Community Status Updates

[QUOTE=Kamui;568698]Eνώ η παραπάνω διαφωνία μοιάζει κάπως υπερβολική, νομίζω πως άξιζε ο ζήλος που έδειξαν oι αδερφές μιας και αν γυρίσουμε στη γενίκευση που έκανε πριν, βασιζόμενος σε προσωπική εμπειρία και όχι σε ευρύτερο πλαίσιο αλήθειας,καταλαβαίνουμε οτι αν το θέμα δεν έπαιρνε αυτή τη διάσταση, δε θα καταλαβαίναμε το αίτιο μιας τέτοιας διαπίστωσης. Δηλαδή όταν το λες έτσι είναι σα να χωρίζεις τους ανθρώπους στη μέση, και δε διαφωνώ πως θα μπορούσε να ισχύει αυτό με βάση την προσωπικότητα (κοινωνικός/αντικοινωνικός) αλλά απο τη στιγμή που βασίζεται σε μια περίπτωση, οπου μάλιστα το φταίξιμο έρχεται αποκλειστικά στο άτομο που αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων που κατατάσεις ως "κάποιοι", το επιχείρημα δε μπορεί να σταθεί. Wanna hear my story? Άνετα θα μπορούσα να συμπεριληφθώ σε μια τέτοια κατηγορία αν γενικεύσεις την κατάσταση επιφανειακά, γιατί είμαι ιδιαίτερα απόμακρος, χοντρόπετσος, και συχνά αναίσθητος στις σχέσεις μου με άλλους ανθρώπους. Μπορώ να πω πως θέλει μεγάλη υπομονή και επιμονή για να επιδιωξει κανείς μια πραγματικά στενή και αμοιβαίων συναισθημάτων φιλία μαζί μου, ακόμα και αν εγώ καταβάθος το θέλω. Αυτό τι σημαίνει όμως?Πως δεν αξίζει κανείς να προσπαθεί και πως είμαι απλά σκατόψυχος? Όχι, γιατί όσοι είχαν την επιμονή και το επιδίωξαν αρκετά στο τέλος κατέληξαν να κερδίσουν αρκετά απο μια φιλία μαζί μου, όπως και εγώ απο εκείνους. Και ναι, δυο απο τις κυριότερες φιλίες που είχα σχεδόν διαλύθηκαν. Ποιος έφταιγε? Hard to judge. Πρώτα είχα ένα φίλο ο οποίος μου είχε ιδιαίτερη συμπάθεια και σεβασμό, (εγώ όπως και να 'χει έμενα στη συμπάθεια) και καθώς ξεκινήσαμε να κάνουμε παρέα με έναν intellectual τυπο που ήταν ίσως πιο κοντά σ' αυτό που ζητούσα εκείνη την περίοδο, σιγά σιγά αποστασιωποιήσαμε τον άλλον χωρίς να το καταλάβουμε, because he couldn't keep up με τις αμπελοφιλοσοφικές συζητήσεις μας. To make a long story short, όταν ο intellectual φιλος γνώρισε έναν άλλον intellectual συμπτωματικά παλιό φίλο μου, αποστασιωποίησε εμένα λόγω ανάλογης ανεπάρκειας. (αυτή τη φορά ήταν στις μουσικές γνώσεις) Η διαφορά είναι οτι αυτός το έκανε επίτηδες, ενώ εμείς με τον προηγούμενο εν αγνοία μας. Ποιος έφταιγε γι αυτό? Η ανεπάρκεια μου που τον οδήγησε στην απογοήτευση? Ή μήπως εκείνος μπορεί να έκρυβε μιας μορφής υποχθόνια ζήλια προς εμένα και να βρήκε ευκαιρία να βγει απο πάνω? Αν ισχύει αυτό, ποιος είπε οτι δε θα μπορούσα κι εγώ να αισθανθώ ανάλογα στη θέση του? Επίσης, μπορεί το γεγονός οτι κάποτε έκανα το ίδιο στον προηγούμενο φίλο μου να μην επηρεασε πρακτικά την κατάσταση, αλλά δε μου άξιζε να πληρωθώ με το ίδιο νόμισμα? Το θέμα λοιπόν είναι οτι το γεγονός οτι κάποιος "φταίει" για τη διάλυση μιας φιλίας δε σημαίνει οτι πρέπει να τον κατηγορήσεις απαραίτητα γι αυτό, απλώς είναι αίτιος γι αυτό σε μεγαλύτερο ποσοστό.Καλό είναι ακόμα και αν είμαστε σίγουροι πως δεν ευθυνόμαστε καθόλου για τη διάλυση μιας φιλίας πρέπει να σκεφτούμε και τη γενική συμπεριφορά μας απέναντι στον κόσμο ή στους φίλους μας, για να καταλάβουμε τι μπορεί να επηρέασε την όλη κατάσταση, και ακόμα και αν δε την επηρέασε, αν ήταν πραγματικά άδικη η αντιμετώπιση που δεχτήκαμε.[/QUOTE] Be my best friend, Great General.