38 replies to this topic

[Hazuki]

Αρκετά καλή σειρά, πολύ έντονη σε μερικά σημεία, απλά ίσως πάσχει λίγο από ρυθμό.

[Mad_Hatter]

Απο τα καλυτερα που εχω δει.

Πολυ δραμα, τη Sara ειδικα πραγματικα τη λυπηθηκε η ψυχη μου.
Παρα πολυ δυνατες σκηνες, ιδανικη ατμοσφαιρα,σειρα που εχει πραγματα να πει, με λιγα λογια διαμαντι.

[iristella]

~warning κουβερλί post ahead~

Για την συγκεκριμένη σειρά είχα ακούσει διθυράμβους. Τι για την απαράμιλλη σκοτεινή ατμόσφαιρα, τι για το υπέρτατο αντιπολεμικό δράμα, τι για την ψυχεδέλεια, την ωριμη προσέγγιση στην σκληρότητα του πολέμου. Περίμενα και εγώ κάτι σε φάση Terra e, Grave of the fireflies, Kaze no tani no nausicaa και είχα εκστασιαστεί. Έχοντας μόλις τελειώσει την σειρά μία σκέψη τριγυρίζει στο μυαλό μου. "TI MΠΟΥΡΔΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ?!!!!"

Αν πρέπει να το περιγράψω με λίγα λόγια είναι άλλο ένα Elfen Lied. Πολύ ενδιαφέρον setting καλές βάσεις κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και μια κακή εκτέλεση με πιο πολλές τρύπες και από Ελβετικό τυρί. Τα πράγματα δε γίνονται χειρότερα αν κάποιος αναλογιστεί ότι το όλο δράμα της σειράς ουσιαστικά προέρχεται από σκηνές σοκ με παιδάκια να υποφέρουν και emotional bullying στον θεατή. Αν κάποιος σιχαίνεται τα παιδάκια όμως,- όπως καλή ώρα εγώ- τα κενά φαίνονται αμέσως και το μελόδραμα καταντά κουραστικό και εκνευριστικό (inb4 you have no soul, yeah yeah yeah cry me a river). Όσο σκέφτομαι και το ποιηματακι στην αρχή κάθε επεισοδίου με σκοπό να μας πείσει ότι πρόκειται για τέχνη με υψηλό νόημα με πιάνει νευρικό γέλιο.

Και ο τεχνικός τομέας δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Ακόμη και για 2002 είναι αρκετά average παραγωγή οπτικά. Ούτε ιδιαίτερη λεπτομέρεια υπήρχε στο character design (almost identical πολλοί), stillshots και επαναλμανόμενα πλάνα. Σε κάποιο σημείο προς το τέλος σε δραματική σκηνή θανάτου παιδιού no1658 προσπαθούν να κάνουν slow motion για να αυξήσουν το δράμα. Ειλικρινά νόμιζα ότι είχε κολλήσει το αρχείο σε εκείνο το σημείο. Για τέτοια αδεξιότητα μιλάμε. Ακουστικά δε αν και στο voice acting πέρα από δύο συγκεκριμένους χαρακτήρες (Shou & Hamdo)δεν έχω κάποιο παραπονο, στον τομέα του OST όμως συναντάμε τα εξής τρία τραγούδια: Op/ED και το μοναδικό τραγουδάκι που βάζανε στη σειρά όταν θέλανε με έμμεσο τρόπο να μας πούνε "εδώ βάζουμε συναίσθημα, κλάφτε".

Spoiler: spoiler on the whole series

Το μεγαλύτερο κενό της σειράς συναντάται σε επίπεδο χαρακτήρων. Η συντριπτική πλειοψηφία τους ήταν flat και με το συγκλονιστικό βάθος μιας πατημασιάς γάτας. Ο Shou πραγματικά θα μπορούσε άνετα να είναι ο Naruto. Ελεεινός και τρισάθλιος με έναν αδικαιολόγητο οπτιμισμό και σύμπλεγμα Μεσσία. Πέρα όμως από αυτό του λειπουν τα βασικά ανθρώπινα συναισθήματα. Πέρα από το ότι όλα αυτά τα έκανε για μία τύπισσα που γνώριζε για 10 λεπτά max, ο τυπάς περνάει βασανιστήρια και είναι λες και τον πήγαν εκδρομή στο Seaworld. Bρίσκεται σε ένα αγνωστο περιβάλλον και δεν δείχνει να τον απασχολεί το σπίτι του, η οικογένειά του οι φίλοι του η ζωή που άφησε πίσω έστω μία φορά. Άλλη φράση από το "αν είσαι ζωντανός όλα θα πάνε καλά" δεν ήξερε να λέει. ΝΑΙ ΗΛΙΘΙΕ μπορεί να σε βιάσουν six ways till sunday να σου σκοτώσουν όσους ξερεις και νοιάζεσαι αλλά θα βρείς ένα πεντάευρω Δεν πίστευα ποτέ ότι θα με έκανε να εκτιμήσω τον Shinji του NGE δέκα φορές περισσότερο.

