Jump to content


Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR!


Sign In 

Create Account
Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR, ένα ελληνικό forum για τα anime, τα manga και την ιαπωνική κουλτούρα. Βλέπετε την ιστοσελίδα μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας! Η εγγραφή σας στην διαδικτυακή κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να ψηφίσετε σε δημοσκοπήσεις, να πάρετε μέρος σε διαγωνισμούς μας και πολλές άλλες επιπλέον υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη σας. Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και φυσικά δωρεάν. Ελάτε και εσείς στην κοινότητά μας σήμερα!

Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας ή με την πρόσβαση σας στο forum, παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
 

Photo
- - - - -

Hmm διερωτηθήκατε ποτέ γιατί μας αρέσουν τα anime;


  • Please log in to reply
9 replies to this topic

#1 pc_magas

pc_magas

    Nekomusumne are the best wives!!!!!!!

  • Members
  • 485 posts
  • LocationAcharnes

Posted 31 July 2022 - 14:14

Η τέχνη αποτελεί μια μέθοδο έκφρασης του εσωτερικού μας κόσμου. Στο anime λόγο της ποικιλομορφίας στην θεματολογία ακόμα και στην ίδια σειρά (πχ. στο Darling the Franxx έχουμε μείγμα action kai romance) μπορεί να εκφράσει πλατιές μάζες ανταγωνίσιμες από τις σειρές και ταινίες.

 

Αλλά τι πιστεύετε πως μπορεί να εκφράσει κάποιον το εκάστοτε είδος anime;

Προσωπικά μου αρέσει το στοιχείο του innosence πχ. Achi Kochi ή της φιλίας πχ στο Anne-Happy και στο Lucky star, αλλά και της θαλπορής που μου δίνει το Saikin Yatotta Maid ga Ayashii αλλά και το Shachiku-san wa Youjo Yuurei ni Iyasaretai.

 

Πιστεύετε πως το anime αποτελεί ικανοποίηση η υποκατάστατο ικανοποίησης των εσωτερικών μας απόψεων εκφράσεων και γενικά της ψυχοσύνθεσής μας;

Ακόμα και στο Hentai εκφράζετε η ανθρώπινη ανωμαλία εξ' αιτίας της θεματολογίας της.



#2 ATANASHIOSU

ATANASHIOSU

    Anime Fan

  • Members
  • 301 posts
  • Location札幌

Posted 31 July 2022 - 15:28

Προσωπική εμπειρία:

Το πρώτο ανιμέ που είδα ήταν το Κάπτεν Χάρλοκ.

Το είδα σχετικά μικρός (δημοτικό πρέπει να πήγαινα) και μου έκανε εντύπωση η σοβαρότητα της υπόθεσης,

καμία σχέση δηλαδή με τα άλλα "μικυ-μάου" παιδικά με τους καρτουνίστικους χαρακτήρες που είχα δει μέχρι τότε.

 

Ομολογώ ότι ο Κάπταιν Χάρλοκ ήταν ο ήρωας των παιδικών μου χρόνων. Ήταν ο ήρωας, χωρίς να είναι ο σούπερ-ήρωας με τις υπερφυσικές δυνάμεις.

Ένας ανθρώπινος χαρακτήρας με πάθος, επιμονή, αγάπη για την ανθρωπότητα αλλά και μίσος για την σαπίλα των πολιτικών.

 

Χωρίς υπερβολή, μπορώ να πω ότι όχι μόνο ικανοποίησε την ψυχοσύνθεσή μου, αλλά σε κάποιο βαθμό την διαμόρφωσε.

Θεωρώ ότι θα ήμουν διαφορετικός άνθρωπος αν δεν είχα δει το Κάπτεν Χάρλοκ.


Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου, ἀριθμὸς γὰρ ὑπολογιστoῦ ἐστίν· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ 1010011010.


#3 MPVNsf123

MPVNsf123

    Anime Fan

  • Members
  • 136 posts

Posted 31 July 2022 - 17:38

Πολύ ενδιαφέρον thread.

 

Θα έλεγα ότι τα anime, όπως και όλες οι ιστορίες, προσφέρουν κυρίως την διαφυγή από τα αρνητικά της πραγματικής ζωής, καθώς και την προσομείωση εμπειριών που η πραγματική ζωή δεν παρέχει.

