117 replies to this topic

[Maya-chan]

Η σειρά αυτή νομίζω ότι είναι άνετα μια από τις καλύτερες περσινές. Από που να αρχίσω?

Οι χαρακτήρες είχαν ένα αρκετά παλιομοδίτικο σχέδιο, αλλά σε συνδυασμό με το καινούριο animation και την όλη ατμόσφαιρα είχαν αρκετό ενδιαφέρον. Μου άρεσε πολύ ο Casshern, όπως επίσης ο Friender, ο Dio και η Leda. Τα τοπία ήταν παραπάνω από πανέμορφα. Στη μέση της σειράς άρχισα να τραβάω screenshots για wallpaper και είχα μαζέψει πάνω από ντουζίνα μέχρι το τέλος. Ουρανοί, λιβάδια, φαράγγια, όλα να κάθεσαι και να τα χαζεύεις.

Opening, ok στην αρχή το σιχάθηκα αλλά μετά από δυο τρεις φορές που το άκουσα το λάτρεψα. Τα endings χαριτωμένα, η μουσική ταίριαζε αλλά δε μου έμεινε κάποιο κομμάτι στη μνήμη.

Από την ιστορία,

Spoiler:

για να πω την αλήθεια μου ξίνισε λίγο στην αρχή το στοιχείο της αμνησίας. Σε πόσα anime δεν έχει χρησιμοποιηθεί είπαμε? Πάντως ομολογώ ότι εδώ δούλεψε πολύ ωραία, γιατί μαζί με τον Casshern μπορέσαμε κι εμείς να μάθουμε τον κόσμο από την αρχή και να τον καταλάβουμε. Αυτό είναι σημαντικό, μιας και ο κόσμος της σειράς δεν έχει καμιά σχέση με το δικό μας και αν είχαμε έναν πρωταγωνιστή με πλήρη γνώση του τι συμβαίνει δε θα καταφέρνα ποτέ να νιώσω ότι έχω "μπει" μπραγματικά στον κόσμο της σειράς. (coughcoughbounen-no-xamdoucoughcough)

Στο πρώτο μέρος της σειράς παρουσιάστηκαν πολύ επιτυχημένα οι χαρακτήρες, και το πως ο καθένας αντιμετωπίζει το γεγονός ότι πεθαίνει μέσα σε έναν κατεστραμμένο κόσμο. Αυτός που μου έμεινε πιο πολύ από όλους ήταν ο Margot, που νομίζω ότι ήταν και ο αγαπημένος μου χαρακτήρας από όλη τη σειρά. Και για την ίδια την προσωπικότητά του αλλά και για την όλη στάση του απέναντι στο θάνατο (όσο πιο κοντά φτάνει, τόσο πιο πολύ να χαίρεται τη ζωή του)΄. Στη σκηνή του θανάτου του είχα φτάσει πιο κοντά στο κλάμα από ότι σε όλη τη σειρά. Γιατί, Margot, γιατί?

Είχε όμως το κακό ότι ήταν πολύ αργό, πολύ φιλοσοφικό και συμβολικό, και ενώ αυτό αρέσει σε πολλούς, σε πολλούς άλλους θα φανεί κουραστικό. Ίσως θα ήταν πιο καλή ιδέα να σταθούν λιγότερο σε κάποια σημεία του πρώτου μέρους, και να χρησιμοποιήσουν τον χρόνο για να αναλύσουν λίγο παραπάνω τα ερωτήματα του δεύτερου μέρους. Το οποίο δεύτερο μέρος, εκτός από το συμβολισμό είχε και περισσότερη πλοκή, μυστήριο, δράση και αγωνία, οπότε το βρήκα καλύτερο τελικά. Για τα ερωτήματα που έμειναν, οι δικές μου απαντήσεις ήταν πάνω κάτω οι ίδιες με του Psylock.

