Jump to content


Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR!


Sign In 

Create Account
Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR, ένα ελληνικό forum για τα anime, τα manga και την ιαπωνική κουλτούρα. Βλέπετε την ιστοσελίδα μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας! Η εγγραφή σας στην διαδικτυακή κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να ψηφίσετε σε δημοσκοπήσεις, να πάρετε μέρος σε διαγωνισμούς μας και πολλές άλλες επιπλέον υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη σας. Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και φυσικά δωρεάν. Ελάτε και εσείς στην κοινότητά μας σήμερα!

Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας ή με την πρόσβαση σας στο forum, παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
 

Photo

  • Please log in to reply
120 replies to this topic

#121 Osama Bin Laden

Osama Bin Laden

    Escaping from Wonderland

  • Members
  • 798 posts

Posted 30 December 2017 - 02:24

Κεφάλαιο 9

Τρεις μέρες πρν αναχωρήσει το τρένο, Βενετία.

 

009915dcf983af6fc05464646f4f88fd.jpg

 

Κρύος αέρας όρμησε με θόρυβο μέσα στα στενά δρομάκια και τα κανάλια της Βενετίας και η πόλη βούηξε από τον χιονιά που είχε κατέβει αναπάντεχα από τις Άλπεις στον βορρά. Σε σε ένα μικρό καφέ κοντά στο Ponte di Rialto, δίπλα στο Μεγάλο Κανάλι, ένας Γερμανός καθόταν μπροστά σε μια ατακτοποίητη στίβα χαρτιών και περίμενε κοιτάζοντας την χιονοθύελλα έξω από το τζάμι, προβληματισμένος.

 

Το καμπανάκι της πόρτας χτύπησε και μια νεαρή Ιαπωνέζα εισήλθε, η οποία, αφού χτένισε τον χώρο μέσα στο μικρό καφέ, είδε τον Γερμανό, πλησίασε, τράβηκε μια καρέκλα και κάθισε στο ίδιο τραπέζι. Ο Γερμανός, που ακουμπούσε τους αγκώνες στο τραπέζι και το κεφάλι στα χέρια του, γύρισε τα μάτια του και την κοίταξε.

 

"Λοιπόν;"

 

"Τι λοιπόν; Η κακοκαιρία θα τα χαλάσει όλα..."

 

"Ναι, είναι πραγματικά κρίμα.", απάντησε ο Grimmer. "Αλλά τι να κάνουμε. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τον καιρό."

 

Η Kyoko σταύρωσε τα χέρια και κοίταξε έξω εξίσου σοβαρή.

 

Η σερβιτόρα τους πλησίασε.

 

"Θα πάρετε κάτι, δεσποινίς;"

 

"Καφέ. Και μην μας ενοχλείς."

 

Η σεριβοτόρα υποκλήθηκε ελαφρώς και έφυγε. Πέντε λεπτά αργότερα γύρισε και σέρβιρε έναν εσπρέσο σε ένα μικρό φλιτζανάκι. Η Kyoko κράτησε το πιατάκι στο ένα χέρι και με το άλλο σήκωσε το φλιτζάνι, ρουφώντας κοφτά τον καυτό καφέ.

 

"Πως πήγε η δικιά σου η δουλειά, παρ'όλα αυτά;", ρώτησε ο Grimmer χωρίς να γυρίσε να την κοιτάξει.

 

"Όλα πάνε καλά. Ξέρουμε πλέον ότι αυτός θα επιβιβαστεί σίγουρα στο τρένο."

 

"Πολύ καλά. Τουλάχιστον κάτι πάει καλά..."

 

Εκείνη την στιγμή, το καμπανάκι της πόρτας χτύπησε πάλι και μια τσιγγάνα μπήκε μέσα χοροπηδώντας χαμογελαστή.

 

"Ε, σερβιτόρα! Το πιάτο της ημέρας γρήγορα! Λιμοκοκτονάω!"

 

Η σερβιτόρα την κοίταξε καχύποπτα από πάνω ως κάτω αλλά δεν είπε κουβέντα. Η Εσμεράλντα κοίταξε τριγύρω, είδε τους δύο συνεργούς της, άρπαξε μια καρέκλα από ένας τυχαίο τραπέζι και κάθισε μαζί τους.

