19 replies to this topic

[filmmusic]

Περίεργο που δεν είδα κανένα τόπικ για αυτή την ταινία.
Από το σκηνοθέτη των υπέροχων Summer Wars και The Girl who leapt through time, η επερχόμενη ταινία που θα βγει τον Ιούλιο στην Ιαπωνία.





[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=SnliVCC3DRo[/youtube]

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από filmmusic: 12 Μάιος 2012 - 17:42

[Anelis]

Φαίνεται συμπαθητική καλοκαιρινή ταινία. Τα προσωπάκια των παιδιών της πρωταγωνίστριας είναι απίστευτα γλυκούλια και το animation έχει πολύ ωραία κίνηση.
Πιθανότατα θα τη δω (και ας μίσησα ανεπανόρθωτα την πατάτα που λέγεται summer wars) αν και την κόβω να αργεί να μας έρθει.

[filmmusic]

Το έχει δει κανείς αυτό; Γιατί μόλις είδα ότι έχει βγει.
Αν και οι 2 προηγούμενες ταινίες του σκηνοθέτη μου άρεσαν πολύ, αυτό για να πω την αλήθεια δε μου γεμίζει το μάτι.

[iristella]

Δεν καταλαβαινω γιατι δεν σου γεμιζει το ματι η συγκεκριμένη. Μου αρεσε πολύ. Δεν ειναι χωρις τα λαθάκια της και τα κενα της αλλα περασα δύο πολυ γεματες και ευχαριστες ωρες (ναι ειναι μεγαλουτσικη). Ωραιο fluid animation και πολυ ωραια μουσικη. Το Summer wars δεν το εχω δει αλλα σε σχεση με το GWLTT μου φανηκε ως μια απόπειρα του δημιουργου για κατι πιο συνθετο και σε εναν πιο "Miyazaki" δρομο.

Spoiler:

Καταπιανεται με το ομολογουμενως αρκετα τετριμμενο theme του " νεα γυναικα μονη με παιδια πασχιζει να τα μεγαλωσει". Θα ηταν ομως μεγιστο λαθος να πουμε οτι περιοριζεται μονο σε αυτο καθώς διανθιζει την ιστορια αυτη και τις προσδιδει πολλες προεκτάσεις με αφορμη την εισαγωγη του supernatural element και οχι μονο. Πέρα λοιπον απο μια συγκινητικη ιστορια βλεπουμε εναν φυσιολατρικο συλλογισμο οπως και μια συλλογιστικη για την υπεροχη των γονιδίων εναντι της ανατροφης και τούμπαλιν, την αναγκη για αποδοχη και τους διαφορετικουςδρομους που μπορεις να ακολουθησεις με καποιον ακομη και αν ξεκινατε απο την ιδια αφετηρια. Γενικα εχει υλικο για συζητηση.

Το εισαγωγικο κομματι που δειχνει την σχεση της Hana με τον Λυκανθρωπο αν και πολυ γλυκο ειχε καποια θεματακια. Δεν μαθαμε ποτε το ονομα του πατερα των παιδιων. Δεν ξερω γιατί εγινε αυτο καθως φανηκε εσκεμμενο εκ μερους του δημιουργου αλλα δεν μπορω να πω οτι ηταν κατι το οποιο μου αρεσε. Μιλαμε για έναν χαρακτηρα που αν και περιορισμένος ο ρολος του σε χρονο εν τουτοις εχει μεγαλο αντικτυπο πανω στην κεντρικη χαρακτηρα της ιστοριας και έμμεσα και στις πραξεις των παιδιων. Γιατι τον αντιμετωπιζουμε λοιπον ως κατι λιγοτερο από sidecharacter που ακομη και εκει υπηρχε η αντίστοιχη ονοματολογια? Γενικα το ολο romance πέρασε ελαφρως πιο γρηγορα απο οτι το περιμενα αλλα παραλληλα μας εδωσε μια πρωτη εικονα του πολλα υποσχομενα ειδυλλιακου τοπιου η οποία αναπαντεχα ανατρέπεται. Το furry porn κομματι θα κανω πως δεν το ειδα ποτε. Καταλαβαινω οτι ηθελε να δειξει την πληρη αποδοχη του αλλου παρα το γεγονος οτι τις νυχτες ουρλιαζει στο φεγγαρι but that was a bit much to picture.