Και η θεωρία της Nighteyes για τη Ringo μου φάνηκε επίσης πάρα πολύ καλή. Ωστόσο, η δική μου θεωρία είναι ότι η Ringo ήταν το παιδί που είχε γεννήσει και χάσει η Leda, και για το οποίο δε μάθαμε ποτέ τι απέγινε. Ίσως η Leda να έκρυψε την Ringo για να την προστατέψει, ή ίσως να της την έκλεψαν όταν ήταν μωρό, ή και πριν τη γεννήσει (που θα εξηγούσε γιατί νιώθει ότι την κορόιδεψαν ότι θα μπορούσε να κάνει παιδί). Έτσι η Ringo θα είναι παρόμοιο πλάσμα με τον Casshern, μόνο πιο εξελιγμένο, καθώς θα μπορεί να μεγαλώνει.

[Anakin Skywalker]

Είχα δει την ταινία και την βρήκα εκπληκτική και λέω: "Δεν βλέπω και την σειρά;" Δυστυχώς έχασα τον χρόνο μου άδικα και είναι από τις λίγες σειρές που διέγραψα από τον σκληρό μου και δεν πρόκειται να τις ξαναδώ ποτέ. Και μερικοί το συγκρίνουν και με το Ergo Proxy; Αν άγγιζε έστω και στο ελάχιστο την ποιότητά του θα το είχα σε εκτίμηση.

Spoiler:

Ο αθάνατος πρωταγωνιστής που δεν θυμάται τι έκανε και ψάχνει να βρει την τρελή (αφού μαθαίνει ότι δεν την σκότωσε τελικά)που θέλει να καταστρέψει τον κόσμο σε ένα περιβάλλον που τα πάντα αποσυντίθενται; Είχε κάποιες καλές στιγμές αλλά πιστεύω το τραβήξανε πολύ. Αν ήταν για παράδειγμα 13 επεισόδια ίσως να ήταν καλύτερο. Αλλά το να βλέπω να τον κυνηγάνε για να τον φάνε και να αποκτήσουν αιώνια ζωή για τόσα επεισόδια με κούρασε. Και τι ρομπότ είναι αυτά που μπορούν να φάνε; Άντε να πίνουν κανένα λάδι μηχανής στο τσακίρ κέφι, αλλά να τρώνε; Οι μόνοι που θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό είναι ο Casshern που δεν είναι ακριβώς ρομπότ αλλά ούτε κι άνθρωπος και οι 2 όμοιοί του. Στο τέλος είχα μια απορία..... Αυτός γιατί δεν σκουριάζει; Επειδή είναι μάγκας;

[legeon]

Αυτός γιατί δεν σκουριάζει; Επειδή είναι μάγκας;
φίλε μου Άνακιν λέγοντας κάτι τέτοιο,μου φανερώνει πως δεν το είδες και τόσο προσεχτικά όσο θα έπρεπε.αν το είχες κάνει δεν θα έλεγες κάτι τέτοιο
Αλλά το να βλέπω να τον κυνηγάνε για να τον φάνε
δηλαδή εσένα όταν σου λένε πως "τον φάγανε λάχανο" τι καταλαβαίνεις από αυτό?προσωπικά μιλώντας για εμένα ήταν και είναι ακόμα ένα από τα καλύτερα άνιμε που έχω δει.φυσικά η γνώμη σου είναι σεβαστή αλλά και πάλι θα σε συμβούλευα να το ξαναδείς.
Αν και πάλι δεν σου αρέσει,ε τότε θα φάω το καπέλο μου.. το λευκό.. και χωρίς σάλτσες

[sefiroth]

Μωρε καλλιτεχνικως , ατμοσφαιρικως και μουσικως ηταν αψογο αλλα το σεναριο του ειναι σουρωτηρι και μαλιστα αδικαιολογητα εσκεμμενα αυτο.Ανεξηγητα του ανεξηγητου και οχι δεν ειναι το κλασσικο ''τροφη για σκεψη απο τη μερια του θεατη''.Αν το τελος ηταν πιο solid και δεν σου αφηνε το 99% του τι παιζοταν σε θεωριες για χερουβειμ και σεραφειμ, ναι θα ηταν αριστο anime.