 

"Χιονίζει πολύ! Λέτε να έχουμε πρόβλημα;"

 

"Σταμάτα το θέατρο. Αν μίλησες με τον συνδεσμό μας στα τρένα, θα ξέρεις. Τι είπε;", ρώτησε ο Grimmer.

 

"Το χιόνι τον εμπόδισε να έρθει στην Βενετία, αλλά μίλησα μαζί του μέσω τηλεφώνου. Έχει εγκλωβιστεί σε μια μικρή πόλη κατά μήκος της διαδρομής. Θα ανέβει στο τρένο αργότερα και με διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση η εταιρεία να ακυρώσει το δρομολόγιο λόγω της κακοκαιρίας."

 

"Ουφ, πάλι καλά...", απάντησε ο Grimmer και ακούμπησε την πλάτη του στο πίσω μέρος της καρέκλας του ανακουφισμένος.

 

"Και με άλλους επιβάτες τι γίνεται;", ρώτησε η Kyoko ακουμπώντας το σερβίτσιο στο τραπέζι.

 

"Μου είπε ότι πολύ λίγοι έχουν κλείσει θέση, πάρα πολύ λίγοι. Ίσως όχι περισσότεροι από έντεκα."

 

"Χμμ, αυτό είναι καλό, έτσι δεν είναι;", ρώτησε ο Grimmer.

 

"Αυτό είναι λογικό, Grimmer, αλλά δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Ξέραμε ότι το τρένο θα φύγει στις 23 και θα φτάσεις στις 26, άρα θα είναι καθοδόν την μέρα των Χριστουγέννων. Ακόμα και χωρίς την κακοκαιρία, πολύ λίγος κόσμος θα ταξίδευε...", απάντησε η Kyoko.

 

Οι τρεις συνεργοί έμειναν σκεπτικοί. Εν τέλει, ο Grimmer χαμογέλασε εγκάρδια.

 

"Δεν υπάρχει λόγος να το σκεφτόμαστε άλλο. Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Η δικαοσύνη θα τον βρει επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια!"

 

Έκανε νόημα στην σερβιτόρα, η οποία γύρισε με την παραγγελία της Εσμεράλντα και ένα μεγάλο μπουκάλι κόκκινο κρασί με τρία ποτήρια. Ο Grimmer τα γέμισε και πρόσφερε από ένα ποτήρι στις κοπέλες. Έπειτα σήκωσε το δικό του.

 

"Μια πρόποση λοιπόν, στην επιτυχία αυτού του εγχειρήματος. Στην δικαιοσύνη, όσα χρόνια και αν περάσουν!"

 

Η Kyoko και η Esmeralda χαμογέλασαν και σήκωσαν τα ποτήρια τους, τα οποία τσούγκρισαν απαλά με του Γερμανού. Είχαν σχεδιάσει τα πάντα στην εντέλεια. Τώρα, τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει την Θεία Δίκη.

 

----------------------------

 

Μια μέρα πριν, καμπίνα του Pariston, Πρώτη Θέση

 

 

Ο Pariston, καθισμένος μέσα στο ημισκόταδο στην καρέκλα μπροστά στο μικρό γραφείο της καμπίνας του κοίταξε έξω από το παράθυρο πίσω του σοβαρός.

 

"Για δες, για δες... Έχουμε πολύ θορυβώδη ποντίκια στο τρένο απόψε..."

 

Γύρισε το κεφάλι του και στερέωσε το πηγούνι του στα χέρια του, κοιτώντας την αδύναμη λάμπα πετρελαίου πάνω στο γραφείο του που μάταια προσπαθούσε να γεμίσει τον χώρο με φως.

 

"Τώρα το τρένο δεν θα εκτροχιαστεί στο Μοντρέ, και αν με βάζαν να στοιχηματίσω, θα έλεγα ότι έχουμε αρκετά καύσιμα για να φτάσουμε ως στην Γενεύη. Αυτό σημαίνει πως, όπως και να το δεις..."

 

Γύρισε τα μάτια του προς την πόρτα και χαμογέλασε.

