156 replies to this topic

[Keiki]

Σε αυτού του τύπου τις σειρές, ο πρωτεύων λόγος που αρέσουν συνήθως είναι επειδή αγγίζουν συναισθηματικά τον κόσμο. Αν για κάποιον δε συμβαίνει αυτό, η σειρά χάνει πάρα πολύ. Οι λόγοι μπορούν να ποικίλουν, αλλά δεν έχει σημασία στην τελική, σε όποιον δεν αρέσει, feed the dropzilla.

[Battlemage]

Πάρα πολύ ωραίο το πρώτο επεισόδιο.

Spoiler:

Οι συγγενείς αδικαιολόγητοι. Όπως και να το κάνεις δεν έπρεπε να πούν αυτά που είπαν με το παιδί ακριβώς δίπλα τους.

[Jorg]

Πάρα πολύ ωραίο το πρώτο επεισόδιο.

Spoiler:

Οι συγγενείς αδικαιολόγητοι. Όπως και να το κάνεις δεν έπρεπε να πούν αυτά που είπαν με το παιδί ακριβώς δίπλα τους.

Στον κήπο δεν ήταν εκείνη τη στιμγή;

[Battlemage]

Στον κήπο δεν ήταν εκείνη τη στιμγή;

Spoiler:

Ναι αλλά και πάλι πιστεύω τους άκουσε. Δεν ήταν και τόσο μακριά.

Τουλάχιστον εμένα αυτή την εντύπωση μου έδωσε.

[mono]

Ζαχαρένιο το δεύτερο επεισόδιο :3 Κύλησε τόσο όμορφα που πάλι δεν κατάλαβα πως πέρασε η ώρα...

Spoiler:

Ο καημένος ο Daikichi κόντεψε να ξεψυχήσει πέρα δώθε πέρα δώθε Νομίζω ότι παρά την πολύ όμορφη και γλυκιά ατμόσφαιρα είναι αρκετά ρεαλιστικό...Το πως έπρεπε να την πάει στον παιδικό σταθμό, την ανησυχία του για το πώς θα τα καφέρει να τη μεγαλώσει μόνος του και τί θα γίνει αν βρει καμιά κοπέλα...


Το τέλος με τον "ιδρώτα" ομολογώ με έκανε να χαμογελάσω

Είχαμε και κάποιες υπόνοιες ότι θα μάθουμε κάτι παραπάνω για τη μητέρα της...

Αναρωτιέμαι μιας και δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με το manga αν θα συνεχίσει σε τέτοιους ρυθμούς ~ Η Rin πάει σχολείο, πάει στο πάρκο, μαγειρεύει, τρώει, κοιμάται~ ή αν θα δείξει και κάτι παραπάνω...

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από mono: 14 Ιούλιος 2011 - 23:05

[Warchief]

Στο δεύτερο επεισόδιο φάνηκε η δύναμη του anime. Όταν διαβάζεις τα αντίστοιχα κεφάλαια στο manga, μπορείς να το κάνεις γρήγορα. Στο anime δεν έχεις αυτήν την άνεση, οπότε νιώθεις το άγχος θέλεις δε θέλεις. Κάτι τέτοια chapters τα είχα θεωρήσει αρκετά minor, στο anime δούλεψε πολύ καλύτερα για μένα το συγκεκριμένο.

[Petran79]

Στο δεύτερο επεισόδιο φάνηκε η δύναμη του anime. Όταν διαβάζεις τα αντίστοιχα κεφάλαια στο manga, μπορείς να το κάνεις γρήγορα. Στο anime δεν έχεις αυτήν την άνεση, οπότε νιώθεις το άγχος θέλεις δε θέλεις. Κάτι τέτοια chapters τα είχα θεωρήσει αρκετά minor, στο anime δούλεψε πολύ καλύτερα για μένα το συγκεκριμένο.

ενταξει, το σχεδιο του manga δεν ειναι και απο τα καλυτερα....

δεν ξερω, αυτο το επεισοδιο με καθηλωσε μιας και το παιδι συμπεριφερεται φυσιολογικα. Θα πρεπει να συμβουλευτηκαν ειδικους , δεν φτανει απλα μια μεταφορα του manga για κατι τετοιο.

Ευχομαι να ακολουθησει η σειρα το δρομο της και να μην εχει το manga για τυφλοσουρτη οπως συμβαινει συχνα...

[LuluChan92]

Αυτό το 2ο επεισόδιο...!!!

Spoiler:

Και αφού ο Dai-chan πήρε τη μικρή κι έφυγε, ήρθε ο καιρός να αναλογιστεί τις συνέπειες/αλλαγές που έρχονται πλέον στη ζωή του. Απίστευτα γλυκό το σημείο όπου κάνουν το pinky promise ή "ιδρώτας είναι" (ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΑΜΕ!!! )

Δεν υπάρχει περίπτωση να μη διαβάσω το manga, αλλά είναι από αυτά που θα προτιμούσα να αγοράσω παρά να το κατεβάσω πρώτα... (Αλήθεια, έχει εκδοθεί στα αγγλικά καθόλου ή μπα?)

[Vagelio]

ή "ιδρώτας είναι" (ΝΑΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΑΜΕ!!! )
(Αλήθεια, έχει εκδοθεί στα αγγλικά καθόλου ή μπα?)