Οι μετεπειτα εξελιξεις παρα το fantasy στοιχειο που ειναι πανταχου παρον, διακρινονται απο αρκετα ρεαλιστικη προσέγγιση. Και ετσι μεσα από γεγονοτα που εχουν λογική και ειναι συνεπη προς την ιστορια παρακολουθουμε τους χαρακτηρες να μεγαλωνουν, να αναπτύσσονται και παραλληλα να εξελισσονται αναλογα με τα ερεθισματα που λαμβανουν. Oι διαφορετικοι δρομοι που ακολουθησαν τα δυο παιδια ηταν ισως το πιο ωραιο και πιο λυπητερο κομμάτι της ταινιας. Ωραίο επειδη κατεληξαν πολυ διαφορετικα απο ότι ειχαμε προβλεψει στην αρχη, και λυπητερο επειδη περα απο την θλιψη η οποια συνοδευει τον χαμό της παιδικοτητας μου δοθηκε η εντυπωση οτι τα δυο αδερφακια kinda drifted apart. Kαι στο τελος οση αισιοδοξια και να ειχα που το καθενα βρηκε το δρομο του σκεφτομουν την μανα τους μονη στο βουνο να τα περιμενει.

Δεν ξερω αν συμφωνω πάντως με το οτι ηταν αναγκη να διαλεξουν αναμεσα στην ανθρωπινη και την ζωωδη φυση τους. Το ιδανικό θα ηταν να μαθουν να τα συνδυάζουν και τα δυο. Το οτι ο Ame στο τελος αποκυρηξε το ανθρωπινο κομματι του μου φανηκε too much. Η Yuki αν και πιο εξοικειωμενη και παλι μου φάνηκε ότι συνεχισε να θαβει μεγαλο μερους του εαυτου της για να ενταχθει στην ανθρωπινη κοινωνια. To ωραίο ομως ειναι ότι δεν προσπαθει να περασει απαρατηρητη οπως ο πατερας της. Ειναι ομως ενα θεμα που κυριαρχέι ειτε το ενα ειτε το άλλο? Δεν θα μπορουσε να υπαρχει καποια συμφιλιωση? Η επρεπε να φτασει ο Ame στο παραπεντε για να καταλαβει η Hana οτι υπαρχει θεματακι?

[filmmusic]

δε μου γέμισε το μάτι, γιατί δε με τραβάει η πολλή φαντασία. οκ, ναι, και οι προηγούμενες ταινίες του είχαν φαντασία, αλλά τώρα, παιδιά-λυκάκια;
θα τη δω όμως γιατί άκουσα πολύ καλά λόγια και από αλλού..

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από filmmusic: 07 Μάρτιος 2013 - 21:45

[Vetus]

Ωπά; Bγήκε και το dvd/blu-ray της ταινίας με τα αντίστοιχα fansubs. Πάω να την κατεβάσω και να την δω. Και μετά να σας πω εντυπώσεις. Ελπίζω να μην είναι καμιά απογοήτευση όπως το Summer Wars (το The Girl who leapt through time και το Digimon Our War Game μου άρεσαν πάρα πολύ κι είναι από τις αγαπημένες μου anime ταινίες).

[Petran79]

την ειχα δει την περασμενη εβδομαδα. γενικα μου αρεσε, ιδιως στο μερος που προσπαθουν να συμβιβασουν τη φυση τους με την καθημερινοτητα.

Spoiler:

και η Αμε, αν και αρχικα πιο δραστηρια και πιο κοντα στη λυκανθρωπια, τελικα καταληγει εντελως διαφορετικη απο τον αδερφο της. εμμεσος κοινωνικος σχολιασμος για τη διαφορετικοτητα, τοσο εντος όσο και εκτος οικογενειας. ο αδερφος της, το μαμοθρεφτο, εγινε τελικα ο ασυμβιβαστος χαρακτηρας που δεν ακολουθησε τις νορμες που θελαν να του επιβαλλουν. απο το να μεινει ενας παρίας, προτιμησε να γινει ο βασιλιας του δασους, με οτι αυτο συνεπαγεται. τουλαχιστον θα τους πηγαινει κανενα κυνηγι.

