156 replies to this topic

[ellesmira]

Από τη συμπεριφορά της Rin συμπεραίνω πως ο παππούς της φερόταν σαν να ήταν μεγάλη, κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

Μιας και αναφέρθηκε η Reina, δε σας θυμίζει λίγο τη:

Spoiler:

[Anelis]

Όταν διαβάζεις τα αντίστοιχα κεφάλαια στο manga, μπορείς να το κάνεις γρήγορα. Στο anime δεν έχεις αυτήν την άνεση, οπότε νιώθεις το άγχος θέλεις δε θέλεις. Κάτι τέτοια chapters τα είχα θεωρήσει αρκετά minor, στο anime δούλεψε πολύ καλύτερα για μένα το συγκεκριμένο.

Αυτό το ένιωσα και εγώ. Μου αρέσει που τους δίνει τη βαρύτητα που τους πρέπει.

Πάρα πολύ γλυκό και το 2ο, ακολουθεί όμορφα και αργά το manga. Άντε και στο επόμενο επεισόδιο να φτάσει τη μέση του 1ου volume XD
Η Rena μόνο με ενοχλεί, γιατί είναι εντελώς καρικατούρα ενοχλητικού κακομαθημένου. Οκ, η Rin είναι διαφορετική από τα υπόλοιπα παιδιά, αλλά μπροστά στο άλλο το ξεστριγκλιασμένο φαίνεται σαν αγγελούδι.

[mizuki]

Μ'αρέσει που στην αρχή είχα second thoughts, να το δω....να μην το δω....Ευχαριστώ κορίτσια που τελικά με πείσατε να το δω. Θα είχει περάσει η σεζόν και δεν θα είχα πάρει χαμπάρι. Είναι όντως από το πιο γλυκά anime που έχω δει εδώ και πολυυυυύ καιρό. Γλυκό, μελαγχολικό, ρεαλιστικό και με ιδιαίτερο τρόπο χαριτωμένο.

Κι εμένα στο πρώτο επεισόδιο λίγο έλειψε να με πάρουν τα ζουμιά σε διάφορες σκηνές . Και το δεύτερο κύλησε πολύ όμορφα, με καλό character development, με ωραίους ρυθμούς που δεν κουράζουν, και γενικά με μια ατμόσφαιρα πολύ γούτσου. Μου άρεσε επίσης που οι περισσότεροι που το έχουμε δει, έχουμε μπει μέσα στην ιστορία και έχουμε σκεφτεί αρκετά σοβαρά το τι θα κάναμε αν τύχαινε κάτι τέτοιο.

[Kisara]

Χαχαχα! Μου αρέσει πολύ!!! Εκτός του ότι το πάει ρεαλιστικά με κερδίζει ακόμα περισσότερο με τις αστείες σκηνές του, όπως η τελευταία του δεύτερου επεισοδίου! Χιχι!

[iristella]

Βγήκε και το 3ο επεισόδιο και η σειρά συνεχίζει δυνατά. Πιστεύω ότι μαζί με το Wandering Son είναι χαλαρά οι καλύτερες σειρές της χρονιάς.

Spoiler: 3

Ο τρόπος με τον οποίο έδειξε να αντιλαμβάνεται ένα τόσο μικρό παιδί το θάνατο και την απώλεια ήταν κάτι παραπανω από ικανοποιητικός. Προς τιμήν της η σειρά δεν άφησε τον θάνατο του παππού να περάσει στο ντούκου και να μας απασχολήσει για ένα μόνο επεισόδιο αλλά δείχνει την επίδρασή του σε βάθος χρόνου και όλο αυτό σε συνδυασμό με το πόσο επίπονη διαδικασία είναι από μόνη της η συνειδητοποίηση για το παιδί ότι κάθε ζωή αναπόφευκτα θα φτάσει στο τέλος της. Ωραία και η αλληλεπίδραση με τους συγγενείς οι οποίοι αφού τους έφυγε το βάρος από πάνω τους και το ανέλαβε κάποιος άλλος το φορτίο μπορούν να έχουν την πολυτέλεια να το παίζουν ζεστοί και στοργικοί. Δεν αντιλέγω ότι βοήθησε και το γεγονός ότι γνώρισαν την Rin καλύτερα αλλά η γαιδουριά είναι γαιδουριά.

