94135 replies to this topic

[Maya-chan]

Ναι αλλά για κατσαριδοκτόνο θα ήταν γαμάτο. Θα νιώθεις σαν τον Σβαρτζενέγκερ ένα πράμα.

[iristella]

Δεν ξέρω για Swartz πάντως αυτή τη στιγμή νιώθω λίγο light headed από το πόσο μυρίζει το δωμάτιο.

[Kamui]

Just to point out ότι η ανορεξία είναι ασθένεια τόσο ψυχική όσο και σωματική. Αν κάποιος είναι πολύ αδύνατος από φυσικού του δεν μπορείς να τον βγάζεις ανορεξικό. Δεν έχει θέση στην συζήτηση με τον τρόπο που προσπαθείς να την ταιριάξεις. Και μπορεί κάποιος να είναι υπέρβαρος και ανορεκτικός.

Αυτό που μας πλασσάρεται ως κανονικό πολλές φορές είναι ψευδαίσθηση που μας πλασσάρεται για να είμαστε καλοί καταναλωτές προκειμένου να ενταχθούμε στα όμορφα και ωραία κουτάκια που έχουν φτιάξει για μας.

Ενώ η παχυσαρκεία δεν είναι; Ντάξει, όχι σε κάθε περίπτωση, ούτε συχνά στο βαθμό που είναι επικίνδυνη η ανορεξία, αλλά δεν γίνεται να αγνοήσεις τα αντικειμενικά μειονεκτήματα που προκαλεί στον άνθρωπο και το πόσο συχνα σχετίζεται με ψυχοπαθολογικά προβλήματα.

 

Τώρα δεδομενης της αυξησης στα ποσοστα παχυσαρκιας στις τελευταίες δεκαετίες, μου φαίνεται λίγο αλλόκοτο να μιλάμε για καταναλωτικά πρότυπα που να οδηγούν τους ανθρώπους στο "κανονικό". Μάλλον τα κουτάκια που φτιάχνουν για εμάς όσοι μας θέλουν καλούς καταναλωτές εκτός από ωραία είναι και κάπως...ευρύχωρα, εκτός κι αν μιλάμε για προϊόντα αδυνατίσματος (όχι ότι αυτά δεν επωφελούνται από το ίδιο σύστημα).

[Takayama Yuichi]

Και μπορεί κάποιος να είναι υπέρβαρος και ανορεκτικός.

Και να γίνει αυτό ο ασθενής, γιατι ασθενής είσαι εαν πάσχεις από ανορεξία, δεν νομίζω να παραμείνει υπέρβαρος για πολύ. Η ακρέα διατροφή θα τον οδηγήσει στο να χάσει πάρα πολυ γρήγορα κιλά και να επανέρθει, αν και για λίγο μόνο μιας και στην πορεία θα χάσει και άλλα κιλά, σε αυτό που θεωρεί ο κοινονικός του περίγυρος αποδεκτό.

 

Οn another note aceton delivers again. Για τα μέρη εκείνα που η παντόφλα δεν μπορεί να φτάσει. Επρεπε να μοιραστώ το μεγάλο μου κατόρθωμα μαζί σας.
 
/κατσαριδοποστ

Κάνει το aceton για να σκοτώσεις κατσαρίδα? You might be onto something. Γιατί δεν το πατεντάρεις;

 

 

Σκέψου μόνο τα λεφτα που θα βγάλεις απο την διαφήμιση... καθε καημένη κοπελίτσα θα θέλει το καινούριο μαγικό aceton σου! Οχι μόνο κάνει για aceton, αλλα σκοτόνει και κατσαριδες; Must have για καθε γυναίκα.

[Hajime_Saito]

Ναι αλλά για κατσαριδοκτόνο θα ήταν γαμάτο. Θα νιώθεις σαν τον Σβαρτζενέγκερ ένα πράμα.

 

Youtube Video

[Takayama Yuichi]

Που αγοράζω bug-a-salt? That shit is amazing.

