38 replies to this topic

[Petran79]

OK, με καλυψες απολυτως. ευχαριστω.

.

Γι αυτα που λες: 1)Δεν το εχω δει αυτο που λες αλλα υποθετω ότι θες να πεις ότι θα πρεπει να σε προδιαθετει αυτο που θα δεις για το αν θα ναι κατι που θα σε βαλει να ψαχνεσαι ή όχι. Αν εννοεις αυτο, για μενα δεν θεωρω ότι είναι απαραίτητο κατι τέτοιο. (Αν και το nge δεν το χώνεψα εν μερει γι αυτον τον ίδιο λόγο.)

σορρυ, Ailes Grises εννοουσα, δηλ. τη Haibane Renmei

απλα μου αρεσε ο τιτλος οπως εμφανιζεται εδω και το χρησιμοποιησα. Πανε στο 3.18

[media]http://www.youtube.com/watch?v=GjIX42AbUKg&feature=related[/media]

[Maya-chan]

Μιας και έπεσε κίνηση στο thread, ευκαιρία να γράψω κι εγώ.

Τη σειρά την είχα πρωτοδεί πριν κάνα-δυο χρόνια και είχα σκεφτεί ότι είναι ωραία σειρά, αλλά γιατί να την κάνουν να εχει αυτό το θέμα? Αν ήθελαν να ασχοληθούν με τη ζωή των παιδιών στρατιωτών δε θα ήταν καλύτερο να το κάνουν σε ένα ρεαλιστικό setting και να επικεντρωθούν σε αυτό αντί να πετάνε μέσα άλλους κόσμους, μαγείες και σκουληκαντέρες? Δεν είπαμε να την βάλουν στο Κονγκό με πραγματικά ονόματα ανθρώπων και τοποθεσιών, αλλά ένα ασαφές παρόν θα αρκούσε. Άλλωστε τέτοια πράγματα όντως συμβαίνουν ακόμα και σήμερα.

Από ατμόσφαιρα πάντως το έχει. Από τη μια με τα μουντά χρώματα, τα ερημικά σκηνικά και τη μελαγχολική μουσική, από την άλλη με τη σκηνοθεσία που πετυχαίνει πολύ καλά να τονίσει τα δραματικά στοιχεία. Τα opening και ending επίσης σε βάζουν κατευθείαν στο κλίμα, κι αυτό βοηθάει πολύ.

Από βασικό σενάριο και κεντρικούς χαρακτήρες βέβαια πιάνει πάτο.

Spoiler:

Ο Shu είναι βλάκας και δεν σώζεται με τίποτα. Ενώ θα μπορούσε να είναι παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν παίρνεις έναν αθώο ιδεαλιστή και τον πετάς σε μια σκατοκατάσταση, δεν έγινε τίποτα γιατί πολύ απλά ο Shu δεν ένιωθε. Ότι κι αν του συνέβαινε δεν τον άγγιζε. Τον βασάνιζαν και σε πέντε λεπτά το είχε ξεχάσει. Τον στέλνανε στη μάχη κι αυτός έκανε σαν να πήγαινε σε εκδρομή με το σχολείο. Ήταν σαν το "Pollyanna in Hell" σε anime. Η Lala-ru ήταν σκέτο plot device και δεν είχε καμία ανάπτυξη. Τα άλλα, δηλαδή το πως ο στρατός πήγαινε να πάρει προμήθειες από τα χωριουδάκια ενώ μπορούσαν να ταξιδέψουν σε οποιαδήποτε εποχή, να πάρουν ότι θέλουν και να φύγουν σαν κύριοι, το ότι ο Shu από την αρχλη έκανε κάτι άλματα δέκα μέτρα κι έτρεχε στην πλάτη των δράκων, το τέρας (lol) της άμμου, οι ηλίθιοι μονόλογοι-προπαγάνδα κτλ. δε χρειάζονται σχόλια. Ουσιαστικά ήταν ένα κλασικό shonen, με πρωταγωνιστή που παγιδεύεται σε άλλο κόσμο και πρέπει να τον σώσει, μόνο μεταμφιεσμένο σε κάτι άλλο.