 

Καταρχήν οι περισσότερες ιστορίες φαντασίας είναι αισιόδοξες. Και λόγω του plot armor, και λόγω των προοπτικών για προσωπική αυτοβελτίωση. Ο άνθρωπος μπορεί να εξελιχθεί μέσα σ' αυτές, είτε μέσω του power system (μαγεία, ki, chakra, κτλ.) είτε με άλλους τρόπους. Και αυτό από μόνο του είναι τεράστιο, επειδή δεν ισχύει απαραίτητα στην πραγματική ζωή. Προσωπικά, από μικρός είχα μια απογοήτευση όσον αφορά το τι μπορώ να κάνω/γίνω σε αυτόν τον κόσμο, οπότε είναι απόλυτα λογικό το γιατί μου άρεσε το Dragon Ball, μια ιστορία το 90% της οποίας έχει να κάνει με χαρακτήρες που συνέχεια γίνονται πιο ισχυροί και κατ' επέκταση πιο σημαντικοί. Πέρα από αυτό, το Dragon Ball είναι μια ιστορία στην οποία ο θάνατος δεν έχει ιδιαίτερη σοβαρότητα και στην οποία είτε μέσω τεχνολογίας είτε μέσω μαγείας οι χαρακτήρες έχουν τεράστια ελευθερία και ελάχιστους περιορισμούς στον κόσμο τους.

 

Ένα άλλο ένα κομμάτι της ελκυστικότητας των anime είναι ότι χαρακτήρες συνήθως έχουν ένα σκοπό, μία σημαντική θέση στον κόσμο, μια πορεία. Το οποίο στην πραγματική ζωή δεν συμβαίνει απαραίτητα. Όλοι θα θέλαμε να είμαστε πρωταγωνιστές, αλλά μάλλον νιώθουμε side characters. Θα έλεγα ότι πολλές ιδεολογίες προσφέρουν αυτό ακριβώς, γι' αυτό και είναι τόσο πετυχημένες.

 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μετά από επεισόδια του Dragon Ball, του Bleach και του One Piece, να κάθομαι και να φαντασιώνομαι ότι είμαι το επίκεντρο της προσοχής, ότι οι γύρω μου εντυπωσιάζονται με τα κατορθώματά μου, ότι με θαυμάζουν. Και νομίζω όλοι μας μπορούμε να σκεφτούμε χαρακτηριστικά άπειρες σκηνές anime όπου γίνεται αυτό.

 

Και ένας από τους λόγους που σιγά σιγά χάνω το ενδιαφέρον μου στα anime είναι το ότι όσο μεγαλώνω χάνεται ο ρομαντισμός που έχω στη ζωή. Για παράδειγμα, έβλεπα τα σχόλια σε ένα Reaction στο σημερινό επεισόδιο του One Piece στο YouTube. Και ο τρόπος με τον οποίο μιλούσαν για κάποιες σκηνές με έκανε να νιώσω ότι έχω αρχίσει να γερνάω... Δεν μπορούσα να καταλάβω πως κάποιος, βλέποντας πράγματα που για μένα είναι τόσο μέτρια, θα μπορούσε να έχει τόσα συναισθήματα ή να κάνει τέτοιες σκέψεις.

 

Πάντως πέρα από το power fantasy και την διαφυγή, θα έλεγα ότι με ελκύουν οι χαρακτήρες στα anime. Είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις πως σκέφτονται χαρακτήρες με υπερδυνάμεις, χαρακτήρες που έχουν βιώσει ακραίες καταστάσεις, το τι ιδεολογίες έχουν διαμορφώσει, κτλ. Για παράδειγμα, διάβαζα πριν λίγο καιρό ένα Webtoon, το Kubera, και έχει να κάνει με θεούς και "δαίμονες". Και ένα από τα στοιχεία που με τράβηξαν ήταν ο τρόπος σκέψης και οι προσωπικότητες όντων που έχουν ζήσει για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Το πως έχουν διαχειριστεί την απελπισία και το κενό μιας αιώνιας ζωής, κτλ.