Στα ίδια επίπεδα αντιπάθειας και ο Hamdo. Ουσιαστικά δεν είχε κανέναν χαρακτήρα αλλά ήταν μια καρικατούρα (όπως και η περισσότεροι στη σειρά) ενός τρελού δικτάτορα. Προσέγγιση και παραλληλισμοί με Χίτλερ για τρίχρονα με άλλα λόγια. Εκεί που ψόφησα στο γέλιο ήταν όταν προσπαθούσε να αναγκάσει τη Lala ru να τον βοηθήσει (ικανότητες πειθούς minus 9000 btw) και άρχισε να αυτομαχαιρώνεται.Με πιάνει νευρικό γέλιο όσο σκέφτομαι ότι αν δεν είχε επέμβει ο main hero σε εκείνο το σημείο να "σωσει" την Lala Ru θα ειχε κόψει μόνος του το λαιμό του και θα είχαν σωθεί όλοι.

Ο μοναδικός που κάπως έλεγε ήταν ο Nabuca με τους Bool και Tabool. Ήταν ίσως το κομμάτι που η σειρά διαχειρίστηκε καλύτερα σε επίπεδο χαρακτήρων και ψυχολογίας. Στο τέλος του άλλαξε τα φώτα βέβαια αλλά συνολικά ήταν πολύ καλό το πώς έδειξαν τους στρατολογούμενους με τη βία.

Όλοι οι υπόλοιποι, Sara και ο ερωτευμένος βιαστής που κατά βάθος ήταν καλός, Lala Ru (ποιά είναι αυτή είπαμε?), Αbelia, Elamba ήταν επιεικώς κακογραμμένοι. Δεν αποτελεί δικαιολογία ότι λειτουργούσαν συμβολικά. Έναν χαρακτήρα είτε τον προσαρμόζεις στο να ταιριάζει στην ιστορία είτε απλά πετάς ένα μάτσο κλισέ μέσα και το λες συμβολισμό.

Σαν σύνολο ιστορίας δεν ήταν ούτε κάτι το ιδιαίτερο, ούτε με τρελή συνοχή και λογική, ούτε είχε ένα ιδιαίτερα καλό τέλος. Δεν ήταν τόσο αντιπαθητική και βαρετή σαν το Saikano (όχι ότι λέει και πολλά αυτό) και αν πρέπει να πω κάποια θετικά είναι ότι αφενός παρουσίασε σχετικά καλά το ότι σε έναν πολεμο υπάρχουν "καλοί" και "κακοί" ανθρωποι από όλες τις πλευρες, ότι αλλοτριώνεται ο άνθρωπος μέσα από τον πόλεμο, και οτι πάντα κρατούσε το ενδιαφέρον να δεις τι θα γίνει μετά. Αν αρχίσεις όμως και την ψειρίζεις είναι μέσα στις τρύπες και τις ανακολουθίες.

Noμίζω ότι στην αξιολόγηση κάποιων σειρών το nostalgia factor έχει παίξει υπερβολικά μεγάλο ρόλο. Δεν διανοούμαι να ξανακούσω την φράση "δεν τα φτιάχνουν πια έτσι τα anime" με την συγκεκριμένη σειρά ως παράδειγμα χωρίς να απαντήσω "Πάλι καλα". Αν ήταν shonen θα ήμουν πολύ πιο επιεικής αλλά η σοβαροφάνειά της σε μεγάλο βαθμό την κατέστρεψε.

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από iristella: 31 Ιούλιος 2011 - 20:37

[Petran79]

γενικα σε οτι αφορα το καλλιτεχνικο τομεα και τα μουντα χρωματα η σειρα εβγαζε ενα καταθλιπτικο τονο. Στα υπολοιπα οντως τα κανε κουλουβαχατα

Απο τα ονοματα των χαρακτηρων καταλαβαινεις τη σειρα....