Από την άλλη στους δευτερεύοντες χαρακτήρες και στο περιβάλλον της ιστορίας (in other words, όταν αποφάσιζε να ασχοληθεί με αυτό που υποτίθεται ήταν το βασικό του θέμα) τα πήγαινε πολύ καλά, σε σημείο που να νομίζεις ότι το έκανε άλλος άνθρωπος.

Spoiler:

Η Sara μου άρεσε πολύ και σαν χαρακτήρας και σε ότι αφορά την ιστορία της και πως αποδόθηκε, και σκηνές σαν εκείνη που δολοφονεί το στρατιώτη και δραπετεύει δίνουν πολύ περισσότερη δύναμη στη σειρά. Τα παιδιά-στρατιώτες ήταν επίσης καλοδουλεμένοι χαρακτήρες και αντιδρούσαν ρεαλιστικά στο περιβάλλον που βρίσκονταν (με εξαίρεση τον Boo που ήταν εκεί μόνο για να είναι γλυκούλης), και πολύ πετυχημένη ήταν και η αντίθεση μεταξύ Nabuca-Tabool. Σε αυτά προσθέτω και την Soun, που αν και δεν ήταν επίσημα επιστρατευμένη, ήταν κλασικό παράδειγμα του πως ένα παιδί (και όχι μόνο) που ζει μπλεγμένο σε τέτοιες καταστάσεις, θα καταλήξει να πάρει θέση και χωρίς να επιστρατευτεί με τη βία. Η Sis πάλι, αν και ήταν μια θυληκή έκδοση του Shu, με ικανοποίησε γιατί και η μεταχείρηση και η κατάληξη που είχε ήταν πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα. Δηλαδή πέτυχε εν μέρει εκεί που απέτυχε ο Shu. Το μετανοημένο βιαστή τον λυπόμουν λίγο αλλα δεν μπορούσα να μη σκέφτομαι "τη λυπόσουν, τη λυπόσουν, τη δουλειά σου την έκανες όμως ;p". Συμφωνώ πάντως με τα σχόλια της Nighteyes γι αυτόν.

Πιο πολύ εντύπωση όμως όταν το έκανα rewatch μου έκανε η Abelia και δεν κάνω πλάκα. Αρκεί να δει κανείς το πώς ο Large Hamdo, ενώ μισεί και φοβάται τους πάντες, αυτήν μόνο αρκουδάκι δεν την κάνει, το πως εκείνη είναι ουσιαστικά ο αρχηγός και θα μπορούσε να τον κάνει μαριονέτα της αλλά δεν κάνει καμιά απόπειρα για κάτι τέτοιο, το πως τον υπακούει τυφλά ακόμα κι όταν της δίνει εντολές που είναι βάρβαρες και παράλογες ή την κακομεταχειρίζεται, το πως όταν είναι κοντά του έχει μονίμως ένα παράξενο poker face, το πως προσπαθεί διστακτικά να τον συμβουλέψει, και τελικά τη σκηνή που τον προδίδει. Από εκεί βγαίνει ότι μάλλον ήταν ερωτευμένη (μπορεί και κάτι παραπάνω κρίνοντας από τη θέση που έχει) μαζί του πριν τρελαθεί, και μετά συνέχιζε να τον υπηρετεί μόνο και μόνο γιατί δεν ήθελε να δεχτεί ότι ο άνθρωπος που εκτιμούσε είχε γίνει ένα αυτοκαταστροφικό τέρας. Αν το δεις έτσι, όλο αυτό το κομμάτι της σειράς παίρνει άλλο φως.

Μόνο που δεν περιμένω από κανέναν άλλο να συμφωνήσει με αυτό γιατί όταν έχεις ένα Shu να βροντοφωνάζει μηνύματα αγάπης και ειρήνης στην κάμερα, είναι παράλογο να απαιτείς να προσέξει ο άλλος οτιδήποτε subtle.