 

"...έφτασε επιτέλους η ώρα να παίξουμε το χέρι μας, δεν συμφωνείς;"

 

H Rei, που στεκόταν όρθια με την πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο και τα χέρια σταυρωμένα, τον κοίταξε σοβαρή.

 

"Το χέρι μας; Ποιο χέρι μας; Τα έχεις κάνει μαντάρα και απλώς δεν θέλεις να το παραδεχτείς."

 

"Ω, έλα, είσαι πολύ άδικη. Αυτό που μου είπατε να κάνω δεν έκανα; Μεσολάβησα για εσάς στην εταιρεία ώστε το δρομολόγιο να γίνει παρ'όλο τον κακό καιρό και συννενοήθηκα ώστε να πάρουμε την παλιά διαδρομή μέσα από τις Άλπεις αντί να πάμε τριγύρω, όπως είναι το στάνταρ. Τώρα εσύ και ο συνεργάτης σου θα συλλάβετε τέσσερα πολύ επικίνδυνα άτομα όταν φτάσουμε στην Γενέυη ή τουλάχιστον όσα θα έχουν μείνει ζωντανά μετά από αύριο."

 

Η Rei τον κοίταξε και μια ελαφριά έκφραση ενόχλησης διαγράφηκε στο πρόσωπό της. Ο Pariston το κατάλαβε.

 

"Δεν πιστεύω να μου κρατάς κακία για το σκηνικό με το νόμισμα και τον πυροβολισμό, έτσι; Και οι δυο μας ξέραμε ότι η Kyoko δεν θα πυροβολούσε ποτέ την συνεργάτιδά της ό,τι και να ερχόταν στο κέρμα, όπως ξέραμε επίσης ότι τα αντανακλαστικά σου είναι πολύ καλά για να πεθάνεις απλώς από μια σφαίρα. Ας είσαι ειλικρινής, μην μου πεις ότι δεν ευχαριστήθηκες καθόλου το υπέρτατο θέατρο της Εσμεράλντας; Είχε και άκρως ρεαλιστικούς λυγμούς η ερμηνεία!"

 

Η Rei δεν απάντησε. Ο Pariston κατάλαβε και γύρισε να ξανακοιτάξει την λάμπα.

 

"Ναι, έχεις δίκιο. Δεν υπάρχει "χέρι μας". Έγώ απλώς διαμεσολάβησα τόσο για τους επίδοξους "δολοφόνους" όσο και για εσένα και τον συνεργάτη σου. Αν μη τι άλλο, εσείς όλοι θα παίξετε τα χέρια σας και εγώ το δικό μου."

 

"Δεν έχουμε να πούμε τίποτα άλλο", απάντησε η Rei και γύρισε να φύγει.

 

"Μην φεύγεις. Δεν θες να μάθεις τι έχει συμβεί; Δεν θες να μάθεις τι ταυτότητα έχει πάρει πλέον αυτός που προσπαθείτε όλοι να πιάσετε ή να σκοτώσετε; Δεν θες να μάθεις γιατί οι "δολοφόνοι" δεν τον έχουν σκοτώσει μέχρι στιγμής;"

 

"Και γιατί να πιστέψω ότι τα ξέρεις όλα αυτά;"

 

"Γιατί είμαι μέτοχος στην εταιρεία που έχει το δρομολόγιο.", απάντησε ο Pariston και το χαμόγελο στο πρόσωπο του εξαφανίστηκε. "Όλοι οι υπάλληλοι από τον τελευταίο σερβιτόρο ως στον Πρώτο Υπεύθυνο είναι τα μάτια και τα αφτιά μου και πίστεψέ με, έχουν ακούσει και έχουν δει πολλά."

 

H Rei σταμάτησε και περίμενε τον συνδικαλιστή να συνεχίσει.

 

"Μάλλον, όχι ακόμα. Η συμφωνία μας ήταν ότι δεν θα ανοίξετε ρουθούνι στο τρένο μέχρι να σας πω. Πήγαινε και ηρέμησε. Αύριο μας περιμένει μεγάλη μέρα."

