφίσετε σε δημοσκοπήσεις, να πάρετε μέρος σε διαγωνισμούς μας και πολλές άλλες επιπλέον υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη σας. Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και φυσικά δωρεάν. Ελάτε και εσείς στην κοινότητά μας σήμερα!

Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας ή με την πρόσβαση σας στο forum, παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
 

Photo

Τι καλό βιβλίο διάβασα πρόσφατα.

βιβλία book

  • Please log in to reply
135 replies to this topic

#16 Kalamaris

Kalamaris

    I'm glad I met you.

  • Members
  • 699 posts

Posted 12 June 2012 - 16:37

Stephen king's the stand:Πολυ δυνατο βιβλιο με ενδιαφερον concept και εντυποσιακη εξελιξη.Θα μπορουσε ασφαλως να ειναι μικροτερο και ειχε πολλους ασκοπους χαρακτηρες αλλα οσοι ηταν καλοι ηταν πολυ καλοι με αποκορυφωμα το σατανικο Randall Flagg και τον υποχθονιο Harold.Εχω ακουσει ανθρωπους να παραπονιουνται για το τελος αλλα εγω το βρηκα πολυ συναρπαστικο και συνδεεται εμμεσα και με τον μαυρο πυργο.

Η κλιμακωση ηταν λιγο απογοητευτικη καθως περιμενα κατι πολυ μεγαλο και επικο.Γενικα νομιζω οτι το πρωτο μερος του βιβλιου ειναι το πιο εντυποσιακο,με την ασθενια captain tripps να θεριζει τον κοσμο και το χαος και η αναρχια να επικρατουν στις πολεις.Δεν ξερω αν ειναι οντως το καλυτερο βιβλιο του King(αν και για πολλους αυτο δεν λεει και πολλα) αλλα εγω προτιμω το καταπληκτικο "wizard and glass".

Εαν δεν σας πειραζει το μεγεθος το προτινω 100%

sc5bab.jpg


#17 Anelis

Anelis

    random frantic action

  • Retired Staff
  • 3,374 posts

Posted 19 June 2012 - 08:18

Childhood's End (Οι Επικυρίαρχοι) του Arthur C.Clarke {1953}
Posted Image

Μιας και πλέον έχω αρχίσει να διαβάζω περισσότερα sci-fi βιβλία, δε θα μπορούσα να αφήσω απ' έξω έναν από τους πατέρες του είδους.

Λίγο πριν καταφέρουν να βγουν οι άνθρωποι στο διάστημα, τεράστια διαστημόπλοια σκάνε μύτη πάνω από μεγάλες και σημαντικές πόλεις σε όλο τον κόσμο. Από εκεί, αγαθά ( ?? ) και πανέξυπνα όντα - οι Overlords [Επικυρίαρχοι]- καθοδηγούν την ανθρωπότητα για δεκαετίες, βελτιώνοντας την ανθρώπινη ζωή. Ποιοι είναι όμως; Από πού ήρθαν; Ποιός είναι ο σκοπός τους; Ποιά είναι η εμφάνισή τους; Όλα αυτά τα ερωτήματα αποτελούν βασικά σημεία της ιστορίας.

Είναι ένα από τα βιβλία που έχουν επηρεάσει πολύ το είδος. Σίγουρα έχετε δει κάποιες ταινίες/σειρές/κόμικ/άλλα βιβλία που να έχουν κομμάτια που μοιάζουν με αυτό.

Στην αρχή μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Όταν επιτέλους εμφανίζονται οι Overlords είδα πως το βιβλίο είναι λίγο ξεπερασμένο, αλλά παρόλα αυτά κατάφερε να κρατήσει το ενδιαφέρον μου μέχρι το τέλος. Σε μερικές στιγμές το exposition βαράει κόκκινο και ίσως ενοχλήσει, αλλά καθ' όλη τη διάρκεια του βιβλίου έχεις την αίσθηση ότι διαβάζεις κλασσική λογοτεχνία.