[Maya-chan]

Youtube Video

 

[iristella]

Aς το θέσουμε διαφορετικά Καmui. Πότε αγοράζεις περισσότερο? Όταν είσαι οκ ή όταν θέλεις να φτάσεις κάτι που δεν γίνεται να φτάσεις;

Από εκεί και πέρα το να είναι κάποιος παχύς μπορεί να έχει πολλές αιτίες και πάρα πολλές επιδράσεις. Οι διατροφικές διαταραχές δρούν με συγκεκριμένο τρόπο πηγάζουν από συγκεκριμένα ερεθίσματα και τα αποτελέσματα που έχουν σε σώμα και μυαλό απλά είναι καταστρεπτικά. Πραγματικά δεν συγκρίνονται αυτά τα δύο.

Τakayama Yuichi δεν είναι τόσο απλό όσο το λες. Η ανορεξία μπορεί να μην είναι η μόνη διατροφική διαταραχή που έχει ένας άνθρωπος και να συνοδεύεται από βουλιμικά και υπερφαγικά επεισόδια. Καθώς δεν ακολουθείς μία σωστή διατροφή και ο μεταβολισμός σου κλείνει χάνεις πιο δύσκολα βάρος αλλά παράλληλα μην έχοντας πηγή βιταμινών και τροφής ουσιαστικά λιμοκτονείς. Κοινώς δεν είναι μαγικό εισιτήριο για απώλεια βάρους, δεν μπαίνεις σε κάποιο "κανονικό" groupaki (έχω αρχίσει και σιχαίνομαι τη λέξη κανονικό) με το να χάσεις αυτό το βάρος σε καμία περιπτωση δεν είσαι πιο υγιής από ότι ήσουν πριν, και δεν μπορείς να κρίνεις την υγεία κάποιου από τα κιλά και μόνο. Ούτε είναι τα κιλά το μόνο κριτήριο για το αν ζεις μια παραγωγική και υγιή ζωή.

                 ____________________________________________________________________________

Αλλά ας σου απαντήσω στο θέμα που πραγματικά με ενδιαφέρει αυτήν την στιγμή, την κατσαριδοεξόντωση. Εχεις μπροστά σου έναν περήφανο μαχητή της σελήνης με μοναδικό στόχο να εξαλείψει αυτό το είδος από τον πλανήτη. Εχω περάσει άπειρη εκπαίδευση πάνω στους τρόπους εξόντωσης κατσαρίδας (more than i wanted to really) - εννοώ πραγματική εκπαίδευση δεν αστειεύομαι -  και έχω καταλήξει ότι στην άμεση αντιπαράθεση το ασετόν είναι από τα πιο αποτελεσματικά μέσα. Ακόμη και αν τρέξει, ακόμη και αν κάνει ντρίμπλες το μόνο που αρκεί είναι να την πετύχει μια καλή πιτσιλιά.



 

[Takayama Yuichi]

Τakayama Yuichi δεν είναι τόσο απλό όσο το λες. Η ανορεξία μπορεί να μην είναι η μόνη διατροφική διαταραχή που έχει ένας άνθρωπος και να συνοδεύεται από βουλιμικά και υπερφαγικά επεισόδια. Καθώς δεν ακολουθείς μία σωστή διατροφή και ο μεταβολισμός σου κλείνει χάνεις πιο δύσκολα βάρος αλλά παράλληλα μην έχοντας πηγή βιταμινών και τροφής ουσιαστικά λιμοκτονείς. Κοινώς δεν είναι μαγικό εισιτήριο για απώλεια βάρους, δεν μπαίνεις σε κάποιο "κανονικό" groupaki (έχω αρχίσει και σιχαίνομαι τη λέξη κανονικό) με το να χάσεις αυτό το βάρος σε καμία περιπτωση δεν είσαι πιο υγιής από ότι ήσουν πριν, και δεν μπορείς να κρίνεις την υγεία κάποιου από τα κιλά και μόνο. Ούτε είναι τα κιλά το μόνο κριτήριο για το αν ζεις μια παραγωγική και υγιή ζωή.