 

----------------------------

 

Τέλος της σημερινής ημέρας, lounge της πρώτης θέσης

 

 

Η μέρα έφτασε στο τέλος και το βαρομετρικό ήταν χαμηλό, λες και ερχόταν καταιγίδα. Η ψηφοφορία ήταν μια φάρσα χωρίς προηγούμενο και το ήξεραν όλοι αυτό. Η συνήθως ήρεμη και στοϊκή Kyoko δεν άντεξε άλλο. Έβγαλε το ίδιο όπλο με το οποίο είχε πυροβολήσει χτες την Rei και σημάδεψε τον κόσμο.

 

"Επιτέλους! Τέλος το θέατρο! Που είναι; Που είναι;"

 

Ο Grimmer κατέβασε το ουίσκι του, σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς την κοπέλα.

 

"Ήρεμησε και δώσε μου το όπλο. Δεν είναι του χαρακτήρα σου να πυροβολέις κόσμο. Άσε να το κάνει κάποιος πιο έμπειρος αυτό."

 

"Όχι! Το κάθαρμα θα πληρώσει εδώ και τώρα για ό,τι έχει κάνει! Δεν περιμένω άλλο!"

 

Ο Pariston χαμογέλασε. "Μιλώντας για το κάθαρμα, νομίζω ότι μόλις σας ξέφυγε. Πήγε μπροστά."

 

Η Kyoko και ο Grimmer κοίταξαν γύρω τους, ενώ η Εσμεράλντα, που ακόμα προσποιούταν διπλωμένη σε έναν καναπέ ότι είναι στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, έσπασε χαρακτήρα και σήκωσε το κεφάλι. Ο Σπιρτούλης είχε εξαφανιστεί.

 

"Να πάρει!", φώναξε η τσιγγάνα. "Μπορείτε να κάνετε κάτι σωστά για μια φορά; Τι περιμένετε! Θα μας ξεφύγει πάλι!"

 

Οι τρεις δολοφόνοι κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και εξαφανίστηκαν τρέχοντας προς την μηχανή.

 

H Rei κόιταξε για μια στιγμή τον Pariston, ο οποίος απάντησε με ένα καταφατικό νεύμα και τους ακολούθησε. Μέσα στο lounge έμειναν οι δυο άντρες.

 

"Ο Σπιρτούλης, κάθαρμα; Υπάρχει ένα κομμάτι της ιστορίας που μου ξεφεύγει, έτσι δεν είναι κύριε μέτοχε;"

 

"Αχα, χαίρομαι που κάποιος κατάλαβε.", απάντησε ο Pariston.

 

Ο συνδικαλιστής σηκώθηκε, πήγε πίσω από το μπαρ και διάλεξε ένα μπουκάλι ακριβό μπράντι.

 

"Θέλετε ένα ποτηράκι, Aizen; Κερνάει το μαγαζί! Θα του βάλω και καλαμάκι, να το πιείτε με το πάσο σας!"

 

"Άσε τις χαζομάρε και εξήγησε! Τι συμβαίνει με τον Σπιρτούλη;"

 

"Α, ναι ο "Σπιρτούλης". Ο κοντός μπλε Βέλγος, ο ποιητής, ο σοφός, ο ιντελεκτουάλ, επίσης γνωστός ως ο Τρόμος της Βαυαρίας και ο Μακελάρης του Μόναχου. Ένας από τους πιο καταζητούμενους εγκληματίες στην Ευρώπη αυτήν την στιγμή."

 

Οι τρεις συνεργοί έτρεχαν αλαφιασμένα μέσα στους διαδρόμους πηγαίνοντας προς την μηχανή. Τώρα το περίστροφο βρισκόταν στα χέρια του Grimmer, ο οποίος καθοδόν το ξαναγέμιζε.

 

Ο Pariston ήπιε μια μικρή γουλιά μπράντι.

 

"Λένε ότι ξεκίνησε από το Μόναχο, στο οποίο διέπραξε τριανταπέντε φόνους μέσα σε διάστημα τριών μηνών, πριν εξαφανιστεί και η αστυνομία χάσει τα ίχνη του. Μάντεψε ποια ηγούταν των ερευνών εκεί και θεωρήθηκε εν τέλει υπεύθυνη για την ανικανότητα της αστυνομίας να τον πιάσει;

 

"Φρόντισε να μην αστοχήσεις όταν τον δούμε Grimmer, ακούς;", φωναξε η Kyoko που έτρεχε δεύτερη πίσω από τον Γερμανό.

