Ενημερώσεις Κατάστασης Κοινότητας

Ξεκινάω με αυτά που είναι υποψήφια στις περισσότερες κατηγορίες. Τώρα πιάνω τη Madoka, για παράδειγμα. (Κι ας μη μ' έχει εντυπωσιάζει όσο τόσο και τόσο κόσμο... Ε, ας την πούμε essential watch να τελειώνουμε...) Α, δεν έχω και τις καλύτερες των σχέσεων με το σινεμά του Shinkai. Το Voices το δέχτηκα, αλλά σ' εκείνο μέτραγε και ο αυθορμητισμός, ακόμα και ο αναμενόμενος ερασιτεχνισμός του! Αυτό που μετρούσε ήταν το ότι ένας δημιουργός έρχεται από το πουθενά, μας λέει μια ωραία ιστορία σε μισή ώρα, και κάνει τα ΠΆΝΤΑ μόνος του! Ήταν επίτευγμα! Το δε The Place Promised ήταν σαν μεγάλου μήκους εκδοχή του, με σιροπιασμένη μουσική, ανούσια voice over ("Αυτό το καλοκαίρι δεν θα το ξεχάσω ποτέ..." Ναι, ηλίθιε, το βλέπω! Δεν υπάρχει λόγος να το ακούω απ΄ τη μπουκωμένη σου φωνή!), μια sci-fi πλευρά που έρχεται από το πουθενά, άσχετες σκηνές (εκείνη με το όπλο) και παπάδες στο background. Ε, έτσι κάνουμε όλοι "αριστουργήματα", ρε παιδιά! Το 5 centimeters δεν έχω προλάβει να το δω ακόμα, αλλά λίγο το φοβάμαι... Οπότε, ετοιμάζομαι για άλλη μια ταινία που μάλλον θα με απογοητεύσει, αλλά συνεχίζω να ελπίζω!