στο τελος ομως λιγο τα χαλασε. δεν αναρωτηθηκαν οι αρχες τι εγινει; ετσι φευγεις ξαφνικα και ολα ωραια και καλα και η μαμα και η αδερφη χαρουμενες; βαλτε εστω μια ανακοινωση "αγνοειται"

και ουτε ιχνος τριχας στο σπιτι. μαλλον τα βουρτσιζε τα παιδια της τακτικα

[Vetus]

Μόλις είδα κι εδώ την ταινία. Αν κι ολίγον τι επιφυλακτικός εξαιτίας της προηγούμενης, κολοσσιαίας αποτυχίας του σκηνοθέτη (Summer Wars) ευτυχώς προέκυψε πολύ καλύτερη απ' ότι περίμενα. Για την ακρίβεια είναι ένα αριστούργημα, μια από τις καλύτερες anime ταινίες που 'χω δει ποτέ μου που θα πρότεινα ανεπιφύλακτα ακόμα και σε κάποιον που δεν πολυβλέπει anime.

Spoiler:

Το μοναδικό σκηνικό που βρήκα ολίγον τι χαζό ήταν όταν τρέχαν και παίζαν στο χιονισμένο βουνό μέσα στην τρελή χαρά λες και πήραν ναρκωτικά.

Αλλά εντάξει, ταινία για όλην την οικογένεια είναι, χρειαζόταν και λίγη νότα αισιοδοξίας, οπότε συγχωρείται.

Spoiler:

- Δεν ξερω αν συμφωνω πάντως με το οτι ηταν αναγκη να διαλεξουν αναμεσα στην ανθρωπινη και την ζωωδη φυση τους. Το ιδανικό θα ηταν να μαθουν να τα συνδυάζουν και τα δυο. Το οτι ο Ame στο τελος αποκυρηξε το ανθρωπινο κομματι του μου φανηκε too much. Η Yuki αν και πιο εξοικειωμενη και παλι μου φάνηκε ότι συνεχισε να θαβει μεγαλο μερους του εαυτου της για να ενταχθει στην ανθρωπινη κοινωνια. To ωραίο ομως ειναι ότι δεν προσπαθει να περασει απαρατηρητη οπως ο πατερας της. Ειναι ομως ενα θεμα που κυριαρχέι ειτε το ενα ειτε το άλλο? Δεν θα μπορουσε να υπαρχει καποια συμφιλιωση? Η επρεπε να φτασει ο Ame στο παραπεντε για να καταλαβει η Hana οτι υπαρχει θεματακι?
- Το furry porn κομματι θα κανω πως δεν το ειδα ποτε.

[Mad_Hatter]

Spoiler:

Το ότι οι δύο φύσεις δε συνδυάζονται είναι κάτι που παίρνει ως δεδομένο η ταινία.

3 παραδείγματα:

Ο πατέρας προσπάθησε να ζήσει και μέσα (γάμος-δουλειά) και έξω (αντικοινωνικός, απέφευγε τους ανθρώπους) απο την κοινωνία χωρίς να ξεχάσει εντελώς την φύση του λύκου (κυνήγαγε φασιανούς!). Αποτέλεσμα να πεθάνει λόγο των φυσικών του ενστίκτων που απλά, για μια στιγμή δε μπόρεσε να κρύψει.

Η Yuki ενώ είχε γίνει αρκετά καλά blend in σχεδόν καταστρέφει τα πάντα καταλάθος, μόλις κάποιος έρχεται ελάχιστα κοντά στο να ανακαλύψει την αλήθεια.