[Anakin Skywalker]

Φίλε legeon δεν θέλω να έρθω σε αντιπαράθεση μαζί σου, αλλά όπως είπες η γνώμη μου είναι σεβαστή, όπως και η δική σου και γενικά η γνώμη όλων των έλογων πλασμάτων. Φυσικά και δεν πρόκειται να ξαναδώ την σειρά (γι' αυτό και την διέγραψα προφανώς). Με την άποψη την δική μου θα συμφωνήσουν πολλοί, με το δικό σου μέρος επίσης θα ταγθούν εξίσου πολλοί που θα λένε ότι σφάλω και θα υπάρχουν άλλοι τόσοι που θα υποστηρίζουν απόψεις κι από τις δύο πλευρές.
Επίσης υπάρχουν αρκετοί που τα μόνα anime που έχουν δει είναι για παράδειγμα τα Sazae-san και Doraemon που είναι 4000 επεισόδια περίπου και τα δυο μαζί και σου λένε πόσο τέλεια είναι, αλλά φυσικά δεν θα μπορούσαν όλοι να καταναλώσουν τόσο χρόνο για να δουν αν έχουν δίκιο ή όχι. Συνεπώς στην άποψη μου ότι "δεν θα τα έβλεπα με τίποτα" θα ήμουν ένας αιρετικός γι'αυτούς και θα 'πρεπε να θυσιάσω κάτι μήνες από την ζωή μου για να τα δω; Δεν θέλω να βγω κι άλλο εκτός θέματος, απλά να ευχηθώ καλό τριήμερο σε όλους και να'στε καλά!

[aboumonkey]

Την τελείωσα και εγώ τη σειρά. Τα production values είναι κορυφαία. (Εκτός από το animation που ότι χάνει σε κίνηση το αναπληρώνει με τις περίεργες γωνίες.) Τα πρώτα επεισόδια ήταν αρκετά αργά έως βαρετά και κάποιοι από τους χαρακτήρες που εμφανίζονταν για ένα επεισόδιο, μου φάνηκαν μονοδιάστατοι τελείως (αυτή που ήθελε να πολεμάει και η τύπισσα με την καμπάνα). Και το δράμα μου φάνηκε forced στην αρχή, γιατί πραγματικά δε δέθηκα με κανέναν από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, ώστε να με ενδιαφέρει η κατάληξη τους. Ίσως δύο επεισόδια ανά χαρακτήρα να ήταν το ιδανικό για να μπορέσουμε να τους γνωρίσουμε καλύτερα.
Σιγά σιγά, όμως μπήκα στο κλίμα και συνήθισα τον αργό ρυθμό. Από το πρώτο μισό τα καλύτερα επεισόδια ήταν αυτά με τον Margot και την τραγουδίστρια. Μου άρεσε πολύ όπως εξελίχθηκε η ιστορία και οι κεντρικοί ήρωες (kudos στη σειρά που κατάφερε να με κάνει να συμπαθήσω τον Casshern, που αρχικά μου ήταν αδιάφορος) και το μήνυμα που ήθελε να περάσει, αν και όπως είπε και ο Radagast, η σειρά στο έδινε στο πιάτο.

Spoiler:

Και η θεωρία της Nighteyes για τη Ringo μου φάνηκε επίσης πάρα πολύ καλή. Ωστόσο, η δική μου θεωρία είναι ότι η Ringo ήταν το παιδί που είχε γεννήσει και χάσει η Leda, και για το οποίο δε μάθαμε ποτέ τι απέγινε. Ίσως η Leda να έκρυψε την Ringo για να την προστατέψει, ή ίσως να της την έκλεψαν όταν ήταν μωρό, ή και πριν τη γεννήσει (που θα εξηγούσε γιατί νιώθει ότι την κορόιδεψαν ότι θα μπορούσε να κάνει παιδί). Έτσι η Ringo θα είναι παρόμοιο πλάσμα με τον Casshern, μόνο πιο εξελιγμένο, καθώς θα μπορεί να μεγαλώνει.