Τραλαλι Τρα-Lala Ru

[zade]

Να ρωτήσω εγώ κάτι; Η Iristella γιατί εξακολουθεί να είναι mod ;

[Kaidou]

Τι ακριβως εννοεις;Εξηγησου...

[iristella]

Να ρωτήσω εγώ κάτι; Η Iristella γιατί εξακολουθεί να είναι mod ;

Spoiler:

Eδώ εσύ είδες ρεαλιστικό το να μπαίνει σε πόλη στρατιώτης του εχθρού, να τον πιστεύουν σε όλα όσα λέει και να τον αφήνουν να αλωνίζει ελεύθερο και ανεμπόδιστο αυτό σε πείραξε? (o Dante80 δεν έχει δει τα post σε αυτό το thread)

[Serestrum]

Επιτελους ξεμπερδεψα.

Η συντομη γνωμη μου: Δεν μου αρεσε.
Η συντομη και ειλικρινη γνωμη μου: Ειναι σαβουρα.

Τι μου αρεσε:

Spoiler:

To setting ηταν κορυφαιο για ενα πολεμικο δραμα. Δυστυχως το κατουρησαν και βγηκε αυτο το πραγμα.
Ο σχεδιασμος της πολης των Ζαρι. Πανεμορφη, φοβερα backgrounds. Παρακαλαω για κατι αντιστοιχο σε video game αλλα ετυχε να ειναι το μονο καλο σε αυτο το ανιμε. Κριμα.
Ο κακος, σαλεμενος βασιλιας. Οχι, δεν λεω πως ηταν καλος, το αντιθετο. Ηταν τοσο κακογραμμενος και γελοιος που μου προκαλουσε γελιο. Διασκεδαστικος.
Μονο 13 επεισοδια. Παλι καλα.

Τι δεν μου αρεσε:

Spoiler:

Οι χαρακτηρες. Ολοι.
Ο αισιοδοξος μεχρι αηδιας πρωταγωνιστης, που ηταν ανικανος να δειξει συναισθηματα, που η μονη του αντιδραση σε ολα τα προβληματα ηταν ιδια. Κραυγη, λιγο ξυλο και μετα "ολα καλα θα πανε". Δεν με ενοχλησε το γεγονος πως ηταν αισιοδοξος οσο το οτι ηταν αναισθητος και εκτος τοπου. Καμια συνειδηση του που ειναι, τι του εχει συμβει. Ουσιαστικα ηταν ενας πρωταγωνιστης απο οποιοδηποτε shounen του σωρου μεσα σε ενα πολεμικο δραμα. Ε, οχι.

Η Λαλαρου. Το σκουπιδι το ιδιο. Ενας ανυπαρκτος χαρακτηρας που η μονη της δουλεια ηταν να δειχνει ανυπεραστιστη γυναικα και να κανει τον πρωταγωνιστη να φαινεται ως ο αντρακλας που ολα τα υπομενει για να την σωσει. Btw, την ηξερε μονο για 30 δευτερολεπτα. Το πραγματικα τραγικο ειναι πως σε καποια φαση λεει πως εχει ζησει δεκαδες χιλιαδες χρονια. Παρολαυτα εχει την προσωπικοτητα ενος αδειου πλαστικου νερομπουκαλου. /punintended
Στο τελος θυσιαζεται κιολας προς μεγαλη μου ευχαριστηση.

Η Σαρα μου αρεσε. Η αγωνια που εδειχνε, αιχμαλωτη σε ξενο και εχθρικο περιβαλλον, μου αρεσε. Ο τρομος της αφου την βιασαν ξανα και ξανα, μου αρεσε. Οταν δολοφονησε τον 3ο στρατιωτη και το εσκασε, μου αρεσε. Οταν εκοψε τα μαλλια της, γυμνη μεσα στην ερημο, μου αρεσε. Ενιωσα πως ωριμασε και θα επαιρνε την ζωη της στα χερια της. Και τοτε αρχισε να ουρλιαζει και να τρεχει σαν τρελη στο πουθενα. Μου πηρε λιγη ωρα να σταματησω να γελαω. Μετα γινεται ακομα χειροτερη. Φανταστικο!

Ολοι οι υπολοιποι χαρακτηρες δεν βοηθησαν καθολου την κατασταση, αν και υπηρχαν λιγες (πολυ λιγες) καλες σκηνες.