 

Ο Grimmer χαμογέλασε.

 

Ο Pariston κούνησε το ποτήρι στο χέρι του κυκλικά.

 

"Η τελευταία δολοφονία που συνέβη στο Μόναχο ήταν αυτή ενός μικρού αγοριού. Μήπως θέλεις να μαντέψεις ποιο ήταν το επιθετό του;

 

'Ενα μείδιασμα σχηματίστηκε στο πρόσωπο του Aizen.

 

Ο Γερμανός σήκωσε το όπλο στο ύψος του κεφαλιού του και το όπλισε. Είχε έρθε η ώρα για εκδίκηση.

 

Ο συνδικαλιστής άφησε κάτω το ποτήρι.

 

"Επειτα, ο Σπιρτούλης διέπραξε αναρίθμητα μακάβρια εγκλήματα στην βαυαρική επαρχία. Πριν εξαφανιστεί για άλλη μια φορά, μακέλεψε ολοσχερώς τον θίασο ενός τσιγγάνικου τσίρκου που είχε έρθει από το Παρίσι. Μόνο ένα άτομο επέζησε, μετά βίας."

 

Η Εσμεράλντα δεν περίμενε την στιγμή να ξαναδεί μπροστά της τον Βέλγο. Αυτήν την φορά, τα παιχνίδια είχαν τελειώσει.

 

Ο Pariston, γύρισε πλάτη στον Aizen και έβαλε ξανά το μπουκάλι στην θέση του.

 

"Οι τρεις τους, ακολουθώντας τα βήματα του Σπιρτούλη, κατέληξαν στο ίδιο μέρος, το Βελιγράδι, και αποφάσισαν να συνεργαστούν. Κατέστρωσαν ένα σχέδιο που θα λάμβανε χώρα σε αυτό εδώ το τρένο, με προσέγγισαν, μου εξήγησαν και με έπεισαν να τους βοηθήσω. Για κακή τους τύχη όμως, η Ιντερπολ είχε μάθε μέρος των σχεδίων τους, αν και όχι ποιοι είναι και με είχε προσεγγίσει πριν το κάνουν αυτοί. Έτσι, δυο πράκτορες επιβάστηκαν στο τρένο με σκοπό να πιάσουν τους συνεργούς και τον Σπιρτούλη μέχρι να φτάσει το τρένο στην Γενέυη."

 

"Αυτό είναι όλο; Σίγουρα δεν μου λες τα πάντα.", είπε ο Aizen.

 

"Δεν σου ξεφεύγει τίποτα, άρχοντα του Hueco Mundo.", απάντησε ο Pariston χαμογελώντας και γύρισε να κοιτάξει τον δεμένο άντρα. "Λόγω την κακοκαιρίας, οι τρεις συνεργοί βρήκαν μια οικονομική θέση άδεια. Ήταν η τέλεια ευκαιρία για να σκοτώσουν γρήγορα τον Σπιρτούλη και να αποβιβαστούν πριν τους καταλάβει κανείς, εκτός από μια λεπτομέρεια. Στην οικονομική θέση βρισκόταν και ένας άσχετος, ο Takao Kasuga, o οποίος απαίτησε να βάλουν τον Σπιρτούλη σε δικό του κουπέ και ο Grimmer, για να μην καρφωθεί, προσποιήθηκε πως συμφωνεί. Για αυτό σκοτώσαν τον Kasuga με την πρώτη ευκαρία, γιατί με τον φοιτητή εκτός και τον Asta στην κοσμάρα του, μπορούσαν να σκοτώσουν τον Σπιρτούλη ανενόχλητοι. Δυστυχώς για αυτούς όμως, ο μπλε Βέλγος κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και κλειδαμπάρωνε την πόρτα του πριβέ κουπέ του κάθε βράδυ."

 

Ο συνδικαλιστής κάθισε ανάποδα σε μια καρέκλα και ακούμπησε τα χέρια και το κεφάλι του στην πλάτη της.