 

Τώρα δεν μπορώ να μιλήσω για slice of life γιατί δεν έχω δει καθόλου, αλλά φαντάζομαι ότι με παρόμοιο τρόπο δημιουργούν συγκεκριμένα συναισθήματα στους θεατές.



#4 pc_magas

pc_magas

    Nekomusumne are the best wives!!!!!!!

  • Members
  • 485 posts
  • LocationAcharnes

Posted 31 July 2022 - 18:17

Πολύ ενδιαφέρον thread.

 

Θα έλεγα ότι τα anime, όπως και όλες οι ιστορίες, προσφέρουν κυρίως την διαφυγή από τα αρνητικά της πραγματικής ζωής, καθώς και την προσομείωση εμπειριών που η πραγματική ζωή δεν παρέχει.

 

Καταρχήν οι περισσότερες ιστορίες φαντασίας είναι αισιόδοξες. Και λόγω του plot armor, και λόγω των προοπτικών για προσωπική αυτοβελτίωση. Ο άνθρωπος μπορεί να εξελιχθεί μέσα σ' αυτές, είτε μέσω του power system (μαγεία, ki, chakra, κτλ.) είτε με άλλους τρόπους. Και αυτό από μόνο του είναι τεράστιο, επειδή δεν ισχύει απαραίτητα στην πραγματική ζωή. Προσωπικά, από μικρός είχα μια απογοήτευση όσον αφορά το τι μπορώ να κάνω/γίνω σε αυτόν τον κόσμο, οπότε είναι απόλυτα λογικό το γιατί μου άρεσε το Dragon Ball, μια ιστορία το 90% της οποίας έχει να κάνει με χαρακτήρες που συνέχεια γίνονται πιο ισχυροί και κατ' επέκταση πιο σημαντικοί. Πέρα από αυτό, το Dragon Ball είναι μια ιστορία στην οποία ο θάνατος δεν έχει ιδιαίτερη σοβαρότητα και στην οποία είτε μέσω τεχνολογίας είτε μέσω μαγείας οι χαρακτήρες έχουν τεράστια ελευθερία και ελάχιστους περιορισμούς στον κόσμο τους.

 

Ένα άλλο ένα κομμάτι της ελκυστικότητας των anime είναι ότι χαρακτήρες συνήθως έχουν ένα σκοπό, μία σημαντική θέση στον κόσμο, μια πορεία. Το οποίο στην πραγματική ζωή δεν συμβαίνει απαραίτητα. Όλοι θα θέλαμε να είμαστε πρωταγωνιστές, αλλά μάλλον νιώθουμε side characters. Θα έλεγα ότι πολλές ιδεολογίες προσφέρουν αυτό ακριβώς, γι' αυτό και είναι τόσο πετυχημένες.

 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μετά από επεισόδια του Dragon Ball, του Bleach και του One Piece, να κάθομαι και να φαντασιώνομαι ότι είμαι το επίκεντρο της προσοχής, ότι οι γύρω μου εντυπωσιάζονται με τα κατορθώματά μου, ότι με θαυμάζουν. Και νομίζω όλοι μας μπορούμε να σκεφτούμε χαρακτηριστικά άπειρες σκηνές anime όπου γίνεται αυτό.

 

Και ένας από τους λόγους που σιγά σιγά χάνω το ενδιαφέρον μου στα anime είναι το ότι όσο μεγαλώνω χάνεται ο ρομαντισμός που έχω στη ζωή. Για παράδειγμα, έβλεπα τα σχόλια σε ένα Reaction στο σημερινό επεισόδιο του One Piece στο YouTube. Και ο τρόπος με τον οποίο μιλούσαν για κάποιες σκηνές με έκανε να νιώσω ότι έχω αρχίσει να γερνάω... Δεν μπορούσα να καταλάβω πως κάποιος, βλέποντας πράγματα που για μένα είναι τόσο μέτρια, θα μπορούσε να έχει τόσα συναισθήματα ή να κάνει τέτοιες σκέψεις.