Ο Ame, αδύναμος σε όλη του τη ζωή νιώθει για μια φορά δυνατός, όταν επιτίθεται στο πουλί, και εκείνη την στιγμή παραπατά στο....κασκολ του, το μόνο πράγμα που του έχει μείνει από την ανθρώπινη φύση του και...παραλίγο να πεθάνει (και μάλιστα τον σώζει η αδερφή του στην wolf form της). Subtle, αλλά το είδα σαν συμβολισμό του τι ήθελε να πει.

Σε 3 διαφορετικές περιπτώσεις δηλαδή μας το λέει ότι το μόνο που χρειάζετε είναι μια στιγμή και από το πουθενά όλλα καταστρέφονται.

[iristella]

Spoiler:

O πατερας πεθανε επειδη ειχε ενα ατυχημα αναλογο του "βγαινω εξω και με παταει αμαξι". Δεν ειναι κατι το οποιο θα συνεβαινε επειδη ντε και καλα βγηκε να κυνηγησει φασιανό (also φασιανος σε πολη Lol). Προφανως και δεν εχαναν την λογικη τους οταν γινοντουσαν λυκοι το εχουμε δει αυτο. Αναλογη περιπτωση και ο παρολιγον πνιγμός του Ame που η μονη αντιστοιχια με τον θανατο του πατερα του εξυπηρετει να σκιαγραφησει το impact που ειχε η μερα εκείνη και το περιστατικό αυτο στην Hana. Επιπλέον αν ειναι μονο η ανθρωπια εκείνη που εσωσε τον Ame εκείνη την ημέρα αποκυρησσοντας της ουσιαστικα πεθαινει πραγμα το οποιο αναιρει και το ολο νοημα της ταινιας και φαινεται να μεροληπτει υπερ της μιας η της αλλης φυσης.

H περιπτωση της Yuki απο την αλλη ειναι αυτη η οποια συνοψιζει τα προβλήματα της διττης φυσης των παιδιων. Ακομη και αν δεν θεωρω την λυση που εδωσε ιδανικη παρολαυτα η εκβαση της και το γεγονός οτι βρηκε αποδοχή γι αυτο που ειναι ειναι αποδειξη του οτι μπορει να συνδυαστει.

Προσωπικα εκτιμω τα πλεονεκτηματα καθεμιας απο τις δυο περιπτωσεις. Καταλαβαινω και γιατι ο Ame βρήκε στο δασος αυτο το οποιο εψαχνε και γιατι η Yuki με βαση τον χαρακτηρα της ενσωματώθηκε στην ανθρωπινη κοινωνια πιο ομαλα. Γι αυτο μου φαινεται στενάχωρο που δεν μπορεσαν και τα δυο αδερφια να αξιοποιησουν στο μεγιστο τα πλεονεκτηματα της φυσης τους.

[Mad_Hatter]

Spoiler:

Η διατήρηση της λογικής κατά την μεταμόρφωση σε λύκο δεν ίσχυε πάντα. Όταν το έκαναν για να παίξουν, ή να αποδείξουν την ταυτότητα τους σε άλλους ανθρώπους την διατηρούσαν, υπήρχαν όμως στιγμές που τα φυσικά ένστικτα υπερκάλυπταν αυτή τη λογική.

Ο πατέρας "χτυπήθηκε από αμάξι" επειδή τα φυσικά του ένστικτα τον οδήγησαν στο να μεταμορφωθεί σε λύκο στην πόλη και φαντάζομαι "ξέχασε" λόγο του θολομένου του μυαλού προσωρινά τους κανόνες..οδικής κυκλοφορίας. Στα subs λένε ακριβώς "His natural insticts to hunt for his newborn baby might have come into play, or maybe he wanted to provide my mother who had just given birth to a child with nourishment". Ο κανονικός άνθρωπος που θέλει να φροντίσει την γυναίκα του και το παιδί του θα πάει σε supermarket, αυτός μεταμορφώθηκε σε λύκο. Όπως το βλέπω είναι γεγονός το ότι η φύση του λύκου έγινε αιτία του θανάτου του.
Ο φασιανός ήταν πιο πριν, όταν ήταν έγγυος η Hana και έφερε την αποστολή εις πέρας

Δεν ήταν η ανθρωπία αυτή που έσωσε τον Ame, η αδερφή του τον έσωσε που μπόρεσε και τον έπιασε επειδή ήταν γρήγορη σαν λύκος. Η συγκεκριμένη σκηνή είναι από τις σημαντικές, καθώς ήταν αυτή που άλλαξε τον Ame, (η yuki παραδέχτηκε μετά την σωτηρία ότι από εκείνη την ημέρα άλλαξε) so φαντάζομε ότι είναι έχει μια μεγαλύτερη έννοια στο όλο έργο από μια θλιβερή αναλαμπή.