Posted Image


#18 Kamui

Kamui

    Degenerate aristocrat

  • Members
  • 605 posts
  • LocationRealm of perdition

Posted 22 June 2012 - 14:20

Προχθές τελείωσα το "the forgotten beasts of eld" μετά απο 9 μήνες.
Ήταν πολύ μικρό και δε διαβαζόταν δύσκολα αλλά δε με κέρδισε αρκετά για να έχω όρεξη για διάβασμα ή αγωνία για το plot.
Ο λόγος της συγγραφέως ήταν πολύ καλός αλλά κάτι δεν πήγαινε καλά με το σενάριο και τους χαρακτήρες.
Εκβιασμός συναισθημάτων, άτσαλη και βιαστική παρουσίαση του έρωτα και περιττός ρομαντισμός, βιαστική παρουσίαση πολλών δευτερευόντων προσώπων που δεν έλαβαν καμία ανάπτυξη και μεγάλο μπέρδεμα προς το τέλος.
Spoiler:

Ίσως απλά απευθυνόταν σε πολύ συναισθηματικούς ανθρώπους, δεν έδινε όμως εξ αρχής το χρόνο να δεθεί κανείς με τους χαρακτήρες, συναισθηματικός ή μη, πόσο μάλλον εγώ που περίμενα το σενάριο να έχει λογική.

Επίσης τελείωσα και το βιβλιαράκι για τον Arthur Schopenhauer "η τέχνη του να είσαι προσβλητικός".
Ήταν πάρα πολύ διασκεδαστικό και γέλασα πάρα πολύ με τον τρόπο του, σα να διαβάζεις ανέκδοτα που όμως να βασίζονται στην αλήθεια.Σίγουρα δε συμφωνώ με πάρα πολλά απ' όσα έλεγε, και κάποια άλλα αποδείχθηκαν λάθος έπειτα απο την εποχή του, αλλά ο τύπος ήταν ο καλύτερος θάφτης του αιώνα του, όποιον και ότι και να έβριζε, του άξιζε.

Εντός των ημερών σκοπεύω να αρχίσω τον Κόσμο της Σοφίας του Jostein Gaarder. (Sophie's world)
Δεν παίζει να καταφέρω να το τελειώσω μέσα σε ένα καλοκαίρι αλλά νομίζω αξίζει να κάνω τώρα την αρχή γιατί νομίζω οτι οι βασικές γνώσεις που θα μου προσφέρει μου είναι απαραίτητες στην ηλικία που βρίσκομαι.

Edited by Kamui, 22 June 2012 - 15:54.

takatoyamamoto-setsig_zps5mw8ojum.jpg


#19 Anelis

Anelis

    random frantic action

  • Retired Staff
  • 3,374 posts

Posted 19 July 2012 - 12:06

όποιον και ότι και να έβριζε, του άξιζε.

Λολ. Στο 90% του βιβλίου έβριζε το Hegel και τη σχολή του, όσους κακοποιούν τα ζώα, και γενικά τις γυναίκες (με τα τσιτάτα για το πώς οι γυναίκες δεν πρέπει να έχουν δικαιώματα να φτάνει πολύ κοντά στο 40% του βιβλίου), άρα πώς λες το παραπάνω;

Δε λέω και εγώ γέλασα σε ορισμένα σημεία που πέταγε πετυχημένες ατάκες αλλά, εκτός από το γεγονός ότι αυτές ήταν σχετικά σπάνιες -μιας και μιλάμε για ένα βιβλίο που έχει μαζεμένα όλα τα "τσιτάτα" του- τις περισσότερες φορές ήταν σα να βλέπεις τον ξεμωραμένο σου παππού να σου λέει ασυναρτησίες.
Πραγματικά χάρηκα που το διάβασα αφού είχα διαβάσει κομμάτια της φιλοσοφίας του Σοπενχάουερ, γιατί αλλιώς θα είχα τόσο άσχημη εντύπωση, που δε νομίζω να τον έπιανα ποτέ.