Το σεναριο. Ε δεν ειχε και πολυ... πιο πολυ προσπαθουσε να μας δειξει τα καημενα τα παιδακια που περνανε τοσο ασχημα, αναγκασμενα να πολεμανε και να σκοτωνουν τους δικους τους.
Συγγνωμη, αλλα απο το 3ο επεισοδιο και μετα καθε φορα που εδειχνε παιδακια να υποφερουν ενιωθα σαν να με απειλουσαν "ΤΩΡΑ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΟΙΚΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΚΛΑΨΕΙΣ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΛΥΠΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ." Ε φακ γιου ρε!!!
Αμα δεν μπορεις να περασεις το μηνυμα μεσα απο την ιστορια, με σοβαρο διαλογο και χαρακτηρες που ξερουν που τους πανε τα 4, μην κανεις τον κοπο να σφυροκοπας τον θεατη με αυτο ολη την ωρα. Σταδιαλα.

Η πλακα ειναι πως ηθελα πως και πως να το δω γιατι περιμενα ενα διαμαντακι. Στην αρχη μου αρεσε κιολας. Που να ηξερα...

[Nighteyes]

Απ' ότι βλεπω εδω μεσα υπάρχουν εντελώς αντιφατικές αποψεις για την σειρα. Δεν το περίμενα να πω την αλήθεια.

Εμενα μου άρεσε πάρα πολύ. Με συγκλόνισε μπορω να πω. Αν και αρχικά με το χάλια σχέδιο και το χαλαρο κλιμα ημουν λίγο αρνητική για το τι θα δω, μεχρι το τελος του 1ου επ είχα αλλαξει εντελώς γνωμη. Το μόνο αρνητικό για μενα στη σειρα ήταν το σχεδιο και το animation. Αν και το 2ο τρωγόταν, δεν είχε λαθη ας πουμε, δεν ήταν τίποτα το σπουδαίο. Ειλικρινα δεν μπορω να καταλαβω γιατι το καναν τόσο χαλια οπτικά. Δεν ήταν και παλιο ωστε να το δικαιολογήσω. Η σκηνοθεσία μου άρεσε και μαλιστα στον σκηνοθετη οφειλεται η βασική ιστορία. (Εχω βρει και κανα δυο αλλα anime που έχει γραψει ο ίδιος και σκεφτομαι να τα δοκιμασω)

Δε θα επεκταθώ σε αναλύσεις μια που έχει γίνει ήδη μια που με εκφράζει απόλυτα, το ποστ του Ανύπαρκτου. Να συμπληρώσω μόνο για τον πρωταγωνιστή ότι ήταν κλασικός char απο shounen και μου αρεσε αυτο. Γιατι δεν βλέπεις συχνα χαρακτήρες τυπου naruto να μπλέκουν κυριολεκτικά στα σκατα.Εδω σε θέλω φίλε με τις μεγαλες κουβέντες. Και φανηκε σε πολλα σημεια το ποσο μικρός ήταν τελικά κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Επισης δεν μου φανηκε forced, τουλαχιστον εγω δεν ένιωσα να με αναγκαζουν να νιωσω κατι με τις αγριότητες που είχε μεσα, μαλιστα το βρήκα πολύ ρεαλιστικό. Και βρήκα και πολλούς συμβολισμους. Απο τρύπες δεν βρήκα να υπάρχουν περα καποιων μικρών όπως πχ.

Spoiler:

Γιατί την Κληματαριά Αbelia:P δεν την βαλαν να γεννοβολάει σαν όλες τις αλλες γυναικες και είχε τετοια θέση. Υποθετω επειδή είχε καποια τεχνογνωσια. Επίσης αφου θέλαν νερό γιατι δεν παίρναν απο το παρελθόν;

Περισσότερο παραλειψεις-επεξηγήσεις δηλαδή κι όχι τρύπες για μενα. Κι αν είχε καποιες υπερβολές, δεν με ενοχλησαν.