Με εντυπωσίασε όμως το πώς δείχνει τον Daikichi να μπαίνει σιγά σιγά και σταδιακά στο πετσί του ρόλου του πατέρα. Αυτό με τις αμφιβολίες για την δουλειά του στο τέλος, και το πως σταδιακά η σειρά προετοίμαζε τον θεατή γι αυτήν την κατάληξη δείχνει ότι υπάρχει μεράκι και προσοχή στον τομέα της ανάπτυξης χαρακτήρων. Δεν υπάρχουν πράξεις που έρχονται out of the blue ή μη ρεαλιστικές. Το συναίσθημα που βγαίνει όμως από όλα αυτά είναι κάτι το απίστευτα γλυκό και ζεστό.

Έχω απορία να δω τι παίζει με την μάνα/καμαριέρα. Αυτό που είπε η Rin με φρίκαρε λίγο.

[Loke]

yar, i fucking adore this series, ειναι απλως γ*μ*τη απο ολες τις σκοπιες.

Spoiler: @iri

ισως επειδη ο παππους την κρατησε ως καμαριερα αντι δε ξερω εγω τι, σιγα σιγα να αρχισε να αντιπαθει το ιδιο της το παιδι που Α. δεν ηξερε ποια ηταν Β. ζουσε μια χαρα με το παππου να ειναι full αφοσιωμενος σε αυτην.

or something along those lines

[mono]

This anime restores my faith to humanity

Αρκετά συγκινητικό και πολύ ρεαλιστικό το τρίτο επεισόδιο...

Spoiler:

Μου αρέσει το πόσο προσεγμένα αποδίδουν τις αντιδράσεις του καθένα απέναντι στην κατάσταση... Η σταδιακή μεταστροφή των συγγενών που απαλλαγμένοι από το άγχος της κηδείας και της ευθύνης ενός παιδιού δείχνουν την πιο ανθρώπινη πλευρά τους νομίζω ήταν αρκετά ρεαλιστική... Ναι μεν δεν ήθελαν να αναλάβουν μια τόσο μεγάλη ευθύνη που ισχύει για τους περισσότερους ανθρώπους αλλά δεν είναι και τέρατα όπως και πάλι οι περισσότεροι άνθρωποι...Αρκετά σωστή απεικόνιση της ανθρώπινης ψυχολογίας αυτή η μεταστροφή...

Επίσης αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα στο συγκεκριμένο επεισόδιο ήταν το πώς έφτασε ο Daikichi να πάρει την απόφαση που πήρε. Ο άνθρωπος δεν είναι ούτε ήρωας ούτε κανας τρελός καλοκαρδούλης...Είχε τη ζωή του επαγγελματική και προσωπική και σίγουρα δεν ήταν έτοιμος να τα πετάξει όλα για να φροντίζει ένα παιδί... Όσο αυθόρμητη και αν ήταν η απόφαση της πρώτης στιγμής να αναλάβει τη Rin το ότι παλεύει μετά μέσα του για το πώς θα ανταπεξέλθει είναι από τα πιο ρεαλιστικά στοιχεία της σειράς... Αγαπημένο μου σημείο ήταν στο τέλος που έλεγε πως ακόμα δεν ξέρει αν πήρε τη σωστή απόφαση αλλά ελπίζει ότι δεν θα το μετανιώσει...

Ακριβώς γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι εκ γενετής "καλός" αλλά διαμορφώνεται μέσα από τις αποφάσεις που παίρνει. Και όσο πιο συνειδητά τις παίρνει τόση περισσότερη σημασία έχουν αυτές...

[Putin]

Γιατί σε κάθε μα κάθε του επεισόδιο νιώθω τόσο όμορφα. Θέλω κι εγώ να βγάλω βόλτα τη Ριν.