Το παραπάνω το διάβασα πλάι πλάι με το "Το δικαίωμα στην τεμπελιά" (τα είχε το Public σε χαμηλή τιμή), γραμμένο από τον αναρχικό γαμπρό του Μαρξ. Δεν περίμενα να μου αρέσει αλλά τελικά είχε κάποιες πολύ καλές ιδέες μέσα και οι μικρές δόσεις χιούμορ ήταν σωτήριες και σε βοηθούσαν να καταλάβεις καλύτερα τη φιλοσοφία του συγγραφέα.

Anyway, ο λόγος που ήρθα στο θρεντ είναι άλλος.
Τις προάλλες μου πάσαρε ένας αδερφός μου το "Οικογενειακό Χρονικό" του Βάσκο Πρατολίνι, από τις παλαιικές εκδόσεις "Οδυσσέας". Στο οπισθόφυλλο λέει ότι είναι τιτανοτεράστιος Ιταλός συγγραφέας που συνεργάστηκε με τον Βισκόντι και είχε βάλει και το χεράκι του στο "Ο Ρόλο και τα αδέρφια του". Έμεινα λίγο σέκος και ντράπηκα γιατί δεν τον είχα καν ακουστά.

Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου υπάρχει το εξής:
"Το "Οικογενειακό χρονικό" είναι μία τρυφερή εξομολόγηση σε πρώτο πρόσωπο, που τραβάει το νήμα της σχέσης του συγγραφέα με τον αδελφό του από τα πρώτα παιδικά τους χρόνια ως την εφηβεία και την τελική πράξη, που θα 'ναι ο θάνατος του δεύτερου.

Τούτο το βιβλίο δεν είναι ένα έργο φαντασίας. Πρόκειται για μια συνομιλία του συγγραφέα με το νεκρό αδελφό του. Ο συγγραφέας, γράφοντας, αναζητούσε παρηγοριά, τίποτ' άλλο. Λυπάται που διαισθάνθηκε μόλις -και πολύ αργά- την πνευματικότητα του αδελφού του. Αυτές οι σελίδες προσφέρονται λοιπόν σα μια μάταιη εξιλέωση."


Τέλοσπάντων κάθισα και το διάβασα και αποδείχτηκε υπέροχο. Όσο το διάβαζα με έπιασαν τα κλάματα 5 φορές (και μιλάμε για βιβλίο με το ζόρι 120 σελίδων). Δεν έχω κλάψει τόσο σε βιβλίο από το Crucible του Arthur Miller.

Το βιβλίο διακατέχεται από μια σπάνια ευαισθησία ενώ παράλληλα σου δίνει την εικόνα της Ιταλίας τα χρόνια πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαβάστε το, πραγματικά αξίζει.

Στο μεταξύ διάβασα *ξανά* World War Z, Zombie survival guide -αυτή τη φορά μου φάνηκαν πολύ μέτρια-, το Salem's Lot του Stephen King -δεν είχε μάθει να γράφει μάλλον ακόμα τότε, εντόπισα μερικά τραγικά συγγραφικά λάθη πρωτάρη-, το Angela Carter's Fairy Tales -παραμύθια από όλο τον κόσμο, απίστευτο λαογραφικό βιβλίο-, το The Last Hero του T.Pratchett -από τα καλύτερα βιβλία του Discworld-, το άθλιο A Wrinkle in Time, και το ΘΕΙΚΟ ΚΑΙ ΤΙΤΑΝΟΤΕΡΑΣΤΙΟ "The Left hand of Darkness" της Ursula K. Le Guin.
Ok, η τελευταία είναι απλά θεά. Κοινωνικό sci-fi στα καλύτερά του. Δε λέω περισσότερα, αλλά αν σας ενδιαφέρουν τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας πρέπει να το διαβάσετε.