Το ίδιο σκέφτηκα και εγώ. Εδώ βέβαια γεννάται και το ερώτημα ποιος είναι ο πατέρας ο Dio ή ο Casshern... We 'll never know.
Απορία:Τελικά τα robot μεγαλώνουν ή όχι;Στο επεισόδιο με το όνειρο της Lyouze την βλέπουμε μαζί με την αδερφή της παιδιά. Βέβαια μπορεί απλά να είναι μέρος της ονειροπόλησης αυτό αλλά και σε άλλα επεισόδια βλέπουμε robot παιδιά. Ποιος ο λόγος ύπαρξης τους, αν όχι να μεγαλώσουν; Και τα μαλλιά του Dune άσπρισαν, άλλη μία ένδειξη ότι τα robot μεγαλώνουν...

Μάλλον Anakin δεν είδες όλη τη σειρά, γιατί όσα λες εξηγούνται αργότερα. Και εγώ ήμουν έτοιμος να την droppάρω (αδιάφορος main char και αδιάφοροι δευτερεύοντες chars) , αλλά το επεισόδιο 9 ήταν πολύ καλό, το artwork απίστευτο και είπα να τη συνεχίσω. Πραγματικά ανεβαίνει πολύ στο δεύτερο μισό.

Edited by aboumonkey, 15 February 2010 - 18:49.

[Maya-chan]

Spoiler:

Το ίδιο σκέφτηκα και εγώ. Εδώ βέβαια γεννάται και το ερώτημα ποιος είναι ο πατέρας ο Dio ή ο Casshern... We 'll never know.

Spoiler:

Και λέει να είχε κολλήσει τόσο πολύ στον Dio η Leda γιατί είχε φάει πίκρα με τον Casshern. Αυτό θα έδινε ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον σε κάποια πράγματα.

Παρακαλώ θα μπορούσε κάποιος mod να βάλει ένα poll με τους χαρακτήρες της σειράς?

[Kenny]

Poll added.

[sefiroth]

Braiking Boss λεμε....τα σπασε ο τυπος....κριμα που τον περασανε στο ντουκου και δεν τον ανεπτυξαν καθολου και αυτος τελειως στο φλου....δυστυχως.Ο δευτερος καλυτερος ηταν και αυτος που ξεχναω το ονομα του τωρα, ο φυλακας της Λουνα,ο βετερανος.

[iristella]

Η σειρά του 1973 ξεκίνησε να μεταφράζεται από τους TsHs οπότε όποιοι ενδιαφέρεστε ορμάτε και έχετε το κατά νου. ^^

[The Rock]

Είχα δει την ταινία και την βρήκα εκπληκτική και λέω: "Δεν βλέπω και την σειρά;" Δυστυχώς έχασα τον χρόνο μου άδικα και είναι από τις λίγες σειρές που διέγραψα από τον σκληρό μου και δεν πρόκειται να τις ξαναδώ ποτέ. Και μερικοί το συγκρίνουν και με το Ergo Proxy; Αν άγγιζε έστω και στο ελάχιστο την ποιότητά του θα το είχα σε εκτίμηση.

Spoiler:

Ο αθάνατος πρωταγωνιστής που δεν θυμάται τι έκανε και ψάχνει να βρει την τρελή (αφού μαθαίνει ότι δεν την σκότωσε τελικά)που θέλει να καταστρέψει τον κόσμο σε ένα περιβάλλον που τα πάντα αποσυντίθενται; Είχε κάποιες καλές στιγμές αλλά πιστεύω το τραβήξανε πολύ. Αν ήταν για παράδειγμα 13 επεισόδια ίσως να ήταν καλύτερο. Αλλά το να βλέπω να τον κυνηγάνε για να τον φάνε και να αποκτήσουν αιώνια ζωή για τόσα επεισόδια με κούρασε. Και τι ρομπότ είναι αυτά που μπορούν να φάνε; Άντε να πίνουν κανένα λάδι μηχανής στο τσακίρ κέφι, αλλά να τρώνε; Οι μόνοι που θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό είναι ο Casshern που δεν είναι ακριβώς ρομπότ αλλά ούτε κι άνθρωπος και οι 2 όμοιοί του. Στο τέλος είχα μια απορία..... Αυτός γιατί δεν σκουριάζει; Επειδή είναι μάγκας;

Μωρε καλλιτεχνικως , ατμοσφαιρικως και μουσικως ηταν αψογο αλλα το σεναριο του ειναι σουρωτηρι και μαλιστα αδικαιολογητα εσκεμμενα αυτο.Ανεξηγητα του ανεξηγητου και οχι δεν ειναι το κλασσικο ''τροφη για σκεψη απο τη μερια του θεατη''.Αν το τελος ηταν πιο solid και δεν σου αφηνε το 99% του τι παιζοταν σε θεωριες για χερουβειμ και σεραφειμ, ναι θα ηταν αριστο anime.