Ιδρώτας είναι!

^_^ Υup, έχει εκδοθεί και στα αγγλικά http://www.bookdepository.com/Bunny-Drop-v-1-Yumi-Unita/9780759531222

[Battlemage]

Φανταστικό και το 2ο επεισόδιο! Με αυτό το anime δεν καταλαβαίνεις πότε περνάει το 20λεπτο.

[ayame]

πετραν, δεν νομίζω ότι συμβουλεύτηκαν ειδικούς. οι μανγκάκα κι όσοι δουλεύουν στο ανιμε, ιδίως η σεναριογράφος είναι γονεις με παιδιά- διάβασε συνέντευξη εδώ http://www.animenewsnetwork.com/interview/2011-07-06/interview-taku-kishimoto-scriptwriter-for-usagi-drop

[Petran79]

σε καποιο βαθμο εννοω, οχι ολοκληρωτικα.

[Putin]

Όσο μου άρεσε το πρώτο, ίσως άλλο τόσο να ένιωσα τη ζεστασιά του δεύτερου.

Δεν έχω και πολλά να πω, πέραν του ότι είναι όμορφο από όλες μα όλες τις απόψεις.
Για τους χαρακτήρες τώρα,

Spoiler:

ο Ντάι είναι εύκολα υπόδειγμα ανθρώπου, μακάρι όλοι μας να αναλαμβάναμε με τέτοια ευκολία προβλήματα που εύκολα θα λέγαμε πως δε μας αφορούν.
Επίσης, μακάρι να ήταν όλα τα παιδιά τόσο ώριμα όσο η Ριν. Και συνάμα τόσο συμπαθή. Μόνο τη distorted παραπονιάρικη φάτσα της που βλέπω νιώθω ζεστά και χνουδωτά από μέσα.
Μπαμ βέβαια κάνει η αντίθεσή της με το άλλο το σιχαμένο σκατό της αδερφής του Ντάι· συχνά με εκνευρίζουν τα παιδιά, αλλά αυτό είναι το κάτι άλλο.

Για κάποιο λόγο μου φαίνεται σαν το Hourou Musuko του καλοκαιριού, αλλά μάλλον πολλές φορές καλύτερο.

[Kamui]

Σε αυτού του τύπου τις σειρές, ο πρωτεύων λόγος που αρέσουν συνήθως είναι επειδή αγγίζουν συναισθηματικά τον κόσμο. Αν για κάποιον δε συμβαίνει αυτό, η σειρά χάνει πάρα πολύ. Οι λόγοι μπορούν να ποικίλουν, αλλά δεν έχει σημασία στην τελική, σε όποιον δεν αρέσει, feed the dropzilla.

Καλά περίπτωση να το dropάρω δεν υπήρχε εξ αρχής, εξάλλου δεν είπα ποτέ οτι δε μου άρεσε.
Απλά οι απαντήσεις των περισσοτέρων μου φανηκάν λες και είχαν προετιμάσει να πουν εκριβως τα ίδια είτε πριν είτε αφού δουν το πρωτο επεισοδιο.
Η σειρά ειναι όντως πολύ όμορφη, απλα εμένα αυό δε μου φάνηκε τόσο εντονα στο πρώτο.

Το δευτερο μπορεί να μην είχε καμια δραματική εξέλιξη, αλλά ήταν μακράν καλύτερο απο το πρώτο.Είναι φανερό πως τώρα πια η σειρά σηκώνει το pace της,και ακόμα κι αν συνεχίσει κάπως έτσι μέχρι το τέλος της πρώτης σεζόν, δε νομίζω πως θα βαρέθω αν εξακολουθήσουν να το παρουσιάζουν καλά.

Κάτι ιδιαίτερο δε μου βρίσκεται να σχολιάσω περα απο το οτι αυτή η Rena είναι άκρως ενοχλητική και με έκανε να φωνάξω στη σκηνη με το τηλεφωνο.
Η Rin με τον Daikichi μου είναι αρκετά συμπαθείς πάντως.

[Maya-chan]

Για να υπερασπιστώ λίγο και τη Rena. Λογικό είναι ένα παιδάκι το πολύ 6 χρονών να φαίρεται σαν σπαστικό όταν είναι αναγκασμένο να περάσει δυο απίστευτα βαρετές μέρες στην κηδεία ενός ανθρώπου που το πιθανότερο είναι ότι δε γνώριζε καν. Μην κοιτάτε που η Rin είναι πιο ήσυχη, λογικό είναι να είναι μαζεμένη αυτά που της συνέβησαν.

Πάντως όλα τα πιτσιρίκια της σειράς είναι πολύ ρεαλιστικά. Όχι σε anime, γενικά δύσκολα τα βρίσκεις αυτό. Και η ατμόσφαιρα είναι πραγματικά πολύ γλυκιά. Είδα τα δυο πρώτα επεισόδια μαζί, οπότε δεν μου είναι εύκολο να τα σκεφτώ ξεχωριστά. Όμως το 1ο μου φάνηκε πιο εισαγωγικό, ενώ η σειρά απογειώθηκε στο 2ο.

Θέλω κι άλλο. Και θέλω πάνω από 11 επεισόδια, γμτ.