Community Status Updates

[QUOTE]Το ηλίθιο και το έξυπνο δεν το καθορίζω ούτε εγώ, ούτε η πλειοψηφία. Οι συλλογιστικοί κανόνες γι'αυτούς τους χαρακτηρισμούς είναι καθορισμένοι, αν και το εύρος μπορεί να μεταβάλλεται. Δεν έχω όρεξη να σου τους εξηγήσω αν δεν τους καταλαβαίνεις ήδη.[/QUOTE] Και ρωτάω. Καθορισμένοι από ποιους; Τι θα πει δεν έχεις όρεξη. Τόσο ελιτιστής είσαι; Αν νομίζεις ότι έχεις δίκιο ή ότι είμαι τόσο λάθος, εξήγησε και σε μένα τον αδαή να καταλάβω. [QUOTE]Μιλούσαμε για επιστήμη και εσύ έγραφες για υπερκόσμους ή ξέρω γω τι. Ή δεχόμαστε κάποιον επιστημονικό ορισμό, που δεν υπάρχει, ή ορίζεις εσύ τη λέξη τη στιγμή που τη γράφεις. Αλλιώς είναι κούφια λέξη, δίχως νόημα. Η ευθιξία σου δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Από που συμπέρανες ότι έχω, ή νομίζω ότι έχω γνώσεις; Δεν έχω ούτε γνώσεις ούτε άποψη επί του θέματος. Ρωτάω για να μάθω.[/QUOTE] Για ποια επιστήμη μιλούσαμε; Μιλούσαμε για το επιστήμη vs Θεός, πίστη vs Απόδειξη. Αφού θέλεις να το παίξεις επιστημονικός, τι δεν καταλαβαίνεις από το "πέρα από τα όρια του μαθηματικού κόσμου, δηλαδή του κόσμου που μπορεί να μελετήσει η ανθρώπινη λογική;" Αλλά ας γίνω και εγώ τεχνοκράτης έτσι; To Σύμπαν έχει τρεις διαστάσεις και μία τέταρτη, τον χρόνο. Κάθε αντικείμενο ή γεγονός στον χωροχρόνο έχει μία ταυτότητα η οποία καθορίζεται από τις ιδιότητες του. Κάθε αντικείμενο μπορεί να περιφραφεί με την παρακάτω εξίσωση: (s^2)=L[SIZE="1"]1[/SIZE]^2-(c^2)Δt[SIZE="1"]1[/SIZE]^2=L[SIZE="1"]2[/SIZE]-(c^2)Δt[SIZE="1"]2[/SIZE]^2 (1) όπου c η ταχύτητα του φωτός, και L^2 = Δx^2 + Δy^2 + Δz^2, με τις διαστάσεις να προκύπτουν έχοντας πάρει "αυθαίρετα" ένα σημέιο αναφοράς και εφαρμόζοντας το πυθαγόρειο θεώρημα σε τρισδιάστατο περιβάλλον. H εξίσωση αυτή το μόνο που κάνει είναι να υπολογίζει το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο συμβάντων. Όπως βλέπεις, το χρονικό διάστημα [U]εξαρτάται από τις διαστάσεις ενός αντικείμενος και τον χρόνο που έχει περάσει από την χρονική στιγμή t=0 που έχουμε θέσει ως σημείο αναφοράς.[/U]. Υποθέτουμε τώρα την ύπαρξη μια ολότητας που "τρίγκαρε" το μπιγκ μπανγκ, ξεκινώντας τον χωροχρόνο. Απόλυτο t=0 η επιστήμη θεωρεί προσεγγιστικά το πρωτο πικοδευτερόλεπτο μετά την έκρηξη, δηλαδή το πιο μετρήσιμα μικρό χρονικό διάστημα από αυτήν. Η ολότητα αυτή, λοιπόν: a) προϋπήρχε (προϋπάρχει; ) πριν από το απόλυτο t=0, δηλαδή σε αρνητικό χρόνο. Ο χρόνος δεν μπορεί να είναι ποτέ αρνητικός. Ο χρόνος, συνεπώς, είναι μαθηματικά απροσδιόριστος (2) b) από την στιγμή που προυπήρχε πριν από την δημιουργία του χώρου, οι διαστάσεις της οντότητας αυτής είναι απροσδιόριστες (3) Από τα (2) και (3) η (1) καταληγει απροσδιοριστία. Άρα η ολότητα αυτή, υποθέτοντας ότι υπάρχει, δεν μπορεί να προσδιοριστεί, συνεπώς ούτε να εξήγηθεί μαθηματικά. Εάν υπάρχει δηλαδή, είναι εκτός της λογικής αυτού του σύμπαντος, του "κόσμου", γιατί τα μαθηματικά εξηγούν το σύνολο των φαινομένων του σύμπαντος. Άρα η ολότητα αυτή, με μία δόση ποίησης, ανήκει στον "εξώκοσμο" ή στον "υπέρκοσμο", που θεωρώ το σύνολο του μαθηματικού χάους και πιθανώς μόνο το υποσύνολο του συμπαντικού χάους (χάος δηλαδή με πιθανη μελλοντική απόδειξη μη χάους), και που επαναλαμβάνω, δεν μπορεί να μετρηθεί, συνεπώς ούτε να προσδιοριστεί. Αλλά προφανώς, πίστευα ότι δεν θα χρειαζόταν να μιλήσω τόσο τεχνικά σε ένα thread που δεν υπήρχε λόγος να μιλησω τεχνοκρατικά. Εάν δεν θες να καταλάβεις ούτε αυτό, πραγματικά, δεν έχω να πω τίποτα άλλο.