^^^ Quoted for Truth


Κριτική:
Η σειρά κινείται στο Seinen/Mecha/Adventure/Drama με στοιχεία Action σε ένα dystopia/post-apocalyptic setting.

Στο παρακάτω review έχω μπει σε περισσότερες λεπτομέρειες από τις συνήθεις κριτικές μου γιατί την είδα κάπως πρόσφατα την σειρά και θυμάμαι πράγματα.


Θετικά:
- Πολύ προσεγμένο animation, ίσως από τα πιο αξιόλογα μέρη της σειράς, με σωστά χρώματα άκρως κατάλληλα για το dystopia setting.
- Η σκηνοθεσία του επίσης πολύ καλή, τα πάντα αποδίδονταν εξαιρετικά από τις μάχες μέχρι τα φοβερά/πανέμορφα τοπία με πολύ προσοχή στις λεπτομέρειες.
- Τo σχέδιο αν και retro, θεωρώ ότι είναι ταιριαστό με το όλο setting της σειράς.
- Το μουσικό κομμάτι εξαιρετικό, κάθε φορά σε κάθε σκηνή έμπαινε κομμάτι που ταίριαζε άψογα στην ατμόσφαιρα - ήταν βέβαια ψιλο-άθλια τα op & end. themes αλλά τέσπα
- Συμπαθητικό character development ως προς την ανάπτυξη των κεντρικών κατά βάση(!) χαρακτήρων αν και είχαν κάποια κενά.


Αρνητικά:
- Τραγικά αργή πλοκή, πιο αργή και από τον θεό και σαν να μην έφτανε αυτό υπήρχαν και κάτι επεισόδια filler like τα οποία ήταν επεικώς απάλευτα (βλέπε 18 - απλά δημιουργός τάσεων αυτοκτονίας στην ψύχρα χωρίς πολύ σκέψη)
- Το πρώτο μισό της σειράς(βασικά πάνω από το 50% των συνολικών επεισοδίων γύρω στο 60-65%) κούρασε απίστευτα το συνεχώς επαναλαμβανόμενο μοτίβο

Spoiler:

Πορεία/αμπελοφιλοσοφίες --> εισαγωγή νέων χαρακτήρων/εμφάνιση παλιών --> εισαγωγή bad guys που είτε θέλουν να φάνε "εμένα" είτε τους παλιούς/νέους χαρακτήρες --> σφαγή όλων για να προστατεύσω κόσμο είτε για να προστατευτώ --> πορεία/αμπελοφιλοσοφίες

- Τo story imho δεν είχε καμία συνοχή που ακόμη και στο τέλος έμειναν άπειρες απορίες - απλά κόσκινο
- IMHO τουλάχιστον το 50% των συνολικών χαρακτήρων από πρωταγωνιστές μέχρι cameos δεν είχαν κανένα απολύτως νόημα ύπαρξης.
- Προβλέψιμο τέλος
- Πάρα πολύ φλου οι μάχες, πολύ βαρετές και κάπως αδιάφορες, σαν να τις βάλανε απλά για να υπάρχουν - να χαμε να λέγαμε ένα πράγμα.