 

Πάντως πέρα από το power fantasy και την διαφυγή, θα έλεγα ότι με ελκύουν οι χαρακτήρες στα anime. Είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις πως σκέφτονται χαρακτήρες με υπερδυνάμεις, χαρακτήρες που έχουν βιώσει ακραίες καταστάσεις, το τι ιδεολογίες έχουν διαμορφώσει, κτλ. Για παράδειγμα, διάβαζα πριν λίγο καιρό ένα Webtoon, το Kubera, και έχει να κάνει με θεούς και "δαίμονες". Και ένα από τα στοιχεία που με τράβηξαν ήταν ο τρόπος σκέψης και οι προσωπικότητες όντων που έχουν ζήσει για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Το πως έχουν διαχειριστεί την απελπισία και το κενό μιας αιώνιας ζωής, κτλ.

 

Τώρα δεν μπορώ να μιλήσω για slice of life γιατί δεν έχω δει καθόλου, αλλά φαντάζομαι ότι με παρόμοιο τρόπο δημιουργούν συγκεκριμένα συναισθήματα στους θεατές.

Αρα μια πτυχή του ζητήματος είναι το ότι ικανοποιεί το εσωτερικό εγώ μας.

 

Προσωπική εμπειρία:

Το πρώτο ανιμέ που είδα ήταν το Κάπτεν Χάρλοκ.

Το είδα σχετικά μικρός (δημοτικό πρέπει να πήγαινα) και μου έκανε εντύπωση η σοβαρότητα της υπόθεσης,

καμία σχέση δηλαδή με τα άλλα "μικυ-μάου" παιδικά με τους καρτουνίστικους χαρακτήρες που είχα δει μέχρι τότε.

 

Ομολογώ ότι ο Κάπταιν Χάρλοκ ήταν ο ήρωας των παιδικών μου χρόνων. Ήταν ο ήρωας, χωρίς να είναι ο σούπερ-ήρωας με τις υπερφυσικές δυνάμεις.

Ένας ανθρώπινος χαρακτήρας με πάθος, επιμονή, αγάπη για την ανθρωπότητα αλλά και μίσος για την σαπίλα των πολιτικών.

 

Χωρίς υπερβολή, μπορώ να πω ότι όχι μόνο ικανοποίησε την ψυχοσύνθεσή μου, αλλά σε κάποιο βαθμό την διαμόρφωσε.

Θεωρώ ότι θα ήμουν διαφορετικός άνθρωπος αν δεν είχα δει το Κάπτεν Χάρλοκ.

Απ' την άλλη όμως συνδιάζοντας τα λεγόμενα του Athanasiou ίσως είναι η κάθαρσις (όπως αυτό που έχουν η δίδουν οι Αρχαίες Ελληνικές Τραγωδίες) που δύσκολα την βλέπουμε στην πραγματικότητα η και καθόλου.


Edited by pc_magas, 31 July 2022 - 18:18.


#5 MPVNsf123

MPVNsf123

    Anime Fan

  • Members
  • 136 posts

Posted 31 July 2022 - 18:34

Απ' την άλλη όμως συνδιάζοντας τα λεγόμενα του Athanasiou ίσως είναι η κάθαρσις (όπως αυτό που έχουν η δίδουν οι Αρχαίες Ελληνικές Τραγωδίες) που δύσκολα την βλέπουμε στην πραγματικότητα η και καθόλου.

Καταρχήν με έκανες να googlάρω την κάθαρση, μιας και έχουν περάσει 10+ χρόνια απ' το γυμνάσιο/λύκειο. Πολύ ενδιαφέρουσα έννοια. Θα έλεγα ότι κάθαρση υπάρχει όταν μια ιστορία σε κάνει να δεθείς με έναν χαρακτήρα. Αυτό δεν συμβάινει όμως πάντα. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που βιώνω πολύ επιφανειακά. Αν και αυτό μπορεί να είναι δικό μου πρόβλημα.

 

Αρα μια πτυχή του ζητήματος είναι το ότι ικανοποιεί το εσωτερικό εγώ μας.

Η λέξη ικανοποίηση μου φαίνεται πολύ γενική. Αλλά σίγουρα οι ιστορίες μάς προσφέρουν ικανοποίηση.


Edited by MPVNsf123, 31 July 2022 - 18:35.