 

"Στο μεταξύ, οι δυο πράκτορες την Ιντερπολ τα κάνανε μαντάρα και οι "δολοφόνοι" κατάλαβαν ότι κάτι συμβαίνει. Θεωρώντας σωστά ότι η Γενεύη θα ήταν το πιο λογικό μέρος για να τους πιάσουν, σκότωσαν τον μηχανοδηγό και τον θερμαστή και κατέστρεψαν το φρένο. Η Πέτρα Μαυροκορδάτος απλώς έτυχε να βρίσκεται στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή, και την σκότωσαν ώστε να περιπλέξουν την κατάσταση με άλλο ένα πτώμα για να καλύψουν τα ίχνη τους. Όλα καλά ως εδώ;"

 

Τι μείδιασμα του Aizen έγινε χαμόγελο.

 

"Και τώρα, τι;"

 

"Τώρα, όλα τελείωσαν. Ο Σπιρτούλης και οι τρεις δολοπλόκοι βρίσκονται ανάμεσα στους δύο πρακτόρες της Ιντερπολ και ας μην το έχουν καταλάβει. Η Rei Ayanami τους κυνηγάει από πίσω και ο συνταγματάρχης Mustang τους πλησιάζει απο μπροστά. Λοιπόν, πως τα πήγα;"

 

"Πολύ καλά, πάρα πολύ καλά, κύριε Pariston. Καταλάβατε τα πάντα... Εκτός από μια μικρή λεπτομερεία", απάντησε ο Aizen και μπροστά στα μάτια του συνδικαλιστή η μορφή του άλλαξε.

 

"Αχα, αυτό σίγουρα δεν μπορούσα να το ξέρω.", παραδέχτηκε ο Pariston. "Καιρός ήταν να δούμε τι μπορείτε να κάνετε και εσείς, άρχοντα "Aizen". Είχε καταντήσει βαρετό να πρέπει να δουλεύω μόνος μου για να δώσω ενδιαφέρον σε αυτό το τόσο "βαρετό" παιχνίδι!"

 

----------------------------

 

Οι τρεις "δολοφόνοι" έτρεχαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν μέσα στα βαγόνια. Ο Σπιρτούλης είχε χαθεί από μπροστά τους.

 

"Να πάρει! Τι κάνετε; τον χάσαμε πάλι!", φώναξε η Εσμεράλντα.

 

"Σκάσε και τρέχε.", απάντησε η Kyoko. "Δεν μπορεί να πήδηξε από το τρένο. Θα τον βρούμε!"

 

Εκείνη την στιγμή μια πόρτα στα δεξιά τους άνοιξε απότομα χτυπώντας με δύναμη τον Grimmer στο πρόσωπο. Ο Γερμανός έπεσε κάτω και το όπλο τού γλίστρησε από το χέρι. Μέσα από την καμπίνα πετάχτηκε πάνω του ο Σπιρτούλης με ένα τεράστιο χαμόγελο και ένα τρελό βλέμμα στο πρόσωπό του. Το σκουφί και το παντελόνι του ήταν κατακόκκινα από το αίμα και κρατούσε ένα λερωμένο τεράστιο κουζινομάχαιρο στο χέρι.

 

"Δείτε! Δείτε! Είμναι ντυμένος σαν τον Μπαρμπαστρουμφ επιτέλους, όλος στα κόκκινα!"

 

Ο Σπιρτούλης κοίταξε τα ρούχα του και στράβωσε.

 

"Δεν είμαι αρκετά κόκκινος ακόμα... Έχω μια ιδέα! Το αίμα σου πρέπει να είναι πολύ κόκκινο, σωστά;"

 

Το τεράστιο μαχαίρι του Σπιρτούλη μπήχτηκε στον λαιμό του Grimmer και τον διαπέρασε μέχρι που ακούμπησε πάτωμα. Αίμα σαν συντριβάνι πετάχτηκε από το τραύμα και έλουσε τον Σπιρτούλη από πάνω ως κάτω.

 

"ΝΑΙ! ΕΤΣΙ! ΕΤΣΙ! ΣΤΡΟΥΜΦΟΚΟΚΚΙΝΟ! ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΣΤΡΟΥΜΦΟΚΟΚΚΙΝΟ!"

 

H Κyoko και η Esmeralda κοίταξαν τον μικρό μπλε άντρα τρομοκρατημένες. Στην καμπίνα από την οποία είχε βγει, διέκριναν το μικρό άψυχο πτώμα του Reg.