Sorry αν το έκανα να φαίνεται πιο απλό απ' ότι είναι. Αυτό που προσπαθούσα να πω είναι ότι συχνά στα υπέρβαρα άτομα είναι πολύ δυσκολότερο να εντοπιστεί  η ανορεξία γιατί και να χάσουν απότομα κιλά γιατί τρώνε 1 γιαουρτάκι πρωί-μεσιμέρι-βράδυ η αντιμετώπιση που θα έχουν είναι: "Μπράβο, δουλεύει η δίαιτα σου. Άντε, λίγο ακόμα και θα είσαι νορμάλ." πράγμα που δεν συμβαίνει εάν ένα "νορμαλ" άτομο χάσει κιλά απότομα γιατί για οποιονδήποτε λόγο έχει αρχίσει να τρώει το γιαουρτάκι για πρωί-μεσιμέρι-βράδυ.

 

Επίσης δεν είπα ποτέ ότι το να χάσεις κιλά σε κάνει αμέσως υγιή, για να θεωρείσαι υγιής υπάρχει μια ολόκληρη λίστα από προϋποθέσεις που πρέπει να τηρεί κανείς την οποία δεν είναι και η θέση μου να σχολιάσω αυτή την στιγμή.
No weight/Normal weight≠υγιές άτομο. Όχι πάντα δηλαδή, αν και είναι μια καλή αρχή μιας και πολλές είναι οι επιβαρύνσεις που υπάρχουν σε έναν οργανισμό που που είναι υπέρβαρος.

Edit:Typos

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Takayama Yuichi: 02 Σεπτέμβριος 2014 - 23:41

[Lord Leon]

το βιδεο του ΤΡ με άφησε λίγο μαλάκα. Από τι ηλικια πρεπει να τα πνιγουμε τωρα δηλαδη;

 

Τελοσπάντων τα αγαπημενα της ημερας γιατι βαριεμαι τη λιποσυζήτηση.

 

 

 

και το αγαπημένο μου γιατι ειναι λίγο μόντυπάιθονιά 

 

[Night Wizard Seal]

Ενώ η παχυσαρκεία δεν είναι; Ντάξει, όχι σε κάθε περίπτωση, ούτε συχνά στο βαθμό που είναι επικίνδυνη η ανορεξία, αλλά δεν γίνεται να αγνοήσεις τα αντικειμενικά μειονεκτήματα που προκαλεί στον άνθρωπο και το πόσο συχνα σχετίζεται με ψυχοπαθολογικά προβλήματα.

 

Παιδιά, παρασύρεστε "στο όνομα" της επιστήμης και προσπαθείτε απεγνωσμένα ορισμένοι να δικαιολογείσετε πράγματα με τόσο προβληματικό τρόπο, που πραγματικά δεν έχω το κουράγιο να κουοτάρω τις τελευταίες σελίδες. Υπάρχουν πολλοί που με κάλυψαν κατά μέρη. Θα σταθώ στο παραπάνω, μιας κι ξέρω ένα-δυο πράγματα επί τούτου.

 

"Αντικειμενικά" μειονεκτήματα εδώ( και πλεονεκτήματα αλλού). Αυτός ο όρος για μένα παίζει να είναι από τις μεγαλύτερες επιστημονικές ασάφειες και ανακρίβειες που υπάρχουν στους κλάδους αυτούς. Ξέρετε, στην προσπάθεια τους οι ερευνητές να βγάλουν στέρεα συμπεράσματα, διαφεύγουν στην αντικειμενική διάσταση των ευρημάτων τους. Ωστόσο πολλές φορές αυτό έχει αποδειχθεί κακή τακτική, διότι οι άνθρωποι συνολικά είναι πολλοί περισσότεροι από ένα στατιστικό δείγμα, και εμπλέκονται τόσες πολλές μεταβλητές στην προσπάθεια να βγει ένα συμπέρασμα που να αποδίδει σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος είναι μάταιο, γιατί κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να μιλήσει απόλυτα.

