Ενημερώσεις Κατάστασης Κοινότητας

Καλά, εννοείται, άμα αρχίσουμε να αναφέρουμε τη πλήρη λίστα με τα ονόματα αυτών που έδωσαν όλο τους το ταλέντο για να γίνει το Cowboy Bebop το αριστούργημα που είναι, θα καταλήξουμε να τους αναφέρουμε σχεδόν όλους. :P

:hahaha: Did you order me a pizza? 'Cuz I really want one! Ευχαριστώ πολύ! :D

Γαμάτο; :p Εντάξει, αλλά εφόσον έχουμε κοινό το ενδιαφέρον για τα άνιμε ίσως είναι (Προσπάθησέ το! :D) Γιατί να ντραπείς; Και 5 να έχεις δει τι σημαίνει; XD Δεν το κατάλαβα αυτό. Μια χαρά είναι η λίστα σου. Δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι ή κάτι τέτοιο. Α κατάλαβα. Και εγώ θέλω να το κάνω αυτό αφού περάσουν οι Πανελλήνιες. Να δω σειρές που βγαίνουν αυτόν τον καιρό αλλά και σειρές που θεωρούνται αριστουργήματα. Βέβαια, αυτό το γεγονός με εκνευρίζει κάπως. Πχ αν δεν έχεις δει μια σειρά σημαίνει ότι δεν ξέρεις το είδος του. Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την νοοτροπία. Η αλήθεια είναι ότι ο βαθμός βοηθάει. Πχ είδα ότι στο Un-go έχεις βάλει 4, και έχω ακούσει και από άτομα τα οποία έχουν παρόμοιο γούστο με το δικό μου ή μου έχουν προτείνει αρκετές σειρές που μου άρεσαν, ε ακόμη μία χαμηλή βαθμολογία για την συγκεκριμένη σειρά. Οπότε δεν πρόκειται να την βάλω στις προτεραιότητες μου ή ακόμη μπορεί και να μην το δω στο τέλος.

[URL="http://www.youtube.com/watch?v=rpfPmvG6CHI"]-Did you get your promotion? -Naaah.. -You didn't get it, did you? -Tat son ofa bitch tod me daout gedit vithin free months![/URL] Συγχαρητήρια! Και εις ανώτερα!

Όντως. Τεράστιος Watanabe (το δικό του, μικρού μήκους Baby Blue το έχεις δει; Μαγεία σε 15 λεπτά), ΑΠΕΡΊΓΡΑΠΤΗ Kanno (ίσως το καλύτερό της soundtrack), αλλά και Keiko Nobumoto! Γιατί κανένας δε μιλάει γι' αυτή τη γυναίκα; Τόσο το Bebop, όσο και το Wolf's Rain, είναι από τα πιο καλογραμμένα shows ever!

Το Angel Sanctuary πρέπει να πάρω απόφαση να το διαβάσω κάποια στιγμή, εφόσον έχει τύχει να διαβάσω 1-2 δουλειές της Kaori Yuki και δεν μ' απογοήτευσαν. Έχω ακούσει πολλά και μόνο η περιέργεια κανονικά θα έπρεπε να φτάνει. Για το Paradise Kiss δεν ξέρω αν μιλάμε για το anime ή το manga αλλά μόνο με το πρώτο έχω σχέση, το είχα δει όταν παιζόταν στην ελληνική τηλεόραση. Ειλικρινά πιστεύω πως αν ήταν καλύτερη η ερμηνεία της seiyuu της πρωταγωνίστριας πιθανότατα να μου άρεζε παραπάνω. Είχε κάποια καλά στοιχεία αλλά δεν είναι πολύ του στυλ μου η ιστορία. Για το ΝΑΝΑ έχω ακούσει επίσης καλά λόγια αλλά δεν έχω ιδέα γενικότερα. Στα shoujo να πω την αλήθεια προτιμώ κυρίως comedy (αν και comedy/slice-of-life προτιμώ και γενικότερα). Καλά, έτσι όπως τα έγραψα κι εγώ λογικό ήταν να το παρεξηγήσεις. XD Η αλήθεια είναι πως κι εγώ περίμενα να το αναφέρουν περισσότερο, μιας και άγνωστο πολύ δεν είναι, στο εξωτερικό τουλάχιστον. Έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά και έβλεπα πως αρκετά άτομα το ήθελαν. Δυστυχώς το θέμα του "καλού" και του "κακού" είναι κυρίως υποκειμενικό. (:hahaha: Αυτόν τον χαρακτήρα που λες παίζει να τον πήγαινα αρκετά). Αλλά ναι, οι ηρωίδες (και όχι μόνο οι πρωταγωνίστριες) είναι αυτές που δεν την παλεύουν κατά κύριο λόγο. :terror2: Πώς πλακώσαν έτσι οι Bepop fans στα ξαφνικά;