 

O Σπιρτούλης σήκωσε τα χέρια του, κοίταξε το κόκκινο που τον είχε λούσει και ξαναστράβωσε.

 

Η Esmeralda δεν έχασε στιγμή. Σήκωσε το πεσμένο περίστροφο και τον σημάδεψε. Ο Σπιρτούλης σήκωσε το κεφάλι του και την είδε.

 

"ΕΣΥ! ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΣΤΡΟΥΜΦΗΞΕΕΕΕΣ! ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΤΟΣΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΟΣΟ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑΣΤΡΟΥΜΦ! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ!"

 

Τα χέρια της Εσμεράλντα άρχισαν να τρέμουν, ενώ ο Σπιρτούλης άρχισε να την πλησιάζει αργά με το τεράστιο μαχαίρι να κρέμεται. Η τσιγγάνα είχε κοκκαλώσει. Δεν είχε σκοτώσει ποτέ ξανά κάποιον στην ζωή της.

 

"ΠΥΡΟΛΟΒΟΛΑ ΤΟΝ! ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ! ΚΑΝΤΟ ΤΩΡΑ ΑΛΛΙΩΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ!", φώναξε  η Kyoko που είχε αρχίσει ήδη ενστικτωδώς να σέρνεται προς τα πίσω για να φύγει.

 

Η Esmeralda άρχισε να κλαίει από την ένταση, πραγματικά αυτήν την φορά. Έκλεισε τα μάτια, σημάδεψε τον Σπιρτούλη και πάτησε την σκανδάλη...

 

Ένας πυροβολισμός ακούστηκε και ο Σπιρτούλης βρηχάθηκε από τον πόνο. Η τσιγγάνα άνοιξε τα μάτια και είδε ότι ο ψυχοπαθής μπλε Βέλγος είχε λουστεί στις φλόγες και είχε πέσει κάτω νεκρός με μια τρύπα στο κεφάλι του.

 

"Παρα λίγο!", φώναξε ο Mustang που εμφανίστηκε στην άλλη άκρη του διαδρόμου.

 

Κάνοντας πίσω, η πλάτη της Kyoko ακούμπησε κάπου. Γύρισε το κεφάλι της και είδε ότι είχε ακουμπήσει στα πόδια της Rei, η οποία κρατούσε ένα καπνισμένο περίστροφο στο χέρι της, σημαδεύοντας τον Σπιρτούλη.

 

"Όλα τελείωσαν, κοπελιές! Θα σας αναλάβει η αστυνομία στην Γενεύη. Τώρα, να βλέπω τα χέρια σας!", πρόσταξε.

 

Η Kyoko κατέβασε το κεφάλι και σήκωσε ήρεμη τα χέρια στον αέρα. Θα πήγαινε φυλακή, αλλά την δουλειά τους την είχαν τελειώσει. Ο μακελάρης Σπιρτούλης ήταν πλέον νεκρός. Η Esmeralda, που κοιτούσε τριγύρω για να δει μήπως μπορεί να ξεφύγει, είδε την συνεργό της να παραδίνεται ήρεμα και έκανε το ίδιο. Πιθανόν να μην ξαναέβλεπε ποτέ το Παρίσι, αλλά ήξερε ότι τα πνεύματα των τσιγγάνων φίλων της μπορούσαν πλέον να αναπαυθούν εν ειρήνη.

 

Ο Mustang πλησιάσε το αιματοβαμμένο πτώμα του Grimmer.

 

"Κρίμα, πολύ μεγάλο κρίμα. Ο Worfgang Grimmer ήταν από τα πολύ μεγάλα ονόματα της εγκληματολογικής δημοσιογραφίας. Τώρα, η φήμη του για πάντα λερωθεί για πάντα..."

 

Ο Grimmer άνοιξε τα μάτια και χαμογέλασε.

 

"Ω, μην λες βλακείες σε παρακαλώ. Τίποτα δεν θα λερωθεί αν δεν μείνει τίποτα όρθιο!"

 

Ο Pariston πλησιάσε την καρέκλα του Aizen και ακούμπησε τα δυο του δάχτυλα στον λαιμό του Grimmer. Ναι, ήταν σίγουρα νεκρός, εδώ και αρκετές ώρες μάλιστα."