 

Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε μια εξίσωση η οποία περιλαμβάνει πολλά σωματότυπα, πολλούς περιβαλλοντικούς παράγοντες, παράγοντες κουλτούρας, προσωπικούς εσωτερικούς παράγοντες( όπως η θέληση, ο τρόπος ζωής κλπ) και χίλια δυο γνωστά και άγνωστα πράγματα που μπορεί να την επηρεάζουν. Το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο, και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την αβεβαιότητα, γιατί αλλιώς όλα θα τα είχαμε λυμένα. Οπότε καλό είναι να μην αμπελοφιλοσοφούμε από την καρέκλα μας για πράγματα που ενδεχομένως δεν γνωρίζουμε άμεσα, αλλά και που μπορεί να προσβάλουν κόσμο. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε σε μια απρόσωπη κοινότητα για να σεβαστούμε τον άλλον.

 

Και ναι αν δεν τον καταλάβατε, ορισμένοι με τα λόγια σας ήσασταν πολύ προσβλητικοί για ορισμένο κόσμο, believe it or not.

 

Kamui, μπορώ να σε καθησυχάσω πως, όσο μπορεί να σχετίζεται η ψυχοπαθολογική διάσταση με ένα άτομο παχύσαρκο, άλλο τόσο μπορεί και με ένα άλλο μη-παχύσαρκο άτομο. Και η παχυσαρκία αποτελεί έναν ακόμα τύπο σωματοτύπου και όχι μορφή παθολογίας (shocking, i know!) Η ψυχογενής ανορεξία και ψυχογενής βουλιμία, δεν έχουν υψηλή συσχέτιση( αντιθέτως έχουν πολύ χαμηλή) με το βάρος και όποια επιστημονική έρευνα τυχαίνει να το υποστηρίζει είναι biased και αν όχι μεθοδολιγικά λανθασμένη το λιγότερο. Guess what, αντικειμενικότητα, right? Και αυτό είναι ασφαλές συμπέρασμα, που βγήκε σαν απόσταγμα συμπερασμάτων, διότι λαμβάνει υπόψη ότι οι ανεξάρτητες και εξαρτημένες μεταβλητές είναι πάρα πολλές, άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για "αντικειμενικές" σχέσεις.

 

So, my piece of acvice, if you want to talk about sensitive matters, proceed with caution, γιατί το να το παίζει κάποιος έξυπνος δεν κάνει καλό σε καμία πλευρά. Cheers

[Kamui]

Aς το θέσουμε διαφορετικά Καmui. Πότε αγοράζεις περισσότερο? Όταν είσαι οκ ή όταν θέλεις να φτάσεις κάτι που δεν γίνεται να φτάσεις;

 

Ρωτάς εμένα; Γιατί δυσκολεύομαι να απαντήσω, μιας και είμαι πολύ ελάχιστα καταναλωτικό άτομο, και όσες φορες ξοδεύω λεφτά για κάτι, θεωρώ ότι σχεδόν πάντα μου είναι κάτι extra και περιττό. Και ναι, αν σκεφτώ τη ζωή μου συνειδητοποιώ ότι όταν ήμουν "οκ" είχα περισσότερες καταναλωτικές τάσεις από ότι τα τελευταία χρόνια. Γιατί όταν ήμουν "οκ" ήθελα να ικανοποιηθώ από πράγματα που αγοράζονται, ώστε να κάνω τη ζωή μου πιο ευχάριστη. Δεν ήταν κάτι που δεν μπορούσα να φτάσω, βρισκόμουν σε μια διαδικασία εθισμού στο να συνεχίσω να αγοράζω/καταναλώνω πράγματα που διατηρούσαν και ανανέωναν την ευτυχία μου. Δε θα κάτσω να αναλύσω το πόσο μάταιο και κενό ήταν όλο αυτό στην πραγματικότητα γιατί δεν είναι το θέμα μας, αλλά όσο βαθύτερες ανησυχίες αποκτούσα σε σχέση με το τι θα ήθελα να είμαι και δεν είμαι, τόσο πιο ξεκάθαρο γινόταν το ότι ότιδήποτε και να θέλω να φτάσω που να μην μπορώ, σίγουρα δεν μπορώ να το αγοράσω με χρήματα και ότι ο καταναλωτισμός δεν πρόκειται να με φτάσει ούτε ένα βήμα πιο κοντά στα ιδανικά μου.