Moreover ας το δούμε και αλλιώς. Ο πατέρας και στη συνέχεια οι ame/yuki είναι οι τελευταίοι του είδους τους. Οι στατιστικές δηλαδή μας λένε ότι αν δεν επιλεχθεί μια πλευρά η πιθανότητες επιβίωσης δεν είναι υπέρ σου. (ok κάπως τσαπατσούλικο αυτό lol)

Σύμφωνοι για την Yuki, ήταν και το λυπηρό της όλλης υπόθεσης. Αυτή θυσίασε χαρακτηριστικά της προσωπικότητας/φύσης της, ο ame θυσίασε το να βλέπει τα 2 μόνα πρόσωπα που τον ένοιαζαν και τα αδέρφια χωρίστηκαν.
Θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα? Σίγουρα αλλά υπάρχουν και τα μειωνεκτήματα. Ο λύκος δε ζει στην πόλη, και ο άνθρωπος δε ζει στο βούνο. Η προσπάθει για να πάρεις τα πάντα μπορεί να καταλήξει και στο να χάσεις τα πάντα. Βρήκε ο καθένας το δρόμο του που ήταν και το γλυκό κομμάτι αλλά επέλεξαν και οι δύο να κάνουν θυσίες για αυτό.
Ίσως να μην ήταν η καλύτερη επιλογή ίσως και να ήταν, από εμένα πάντως είναι σεβαστή

[iristella]

Spoiler:

Ο πατέρας "χτυπήθηκε από αμάξι" επειδή τα φυσικά του ένστικτα τον οδήγησαν στο να μεταμορφωθεί σε λύκο στην πόλη και φαντάζομαι "ξέχασε" λόγο του θολομένου του μυαλού προσωρινά τους κανόνες..οδικής κυκλοφορίας. Στα subs λένε ακριβώς "His natural insticts to hunt for his newborn baby might have come into play, or maybe he wanted to provide my mother who had just given birth to a child with nourishment". Ο κανονικός άνθρωπος που θέλει να φροντίσει την γυναίκα του και το παιδί του θα πάει σε supermarket, αυτός μεταμορφώθηκε σε λύκο. Όπως το βλέπω είναι γεγονός το ότι η φύση του λύκου έγινε αιτία του θανάτου του.
Ο φασιανός ήταν πιο πριν, όταν ήταν έγγυος η Hana και έφερε την αποστολή εις πέρας

Spoiler:

Μα δεν αντιλεγω στο οτι έπαιξαν ρολο τα ενστικτα του ως λυκος στο ότι ηθελε να κυνηγησει για την οικογενεια του. Από αυτην την παραδοχη ομως μεχρι το να συνδεσουμε τα ενστικτα αυτα με μια αιτιωδη σχεση με τον θάνατο του υπαρχει μια τεραστια αποσταση η οποια δεν καλυπτεται αυτοματα. Ειναι σαν να με επιασε λιγούρα, να θελω να παω για γλυκό απελπισμένα, επειδη ειμαι απροσεχτη να με πατησει αμαξι και μετά να λεμε "οι λιγουρες σκοτωνουν". Δεν υπήρχε κατι το οποιο ξεχασε ενα πλάσμα με πολλες φορες καλυτερα αντανακλαστικα απο τον ανθρωπο. Το ιδιο ισχύει και για την περιπτωση του Ame (πριν παρανοησα αυτο που ειπες ότι τον έσωσε αντι παραλιγο να τον σκοτωσει το κασκολ). Αν δεν ηταν το κασκολ θα ήταν κατι αλλο. Το point σε όλη την σκηνη ηταν η αντιστοιχια με παρελθοντικα γεγονοτα και το εναυσμα για την αναπτυξη του χαρακτήρα.

