Ενημερώσεις Κατάστασης Κοινότητας

1) Θεωρείς πως το περιεχόμενο της ελληνικής tv έχει καμιά σχέση με το κοινό του; 2) Απαιτήσεις υπάρχουν, κατανάλωση υπάρχει ακόμα και αν δεν εκπληρώνονται; If it exists; Δηλαδή ποιες άλλες μορφές εικόνας θα βρούμε στον χώρο αυτό; Όταν κάτι μπαίνει απρόσκλητο, φυσικά και μας χαλάει. Δεν λέω για τέτοιες αυτονόητες περιπτώσεις. 3) Μόνο αν διαβάσω κάτι που έχει σχέση με την κοινωνία. Αυτό με τους villains ήταν άκυρο. Κυρίως τους θαυμάζουμε γιατί κάνουν όσα δεν μπορούμε να κάνουμε και να βγάλουμε το άχτι μας, και χωρίς επιπτώσεις. Σε ρώτησα αν είσαι οκ και τι είχες :P

Δε διαφωνώ, η μουσική τους είναι πολύ περίεργη και συχνά γίνεται κουραστική, αλλά αν κάτσεις και ξεχωρίσεις τα όργανα (ας μην ξεχνάμε πως όλες αυτές οι ενορχιστρώσεις γίνονται απο μόνο 4 ατομα) και δεθείς με τους αλλόκοτους ρυθμούς τους, μπορεί να αρέσουν. Πολλά τραγούδια τους πάντως είναι πιο μινημαλιστικά. Τουλάχιστον δεν είναι σαν τα συγκροτήματα με ένα σωρό μέλη που το παίζουν συνθέτες και η μουσική τους είναι όντως ένα μπάχαλο που καλύβεται απο ένα synthesizer (τα keyboards των dream theater τα θεωρώ πραγματικά καλά) και έναν τενόρο να κράζει για ιστορίες ηρωών.

1) What about ελληνική τηλεόραση; Please elaborate. 2) Actually έχουν απαιτήσεις. Δηλαδή ακόμη και μια ρομαντική ταινία μπορεί να είναι πάρα πολύ ωραία και καλοφτιαγμένη. Αν παρακολουθήσεις σοβαρή συζήτηση και ξέρεις το manga θα καταλάβεις το γιατί. Για το πιο κάτω θα πω μόνο την γενικά παραδεκτή αλήθεια, if it exists there is p0rn of it. To animation δεν αποτελεί εξαίρεση. Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω πώς αυτό συνδέεται με την αποδοχή. Το fanservice χωρίς να κρύβομαι καθόλου πίσω από το δάχτυλό μου, ναι με χαλάει όταν μπαίνει απρόσκλητο εκεί που δεν χρειάζεται. Και σε αυτό βάζω και το μη σεξουαλικής φύσης fanservice. 3) Και ενδεχομένως θα χάσεις μεγάλο κομμάτι από την υπόθεση, καθώς δεν θα σου βγάζει νόημα. Και θα κατηγορήσεις το έργο ενώ δεν θα φταίει αυτό αλλά εσύ. 4) Tώρα για το πώς θέλουν οι fujoshi τα είδωλά τους και τι εστί αυτό είναι άλλη συζήτηση. Γεγονός παραμένει όμως ότι υπάρχει διαφορα ανάμεσα σε μη πραγματικό είδωλο χαρακτήρα, etc. Δεν είναι ανάγκη να περιορίζεται μονο σε ιδιαίτερη ομάδα "bitches be crazy" τυπου. Πολλοί λατρεύουν τους villains αλλά αν έβλεπαν πραγματικό άτομο με κακή συμπεριφορά δεν θα τον είχαν ως είδωλο.

1) Φυσικά και μπορείς να τα απομονώσεις. Τα μέσα και η κοινωνία μπορούν να μην είναι καθόλου συμβατά μεταξύ τους. Βαρβάτο παράδειγμα η ελληνική τηλεόραση. Δεν μπορείς να τα βάλεις στο ίδιο τσουβάλι γιατί είναι 2 διαφορετικοί οργανισμοί, που λειτουργούν διαφορετικά. 2) Η καλή αντιμετώπιση είναι συνήθως προσανατολισμένη προς το κοινό, το οποίο yaoi fandom δεν θα έλεγα πως έχει απαιτήσεις για φοβερή πλοκή κτλ, αλλά για μερικά στάνταρ πράματα. Σαν τους τόννους ρομαντικών ταινιών-σαβούρας. Όσον αφορά την αισθητική, άλλο εννοώ. Σε περιεχόμενο που γενικά αποδίδεται φωτογραφικά και όχι με άλλα τεχνικά μέσα (δεν φτιάχνεις τσόντα με ειδικά εφέ :P ), το animation κατάφερε μια χαρά να εισχωρήσει. Είναι μια αισθητική που είναι το ακριβώς αντίθετο από εκείνη της πορνογραφίας (στο θέμα της φωτογραφικότητας). Τώρα για το fanservice, κατά βάση δεν μας χαλάει, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Αν το έκοβαν μαχαίρι, όσοι τίτλοι βασίζονταν επάνω του θα είχαν θέμα, αλλά όσοι το είχαν απλά σαν ένα στοιχείο έξτρα δεν νομίζω να πλήττονταν. 3) Φυσικά και μπορώ να αγνοήσω το πλαίσιο. Με ενδιαφέρει το έργο, δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις παθογένειες της ιαπωνικής κοινωνίας που τα ελάχιστα που έχω ακούσει μου κάνουν την τρίχα κάγκελο. 4) Οι fujoshi είναι ιδιαίτερο είδος παραφιλίας. Για τον απλό λόγο πως η σεξουαλικότητά τους είναι το αντίθετο από αυτή των ειδώλων τους. Πολύ ισχυρή περίπτωση. Και θα το θέσω ωμά. Κάθε fujoshi που θα ήθελε τα είδωλά της από την πραγματικότητα να μην είναι straight, ή έστω straight μόνο για πάρτη της, είναι μεγάλη υποκρίτρια. Ή σε σοβαρή σύγχυση. Το γεγονός πως σ' έναν φανταστικό χαρακτήρα συγχωρείς είναι φυσιολογικό και δεν παύει να είναι έντονη παραφιλία. Είσαι καλύτερα σήμερα ρε; Έχεις τίποτα; Σ' έχει φάει καμιά δουλειά/σχολή/υποχρεώσεις;