Και τι διαβάζω εδώ;! ΑΚΌΜΑ να δεις το Bebop;! Στρώσου τώρα! Να σε βλέπω! :)

Δεν είναι πως δεν έχω δει καλά δείγματα shounjo: αναφέρω ενδεικτικά το manga (γιατί το OVA είναι μια χλαπάτσα και μισή) Angel Sactuary της Kaori Yuki (σαπούνι, αλλά αν ήταν όλα τα σαπούνια έτσι, τόσο βαριά σε χαρακτήρες και με τέτοιο υπόβαθρο, εγώ όλη μέρα τη Ζωή της Άλλης θα έβλεπα!), το Paradise Kiss της Ai Yazawa (αγάπη σε σημείο λατρείας), και ό,τι λίγο έχω δει από τη Nana της ιδίας. Καταπληκτικές δουλειές. (Μετράει το Escaflawne; Έχει πρωταγωνίστρια και πάει σαν κοριτσίστικο παραμυθάκι κι αυτό, με τους ιππότες του, τα δράματά του...) Και μάλλον παρεξήγησα τα όσα είπες για το Trigun. Συγνώμη! Απλά το θεωρώ πιο σημαντικό απ' ότι φαίνεται να είναι αρχικά, και θέλω, όσο γίνεται, να το hyp-άρω (τακτική που ακολουθώ και με άλλα anime). Α, δεν είμαι η μόνη που έχει θέμα με τους πρωταγωνιστές (και τις πρωταγωνίστριες. ΕΙΔΙΚΆ αυτές). Άμα τον άλλο δεν τον συμπαθήσω, γεια σας, δεν την βλέπω τη σειρά σας, κύριε! (Ε, μη νομίζεις, ούτε οι δικοί μου αγαπημένοι είναι υποδείγματα πολίτη... Ο πιο νομιμόφρων της δικιάς μου πρόχειρης λίστας έστησε το θάνατό του για να... μην τον σκοτώσουν!)

Δεν είναι πως δεν έχω δει καλά δείγματα shounjo: αναφέρω ενδεικτικά το manga (γιατί το OVA είναι μια χλαπάτσα και μισή) Angel Sactuary της Kaori Yuki (σαπούνι, αλλά αν ήταν όλα τα σαπούνια έτσι, τόσο βαριά σε χαρακτήρες και με τέτοιο υπόβαθρο, εγώ όλη μέρα τη Ζωή της Άλλης θα έβλεπα!), το Paradise Kiss της Ai Yazawa (αγάπη σε σημείο λατρείας), και ό,τι λίγο έχω δει από τη Nana της ιδίας. Καταπληκτικές δουλειές. (Μετράει το Escaflawne; Έχει πρωταγωνίστρια και πάει σαν κοριτσίστικο παραμυθάκι κι αυτό, με τους ιππότες του, τα δράματά του...) Και μάλλον παρεξήγησα τα όσα είπες για το Trigun. Συγνώμη! Απλά το θεωρώ πιο σημαντικό απ' ότι φαίνεται να είναι αρχικά, και θέλω, όσο γίνεται, να το hyp-άρω (τακτική που ακολουθώ και με άλλα anime). Α, δεν είμαι η μόνη που έχει θέμα με τους πρωταγωνιστές (και τις πρωταγωνίστριες. ΕΙΔΙΚΆ αυτές). Άμα τον άλλο δεν τον συμπαθήσω, γεια σας, δεν την βλέπω τη σειρά σας, κύριε! (Ε, μη νομίζεις, ούτε οι δικοί μου αγαπημένοι είναι υποδείγματα πολίτη... Ο πιο νομιμόφρων της δικιάς μου πρόχειρης λίστας έστησε το θάνατό του για να... μην τον σκοτώσουν!)

