Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR!
Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας ή με την πρόσβαση σας στο forum, παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
The Black Hole
#15496
Καταχωρήθηκε 29 Ιούνιος 2008 - 23:03

#15497
Καταχωρήθηκε 29 Ιούνιος 2008 - 23:45
#15498
Καταχωρήθηκε 29 Ιούνιος 2008 - 23:48
#15500
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 00:21
Απ' ο,τι βλεπουμε, με σωστες αρχες φτανεις παντου.Yupieeeee!!!!!
Επιτέλους το όνομα μου κοσμεί το Hall of Fame!!!!!
And Evangelion is the best anime ever!!!!

#15501
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 01:22
και κρίμα που δεν υπάρχει η δυνατότητα για την εικονούλα του youtube, βοήθαγε πολύ
Πάντως, όσο σκέφτομαι ότι έχω 7 ώρες δουλειά μπροστά μου με πιάνει απελπισία
ένα κομματάκι για καληνύχτα
[media]http://www.youtube.com/watch?v=M_mBFABj-p0&feature=related[/media]
@somnium: that's dedicated
#15502
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 05:22
Monday, April 7, 2008
Ο ΚΕΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ
Το κείμενο το διάβασα στο e-steki. Δεν ξέρω αν αναφέρεται σε αληθινό περιστατικό ή όχι, σίγουρα πάντως είναι διδακτικό και σου αφήνει κάτι αφού το διαβάσεις:
Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρεπόνταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα, γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονές του. Το κρεβάτι του, βρισκότανε ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας, έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρίσκοταν μεταξύ των κρεβατιών, δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.
Οι άντρες κατέληξαν να μιλάν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, την θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα, ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός, περιέγραφε στον συγκατοικό του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.
Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβένει πως ζει γι αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες, που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.
Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης, φαινόταν από μακριά.
Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα, ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περιέγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας, μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.
Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο, άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν μέσα του να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο. Άρχισε να αποστρέφεται τον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο, τον έφερε σε απόγνωση.
Ένα πρωινό, η νοσοκόμα βρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.
Μετά από ένα χρονικό διάστημα, για να μην θεωρηθεί και απρέπεια, ο άντρας ζήτησε να μετακινηθεί στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο. Εκείνη με πολύ προθημεία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος. Σιγά σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του, για να σηκωθεί να ρίξει μια ματιά στον έξω κόσμο. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριοτητές του.
Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος. Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: Πως μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περιέγραψε; Πως μπορούσε να μου μιλάει για τόσο ομορφιά και με τόσες λςπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;
Και η νοσοκόμα του απάντησε: Ω θεέ μου... δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός; Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει...
Αν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον ευατό σας για το τι έχουν οι άλλοι, πιθανότατα να χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες σε αυτά που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν.

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από laraska1: 30 Ιούνιος 2008 - 06:26
#15503
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 06:19
#15504
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 06:26
Το οποίο κείμενο ενδεικτικά έχει γίνει ένα ωραιότατο chail mail....
δηλαδη ;
#15505
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 06:42
#15506
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 06:51
#15507
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 09:44
#15508
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 10:21
#15509
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 10:26
Fixedμπορεί κάποιος moderator να κάνει το nick μου κόκκινο και να το αλλάξει σε Pantsuerisabetsu αφού έχω γίνει παντζάρι από τον ήλιο.
#15510
Καταχωρήθηκε 30 Ιούνιος 2008 - 10:38
μπορεί κάποιος moderator να κάνει το nick μου κόκκινο και να το αλλάξει σε Pantsurisabetsu αφού έχω γίνει παντζάρι από τον ήλιο.
Fixed
double fixed