Γενικά, την σειρά με αυτά που διάβασα την είδα με σκοπό να δω action σκηνικά και να βγάλω γούστα σε αυτό το ενδιαφέρον concept/setting αλλά μου βγήκε ένα δράμα.
Για Mecha/Action fans απλά μακριά - ακόμα και για drama fans δεν την συνιστώ, απλά απελπιστικά κουραστική

Βαθμολογία 4/10

Edited by The Rock, 13 April 2011 - 21:10.
Addition στο "Αρνητικά"

[iristella]

*Bump*

Tην συγκεκριμένη σειρά ήθελα πάρα πολύ να την δω εδώ και αρκετό καιρό και επιτέλους μπόρεσα και την ολοκλήρωσα. Αν πρέπει να πω τις εντυπώσεις μου πολύ περιληπτικά, αυτήν την στιγμή είμαι σε κατάσταση σοκ. Δεν το περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλή. I mean το ήξερα ότι σίγουρα άξιζε τον κόπο αλλά δεν περίμενα να ξετρελαθώ μαζί της σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Spoiler: fangirl post

Καταρχάς κάποια στοιχεία για την σειρά τα οποία πιστεύω ότι πρέπει να αναφερθούν γιατί τουλάχιστον για μένα έπαιξαν ρόλο. Η σειρά όπως προαναφέρθηκε αποτελεί remake του Shinzou Ningen Casshern το οποίο είχε δημιουργήσει ο Yoshida Tatsuo ( που επίσης είχε δημιουργήσει το Gatchaman και το Uchuu no Kishi Tekkaman). Τα τρία έργα μεταξύ τους έχουν πάρα πολλές αντιστοιχίες και ομοιότητες. Αρκετό από το προσωπικό δε δούλεψε τόσο στο Casshern Sins όσο και στο remake του Tekkaman Blade. Οπότε τουλάχιστον στο μυαλό μου αυτοί οι τίτλοι συνδέονται αρκετά και υπήρχαν ομοιότητες και αντιστοιχίες που παρατήρησα χωρίς να ξέρω ότι πρόκειται για τον ίδιο δημιουργό.

Αρχικά οπτικά η σειρά είναι mindblowing. Όπως προαναφέρθηκε τα τοπία ήταν απίστευτα, το character design απλά τέλειο και γενικότερα η αισθητική της σειράς είναι κορυφαία. Τα ίδια όσον αφορά και το animation με απίστευτη πλαστικότητα κινήσεων και την σκηνοθεσία η οποία ήταν αρτιότατη. Το πώς κατόρθωναν και παρουσίαζαν έναν κόσμο ο οποίος καταρρέει, την φθορά και την γενικότερη αίσθηση θανάτου πραγματικά ένιωθα ότι ώρες ώρες μου έτρωγε την ψυχή. Τις δε σκηνές δράσεις τις καταευχαριστιόμουνα. To να βλέπω τον Casshern να κινείται με αυτές τις γεμάτες χάρη κινήσεις και να θερίζει δεν το βαριόμουνα ποτε.

O τομέας του ήχου ήταν πάλι πολύ προσεγμένος. Το οpening το λάτρεψα, τα endings ήταν συμπαθέστατα και τα ενδιάμεσα μουσικά κομμάτια πολύ ταιριαστά. Ανάμεσά τους υπήρχε και κομμάτι tribute στο Tekkaman Blade ( ο Wada Kaoru συμμετείχε και εκεί και τολμώ να πω το ότι ο ήχος και στα δύο αποτελεί δουλειά του ίδιου ανθρώπου κάνει μπαμ). Το κομμάτι της Janice θα μπορούσα να το ακούω για πάντα στο repeat. Αλλά τρελή δουλειά είχε γίνει και στους ήχους του background με τον ήχο του ανέμου και του μετάλλου που θρυμματίζεται να μένουν. Από τις λίγες σειρές που έχουμε τόσο απίστευτη δουλειά σε αυτόν τον τομέα.

Σε επίπεδο υπόθεσης προσωπικά έμεινα ευχαριστημένη. Δεν μου άφησε κάποιο σημαντικό κενό. Yπήρχαν μεν σημεία που θα μπορούσαν να είχαν αποδοθεί καλύτερα αλλά δεν χαλάνε το γενικότερο σύνολο. Το θεματάκι της Ringo άφησε κάποιο κενό αλλά αυτό που κατάλαβα ήταν ότι η Leda την έκανε με τον Dio (εξού και τα λευκά της μαλλάκια και τα ματάκια) και ότι εκεί που την βρήκε ο Ohji ήταν αυτή η κάψουλα επώασης. Μάλλον λόγω της δολοφονίας της Luna δεν πρόλαβε η Leda να μάθει ότι ήταν επιτυχία, τους σκότωσε όλους και δεν έμαθε ποτέ ότι έχει κόρη.