Για να κλείνω όμως, επειδή πολύ το κούρασα, το Now and Then, Here and There είναι μια ανώμαλη περίπτωση anime, που μπορώ να καταλάβω εξίσου και αυτούς που το λάτρεψαν, και αυτούς που το σιχάθηκαν (μέση βλέπω δεν πιάνουν πολλοί). Εγώ μάλλον τείνω περισσότερο στην πρώτη κατηγορία, αλλά θα ήμουν προσεκτική για να το προτείνω σε άλλους. Στο μέλλον ίσως πάρει κάνα rewatch ακόμα.

[Nighteyes]

Petran, δεν το έχω δει ακόμα το haibane renmei. Το έχω και με περιμενει. Οταν το δω θα προσεξω τη σκηνη που λες.

... Αν ήθελαν να ασχοληθούν με τη ζωή των παιδιών στρατιωτών δε θα ήταν καλύτερο να το κάνουν σε ένα ρεαλιστικό setting και να επικεντρωθούν σε αυτό αντί να πετάνε μέσα άλλους κόσμους, μαγείες και σκουληκαντέρες? Δεν είπαμε να την βάλουν στο Κονγκό με πραγματικά ονόματα ανθρώπων και τοποθεσιών, αλλά ένα ασαφές παρόν θα αρκούσε. Άλλωστε τέτοια πράγματα όντως συμβαίνουν ακόμα και σήμερα.

Αν γινόταν αυτο τότε σ' όλη την διαρκεια της θα είχες την ελπίδα ότι θα επέμβει κάποιος λογικός να τους συνεφερει. Βασικά θα το απαιτούσες να γίνει κατι τετοιο. Γιατι στον πραγματικό κόσμο υπάρχουν οργανώσεις και έθνη που νοιαζονται για τα ανθρώπινα δικαιωματα (ή τουλαχιστον έτσι μας λενε όσον αφορα το 2ο). Μωρε και χειρότερα συμβαινουν στην πραγματικότητα, αλλά θα υπήρχε καποια διέξοδος τουλάχιστον τότε. Επίσης με τον φανταστικό κόσμο έχεις μεγαλύτερη ελευθερία να κανεις ότι θες.

Spoiler:

Το πιο πιθανό πάντως είναι ότι απλα ο δημιουργός ήθελε να φτιαξει αλλο ένα μετα-αποκαλυπτικό anime (που ξέρουμε ποσο αρεσουν στους Ιαπωνες), να χτυπήσει το οικολογικό καμπανακι μας (που επίσης ξέρουμε ποσο αρεσει στους Ιαπωνες.) και αναμεσα σ' αυτα να δείξει πως η απληστη, βαρβαρη φύση μας θα είναι το τέλος μας.

Για τις προμήθειες το αναρωτηθηκα κι εγω πιο πριν. Αλλα μπορει να μην γινόταν αυτο για καποιο λόγο. Υπάρχει και το "παραδοξο" βεβαια όπως στις περισσότερες ταινίες που μπλεκουν ταξιδια στο χρονο: Αν στον κόσμο του μελλοντος παιρναν διαρκώς νερο, προμηθειες, ανθρωπους απο το παρελθόν θα σωζοταν ο κόσμος του μελλοντος ή θα χανόταν πιο γρήγορα; Θα είχε επισπευθει η καταστροφή; Αν η Σαρα ζουσε κανονικά στον χρόνο μας, θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει μια καριέρα που μπορει να βοηθούσε στο να μην φτασει ο κόσμος σε ένα τέτοιο μέλλον;
Δεν νομίζω να ήθελε να μπλεχτει με τετοια πράγματα όμως η σειρα. Απλα ήθελε να απομονώσει τους χαρακτήρες απο εδω σε μια χωρις διαφυγή κατασταση και τι πιο απλο απο έναν φανταστικό κόσμο για να πετυχεις κατι τετοιο.

Για την κληματαρια μου περασε κι αυτο που είπες απο το μυαλο γιατι δεν μπορούσα να δικαιολογήσω τετοια αφοσίωση, αλλά αποφασισα ότι δε θα προσπαθήσω να την δικαιολογήσω όπως έκανα και με τον βιαστη. Στην ίδια κατηγορία ήταν εξαλλου όλοι οι ενηλικες "αβουλο πλάσμα που ακολουθει διαταγές γιατι ετσι πρεπει". Βασικα σβησε το "γιατι". Δεν υπήρχε τετοια λέξη στο λεξιλογιο τους μαλλον. Στο τέλος δεν νομίζω ότι "ξυπνησε" τόσο, όσο βαρεθηκε.