Edit
Μετα απο συζήτηση με την Iristella καταλαβα ότι το anime αυτό αρεσει ή όχι αναλογα με την οπτικη που το δει κάποιος. Καποιοι το είδαν ως κήρυγμα και ότι το anime ήθελε να περασει οτι ο πρωταγωνιστής ήταν ο σωστός. Εγώ το είδα ως παρατηρητής, σχεδον αποστασιοποιημένη, της αέναης ιστορίας του ανθρώπου και της στασης του προς τη ζωή και τη φύση. Τον πρωταγωνιστή ως ένα παιδί πεισματαρικο, που δρα με το συναισθημα και όχι απαραίτητα του τι είναι λογικό. Για το κήρυγμα δε, για παραδειγμα

Spoiler:

τον βιαστη της Σαρας που είχε αναπτύξει αισθήματα γι αυτην, (όχι απαραιτητα αγαπης, το διευκρινίζω αυτο), δεν τον θεωρώ λιγότερο τέρας απο τους υπόλοιπους βιαστές της, ουτε ότι θα πρεπε να παρει συγχωροχάρτι επειδή της χαμογέλασε. Τον βλέπω ως ένα λυπηρο παράδειγμα της καταντιας ενός ίσως αρχικά "καλού" ανθρωπου που επέλεξε για χαρη της επιβίωσης να κανει ότι του λεγανε. (Δεν τον δικαιολογω δηλαδη. Απο τη στιγμη που είδε την κατασταση της Σαρας και συνεχισε στην πράξη του, δεν υπάρχει δικαιολογία. Όπως είπε η Λαλαρου τους καλους τους είχαν ξεπαστρεψει πια και όπως είπε ο Ναμπουκα τους σκοτωσαν οι ίδιοι. Αυτοι που απομείναν ήταν οι πραγματικοί δειλοι. Ενας δειλός, οσο και "καλός" να είναι μεσα του ηρωικές πραξεις δεν θα κανει. Σε τετοιες καταστασεις κρύβεται πίσω απο λέξεις όπως "καθήκον".) Αυτος και οι αλλοι ενήλικοι στρατιώτες ήταν το μέλλον των παιδιων. Είναι σαν να μας δείχνει το πριν, την μεση και το μετα της δημιουργίας ανθρώπων-τερατων. Οι χωρικοι (στο χωριο που καναν την "συγκομιδη")ήταν το πριν, τα παιδια στρατιωτες η μεση και οι ενηλικες στρατιωτες το μετα. Αντι να δουμε την ζωή πχ του Ναμπουκα την βλεπουμε αποσπασματικα μεσα απο τρίτους.

Δηλαδή εγω δεν το είδα ως κήρυγμα του τύπου "όλοι οι ανθρωποι έχουν το καλό μεσα τους και πρεπει να συγχωρούμε" . Ακόμα και τους καλούς, δες Σις, βρηκα ότι είχαν λαθος. Δεν μπορει να είσαι σε εμπολεμη κατασταση με έναν τρελο που θελει να κατακτησει τον κόσμο και να μου το παιζεις Γκαντι. Αργα η γρήγορα θα το βρίσκαν το χωριο τους. Εγινε γρηγορα λογω βλακειας των θερμόαιμων (2 βλακειων, 1 που πήγαν να δολοφονησουν τον βασιλια κατι ασχετοι και 2 που δεχτηκαν τον στρατιωτη στο χωριο λόγω αυτου που θέλαν απο αυτον.) αλλα θα γινόταν καποτε. Οπως φανηκε λοιπον με την επιδρομη, κι αυτη η σταση ήταν αφελής.

Και γενικα τα περισσοτερα τα είδα ως συμβολισμούς. Οπως την Λαλαρου που ήταν η προσωποποιηση της φύσης(του νερου για την ακρίβεια). Τη φυση που δεν τη "βλεπουμε" αλλά εξασθενει όσο εμεις είμαστε απληστοι μαζί της. Στο τέλος εδωσε ένα τελευταιο ξεκινημα ζωης στους ανθρωπους. Κι αυτο είναι το μηνυμα: Καλοι, κακοι, δειλοι. Οσοι εναπομειναν πανω στη γη του μελλοντος αν θέλαν να επιβιωσουν θα πρεπε να κανουν καινουργια αρχη. Αλλιως ξεχαστε την ανθρωποτητα.
Δεν μου άρεσε που δεν εκτελεσαν την ηλίθια την Κληματαρια, αλλα κάποτε επρεπε να σταματησει αυτος ο κύκλος του μισους. Θα προτιμούσα βεβαια να σταματουσε αφου την σκοτωνανε και έκανε έκτρωση η Σαρα(αφου συμβιβάστηκε αυτη μ' αυτο, εγω τι να πω) αλλα δεν μπορω να τα χω όλα δικά μου.