Λιγοι λυκανθρωποι μπορει να εχουν μεινει για χιλιους και δυο λογους. Η ταινια δεν ειναι σαφής σε αυτο και το μονο το οποιο μας αφηνει να καταλαβουμε ειναι το οτι ο άνθρωπος εβλεπε τον λυκο υπο αρνητικο φως πραγμα που οδήγησε στο κυνηγητο. Ομως σε ολη την διαρκεια της βλεπουμε πως το στοιχειο αυτο συμβιώνει αρμονικα με την ανθρωποτητα και βλεπουμε οτι δεν ειναι "ουτε τοσο κακοι οσο τους παρουσιαζει η λαικη παραδοση και το συλλογικό ασυνείδητο", ουτε ολοι η ανθρωποτητα εναντιον τους.

Το οτι θα υπαρχουν και αρνητικα στην κάθε περιπτωση και περιορισμοι ειναι το μονο σιγουρο. Αλλα σε καθε περιπτωση τα εκαστοτε αρνητικά απαλειφονται απο τα θετικα της αλλης φυσης. Η yuki δεν χρειαζοταν να αφήσει πισω την λυκυσια πλευρα της αν για παραδειγμα επετρεπε στον εαυτο της να κρατήσει μία Α επαφή με το δάσος και ηταν πιο in terms με αυτο το κομματι της. Θα ενιωθε την ελευθερια και την ομορφια που ενιωσε ο Ame και θα ηταν πιο αληθινη προς τον εαυτο της. Από την άλλη ο Ame δεν θα χρειαζόταν να αφησει πισω του την οικογενεια του αν μια στο τοσο εκανε μια εμφάνιση ως ανθρωπος να πει ενα γεια. Η σκηνη που μαλωνουν τα δύο αδερφια για το αν είναι άνθρωποι τελικα η λυκοι ηταν ισως η περιπτωση στην οποια ευχήθηκα να μπορουσε με καποιο τροπο να δει ο ενας μέσα από τα ματια του αλλου τα θετικα της καθε φύσης. Θα υπηρχε πολυ μεγαλυτερη αλληλοκατανοηση σε αυτο το ενδεχομενο.

Σεβαστες ειναι και οι δυο επιλογες από την στιγμη που η πορεία προς αυτες δικαιολείται πλήρως απο την ταινία. Συζητάω προσωπικα σε καθαρα υποθετικο επιπεδο και σχολιαζω οτι διαπραγματευομαστε μια επιλογη ενω δεν ειναι ουσιαστικα απαραιτητη. Κατανοω οτι καθως μεγαλώνουμε αφηνουμε πολλά πραγματα πισω μας - αυτη αλλωστε ειναι και η διαδικασια της ενηλικιωσης- αλλα παιζουν ρολο παντα και τα κινητρα και οι περιστασεις σε κάθε περιπτωση. Μου φανηκε οτι και στις δυο περιπτωσεις απλα πεταξαν κομματια του εαυτου τους, δεν τα ξεπερασαν. But that's just me.

[Vetus]

Ανεξαρτήτως το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τις επιλογές των χαρακτήρων, σ' ένα πράγμα πιστεύω θα συμφωνήσουμε όλοι μας: Δεν υπήρξε ούτε ένας χαρακτήρας στην ταινία που να ήταν ηλίθιος ή εκνευριστικός σ' αντίθετο με το Summer Wars που ήταν όλοι τους σχεδόν πάρτον έναν και χτύπα τον άλλον. Ναι, το ξέρω ότι σας έπρηξα με το Summer Wars αλλά ήταν τόσο απαίσιο, πιστέψτε με (κι όμως αρκετοί άλλοι το απωθεώνουν τόσο πολύ και μάλιστα έχει πάρει και βραβεία).

Ανυπομονώ να δω την επόμενη δουλειά του σκηνοθέτη.