Πάντως μου θύμησες τώρα μ' αυτην το ποσο εκφραστικοί ήταν στις αντιδρασεις τους τα προσωπα των χαρακτήρων.

[Petran79]

απο μια παλια κριτικη που ειχα γραψει μιας και παει καιρος που το ειδα και αποκλειεται να το ξαναδω (στο ΣΕΝΑΡΙΟ υπαρχουν spoiler, να ξερετε):

Αρκετοι θεατες συγκριναν αυτη τη σειρα με τη "Grave of the Fireflies". Eνω μπορω να πω πως η παραπανω ταινια με αγγιξε, δεν ισχυει το ιδιο και για αυτη τη σειρα. Ισως 13 επεισοδια να ηταν τελικα πολλα για τετοια ιστορια και ισως να ηταν καλυτερα σα ταινια 2 ωρων το πολυ. Ισως και τοτε να ειχε καλυτερα αποτελεσματα. Ως εχει παντως αποτυγχανει να φτασει τη μαγεια του Ghibli.

Μερικες στιγμες ηταν πολυ συναισθηματικες ιδιως στα τελευταια επεισοδια. Η νατουραλιστικη προσεγγιση εχει αποτελεσματα και δημιουργει σκηνες συναισθηματικα φορτισμενες.

Spoiler:

Χαρακτηρες οπως η Σαρα σπανια εμφανιζονται σε κινουμενα σχεδια (σε αντιθεση με τα κομικς). Ειχα μεινει εκπληκτος με το Γολγοθα που επρεπε να τραβηξει και την ξαφνικη αλλαγη του χαρακτηρα της. Αν δεν ηταν αυτη ολη η σειρα θα ειχε καταρρευσει.

Το προβλημα γενικοτερα ηταν η ξαφνικη αλλαγη του σκηνικου, οταν ο Σου τηλεμεταφερεται σε εναν αλλο κοσμο οπου διεξαγεται ενας μακροχρονιος πολεμος.

Συναντα χαρακτηρες που εχουν εντελως διαφορετικο τροπο σκεψης απο αυτον, ο οποιος ζουσε σε καιρο ειρηνης. Ειναι γεγονος πως στον πολεμο οι ανθρωποι αλλαζουν. Οι απατεωνες και οι πονηροι γινονται ηρωες ενω αυτοι που εχουν αρετη γελοιοποιουνται και διαπομπευονται. Εν καιρω ειρηνης τα παιδια θαβουν τους γονεις τους ενω εν καιρο πολεμου οι γονεις τα παιδια τους. Τα εθνη ξεχνουν τα κυρηγματα περι δικαιοσυνης και χρησιμοποιουν τα ποταποτερα μεσα για να νικησουν. Τετοια ειναι η περιπτωση στον κοσμο αυτης της σειρας. Το προβλημα ειναι πως δειχνει τους χαρακτηρες οπως ειναι αλλα οχι πως εγιναν ετσι. Αν δειχναν τα πραγματα απο την οπτικη του Σου αυτο θα λειτουργουσε, αλλα εδω υπαρχει αρκετη αλληλεπιδραση μεταξυ αρκετων χαρακτηρων, για τους οποιους οι θεατες δεν γνωριζουν σχεδον τιποτε. Η σειρα δειχνει τι γινεται σε εναν πολεμο επιφανειακα, αλλα 13 επεισοδια ειναι παρα πολλα. Και αυτο γιατι ενω οι χαρακτηρες ειναι πειστικοι στην επιφανεια, δεν ειναι στο περιεχομενο. Οι περισσοτεροι πεθαινουν πριν μας δωθει η ευκαιρια να τους γνωρισουμε καλυτερα. Οι διαλογοι ειναι απο τους πιο ξερους και βαρετους που εχω ακουσει. Ο Σου και η Λαλαρου (ονομα και αυτο....) ειναι απο τους πιο αντιπαθητικους χαρακτηρες που εχω δει. Ο δικτατωρ απο την αλλη πλευρα εδωσε αρκετα ικανοποιητικη παρασταση, εστω αν και καπως υπερβολικα στις σκηνες της τρελας του. Εδειξε την παρακμη και σηψη του κοσμου που κυβερνουσε. Οι ανθρωποι που κυβερνα ηταν ακομα πιο σαπιοι απο αυτον.