Πολύ ωραία πράματα, σε κάνει να νιώθεις μια μόνιμη ζεστασιά, ενώ σιγά σιγά σκαλίζει προσεχτικά και αρκετά σωστά μέχρι τώρα τα αναμενόμενα προβλήματα της όλης "κατάστασης". Το μόνο παράπονό μου είναι πως έδωσαν πολύ δυνατό χιντ

Spoiler:

με τη χωρισμένη μάνα του άλλου του σπόρου. Μπορεί βέβαια απλά να το έβαλαν για να παιχτεί λίγο ρομάντζο, αλλά θα προτιμούσα να προχωρούσαν ό,τι έχουν στο μυαλό τους πιο διακριτικά.

Αλλά οκ, χαζομάρες νά΄χουμε να λέμε.

Εξελίξεις και στο επόμενο με τη νίτζα μέηντ.

[Flameking1]

This anime restores my faith to humanity

me too.

Spoiler:

Παρατήρησα το μητρικό ένστικτο της Ριν που προσπαθούσε να φροντίσει τα μικρότερα παιδάκια, ίσως φταίει που δεν είδε την ίδια τρυφερότητα απο την μαμά της.

Δέν έχω δει πολλά άνιμε αλλά μπορώ να πω οτι αυτό είναι το πιο ανθρώπινο που έχω δει.

[mono]

Εξελίξεις και στο επόμενο με τη νίτζα μέηντ.

I loled hard

Spoiler:

Ο Daikichi έχει αρχίσει να μπαίνει για τα καλά στο ρόλο του πατέρα (σε λίγο θα αρχίσουν και τα play dates) αν και από ότι βλέπω για τη Rin είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι δεν είναι μπαμπάς της...Αναρωτιέμαι πως και δεν ζητάει την μητέρα της αλλά μάλλον έχει να κάνει με το φόβο της απόρριψης αφού την εγκατέλειψε ήδη μια φορά...

Σπάστηκα όμως που μας άφησαν με cliffhanger!

[LuluChan92]

Ορίστε και μια σειρά που έχει φτάσει στο 4ο επεισόδιο κι έχει κρατήσει επίπεδο!!!

Spoiler:

Πραγματικά γελούσα με τη φάτσα του Dai-chan κάθε φορά που έπεφτε πάνω στη μαμά του μικρού!!! Επίσης επιτέλους ο σπαστικός πρώην sunordinate το πήρε απόφαση και άφησε τον Daikichi ήσυχο. Και Παναγία μου ΠΑΡΤΕ ΤΟΝ DAIKICHI ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΛΑΚΙΑ ΤΗΣ RIN!!!

Πέρα απ'την πλάκα, περιμένω να δω τι θα γίνει με τη μητέρα της Rin, αν είναι δυνατόν έχω κρατηθεί τόσο καιρό να μη διαβάσω το manga (που παρεμπιπτόντως χαλαρώνει μέχρι και το τελευταίο chapter στον εξωτερικό σκληρό μου) και ο πειρασμός είναι πολύ μεγάλος...

[mizuki]

Spoiler:

Ακριβώς επειδή είναι ξεκάθαρο ότι ο Daikichi δεν είναι ο πατέρας της, φαίνεται το πολύ μεγαλύτερο δέσιμο μεταξύ τους, μιας και η Rin αναγνωρίζοντας πως δεν είναι πραγματικός της πατέρας, βλέπει το πως της στέκεται και πως την μεγαλώνει. Μου άρεσει επίσης πάρα πολύ πως αρχίζουν σιγά σιγά και την δέχονται οι υπόλοιποι της οικογένειας, και πως η μικρή αρχίζει να νιώθει ότι ανήκει κάπου. Τώρα σχετικά με τη μητέρα της, πιστεύεται ότι τόσα χρόνια μέσα στο ίδιο σπίτι δεν είχε καταλάβει ότι η μητέρα της είναι η καμαριέρα? ή μήπως της το κράτησε κρυφό ο παππούς, επειδή εκείνη δεν ήθελε τη μικρή? (σε αυτό το σημείο κάπου μπερδέυτηκα η αλήθεια είναι)

[Putin]

Spoiler: ^

Ακριβώς επειδή είναι ξεκάθαρο ότι ο Daikichi δεν είναι ο πατέρας της, φαίνεται το πολύ μεγαλύτερο δέσιμο μεταξύ τους, μιας και η Rin αναγνωρίζοντας πως δεν είναι πραγματικός της πατέρας, βλέπει το πως της στέκεται και πως την μεγαλώνει.

