Community Status Updates

Το Tamers το πήγε στο άλλο άκρο, από το σχετικά child-friendly ξύλο μεταξύ αγοριών (α,ρε Ken, μου 'καψες την παιδική μου καρδούλα...) στην κοπελίτσα που κυριεύεται από ιό που καταστρέφει οτιδήποτε θεωρεί εξελιγμένο και Digimon να συμπεριφέρονται ως ζώα (και μάλιστα αιμοβόρικα!). Δεν αδικώ όσους το θεωρούν πιο...κάπως. Αλλά οφείλει κανείς να παραδεχτεί πως ίσως ήταν το πρώτο καθαρόαιμο έργο τρόμου που είδε η γενιά μας! Το Frontier το είχα παλέψει, αλλά δεν μου έκατσε καλά. Πάντως, και μόνο η εικόνα ενός τραίνου που σε ταξιδεύει στο άγνωστο ακόμα και σήμερα εμπνέει. Α, τι καλά! Επιτέλους, θα μάθω τι γίνεται μετά το σημείο που έχει φτάσει η Abridged Series! Α, κι εμάς ο δικός μας ξεκίνησε με το "Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων" του Miyazaki (που το είχε διανείμει η Disney, και στα πλαίσια της οσκαρικής καμπάνιας, το είχαν ντουμπλάρει στα Ελληνικά). Εγώ καθόμουν μαγεμένη στο κάθισμα, έχοντας εμπειρία μόνο με την Disney ως τότε, και η ταινία άνοιξε έναν τελείως διαφορετικό τρόπο του να βλέπεις σινεμά για μένα. Ο μπαμπάς πάλι, δυσφόρησε, κι έλεγε συνέχεια "Α, τι σουρεαλιστικό είναι αυτό! Δεν τα μπορώ εγώ αυτά!". Δεν έχω δει ακόμα το "Κινούμενο Κάστρο" επειδή δεν ήθελε να πάμε! ("Τι;! Του ίδιου που έκανε κι εκείνο το περίεργο;! Δεν είσαι καλά! Θα πάμε στο "Robots"!). Αλλά κι εσύ, καπάκι Oshii; Λίγο βαρύς δεν είναι; Οι χαρακτήρες του Naruto έχουν όλοι ένα Crowning Moment of Awesome κάπου στην πορεία τους (χαρακτηριστικά, το Sasuke Retrieval Arc χώνει πολλά τέτοια απανωτά!). Τα fillers πραγματικά δεν τα μπορώ, όμως. Όταν έδινα Πανελλήνιες, η αδερφή μου είχε κατεβάσει ορισμένα και μου τα έδειχνε. Βέβαια, ήταν όαση στην έρημο σε σύγκριση με οτιδήποτε είχα μπροστά μου... (Και μετά έπεσα με τα μούτρα στο FMA). Καλά, ο Watsuki τώρα αρμέγει την αγελάδα με τα λεφτά! Άκους εκεί, να σταματήσει τη σειρά που γράφει για να κάνει reboot το Rurouni! Δηλαδή, λίγος σεβασμός στην ιστορική σου σειρά, ρε φίλε! Έχεις γράψει ιστορία! Σεβάσου την κληρονομιά σου!