Community Status Updates

ΟΚ, δεκτό. Η Fam είναι όντως διαφορετική. Δεν αντιλέγω σε αυτό. Και ΟΚ, τα ολίγον τι moe χαρακτηριστικά δεν θα με πείραζαν τόσο αν ήταν παρόντα όλα αυτά που έκαναν το αυθεντικό Last Exile μια υπέροχη σειρά: το αίσθημα δέους και μεγαλόπνοου παραμυθιού που είχε, που σε άφηνε να μην προσέχεις τίποτε άλλο παρά την οθόνη, σαν παιδάκι που ακούει παραμύθια για πρώτη φορά. Μια ιστορία με εντάσεις, με χαρακτήρες πιστευτούς, με μια κάπως Miyazaki-κή ποιότητα. Τα πολύ προσεγμένα CGI (κακά τα ψέματα, αυτά της Fam θα μπορούσαν να είναι και καλύτερα). Εμένα αυτό που με ενόχλησε ήταν κυρίως το διαφορετικό ύφος, που αμέσως έβαλε στο στόχαστρο ένα κάπως πιο moe κοινό. Ίσως να περίμενα πολύ περισσότερα από ένα στούντιο που παλιότερα ήταν το αγαπημένο μου και τώρα λυπάμαι να το βλέπω σχεδόν να φυτοζωεί. Πες ό,τι θες για τη Gonzo, αλλά δεν ξεπουλιούνταν: το Gankutsuou ήταν τεράστιο ρίσκο, το Chrno Crusade ακόμα παλεύω να πείσω κόσμο να το δει σοβαρά, το Speed Grapher είναι αδίκως λιθοβολημένο, το Witchblade είναι ό,τι πιο κοντά σε Αμερικάνικο comic book μετά το (πιο επιτυχημένο, είναι η αλήθεια) Tiger And Bunny, το SaiKano θεωρείται από πολλούς μόνο ένα σαπούνι και μισό... Η Fam η ίδια... Δεν είναι λίγο pandering αυτού του κοινού; Δεν είναι πως έχω τίποτα με τις (εχμ) καθυστερημένες πρωταγωνίστριες, αλλά είναι σαν κατασκευασμένη για να αρέσει. Λίγο όμορφη, λίγο αθώα sexy... Ο Klaus ήταν μόνο ένα παιδί που πάλευε να επιβιώσει με τη φίλη του και έψαχνε την θέση του στον κόσμο. Η Fam; Όχι και τόσο. Ε, τώρα το κόλλησες κι εσύ! Μια βλακεία είπα, ρε αδερφέ! :) Κοίτα, το πρόβλημα με τους Πειρατές δεν είναι ακριβώς τα κοριτσάκια (καλά, το ο,τι έχουν περάσει πέντε επεισόδια κι ακόμα να δούμε χαρακτήρες, ναι, αυτό είναι πρόβλημα, αλλά και τα αγοράκια το ίδιο θέμα θα είχαν), αλλά η παλαιική του νοοτροπία: χαρούμενες περιπέτειες, όλοι περνάμε τις δυσκολίες μαζί, σαν ομάδα, έχουμε τον/την φοβερό/ή μας αρχηγό, είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα, δεν ανοίγει ρουθούνι, και γυρίζουμε στα σπίτια μας χαρούμενοι και πίνουμε πορτοκαλάδα. Ε, αυτό το πράγμα εγώ το θεωρώ τελείως ακίνδυνο, βαρετό, ανούσιο. Είτε είναι αρχηγός ο Captain Harlock (σοβαρά, αν είναι κι αυτός έτσι, να μην τον αρχίσω καν), είτε η... Μαρίκα! Ε, το Bones έχει αρχίσει και μου κάνει νερά από τότε που έβγαλε το ριμέικ του FMA. Ε, μετά έκανε και το Νο. 6 και μας αποτελείωσε ομαδικά. (Αν και ακόμα κι αυτό υποτιμημένο το βρίσκω). Το θέμα είναι, απ' την Gonzo έχουμε υψηλότερες απαιτήσεις. Αν η Fam είναι επιτυχία και τους βοηθήσει να σταθούν στα πόδια του, moe, ξε-moe, θα χαρώ που υπάρχει. Όντως, οι άνθρωποι πάλεψαν. Αλλά για να βγει αυτό; Μήπως εγώ είμαι αχάριστη και δεν εκτιμώ τον κόπο τους;!