Σε φιλοσοφικό επίπεδο είχε κάποια themes τα οποία τα έδινε αρκετά διακριτά (η αθανασία και το κατά πόσο είναι δώρο ή κατάρα, η πορεία προς την εξιλέωση και κατά πόσο ειναι αυτό δυνατό, το τι είναι αυτό που κάνει κάποιον ανθρώπινο, και το πώς η ζωή έχει αξία ακριβώς επειδή υπάρχει ο θάνατος) και τα οποία υπογράμμιζε περαιτέρω ο συμβολισμός του Casshern ως ο θάνατος και της Luna ως η ζωή. Από εκεί και πέρα όμως σε κάθε σταθμό του ταξιδιού (γιατί ουσιαστικά η σειρά είναι ταξίδι και αναζήτηση) είχε επιπλέον τροφή για σκέψη. Δεν είναι τόσο σύνθετο και συμβολικό όσο το Ergo Proxy αλλά καταλαβαίνω γιατί γίνεται η σύγκριση. Πέρα από το πόσο τα autoreivs και ο Kogito είχαν αντιστοιχίες με την παρούσα περίπτωση (και η Ringo παραπέμπει στην Pino),το setting και τον πρωταγωνιστή με την αμνησία αυτό το οποίο για μένα τα συνδέει είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις περισσότερο από τον προορισμό αυτό καθε αυτό σημασία έχει η διαδρομή.

Η ανάπτυξη των χαρακτήρων κατά την διάρκεια του ταξιδιού αλλά και οι επιμέρους ιστορίες είναι αυτο που δίνει στο Casshern Sins την ομορφιά του. Σωστά αναφέρεται σε άλλα post ότι το πόσο αθώα ειλικρινή και αφελή παρουσιάζονται τα ανδροειδή σε πολλές αντιδράσεις τους είναι ιδιοφυές. Το πόσο άλλαξε ο ίδιος ο Casshern από την αρχή της σειράς μέχρι το τέλος είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Την Ringo και τον Ohji τους λάτρεψα και αναπάντεχα και την Lyuze. Janice, Jin, Dune και Margot ηταν δείγματα του όσο λίγο και να παίζει ένας χαρακτήρας μπορεί να αφήσει το σημάδι του στην πλοκή. Και η σχέση Casshern/Dio μου άρεσε αλλά για άλλους λόγους (παρέπεμπε στην σχέση Takaya-Shinya από Τ.Β). Παίζει η Luna να ήταν η μόνη η οποία πραγματικά σιχάθηκα από εκει μέσα. Αυτός ήταν ο ρόλος της μεν αλλά ήταν επώδυνο να την βλέπω από ένα σημείο και πέρα.

H παλιά σειρά έχει φτάσει στο 8ο επεισόδιο μέχρι στιγμής και βλέπεται αρκετά ευχάριστα και νοσταλγικά. Εν μέρη βοηθάει να συμπληρωθεί το background κάποιων χαρακτήρων και να καταλάβουμε που βασίστηκαν οι δημιουργοί (πχ Braiking Boss) και εν μέρη βοηθά να εκτιμήσουμε τις πρωτοβουλίες της Madhouse.

Mένει τώρα η live action ταινία για την οποία έχω ακούσει τελείως αντικρουόμενες γνώμες.

Edited by iristella, 03 October 2011 - 05:53.

[robostav]

μέχρι στιγμής δεν έχει δείξει κάτι θετικό...επειδή διάβασα ότι στο 2ο μισό καλυτερεύει,θα δώσω μια ακόμα ευκαιρία,αλλά δύσκολα να ανέβει πολύ στην υπόληψη μου... μεγάλο fail που η σειρά προσπαθεί να βγάλει τη σεζόν με αυτοτελή eps αντί για μια ροή της ιστορίας με ίσως cliffhangers στο τέλος κάθε επεισοδίου. όπως το βλέπω νοιώθω ότι κάποιος μαγείρεψε το kaiba με το claymore και μια εσανς mecha και βγήκε αυτό...