[Mad_Hatter]

Spoiler:

Μα δεν αντιλεγω στο οτι έπαιξαν ρολο τα ενστικτα του ως λυκος στο ότι ηθελε να κυνηγησει για την οικογενεια του. Από αυτην την παραδοχη ομως μεχρι το να συνδεσουμε τα ενστικτα αυτα με μια αιτιωδη σχεση με τον θάνατο του υπαρχει μια τεραστια αποσταση η οποια δεν καλυπτεται αυτοματα. Ειναι σαν να με επιασε λιγούρα, να θελω να παω για γλυκό απελπισμένα, επειδη ειμαι απροσεχτη να με πατησει αμαξι και μετά να λεμε "οι λιγουρες σκοτωνουν". Δεν υπήρχε κατι το οποιο ξεχασε ενα πλάσμα με πολλες φορες καλυτερα αντανακλαστικα απο τον ανθρωπο. Το ιδιο ισχύει και για την περιπτωση του Ame (πριν παρανοησα αυτο που ειπες ότι τον έσωσε αντι παραλιγο να τον σκοτωσει το κασκολ). Αν δεν ηταν το κασκολ θα ήταν κατι αλλο. Το point σε όλη την σκηνη ηταν η αντιστοιχια με παρελθοντικα γεγονοτα και το εναυσμα για την αναπτυξη του χαρακτήρα.

Λιγοι λυκανθρωποι μπορει να εχουν μεινει για χιλιους και δυο λογους. Η ταινια δεν ειναι σαφής σε αυτο και το μονο το οποιο μας αφηνει να καταλαβουμε ειναι το οτι ο άνθρωπος εβλεπε τον λυκο υπο αρνητικο φως πραγμα που οδήγησε στο κυνηγητο. Ομως σε ολη την διαρκεια της βλεπουμε πως το στοιχειο αυτο συμβιώνει αρμονικα με την ανθρωποτητα και βλεπουμε οτι δεν ειναι "ουτε τοσο κακοι οσο τους παρουσιαζει η λαικη παραδοση και το συλλογικό ασυνείδητο", ουτε ολοι η ανθρωποτητα εναντιον τους.

Το οτι θα υπαρχουν και αρνητικα στην κάθε περιπτωση και περιορισμοι ειναι το μονο σιγουρο. Αλλα σε καθε περιπτωση τα εκαστοτε αρνητικά απαλειφονται απο τα θετικα της αλλης φυσης. Η yuki δεν χρειαζοταν να αφήσει πισω την λυκυσια πλευρα της αν για παραδειγμα επετρεπε στον εαυτο της να κρατήσει μία Α επαφή με το δάσος και ηταν πιο in terms με αυτο το κομματι της. Θα ενιωθε την ελευθερια και την ομορφια που ενιωσε ο Ame και θα ηταν πιο αληθινη προς τον εαυτο της. Από την άλλη ο Ame δεν θα χρειαζόταν να αφησει πισω του την οικογενεια του αν μια στο τοσο εκανε μια εμφάνιση ως ανθρωπος να πει ενα γεια. Η σκηνη που μαλωνουν τα δύο αδερφια για το αν είναι άνθρωποι τελικα η λυκοι ηταν ισως η περιπτωση στην οποια ευχήθηκα να μπορουσε με καποιο τροπο να δει ο ενας μέσα από τα ματια του αλλου τα θετικα της καθε φύσης. Θα υπηρχε πολυ μεγαλυτερη αλληλοκατανοηση σε αυτο το ενδεχομενο.

Σεβαστες ειναι και οι δυο επιλογες από την στιγμη που η πορεία προς αυτες δικαιολείται πλήρως απο την ταινία. Συζητάω προσωπικα σε καθαρα υποθετικο επιπεδο και σχολιαζω οτι διαπραγματευομαστε μια επιλογη ενω δεν ειναι ουσιαστικα απαραιτητη. Κατανοω οτι καθως μεγαλώνουμε αφηνουμε πολλά πραγματα πισω μας - αυτη αλλωστε ειναι και η διαδικασια της ενηλικιωσης- αλλα παιζουν ρολο παντα και τα κινητρα και οι περιστασεις σε κάθε περιπτωση. Μου φανηκε οτι και στις δυο περιπτωσεις απλα πεταξαν κομματια του εαυτου τους, δεν τα ξεπερασαν. But that's just me.