 

"Αχα, χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα, τα κατάφερες κερατούκλη! Ένα λεπτό λύθηκες από την καρέκλα και μας ξεγέλασε όλους!"

 

Μια λευκή λάμψη ήρθε από μπροστά και έλουσε το τρένο.

 

"Ας είναι Aizen! Κατάφερες να κάνει αυτό το ταξίδι όσο ενδιαφέρον το έκανα εγώ! Εμπρός, η τελευταία κίνηση είναι δικιά σου!"

 

Το τρένο ανατινάχθηκε και τα κομμάτια του πετάχτηκαν σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων.

 

----------------------------

1) Babba (Σπιρτούλης / The Smurfs) Αθώος

2) Black Kaiser (BONDAGE AIZEN IS SECOND BEST AIZEN / Bleach) Δολοφόνος

3) Mono (Rei Ayanami / Neon Genesis Evangelion) Γιατρός

4) Ange.tze (Kyoko Kirigiri / Danganronpa) Δολοφόνος

5) OdyMonaxos (Roy Mustang / Full Metal Alchemist) Αθώος

6) The Gunsmasha (The Genie / Aladdin) Αθώος

7) Super Sayan Girl (Esmeralda / The Hunchback of Notre Dame) Δολοφόνος

η) Lord Leon (Wolfgang Grimmer / Monster) Αθώος

9) Osama bin Laden (Pariston Hill / Hunter x Hunter) Γελωτοποιός

10) Zane (Reg / Made in Abyss) / mono (Rei Ayanami / Neon Genesis Evangelion) Αθώος

11) Kamui (Takao Kasuga / Aku no Hana) Αθώος

12) BlasoN (Asta / Black Clover) Αθώος

 

----------------------------

 

Ο Pariston τίναξε την σκόνη από το κοστούμι του και κοίταξε τον "Grimmer".

 

"Λοιπόν Aizen, και τώρα τι σκέφτεσε να κάνεις; Θα καταστρέψεις τον κόσμο σήμερα ή θα περιμένεις ως την Κυριακή;"

 

"Μπα, λέω να περιμένω λίγο. Έχω πολύ πιο σημαντικά πράγματα να κάνω από το να καταστρέψω τον κόσμο, οπότε θεώρησε τον εαυτό σου τυχερό σήμερα, θνητέ.", απάντησε ο Aizen και άλλαξε στην κανονική μορφή του.

 

"Α, πολύ καλά, πολύ καλά! Καλή τύχη λοιπόν, μόνο που..."

 

"Μόνο που τι θνητέ; Μίλα ή εξαφανίσου από μπροστά μου!"

 

"Μπορείς να με μεταμορφώσεις μόνιμα στον Πρώτο Υπεύθυνο του τρένου μου; Μετά το τρένο που έκανε "μπαμ", η εταιρεία σίγουρα θα χρεωκοπήσει και θα βρεθώ να χρωστάω πολλά λεφτά. Οπότε ξέρεις, μήπως μπορείς να με βοηθήσεις να την γλιτώσω;"

 

Τα μάτια του Aizen έκαναν έναν γύρο κουρασμένα και απόρρησε με τον εαυτό του που δεν σκότωνε τον θνητό εκείνη την στιγμή. Στο τέλος, έκανε μια κίνηση με το σπαθί που κρατούσε στο χέρι του και μετέτρεψε τον Pariston στον πρώτο υπεύθυνο. Έπειτα, μια πύλη άνοιξε μπροστά του και εξαφανίστηκε.

 

Ο "Πρώτος Υπεύθυνος" γύρισε προς την κάμερα.

 

"Λοιπόν, τώρα ξέρετε τι έγινε. Δεν ήταν και τόσο άσχημη ιστορία, έτσι;"

 

"Ετσι;"

 

"Ε;"

 

"Καλά, το βουλώνω..."

 

ΤΕΛΟΣ

 





Also tagged with one or more of these keywords: Παλέρμο, Αθώοι, Δολοφόνοι, Ο Guns είναι Filthy Casual, Θέλω να παώ να δω το StarWars, αλλά κάθομαι και γράφω Παλέρμ, ο περιορισμός λέξεων στα tags, τον παίρνει