Δεν μίλησα ποτέ για τα παιχνίδια καθεαυτά, αυτό είναι δουλειά της Ανίτας και κατ εμέ το κάνει εξαιρετικά σε σημείο που να είναι moot το να προσπαθήσω να προσθέσω κάτι.Όλα αυτά που είπες τα ξέρω, απλά ήθελα να δω στα παιχνίδια αυτά καθαυτά που έβρισκες την πατριαρχία, αλλά εντάξει εν μέρη απάντησες σ'αυτό που ήθελα, απλά στο ότι ο σκηνοθέτης είναι άντρας, ζούσε από μικρός με το πατριαρχικό πρότυπο, άρα υποσυνείδητα ή και συνειδητά περνάει αυτό το πρότυπο και στα παιχνίδια.Αυτό προφανώς δεν είναι αυτονόητο, εσύ το θεωρείς έτσι και κατά δεύτερον διαφωνώ πλήρως μαζί του.
Πάντως οκ, με κάλυψες, εγώ κάτι άλλο δεν θέλω, ο καθένας μπορεί να κρίνει από εδώ κι έπειτα ποιος έχει και ποιος έχει άδικο.
Απλά κλασσικά πιστεύω στο τέλος το πήρε προσωπικά το ύφος της γραφής σου άλλαξε και έγινε κάπως ειρωνικό, επειδή πέταξα την λέξη καραμέλα.ΟΚ δεν ήταν και η καλύτερη λέξη που μπορούσα να χρησιμοιήσω αλλά θα σε παρακαλούσα να επιστρέψεις στο ύφος γραφής που είχες στο αρχικό post
Δεν είπα για το ότι ο σκηνοθέτης ζούσε/ζει στο πατριαρχικό πρότυπο, αν και ναι φυσικά, αλλά ότι ΕΜΕΙΣ οι ΘΕΑΤΕΣ ζούμε σε αυτό, μαζί με ολόκληρο τον κόσμο. Ναι αυτό το θεωρώ κάτι το αυτονόητο από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιο άλλο σύστημα αυτή τη στιγμή στον πλανήτη, τουλάχιστον όχι κάποιο που να γνωρίζω.
Εάν θέλεις να μη σου μιλάω με αυστηρότητα, και όχι ειρωνεία καθώς δεν είπα κάτι που να μην εννοώ, τότε να μάθεις 1. να μην είσαι εριστικός, ή 2. όταν είσαι να το αποδέχεσαι και να το αναφέρεις στον συνομιλητή σου. Λυπάμαι εάν ενοχλήθηκες, αλλά δεν είσαι αυτή τη στιγμή σε καμία θέση να μου κάνεις υποδείξεις περί ύφους γραφής.