Spoiler:

Βρίσκω ατυχή τη σύγκριση, η λιγούρα μιας γυναίκας με τα ένστικτα ενός λύκου είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα. Η λογική είναι απαραίτητη για την εναρμόνηση/επιβίωση κάποιου στην ανθρώπινη κοινωνία, η λιγούρα η δικιά σου δε στην υπερκαλύπτει, τα ένστικα του λύκου όμως το κάνουν. Ακόμα και τότε να μην ενεργοποιόντουσαν, θα ενεργοποιόντουσαν στο μέλλον και κάτι θα του στοίχιζαν.
Imo και οι 3 σκηνές που αναφέρω χρησιμοποιήθηκαν ξεκάθαρα από τον σκηνοθέτη για να μας δείξουν ότι δε γίνεται να παντρέψεις και τα δύο φύσεις τους. Το όλο θέμα δεν είναι σαν άσκηση μαθηματικών, προσπαθώ-αποτυγχάνω-ξαναπροσπαθώ-ξαναποτυγχάνω, στην πρώτη αποτυχία κάτι κακό συμβαίνει.
Έτσι το εκλαμβάνω εγώ, έτσι οι πρωταγωνιστές.

Και η yuki θα μπορούσε να κρατήσει μια επαφή με το δάσος, και ο ame με την οικογένια του. Αυτά είναι κατάλοιπα της φύσης καθενώς από τους δύο που τους εμποδίζει να αφοσοιωθούν πλήρως στη μία, κάτι που η ταινία θεωρεί την μόνη λύση. Συνειδητά επιλέγουν να τα θυσιάσουν επειδή η κοινωνία και του βουνό αντίστοιχα τους φαίνονται πιο ελκυστικα. Αυτό είναι το όλο νοήμα της ταινίας, να κάνεις μια επιλογή ανάμεσα στα δύο. Ακόμα και η συζήτηση που είχαν η hana με τον λυκάνθρωπο στην γέννηση της yuki ( θέλω να τη αφήσω να γίνει ότι θέλει-δασκάλα,νοσοκόμα, οτιδήποτε) ή η κουβέντα των δύο περί σπιτιού δεν ήταν τυχαία και σε προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει.

Τώρα οκ, διαγράφεις ως σύμπτωση κάτι που ερμηνεύω συμβολικά συνηφασμένο με όλλο το νόημα της ταινίας
Πέρα από το διαφωνώ δεν έχω κάτι άλλο να πώ

[iristella]

Δεν ειναι οτι το θεωρώ τελειως αβασιμο τον συμβολισμο που λες και οτι δεν θα μπορούσε να ισχυει γενικά (as in εισαι τρελός και κανουν λυκάκια τα ματια σου). Eιναι ωραια σαν σκεψη απλα εγω δεν την βλεπω να ταιριαζει και με τον συλλογισμο σου και το νοημα της ταινιας. Sorry αν ακουστηκα εντελως dismissive.

Στα παραπανω δεν εχω να προσθεσω κατι γιατι ειναι θέμα διαφορετικής αντιληψης της ταινιας which is totally fine και ειναι και το ζητούμενο σε τετοιες περιπτωσεις. Θα κλεισω μονο με το εξης.

Spoiler:

Εαν δεχτουμε και οι δυο ότι ο λυκανθρωπισμος στην ταινία δρα σε εντελως συμβολικό επιπεδο και μπορεί να αναφερεται σε χιλιες και δυο πλευρες της ανθρωπινης ουσιας (πχ στα κατώτερα ενστικτα οπως ειχα ακουσει προσφατα, ή στο ασυμβίβαστο, ή στην ιδια την επαφη του ανθρωπου με την φυση) μπορουμε παραλληλα να δουμε πως όλες αυτες οι πλευρες ειναι δυνατον να συνυπαρχουν στο ιδιο ατομο στα πλαισια της ανθρωπινης κοινωνιας.