αυτα εν ολιγοις.

Αξιζει μια θεαση μιας και ειναι απο τα πιο σοβαρα ανιμε που εχω δει (το 2006). Αν ηταν απο τις πρωτες σειρες που εβλεπα οταν ημουν μπομπιρας θα με ειχε επηρρεασει βαθια. Ομως με τοσες ταινιες και ανιματιον (ευτυχως δεν πασχω απο anime-αυτισμο, αν και ημουν στα προθυρα) που εχω δει τηρω πλεον μια πιο κριτικη σταση απο το να ξεσπαω σε συναισθηματισμους.

Κατα την ταπεινη μου γνωμη εχει 2-3 καλες στιγμες αλλα δεν ειναι αρκετες για να το κανει να ανεβει πανω απο τις υπολοιπες σειρες.


ΑΝΙΜΑΤΙΟΝ:

Το ανιματιον δεν ειναι τιποτα εντυπωσιακο αλλα τα σκηνικα μου θυμισαν την ταινια Ναυσικα. Τα παιδια και η Σαρα ειχαν αρκετα καλο σχεδιο και ανιματιον

Spoiler:

ΗΧΟΣ:

Ωραια εισαγωγη και τελος αλλα τιποτα αλλαο. Εχει συγκινητικη μουσικη τις στιγμες που καποιοι χαρακτηρες απεβιωνουν αλλα επειδη εχω δει αρκετα παρομοια εργα δεν με συγκινησε αυτη τη φορα.


ΣΕΝΑΡΙΟ:

Αλλη μια αδυναμια. Οπως αποκαλυπτεται τοσα εθνη ειναι εναντια στο βασιλια, ωστοσο εκεινος αποφασιζει να επιτεθει μονο σε δυο χωρια και μονο ενα μαχητικο πλοιο πλησιαζει απειλητικα το βασιλειο. Η ανεπτυγμενη τεχνολογια για να κανεις καυσιμα απο νερο δεν αναλυεται πληρως, ουτε και το τι ειδους (ζω)ον ειναι η Λαλαρου. Ακομα και οταν ρωτα ο Σου, κανεις δεν του το εξηγει. Και πως γινεται να τηλεμεταφερονται στον κοσμο μας. Εμεινα συξηλος.

Περαν αυτου, τιποτα το σπουδαιο δεν γινεται εκτος απο το τελευταιο επεισοδιο. Αυτο που επισκιαζει ακομα και την ιδια την ιστορια, ειναι τελικα η μιζερια που κυριαρχει παντου στη σειρα.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ: εκτος απο τα παιδια του χωριου και τη Σαρα, οι υπολοιποι δεν ειναι τοσο πιστικοι

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Nighteyes: 23 Αύγουστος 2011 - 14:53
better safe than sorry;)

[Nighteyes]

Spoiler:

Αλλη μια αδυναμια. Οπως αποκαλυπτεται τοσα εθνη ειναι εναντια στο βασιλια, ωστοσο εκεινος αποφασιζει να επιτεθει μονο σε δυο χωρια και μονο ενα μαχητικο πλοιο πλησιαζει απειλητικα το βασιλειο. Η ανεπτυγμενη τεχνολογια για να κανεις καυσιμα απο νερο δεν αναλυεται πληρως, ουτε και το τι ειδους (ζω)ον ειναι η Λαλαρου. Ακομα και οταν ρωτα ο Σου, κανεις δεν του το εξηγει. Και πως γινεται να τηλεμεταφερονται στον κοσμο μας. Εμεινα συξηλος.