Δεν πεθαίνω για τη μουσική τους γενικά. Και σαν φράσεις, ριφφ, περάσματα κτλ. Έχουν μερικά καλά αλλά γενικά, δεεεεν. Απλά δεν μ' αρέσουν, κάτι δεν μου κάθεται καλά. Και σαν ενορχήστρωση. Πολύ υπερβολικοί, πετάνε όλα τα όργανα το ένα επάνω στο άλλο, όλα μ αυξημένες αρμοδιότητες, και γίνεται μπάχαλο. Είχα προσπαθήσει κάποτε να του αγαπήσω, αλλά δεν τα κατάφερα.

Χτες ήμουν λίγο κομμάτια οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να απαντήσω. Θα σταθώ σε κάποιες παρατηρήσεις 1) Δεν μπορείς να απομονώσεις τα media από την κοινωνία, καθώς αποτελούν μέρος της, και διαμορφώνονται με βάση αυτήν (και τούμπαλιν). Το να λέει κανείς ότι με ενδιαφέρει αυτός ο τομέας και μόνο μου φαίνεται εξαιρετικά μονομερές σαν άποψη. 2) Μα και η ίδια η αντιμετώπιση των media προς το genre δεν είναι καλή. Πχ στα yaoi, η τελευταία φορά που είδα σοβαρό story στον anime τομέα ήταν μια 20ετία πριν με το ΑnK. Και ακόμη και στα manga τα καλά και υπεύθυνα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Για ποια αισθητική μιλάμε όταν πίσω από την δημιουργία της πλειοψηφίας των hentai/yuri/yaoi δεν κρύβεται η "αίσθηση του ωραίου" αλλά η εκμετάλλευση του αγοραστικού κοινού και το γρήγορο κέρδος; 3) Θεωρώ εξαιρετικά μονομερές το να αγνοείς το πλαίσιο στο οποίο δημιουργείται κάτι. Δεδομένου ότι τα manga και τα anime είναι ιαπωνικά πώς μπορείς να λες ότι δεν σε ενδιαφέρει ο χώρος στον οποίο δημιουργήθηκαν; Και ο mediakos και ο κοινωνικός; Πολλά πράγματα σε αυτά δεν βγάζουν νόημα με την δική μας λογική, αν τα εντάξεις όμως στο πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκαν καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα πράγματα. 4) Δεν θεωρώ ότι είναι το ίδιο πράγμα. Το υπαρκτό πρόσωπο, είναι στην σφαίρα της πραγματικότητας ο χαρακτήρας και το 2D animation, όσο καλοδουλεμένα και όσο πειστικά και να είναι παραμένουν στην σφαίρα του φανταστικού. Τι εννοώ. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο σε yaoi fangirls να ξενερώνουν όταν μαθαίνουν ότι ο αγαπημένος τους ηθοποιος/τραγουδιστής είναι gay irl (κάποιες άλλες αφηνιάζουν ακόμη πιο πολύ αλλά ναι υπάρχει και αυτή η τάση XD), ενώ με τον ρόλο ή τον anime χαρακτήρα είναι kyaaa kyaaaaaa kyaaaa so cute. Επίσης στον ρόλο, και τον φανταστικό χαρακτήρα "συγχωρείς" πολύ περισσότερα πράγματα από ότι σε πραγματικό άνθρωπο.

Πολλοί δεν τους πάνε. Αλήθεια θα μπορούσες μήπως να μου πεις γιατί?

Είναι σαν 14χρονο την ώρα που πάει να του/της τα ζητήσει αυτός/ή που γουστάρει. Προτιμώ την άγνοια κινδύνου. Και μισώ την psychedelic trance. Psychedelic rock, pop, folk. Αυτό ακριβώς, τίποτ' άλλο.

Προσπαθώ, γιατρέ μου... :) Βασικά, δεν είναι τόοοσο χάλια όσο φαίνεται με την πρώτη ανάγνωση!

Και περιμένω απάντηση :P

Πολύ ψυχεδελική η λαχταροφοβία σου. Γιατί δεν την αφήνεις πίσω;

Μάντεψε ποιο από τα 2 φύλα διαμαρτύρεται κυρίως για τον αγοραίο έρωτα.

Δεεεν τους πάω. Απλά δεν

20λεπτα? Just my thing! Κάποιο λόγο έχω που γουστάρω τόσο Dream Theater, no?

Τους 4 πρώτους κοίτα, με τον ένα να είναι φάση αρχαρίων, τον δεύτερο πολύ καλό, τον τρίτο εκνευριστικά πολύ τζαμάρισμα και τον τέταρτο επίσης πολύ καλό. Eλπίζω να μην έχεις θέμα με τα 20λεπτα.