Τώρα επιστρέφουμε σε αντιλήψεις σχολικών χρόνων όπου ο φεμινισμός ερμηνεύεται ως η ιδεολογία του να πρέπει οι γυναίκες να απολαμβάνουν ειδικά προνόμια απλά επειδή είναι γυναίκες, όταν κάναμε ποιοτικές αγόρια vs κορίτσια συζητήσεις στο δημοτικό και στο γυμνάσιο η κάθε πικραμένη καθηγήτρια έβγαζε τα αποθυμένα της στα παιδιά ανασκευάζοντας τέτοιες απόψεις. Με το να αντιτίθεσαι σε αυτή την ανώριμη χαζομάρα δεν αντιτίθεσαι στο φεμινισμό ακριβώς, αντιτίθεσαι σε μια τραβηγμένη και γελοία παρερμηνία του.
Κάθε τόσο μπορεί να ακούσεις αμέτρητες βλακείες και υπερβολές που μπορεί να ειπωθούν από αυτοαποκαλούμενες φεμινίστριες στα πλαίσια αυτής της υποτιθέμενης ιδεολογίας, η οποία μπορεί να εκφραστεί με ένα σωρό διαφορετικούς τρόπους, με κάποιους μπορεί να συμφωνείς και με άλλους να διαφωνείς, η μια βλακεία που μπορεί να ακουστεί δε χαρακτηρίζει ολόκληρο το φεμινισμό σαν κίνημα ουτε αναιρεί τις βασικές θέσεις ή τα θετικά αποτελέσματά του.
Δεν φτιάχνω καμία ιδεολογία ούτε εμπιστεύομαι το φεμινισμό σαν ιδεολογία γιατί δε θεωρώ ότι αποτελεί τη σωτηρία της ανθρωπότητας, από εκεί και πέρα δε βρίσκω το λόγο να αντιταχθώ στα αποτελέσματά του γιατί δε βρίσκω κάτι το κακό σε αυτά, σίγουρα όχι κάτι το χειρότερο από τις καταστάσεις προ "επικράτησης" (not) αυτού του "status quo".
Για να δεχτεί κάποιος το φεμινισμό δε χρειάζεται να κάνει πίσω, φτάνει να μη βιάζει γυναίκες ή να μην ποστάρει μισογυνιστικά motivational posters στο anime.gr νομίζω. Δε βάζω "πρεπει" και "δεν πρέπει" σε αυτά, ο καθένας ας κάνει ό,τι θέλει και ας υποστεί τις συνέπειες, δε θα βάλω εγώ νόμους και όρους στον καθέναν, η κοινωνία θα το κάνει. Και μια φεμινιστική κοινωνία είναι λιγότερο καταπιεστική από μια πατριαρχική, τουλάχιστον.