Posted Image


#20 Tea-chan

Tea-chan

    Don't Lose Your Way

  • Retired Staff
  • 2,491 posts

Posted 01 August 2012 - 18:39

Execution Dock από Anne Perry. Δωράκι για τα γενέθλιά μου. Αστυνομικό μυθιστόρημα, καλογραμμένο και με θηλυκούς χαρακτήρες που δε περίμενα να είναι ΤΟΣΟ σημαντικοί στην ιστορία, δεδομένου ότι συμβαίνει στο Λονδίνο του 1800-κάτι. Το τέλος παίζει να είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει. Ρεαλιστικό και γκρίζο-γλυκόπικρο.

Posted Image


#21 OdyMonaxos

OdyMonaxos

    It's nothing personal

  • Members
  • 613 posts

Posted 01 August 2012 - 22:18

Μ. Καραγάτση, Οι ληστές στα πρόθυρα των Αθηνών.

Είναι ένα βιβλίο το οποίο δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στη Βραδινή και ο δημιουργός του δεν ενδιαφέρθηκε. Δεν είναι ιδιαίτερα καλογραμμένο και δεν είναι σε πολύ καραγάτσια επίπεδα η ειρωνεία του. Αλλά είναι τρομακτικά επίκαιρο!!!

#22 Night Wizard Seal

Night Wizard Seal

    名前のない怪物

  • Review Team
  • 2,153 posts

Posted 04 August 2012 - 16:04

Τι θα λέγατε για ένα Currently Reading Book - Εντυπώσεις θρέντ;

Έχω ένα βιβλίο στη μέση και δεν ξέρω που να απευθυνθώ. :P

84886513_zpsfd6f6e60.jpg

They sound like they are crying. Like wolves, howling for their dead masters.


#23 Anelis

Anelis

    random frantic action

  • Retired Staff
  • 3,374 posts

Posted 04 August 2012 - 16:28

Τι θα λέγατε για ένα Currently Reading Book - Εντυπώσεις θρέντ;

Έχω ένα βιβλίο στη μέση και δεν ξέρω που να απευθυνθώ. :P

Απευθύνεσαι εδώ, νομίζω το έχουμε ξανα-αναφέρει. Ουσιαστικά αυτό το θρεντ είναι just read/currently reading. ~Also για τέτοιου είδους ερωτήσεις καλύτερα να ποστάρεις στο forum feedback~ :)

Οπότε πες, τι διαβάζεις;

Posted Image


#24 Night Wizard Seal

Night Wizard Seal

    名前のない怪物

  • Review Team
  • 2,153 posts

Posted 04 August 2012 - 17:50

Διαβάζω το Νεκτρωταφίο Ζώων(Pet Sematary) του Στέφανου Βασιλιά :P

Είναι το πρώτο δείγμα εκτός Μαύρου Πύργου που έπιασα στα χέρια μου και μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα πολύ. Ωραίες εικόνες τρόμου και πολύ πρωτότυπη ιστορία. Τέλος, αγγίζει και θίγει ωραία φιλοσοφικά θέματα, πάντα με τον κλασικό τρόπο που σχολιάζει τα πράγματα, αλλά δεν γίνεται καθόλου κουραστικός σε σχέση με κάποια σημεία στην εφταλογία του.

84886513_zpsfd6f6e60.jpg

They sound like they are crying. Like wolves, howling for their dead masters.


#25 shinigami94

shinigami94

    wat

  • Members
  • 893 posts

Posted 04 August 2012 - 19:23

Τώρα τελευταία διάβασα:
1) Επικίνδυνες Σχέσεις / Les Liaisons Dangereuses του Choderlos de Laclos. Στην αρχή, με μια πρώτη ματιά, πίστευα οτι δε θα μου αρέσει γιατί όλη την ιστορία την παρακολουθούμε μέσα απο επιστολές που ανταλλάζουν οι χαρακτήρες μεταξύ τους. Η άποψη μου άλλαξε στις πρώτες σελίδες. Πολύ ωραία γραμμένο, υπάρχει πάντα ενδιαφέρον με τις ίντριγκες και τις "συνωμοσίες" και το τέλος ικανοποιητικότατο. Ευτυχώς με τις επιστολές, κάποια γεγονότα αναφέρθηκαν πολύ γρήγορα και δεν έφαγαν χρόνο άδικα.