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Nighteyes: 17 Αύγουστος 2011 - 13:39
Προσθηκη σεντονιου.:P

[Petran79]

ωραια ολα τα παραπανω, αλλο ομως να τα βγαζουμε εμεις απο το μυαλο μας και να χρησιμοποιουμε τη φαντασια μας προκειμενου να εμπλουτισουμε την ιστορια και αλλο να μην το κανουν αυτο οι ιδιοι οι συντελεστες.

Πχ σε οτι αφορα

Spoiler:

το βιαστη,

δεν δωθηκε πουθενα καμια αναφορα στο παρελθον του να μπορουμε να καταλαβουμε εστω γιατι το εκανε αυτο.

κριμα γιατι ετσι χαθηκε η ευκαιρια για μια δυνατη σειρα, κατι που περιμενα εξ'αρχης.

[Nighteyes]

ωραια ολα τα παραπανω, αλλο ομως να τα βγαζουμε εμεις απο το μυαλο μας και να χρησιμοποιουμε τη φαντασια μας προκειμενου να εμπλουτισουμε την ιστορια και αλλο να μην το κανουν αυτο οι ιδιοι οι συντελεστες.

Πχ σε οτι αφορα

Spoiler:

το βιαστη,

δεν δωθηκε πουθενα καμια αναφορα στο παρελθον του να μπορουμε να καταλαβουμε εστω γιατι το εκανε αυτο.

κριμα γιατι ετσι χαθηκε η ευκαιρια για μια δυνατη σειρα, κατι που περιμενα εξ'αρχης.

Μα δοθηκε αναφορα μεσω τρίτων. Κάποτε αυτος ήταν ένας Ναμπουκα και πιο πριν ένας απλος ανθρωπος, είδαμε σε τι κοσμο ζούσε. Δεν ήταν το νοημα της σειρας να μας κανει να ταυτιστούμε ή να δικαιολογήσουμε κανέναν. Αν ήταν τότε θα κλαιγόντουσαν συνεχεια όλοι και θα το ρίχναν στο flashback. (Τοτε θα είχα εντελώς αλλη άποψη, μαλλον σαν του saikano). To νοημα της ήταν το πως γεννιούνται τα "τέρατα" και τα αλλα που ανεφερα πριν.

Εμένα προσωπικά αυτο μου "είπε" η σειρά. Το αν τα βγάζω από το μυαλό μου ή αν αυτον τον σκοπό είχε ο εμπνευστης της δεν μπορώ να το ξέρω. Αλλά πολλές φορές κατηγορούμε ως ρηχές σειρές που "μας τα δινουν στο πιάτο" και ότι θα πρέπει να βγάζουμε και κάποια δικά μας συμπεράσματα. Μπορει λοιπον να είναι τα πράγματα όπως τα λέτε εσείς της αντίπερας όχθης, αλλά εγώ βρήκα μηνύματα βλέποντας την που μπορει να ήταν στο μυαλό μου ίσως, επειδή δεν ειπωθηκαν ξεκαθαρα, αλλά εμενα μου αρκει αυτο που πήρα/ενιωσα βλέποντας την.

[iristella]

Μια χαρά στο πιάτο τα δίνει όλα όσα θέλει να πει η σειρά. Και μάλιστα σε μορφή μασημένης τροφής γιατί βομβαρδίζει τον θεατή ξανά και ξανά και ξανά με τα ίδια themes και τσιτάτα.

Spoiler: ending spoilers

Τα λόγια της LalaRu δεν είναι και τα πιο αξιόπιστα στην φάση την οποία τα είπε. Αφενός όταν τα είπε ήταν και καλά "αποστασιοποιημένη" από το ανθρώπινο είδος και δεν υπήρχε περίπτωση να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της για να το σώσει ( Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επίσημη δικαιολογία για την προσωπικότητα φύκου και την-χωρίς καμία ουσιαστική συμμετοχή-περιφορά του χαρακτήρα γύρω γύρω για δεν ξέρω και εγώ πόσα επεισόδια. Δυστυχώς δεν είναι κάθε μέρα της θεότητας Rei ώστε κάθε τέτοια απόπειρα να πετυχαίνει). Παρόλαυτά όμως η σειρά δείχνει πάρα πολλούς ανθρωπους και θαραλλέους και καλοσυνάτους και από τις δύο πλευρές.