Δε νομίζω να σκέφτεται τόσο περίπλοκα από αυτή την ηλικία. Απλά έχει έναν άνθρωπο κοντά της όταν ο μοναδικός που της έδειχνε αφφέξιον πέθανε. Είναι και στην ηλικία που έχει ακόμα περιθώρια να αρχίσει να εκλαμβάνεται κάποιον άλλο σαν τον πατέρα της, ασχέτως αν ξέρει πως δεν είναι. Αλλά γονιός λένε πως είναι αυτός που σε μεγαλώνει, όχι;
Εδώ ενήλικες δεν κατανοούν πως κάποιος μπορεί να "θυσιάζεται" γι' αυτούς, πόσο μάλλον να το εκτιμήσουν.

Τώρα σχετικά με τη μητέρα της, πιστεύεται ότι τόσα χρόνια μέσα στο ίδιο σπίτι δεν είχε καταλάβει ότι η μητέρα της είναι η καμαριέρα?

Εφόσον δεν της είχαν πει κουβέντα και απ' ότι φαίνεται δεν είχε συναναστροφές με άλλα παιδιά, δεν είναι καθόλου παράλογο. Εδώ δεν ήξερε καν το κόνσεπτ της μάνας, πως θα το υποπτευόταν;

[mizuki]

Προφανώς και γονιός είναι αυτός που σε μεγαλώνει.

Spoiler:

Kαι εννοείται οτι θα τον εκλάβει σαν πατέρα αργότερα (αν και σιγά σιγά το κάνει ήδη), αλλά και κάτι παραπάνω. Γιατί δεν είναι απλά οτι την μεγαλώνει. Δεν γύρισε την πλάτη του όταν η μικρή έμεινε εντελώς μόνη της, και η Rin πιστεύω οτι το συνειδητοποιεί αυτό και το εκτιμάει. Γιατί πλέον ξέρει πως είναι μια απώλεια (θάνατος παππού), και δεν θέλει να βρεθεί ξανά στην ίδια κατάσταση (γι αυτό και τον ρωτούσε για το θάνατο). Επίσης πιστεύω ότι σκέφτεται ήδη αρκετά περίπλοκα για την ηλικία της, με όλα αυτά που έχει δει.

Τώρα σχετικά με τη μητέρα της, πραγματικά έχω μπερδευτεί. Στο τελευταίο επεισόδιο ρωτάει (αναρωτιέται καλύτερα) αν η μαμα της έφυγε λόγω διαζυγίου. Άρα ξέρει οτι έχει μάνα (ίσως να το ήξερε από πριν, ίσως να το έμαθε μετά τα "ερεθίσματα"), αλλά δεν την έχει γνωρίσει ποτέ. Ο παππούς από οτι κατάλαβα δεν είχε πει ποτέ τίποτα, γιατί θεωρούσε για το καλύτερο να μην ξέρει η Rin ποια είναι η μητέρα της, πιστεύοντας πως η συγκεκριμένη δεν ταιριάζει στο πρότυπο μητέρας. Και εγώ αναρωτιέμαι: η μάνα, είχε το κοριτσάκι της τόσα χρόνια στα πόδια της και δεν του έδωσε ποτέ καμία σημασία? wtf?

Άλλη απορία, 6 χρόνια (τόσο δεν είναι η Rin περίπου?), κανείς συγγενής δεν είχε πάει στο σπίτι του παππού???

[Putin]

Το τελευταίο όντως μοιάζει με τρυπούλα, αλλά λεπτομέρειες, δεν πτοούμαστε.