2) Ο Χριστός ξανασταυρώνεται του Νίκου Καζαντζάκη. Το βιβλίο, όπως και την σειρά, τα είχα ακουστά χωρίς όμως να ξέρω περι τίνος πρόκειται. Πολύ καλό βιβλίο και μ' άρεσε ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο ξεκινάει δηλαδή την απόφαση των "αρχών" του χωριού να αναθέσουν ρόλους στους συγχωριανούς τους για να αναβιώσουν τη σταύρωση του Χριστού, σύμφωνα με το έθιμο, (το οποίο ήταν ένας καλός τρόπος να μάθει ο αναγνώστης για τα πρόσωπα της ιστορίας) αλλά και την ταύτιση των χαρακτήρων με τους "ρόλους" τους. Μοναδικό παράπονο, το μέγεθος του κάθε κεφαλαίου.

3) Δέκα μικροί Νέγροι / And Then There Were None της Agatha Christie. Κι αυτό ωραίο βιβλιαράκι και εύκολο. Έφυγε σε μία μέρα. Η πλοκή προχωράει πολύ ωραιά και με ενδιαφέρον. Βέβαια, λίγο εύκολο να προβλέψεις τον δολοφόνο και γιατί το κάνει [τον/την (για αποφυγή spoilers) είχα υποψιαστεί περίπου απο τη μέση του βιβλίου] παρόλα αυτά, σε καμία περίπτωση δε χάνεις το ενδιαφέρον.

4) The Vampire Diaries: The Fury (#3) & The Dark Reunion (#4) της L.J. Smith. Κάτι πιο χαλαρό και εύκολο. Η συνήθεια μου να τελειώνω τις σειρές που ξεκινάω με έκανε να συνεχίσω με τα 2 επόμενα βιβλία της σειράς. Με τα 2 πρώτα βιβλία της σειράς είχα απογοητευτεί (ειδικά με το πρώτο το οποίο ήταν πολύ κακό και με έκανε να πιστεύω οτι λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης για την Meyer). Το καλό είναι οτι όσο προχωράει η σειρά, βελτιώνεται. Η νεκραναστάσεις βέβαια δεν λειτουργούν για καλό αλλά δεν πειράζει. Το τρίτο δεν με συγκίνησε ιδιαίτερα ενώ το τέταρτο μου άρεσε παρόλο που βλέπουμε την ιστορία απο την οπτική γωνία της Bonnie (φτου!) και το κουφό τέλος. Η τηλεοπτική σειρά είναι καλύτερη.

5) The Southern Vampire Mysteries (aka True Blood books): Dead Until Dark (#1) της Charlaine Harris. Η ιστοριούλα είναι καλή, οι χαρακτήρες είναι συμπαθητικοί (και δόξα τω Θεώ δεν πάνε σχολείο) ΑΛΛΑ η πρωταγωνίστρια είναι τούβλο και υπάρχει πρωτοπρόσωπη αφήγηση, το οποίο σημαίνει οτι παρακολουθώ όλες τις ηλίθιες σκέψεις της ηλίθιας Sookie. Επίσης, η συγγραφέας, στην προσπάθεια της να παρουσιάσει καλύτερα το σκηνικό (?) περιγράφει ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ τι φοράει η Sookie ενω μετά τον θάνατο ενός σημαντικού, για την πρωταγωνιστρια, προσώπου η ιστορία συνεχίζει σα να μην έγινε τίποτα. Την έκλαψε λίγο και τελείωσε! Γενικά, έχει αρκετές wtf σκηνές αλλά είναι καλούτσικο. Και εδώ, η τηλεοπτική σειρά είναι καλύτερη απο τα βιβλία.

