
σήμερις το μεσημέρι στη δουλειά (στα "Αστροδόλαρα"), κει που χα κατσικωθεί δίπλα στο φουρνάκι να με πιάνει η ζέστη, γιατί έχω εδώ και 3 μέρες ένα νευροκαβαλήκεμα, που ξεκινά απο αριστερή μεριά-σβέρκο και φτάνει ως αριστερή μεριά-ώμο, ειχα και πριν κανα τέταρτο "απαλωτριώσει" 2 κομμάτια τούρτα-πραλίνα που μας έφερε ο κ. Στέλιος (να είναι καλά! πάντα μας σκεφτεται), και κοίταγα απέναντι απ τη τζαμαρία στο δρόμο να ρίχνω αρνητικά βάϊμπς στους περαστικούς να μη μπουνε μέσα και μου ξυνίσουν τη ρέμβη (τύπου: γκραβούζες, τραβάτε σπίτια σας να πλύνετε κανα σκουτί, μη σας ψεκάσω γαλαζόπετρα...), μου 'ρθε στο μυαλό η τελεια εικόνα για
το ιδεώδες μπάχαλο:Να ΄φερνα, λεει, μια κλούβα με κανά 7άρι
κότες (αληθινές! Πουλάδες. Πιτσιλωτές, τορνευτές και σαματατζούδες), να τις αμόλαγα ολούθε στο μαγαζί και στο μπάρ, να κλειδωνα και τις πόρτες, να πεταρίζανε και να κωλοκάθονταν ό,που λάχει, να γινότανε το σύστριγγλο...
Να χα και μια απ αυτές, την πιο παρδαλή και την πιο λιράτη, να την έβγαζα και Μαγδάλω, να της φώναζα "Φτούσου κωκώνα μου" και να την καμάρωνα να κάθεται..."χότζας" απάνω στο hopper της Verissimo.....

.....
...ορίστε?