Νομίζω επομένως ότι ο καταναλωτισμός ιδίως σε προϊόντα κατανάλωσης λειτουργεί καλύτερα όταν κάνει ανθρώπους να νιώθουν καλά με αυτό που είναι και να εθίζονται στα πράγματα που υποτίθεται ότι τους κάνουν να νιώθουν καλά.

Αλλιώς η όλη λούπα μοιάζει τόσο παράλογη που δεν μπορώ να τη διανοηθώ. Οταν ένας άνθρωπος συνειδητοποιεί ότι δεν γίνεται να φτάσει αυτό που θέλει, αντί να ψάξει μέσα του θα ψάξει στα μαγαζιά για να το βρει; Εκτός κι αν πάει για shopping therapy, που πάλι σχετίζεται με τον εθισμό στο να νιώθεις "ok".

Αν όντως αποδεχθούμε ότι ισχύει όλος αυτός ο παραλογισμός, τότε πραγματικά αντί να κατηγορήσω αυτούς που θέτουν τα πρότυπα και εκμεταλλεύονται τον κόσμο, θέλω περισσότερο να φωνάξω μέσα στα αυτιά του προβληματισμένου ή καταθλιπτικού που νομίζει ότι μπορεί να αγοράσει την ευτυχία "ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ;!".

Ίσως η απάντησή μου να είναι και λίγο εκτός θέματος γιατί η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να καταλάβω την ερώτηση. Πώς δηλαδή καταναλώνοντας προϊόντα οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά στο "κανονικό", πόσο μάλλον όταν μιλάμε για σώματα;

 

Από εκεί και πέρα το να είναι κάποιος παχύς μπορεί να έχει πολλές αιτίες και πάρα πολλές επιδράσεις. Οι διατροφικές διαταραχές δρούν με συγκεκριμένο τρόπο πηγάζουν από συγκεκριμένα ερεθίσματα και τα αποτελέσματα που έχουν σε σώμα και μυαλό απλά είναι καταστρεπτικά. Πραγματικά δεν συγκρίνονται αυτά τα δύο.

 

Δεν εξίσωσα πάντως όλους τους παχείς ανθρώπους, είναι και πολύ σχετικός ο χαρακτηρισμός. Ο ΔΜΣ εξάλλου κάνει διαχωρισμό ανάμεσα στους υπέρβαρους και τους παχύσαρκους. Συμφωνώ με αυτό που λες, απλώς νομίζω ότι άτομα που μπορούν να θεωρηθούν ιατρικά "παχύσαρκοι" είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπίσουν κάποιες παραπάνω δυσκολίες εξαιτίας αυτής της κατάστασης από το αν δεν ήταν παχύσαρκοι (άσχετα με το αν οι προσπάθειες που μπορεί να κάνουν για να αντιμετωπίσουν την παχυσαρκία μπορεί να τους κάνουν πολύ χειρότερα, που είπα και στο πρώτο ποστ μου ότι είναι πιθανό). Μπορεί να είναι πολύ ασήμαντες, μπορεί και να κάνω λάθος. Γιατρός δεν είμαι και σίγουρα δεν προσπαθώ να βάλω όλα τα άτομα με κάποια κιλά πάνω από το "κανονικό" στο ίδιο τσουβάλι.