Τώρα διαβάζω τα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου. Γενικά, μετά τις πανελλήνιες, ήθελα να μείνω μακρία απο ιστορίες με πρόσφυγες κτλ αλλά μιας και το πήρα μαζί μου, το ξεκίνησα. Ευτυχώς είναι ωραίο βιβλίο και καθόλου κουραστικό (όπως πίστευα οτι θα είναι). Και εδώ υπάρχει πρωτοπρόσωπη αφήγηση αλλά ο πρωταγωνιστής είναι normal (και η Διδώ σωτηρίου πολύ καλή στο γράψιμο) Είμαι ακόμη στην αρχή αλλά πιστεύω οτι θα συνεχίσει να είναι καλό.

3b2Ktcr.jpg

Spoiler:

#26 Erisadesu

Erisadesu

    Hellasian Star

  • Members
  • 4,640 posts

Posted 05 August 2012 - 00:21

Posted Image

εγώ για κάποιο λόγο τελειώνω αυτή την τριλογία fantasy
και για κάποιο λόγο επιτέλους ένα βιβλίο που είναι γραμμένο όπως θα έπρεπε να
να είναι γραμμένο. Με χύμα χαρακτήρες, χύμα γραφή και χιούμορ.
Ποτέ δεν περίμενα να διαβάζω fantasy Και να μου αρέσει.

#27 Anelis

Anelis

    random frantic action

  • Retired Staff
  • 3,374 posts

Posted 05 August 2012 - 00:41

Διαβάζω το Νεκτρωταφίο Ζώων(Pet Sematary) του Στέφανου Βασιλιά :P

Είναι το πρώτο δείγμα εκτός Μαύρου Πύργου που έπιασα στα χέρια μου και μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα πολύ. Ωραίες εικόνες τρόμου και πολύ πρωτότυπη ιστορία. Τέλος, αγγίζει και θίγει ωραία φιλοσοφικά θέματα, πάντα με τον κλασικό τρόπο που σχολιάζει τα πράγματα, αλλά δεν γίνεται καθόλου κουραστικός σε σχέση με κάποια σημεία στην εφταλογία του.


Δε λες το πιο ενδιαφέρον πράγμα.
ΕΧΕΙ ΖΟΜΠΙΑ!

Posted Image


#28 Erisadesu

Erisadesu

    Hellasian Star

  • Members
  • 4,640 posts

Posted 05 August 2012 - 01:07

και όπως όλοι ξέρουμε everything is better with zombies

#29 Night Wizard Seal

Night Wizard Seal

    名前のない怪物

  • Review Team
  • 2,153 posts

Posted 05 August 2012 - 16:19

Δε λες το πιο ενδιαφέρον πράγμα.
ΕΧΕΙ ΖΟΜΠΙΑ!


Ναι, αλλά δεν είναι τα κλασικά zombies που όλοι γνωρίζουμε :P
Το έχεις διαβάσει, Anelis;

84886513_zpsfd6f6e60.jpg

They sound like they are crying. Like wolves, howling for their dead masters.


#30 Anelis

Anelis

    random frantic action

  • Retired Staff
  • 3,374 posts

Posted 06 August 2012 - 06:28

Ναι, αλλά δεν είναι τα κλασικά zombies που όλοι γνωρίζουμε :P
Το έχεις διαβάσει, Anelis;

Δεν απορρίπτουμε κανένα ζόμπι, όλα τα καλά, χωράνε!

Δυστυχώς όχι ακόμα. Έχω δει την ταινία και έχω διαβάσει ένα μικρό απόσπασμα και περιμένω να ξεχάσω το πόσο χάλια έγραφε στο 1ο του μαύρου πύργου και στο salem's lot, για να το πιάσω και αυτό. xD

Posted Image




Also tagged with one or more of these keywords: βιβλία, book