Όπως ανεφερα και παραπάνω δεν νομίζω ότι είχε σκοπο η ιστορία να αναλωθει σε τετοιες λεπτομερειες. Καταλαβαινω πως μπορει να αφησαν μια κάπως λειψή εντυπωση αλλά εμένα δεν με ενόχλησε γιατι το πήρα έτσι όπως σου είπα.

Spoiler:

Αυτο που λες για τα εθνη, που το είδες; Ο κοσμος ήταν κατακερματισμένος. Δεν υπήρχαν εθνη αλλα απομεινάρια τους τα οποια ζουσαν σε χωρια. Τεχνολογία δεν είχαν πια, αλλα ότι τους είχε απομείνει απο το παρελθον. Εξαλλου νερο δεν υπήρχε αρκετο ωστε να στηρίξει την τεχνολογία τους. Αν αναφερεσαι σ' αυτο που είπε ο τρελος για το ότι θελει να σκοτωσει όλους όσους τον εναντιωνονται, τρελος ήταν ότι ήθελε ελεγε. Ο κόσμος μας ήταν μια ερημος με κατα τοπους χωρια που πεθαινε απο ελλειψη νερου.

[Petran79]

Όπως ανεφερα και παραπάνω δεν νομίζω ότι είχε σκοπο η ιστορία να αναλωθει σε τετοιες λεπτομερειες. Καταλαβαινω πως μπορει να αφησαν μια κάπως λειψή εντυπωση αλλά εμένα δεν με ενόχλησε γιατι το πήρα έτσι όπως σου είπα.

Spoiler:

Αυτο που λες για τα εθνη, που το είδες; Ο κοσμος ήταν κατακερματισμένος. Δεν υπήρχαν εθνη αλλα απομεινάρια τους τα οποια ζουσαν σε χωρια. Τεχνολογία δεν είχαν πια, αλλα ότι τους είχε απομείνει απο το παρελθον. Εξαλλου νερο δεν υπήρχε αρκετο ωστε να στηρίξει την τεχνολογία τους. Αν αναφερεσαι σ' αυτο που είπε ο τρελος για το ότι θελει να σκοτωσει όλους όσους τον εναντιωνονται, τρελος ήταν ότι ήθελε ελεγε. Ο κόσμος μας ήταν μια ερημος με κατα τοπους χωρια που πεθαινε απο ελλειψη νερου.

Spoiler:

τοτε αυτο το διαστημοπλοιο που εμφανιζεται στο τελος τι ειναι; να σου πω δεν θυμαμαι κιολας παρα ελαχιστα. απλα αν οι εχθροι ειχαν τετοιο πραγμα μπορουσαν ανετα να τον κατατροπωσουν

[Nighteyes]

Spoiler:

τοτε αυτο το διαστημοπλοιο που εμφανιζεται στο τελος τι ειναι; να σου πω δεν θυμαμαι κιολας παρα ελαχιστα. απλα αν οι εχθροι ειχαν τετοιο πραγμα μπορουσαν ανετα να τον κατατροπωσουν

Δεν είχε κατι τετοιο πουθενα.

[Petran79]

Spoiler:

τωρα που ειδα λιγο, μαλλον ηταν τελικα το ιπταμενο καστρο του βασιλια.

αλλα δεν ξερω, αν ηταν ολα τοσο κατακερματισμενα και ερηπωμενα με τους κατοικους να εχουν μονο πετρες, πιστολια παλιατζουρες και δοκανα για αμυνα, ειναι αναγκη να στελνει ολοκληρο τερας για να τους καταστειλει;

Για αυτο μηπως τελικα το κρατα για μια μεγαλυτερη αναγκη και υπαρχουν αλλου μεγαλυτερες απειλες.

αυτη την εντυπωση μου ειχε αφησει τοτε. Δεν λεει πουθενα πως ολος ο κοσμος ηταν σε τετοιο χαλι παρα μονο η απεραντη χωρα που μας απασχολει στη σειρα.

[Nighteyes]

Υπονοείται ότι παντου έτσι ήταν απο διαφορους διαλόγους. Εγώ έτσι το εξέλαβα πάντως.