 

@NWS δυσκολεύομαι να κατανοήσω ακριβώς το θέμα της προσβολής σε ένα τέτοιο θέμα δεδομένου ότι ούτε λέγεται κάτι κακόβουλα ή γενικώς υποτιμιτικά προς κάποιον, ούτε έχει λόγο να αισθανθεί πληγωμένος κάποιος που αισθάνεται καλά με το παχύσαρκο σώμα του από τα λάθος καθ' αυτόν πράγματα που λέγονται για την παχυσαρκία, εφόσον του δίνεται η ευκαιρία να αποδείξει το αντίθετο. Το αν δεν γινόμαστε αρκετά αντικειμενικοί (πράγμα που προσπαθεί όμως να κάνει και η πλευρά με την οποία φαίνεσαι να συμφωνείς -όχι ότι διαφωνώ ακριβώς εγώ αλλά anyway) δεν έχει σχέση με το αν προσβάλλουμε κάποιον ή όχι γιατί δεν κάνουμε ηθικούς χαρακτηρισμούς αλλά προσπαθούμε να βγάλουμε μια άκρη σε ένα πολύπλοκο επιστημονικό θέμα.

[Erebos]

@NWS

Καμια σως παίζει ή το τρώμε ξεροσφύρι πάλι?

 

Επειδή ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) λέει ρητά ότι η παχυσαρκία είναι η κυριότερη αποτρέψιμη αιτία θανάτου μετά το κάπνισμα παγκοσμίως και από το 1997 έχει ανακηρυχθεί ως επιδημία.

 

Σωματότυπος = Φαινότυπος που προσδιορίζει την κατανομή του λίπους στο σώμα.

Φαινότυπος = Το σύνολο των εμφανών εξωτερικών χαρακτηριστικών τού ατόμου που καθορίζονται ή από τα γονίδια ή από το περιβάλλον ή από την αλληλεπίδρασή τους. 

Το γεγονός ότι ένα άτομο εμφανίζει φαινοτυπικά την παχυσαρκία δεν αποκλείει την πιθανότητα παθογένειας.

 

Επίσης, το θέμα του fat acceptance είναι πολύ πιο πολύπλοκο, νομικά και κοινωνικά, από το να είμαστε απλά ευαίσθητοι στα προβλήματα των παχύσαρκων.

http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1316106

[1451]

Πού είναι το σιμπιλ να λέει στον κόσμο πόσες θερμίδες επιτρέπεται να μαζέψει.

[Maya-chan]

Σε αυτή τη συζήτηση όμως είχαμε και άτομα που έκαναν σχόλια σε άλλα μέλη του στυλ "αυτά τα κιλά θα έπρεπε να έχεις για το βάρος σου" και "το σώμα σου είναι έτσι άρα θα πρέπει να κάνεις αυτό κι αυτό και να χάσεις κάνα κιλό γιατί θα γίνεις χάλια". Πόσα sources χρειάζεστε για να καταλάβετε πόσο αγενές και άσχημο είναι να πηγαίνεις δημόσια σε κάποιον και να σχολιάζεις το σώμα του και να πας να του κάνεις κουμάντο σε αυτό? Ή το όταν βλέπετε ένα σώμα που δε θεωρείτε σωστό να γίνεστε ξαφνικά όλοι γιατροί και να πάτε να αποδείξετε ότι όχι, κακό, κίνδυνος, θάνατος (λες και δεν ακούγεται αρκετά ήδη).

 

Kamui, το ότι κάποιος έχει αποδεχτεί το σώμα του δε σημαίνει ότι δε μπορεί να τον εκνευρίζει να του λένε συνεχώς και επίμονα ότι έχει πρόβλημα. Πόσο μάλλον κάποιον που θέλει και προσπαθεί να το αποδεχτεί αλλά δεν το έχει καταφέρει ακόμα. Ούτε είναι ωραίο να πρέπει κάποιος, επειδή δεν κλαίει τη μοίρα του που είναι παχουλός, να υπερασπίζεται όπου βρεθεί κι όπου σταθεί την επιλογή του και να έχει πρόχειρες 20 επιστημονικές μελέτες για να ενημερώνει κόσμο.