Οπότε είτε δεχτείς όσα λέει η LalaRu και δικαιολογήσεις τα όσα συμβαίνουν επειδή δεν υπάρχουν πλέον καλοί και θαραλλέοι άνθρωποι είτε όχι η σειρά πάλι παρουσιαζει αντιφάσεις.

Που σημειωτέον υποτίθεται ότι η Lala Ru έδωσε μια ευκαιρία στην ανθρωπότητα εξαιτίας της στάσης του Shou (γιατί αυτός την άγγιξε και την συγκίνησε συναισθηματικά) οπότε μια χαρά προωθούνται ως "ιδανικά" από τον δημιουργό τα όσα κάνει και λέει...

Μια από τα ίδια και για τον βιαστή. Το γεγονός ότι δεν πείθει ότι είναι λιγότερο τέρας από τους άλλους δεν αναιρεί ότι η σειρά προσπαθεί φιλότιμα να σου δείξει ότι είναι ευαισθητούλης και καλό παιδί κατά βάθος *ξερνάει δεινόσαυρους*. Μία η σκηνή με το μαντιλάκι, μία το ότι προσπαθεί να τη βοηθήσει να ξεφύγει από το χωριό των Zari, μία το ότι σώζει το παιδάκι στο τέλος φαίνεται ότι ο δημιουργός προσπαθεί να τον διαχωρίσει. Πολύ απλά όμως δεν σώζεται η περίπτωσή του και καμία σχέση με τον Nabuca.

Anw είναι λογικό και απόλυτα σεβαστό το ίδιο πράγμα να βγάζει διαφορετικά συναισθήματα στον κάθε άνθρωπο. Αυτή άλλωστε είναι και η ομορφιά της τέχνης. Υπάρχουν και κάποιες σπάνιες περιπτώσεις που αγγίζουν τον κάθε άνθρωπο που θα έρθει σε επαφή μαζί τους. Απλά το NTHT δεν είναι μία από αυτές.

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από iristella: 17 Αύγουστος 2011 - 17:56

[Nighteyes]

Spoiler: ending spoilers

Τα λόγια της LalaRu δεν είναι και τα πιο αξιόπιστα στην φάση την οποία τα είπε. Αφενός όταν τα είπε ήταν και καλά "αποστασιοποιημένη" από το ανθρώπινο είδος και δεν υπήρχε περίπτωση να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της για να το σώσει ( Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επίσημη δικαιολογία για την προσωπικότητα φύκου και την-χωρίς καμία ουσιαστική συμμετοχή-περιφορά του χαρακτήρα γύρω γύρω για δεν ξέρω και εγώ πόσα επεισόδια. Δυστυχώς δεν είναι κάθε μέρα της θεότητας Rei ώστε κάθε τέτοια απόπειρα να πετυχαίνει). Παρόλαυτά όμως η σειρά δείχνει πάρα πολλούς ανθρωπους και θαραλλέους και καλοσυνάτους και από τις δύο πλευρές.

Οπότε είτε δεχτείς όσα λέει η LalaRu και δικαιολογήσεις τα όσα συμβαίνουν επειδή δεν υπάρχουν πλέον καλοί και θαραλλέοι άνθρωποι είτε όχι η σειρά πάλι παρουσιαζει αντιφάσεις.

Που σημειωτέον υποτίθεται ότι η Lala Ru έδωσε μια ευκαιρία στην ανθρωπότητα εξαιτίας της στάσης του Shou (γιατί αυτός την άγγιξε και την συγκίνησε συναισθηματικά) οπότε μια χαρά προωθούνται ως "ιδανικά" από τον δημιουργό τα όσα κάνει και λέει...

Μια από τα ίδια και για τον βιαστή. Το γεγονός ότι δεν πείθει ότι είναι λιγότερο τέρας από τους άλλους δεν αναιρεί ότι η σειρά προσπαθεί φιλότιμα να σου δείξει ότι είναι ευαισθητούλη και καλό παιδί κατά βάθος *ξερνάει δεινόσαυρους*. Μία η σκηνή με το μαντιλάκι, μία το ότι προσπαθεί να τη βοηθήσει να ξεφύγει από το χωριό των Zari, μία το ότι σώζει το παιδάκι στο τέλος φαίνεται ότι ο δημιουργός προσπαθεί να τον διαχωρίσει. Πολύ απλά όμως δεν σώζεται η περίπτωσή του και καμία σχέση με τον Nabuca.