Το κατανοώ απόλυτα, είναι η καλύτερη αμαρτία να είσαι shonetard :if: Παρόλα αυτά ευτυχώς(!) υπάρχουν και αρκετά καλά shoujo να αντιπρσωπεύουν το είδος σε άτομα που δεν μπορούν ν' αντέξουν τα κλασσικά ή έστω τα διαβάζουν αλλά δεν συγκλονίζονται κιόλας. Δεν είναι; Δηλαδή όσο κλισέ και να έχει, δεν είναι ότι δεν διαβάζεται! Απλά έτσι το καταντήσαν στο anime Όχι, μη με παρεξηγείς. Το Trigun σαν σειρά μου άρεσε πάρα πολύ. Αν ήταν να προτείνω shounen σε κάποιον θα ήταν από τις πρώτες μου επιλογές. Ήταν οκ σαν story, χαρακτήρες κλπ. Σχολίασα μόνο τον Vash σαν πρωταγωνιστή και μάλιστα τον παίνεψα κιόλας. Πιστεύω πως αν άλλος mangaka προσπαθούσε να προωθήσει την ίδια φιλοσοφία μέσω του πρωταγωνιστή του θα καταντούσε πρωταγωνιστή και σειρά μια αποτυχία. Στο Trigun δεν έγινε. Το είδα πολύ ευχάριστα και δεν θα είχα πρόβλημα να το ξαναδώ. Να ξεκαθαρίσω μάλιστα πως δεν έχω θέματα "ενστερνισμού" σε μια σειρά. Το θέμα είναι ο mangaka να σε κάνει να νιώσεις τη φιλοσοφία των ηρωών του, να την κατανοήσεις, να συγχυστείς ή μη (να σου προκαλέσει διάφορα συναισθήματα με λίγα λόγια) αλλά να μην νιώσεις πως σε κοροϊδεύει. Κάτι πέφτει πολύ στα μάτια μου μόνο αν νιώσω forced drama/humor. (Why not πάντως, κι από κοντά κι από μακριά animanga συζητήσεις και αναλύσεις είναι πάντα καλοδεχούμενες.) Γενικότερα δύσκολα πάω υπερβολικά πρωταγωνιστές και όσοι έχουν καταφέρουν να γίνουν οι αγαπημένη μου μέσα στη σειρά που πρωταγωνιστούν δεν είναι και τα καλύτερα δείγματα :hahaha:

Να είμαι ειλικρινής, θα προτιμήσω ένα shounen από ένα shoujo, ακόμα κι αν το πρώτο έχει όλες τις γνωστές εμμονές του είδους. Δεν ξέρω, μάλλον είναι κάτι προσωπικό που πρέπει να κοιτάξω! Βλέπω τόσην ώρα τα scans, και είναι τόσο, μα ΤΌΣΟ ανώτερο που ζαλίστηκα! Είναι ωραιότατο, κι οι παραγωγοί το κάναν να φαίνεται απερίγραπτα πιο παιδικό, πιο ηλίθιο... Και ναι, η αυθεντική σκηνή είναι πολύ όμορφα συμβολική. Χμ, το Trigun το αγαπάω και τα περί υποκρισίας μου φαίνονται λίγο περίεργα. Ίσως αν το δεις με διαφορετικό τρόπο, να το εκτιμήσεις περισσότερο. Δεν πραγματεύεται τόσο το ζήτημα της βίας, όσο της ενοχής, και δη της χριστιανικής (συγχώρεση αμαρτιών κλπ). Και δεν είναι απαραίτητο να ενστερνιστείς το LOVE AND PEACE!! του Vash για να μπεις στη σειρά. Ίσως να τα πούμε κι από κοντά για να σου εξηγήσω...! (Ναι, μένω Τριανδρία, στο πατρικό μου. Άσε...)

