Αχα!
Να σας πω. Ήμουν στο λεωφορείο, καθόμουν τέρμα πίσω, και το λεωφορείο ήταν 99% γεμάτο.
Φορούσα τα hands-free και δεν έδινα σημασία στο τι συνέβαινε γύρω μου, οπότε δεν πήρα ΚΑΘΟΛΟΥ είδηση ότι στη μέση της διαδρομής το λεωφορείο σταμάτησε και ανέβηκε κάποιος, ούτε πρόσεξα την αναταραχή που προκλήθηκε (lol ζώο).
Κάποια στιγμή έρχεται μια κυρία, σκέτεται μπροστά μου και μου τίνει την ανοιχτή παλάμη της. Επειδή είχα την μουσική + η μουρμούρα άλλων 50 ατόμων, δεν άκουσα τι είπε. Οπότε γυρνάω και της λέω (και κάπως δυνατά, λόγω των ακουστικών) «Δεν έχω ψιλά». Και με στραβοκοιτάζει και κάνει νόημα να βγάλω τα ακουστικά. Ε, τα βγάζω και λέει «Τι δεν έχεις;» Λέω «Ψιλά». Λέει «Ε και εγώ τι να κάνω;» Λέω «Τώρα τι να σου πω» και λέει «Φίλε, έχεις εισητήριο ή όχι; Αν έχεις, να το δω. Αλλιώς κατέβα». Θεέ μου ρεζίλι, ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Έβγαλα άρων άρων το εισητήριο από την κωλοτσέπη και της το έδειξα, μετά ξεφύσησε και έφυγε.
Πόσο τραγική κατάσταση. Φυσικά μετά γελούσα μόνος μου όταν κατέβηκα.
Lol