#6 pc_magas

pc_magas

    Nekomusumne are the best wives!!!!!!!

  • Members
  • 485 posts
  • LocationAcharnes

Posted 31 July 2022 - 20:39

Η λέξη ικανοποίηση μου φαίνεται πολύ γενική. Αλλά σίγουρα οι ιστορίες μάς προσφέρουν ικανοποίηση.

Άρα ποιος είναι η ορθή λέξη.



#7 MPVNsf123

MPVNsf123

    Anime Fan

  • Members
  • 136 posts

Posted 31 July 2022 - 21:05

Άρα ποιος είναι η ορθή λέξη.

Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι και το φαγητό μας δίνει ικανοποίηση. Νομίζω ότι οι ιστορίες προκαλούν πάρα πολλές αλλαγές στο μυαλό μας, πέρα από την ικανοποίηση.

 

O Alan Moore για παράδειγμα, θεωρεί την τέχνη μαγεία επειδή επιτρέπει στον καλλιτέχνη να επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση μόνο με λέξεις:

 

"Art is, like magic, the science of manipulating symbols, words, or images, to achieve changes in consciousness."

Source: https://www.goodreads.com/quotes/8218991-there-is-some-confusion-as-to-what-magic-actually-is



#8 Angel.tze

Angel.tze

    Το perverted υποσυνειδητο μου εχει παντα δικιο

  • Members
  • 309 posts

Posted 31 July 2022 - 22:25

Για τις anime waifus φυσικα!


8J90AKf.jpg

that's a dude!


#9 GhostPrince

GhostPrince

    夢遊病者

  • Members
  • 2,142 posts
  • Location ・ω・ 

Posted 01 August 2022 - 01:49

Για τις tsundere milfs που δειχνουν για 14

Edited by GhostPrince, 01 August 2022 - 01:51.

フカフカ

#10 pc_magas

pc_magas

    Nekomusumne are the best wives!!!!!!!

  • Members
  • 485 posts
  • LocationAcharnes

Posted 02 August 2022 - 19:22

Για τις anime waifus φυσικα!

 

Για τις tsundere milfs που δειχνουν για 14

Aka υποκατάστατο συντρόφου; Aka προβολή των  ρομαντικών μας συναισθημάτων και expectations προς το αντίθετο φύλο;

Γι αυτό είδα ένα βιντεάκι:

Youtube Video

 

 

Και για κάποιο λόγο βλέπω αρκετά κοινά σημεία με τους Ορθόδοξους πατέρες actually αν οι έρευνες είναι legit και καλώς peer reviewed actually PROVE τους πατέρες right!!!!! Wow!

 

Actually αν το δούμε ακόμα αποτελεί και μια κλασική σκηνή που ο προταγονιστής literally είναι για ΚΑΤ μετά από μια ατυχή είσοδο στο μπάνιο ακόμα και σε Harem, echi animes (εξαιρώ τα hentai).
Απ' την άλλη παρατηρήτε μια σεξουαλικότητα αναμεμειγμένη με το innosence όπως στο You can't play ecchi ή στο Seikon no Quaser αλλά ακόμα και στο harem πρακτικά ή πληθώρα κάνει erdose την μονογαμία επειδή οι πρωταγωνίστριες πλακώνονται για ποια θα πρωτοπάρει τον πρωταγωνιστή πχ. Monster Musume Girls ακόμα και στο Seiko no Quaser πρωωθήτε μαζί και με τα σεξουαλικότητα και η μονογαμία.

 

Οι πηγές που αναφέρει το βίντεο είναι οι:

 

Όμως είναι η μια πλευρά του νομίσματος actually η εσκεμμένη τοποθέτηση σκηνών όπως ατυχή είσοδο στο μπάνιο αν και τρώει ξύλο ο πρωταγωνιστής  ή κατά λάθος εμφάνιση των εσώρουχων είναι κάτι που το αναζητάμε και αποτελεί ανάμειξη του innocence με non innosent χαρακτηριστικά. Άρα εκμεταλλεύονται και το σεξουαλικό στοιχείο as well. Αυτό αποτελεί επικίνδυνο κατά την γνώμη μου.


Edited by pc_magas, 02 August 2022 - 20:20.