Heh... Για μένα ήταν μόλις το τρίτο anime που είδα, αρχές Γενάρη του 2007 (το είδαμε και την ίδια χρονιά δηλαδή). Πρώτα το Serial Experiments Lain, μετά όλα τα Ghost In The Shell, και στη συνέχεια αυτό. Προσκυνώ τον μέγα Shin'ichirou Watanabe, και τη μεγάλη Youko Kanno γι' αυτό που μας προσφέρανε τότε, και που όμοιό του δεν πρόκειται να ξαναδούμε, διότι —ναι, είναι cliché φράση, αλλά τι να κάνουμε αφού ισχύει εν προκειμένω— δεν τα φτιάχνουν έτσι πλέον.

Καλά αυτό να λέγεται, από shounen με εμμονές άλλο τίποτα. Όσα έχουν λιγότερες εμμονές από άλλα καταλήγουν να είναι διαμαντάκια, παρόλο που είναι κάπως υπερβολικό να τα αποκαλούμε έτσι. Καλύτερα να προτιμήσεις το manga, είναι άλλωστε και πιο μπροστά στην ιστορία :ρ Λογικό είναι. Εδώ κόψανε μια, όμορφη θα έλεγα, συμβολική σκηνή και την αντικαταστήσανε με ένα φθηνό flashback. Ναι, ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω. Σε τι ακριβώς πίστευαν ότι θα εξυπηρετούσε αυτό; Στο να διώξει fans του manga; Ή στο να κάνει το manga να φαίνεται καλύτερο. :hahaha: Ευκαιρία να θάψω και τον Vash μιας και ανέφερες το Trigun! Όχι, εντάξει. Δεν μπορώ να πω ότι δέθηκα με τη φιλοσοφία του χαρακτήρα και ώρες-ώρες που φαινόταν ότι άνετα μπορούσε ν' αγγίξει, να περάσει και να αφήσει χιλιόμετρα πίσω του τα όρια της υποκρισίας αν ανήκε σε άλλον χαρακτήρα αλλά επειδή το απέδιδε έτσι όπως το απέδιδε δεν μπόρεσα να τον αντιπαθήσω. Δεν το θεωρώ άψογο δείγμα πρωταγωνιστή αλλά για shounen είναι πολύ καλός. :hahaha: Και μιας και το φόρουμ σφύζει από καλούς stalker, είδα πως είσαι πατριωτάκι, ή μένεις κι εσύ Σαλονίκη έστω. :if: Έτσι να μαζευόμαστε.

Με κολακεύετε, αγαπητέ! Είμαι φαν από τα 15! (Κι ας είχα βρει τα μισά επεισόδια βαρετά τότε. Τόσα ήξερα, τόσα έλεγα...) Περίπου πριν 1 χρόνο (3 χρόνια αφότου είδα τη σειρά... Σύμπτωση;), ένας καθηγητής μου απ' την σχολή με ρώτησε για άλλα anime να δει (είχε ήδη δει τον Akira και το Animatrix και τα είχε βρει γαμάτα). Το πρώτο που μου ήρθε ήταν το Bebop. Τότε το ξαναείδα, και το ξαναερωτεύτηκα. Και μετά το έδειξα στην αδερφή μου, τη μητέρα μου, και εσχάτως, στον πατέρα μου...! Ναι, ξέρω, είμαι τρελή!