Spoiler:

Καλοσυνατους μετα την πλυση εγκεφαλου και φανατισμο που τρώγανε, δεν είδα να είχε κανενας στην μια πλευρα. Προσπαθεια διατηρησης των απομειναριων της προ ενταξης τους στο στρατο κοινής λογικής, είδα. Στην αλλη πλευρα ναι, κι αυτοι οι λίγοι παλι παιζεται τι αντιδραση θα είχαν αν ήξεραν την πραγματική της ταυτοτητα απο την αρχη.

Δεν το κανε εξαιτίας του Σου. Εξαλλου ο Σου δεν ήταν απο αυτον τον κόσμο. Το έκανε επειδή είδε ότι υπάρχουν ανθρωποι που δεν σκεφτονται μόνο το τομαρι τους. Ναι, εβγαλε το νερο επειδή ήθελε να τον σωσει εκει που πηγε να πέσει, αλλα αν ήταν απλα για να τον σωσει θα εβγαζε λιγο όπως την αλλη φορα, δεν θα πλημμύριζε με θαλασσες τον κόσμο.

Μα δεν είπα ότι τώρα ήταν σαν τον nabuka αλλα ότι ήταν το μελλον του nabuka. Ετσι θα καταντουσε κι αυτος καποτε. Εγω σας ειπα, δεν είδα να φερθηκε ο δημιουργος θετικα στον βιαστη. Το αντιθετο μαλιστα. Αν ήταν θετικός απεναντι του θα μας εδειχνε περισσότερα γι αυτον, προσωπικα γι αυτον κι όχι να φανταζόμαστε μεσω τριτων το πως εγινε τερας. Αν ήταν να μας κανει να τον συμπαθήσουμε θα μας εδειχνε τις σκεψεις του ή να μιλαει για τα κινητρα του και το ποσο δυσκολη ζωή είχε. Δεν το κανε, αν το κανε τότε πιθανότατα να βριζαμε μαζι τη σειρα.

Συμφωνω, εξαλλου αν είχαμε όλοι την ίδια αντιληψη για καθε τι που είδαμε θα ήταν βαρετο. Το αν καποιος θεωρει τεχνη την Μονα Λιζα ή την κοτρωνα του διπλανου χωραφιου είναι όμως υποκειμενικό.
Δεν περίμενα ποτέ όμως να βρεθώ σε θέση αναλογη με των υποστηρικτών του NGE ή του Saikano. Ξέρεις πόσο τα "αγαπάω" και τα δύο. Τι να πεις... Εγκεφαλος είν' αυτος, δεν ξερεις πως θα του κατσει τελικα...

[Petran79]

Μα δοθηκε αναφορα μεσω τρίτων. Κάποτε αυτος ήταν ένας Ναμπουκα και πιο πριν ένας απλος ανθρωπος, είδαμε σε τι κοσμο ζούσε. Δεν ήταν το νοημα της σειρας να μας κανει να ταυτιστούμε ή να δικαιολογήσουμε κανέναν. Αν ήταν τότε θα κλαιγόντουσαν συνεχεια όλοι και θα το ρίχναν στο flashback. (Τοτε θα είχα εντελώς αλλη άποψη, μαλλον σαν του saikano). To νοημα της ήταν το πως γεννιούνται τα "τέρατα" και τα αλλα που ανεφερα πριν.

Εμένα προσωπικά αυτο μου "είπε" η σειρά. Το αν τα βγάζω από το μυαλό μου ή αν αυτον τον σκοπό είχε ο εμπνευστης της δεν μπορώ να το ξέρω. Αλλά πολλές φορές κατηγορούμε ως ρηχές σειρές που "μας τα δινουν στο πιάτο" και ότι θα πρέπει να βγάζουμε και κάποια δικά μας συμπεράσματα. Μπορει λοιπον να είναι τα πράγματα όπως τα λέτε εσείς της αντίπερας όχθης, αλλά εγώ βρήκα μηνύματα βλέποντας την που μπορει να ήταν στο μυαλό μου ίσως, επειδή δεν ειπωθηκαν ξεκαθαρα, αλλά εμενα μου αρκει αυτο που πήρα/ενιωσα βλέποντας την.

ναι ρε παιδι μου, αλλα να ηταν μια σειρα οπως τα Aisles Grises, να πω ενταξει, εκει ευθυς εξαρχης ξερω οτι πρεπει μονος μου να σκεφτω τι γινεται και εν μερει η σειρα το διευκρινηζει αυτο και ετσι ξερεις που να σταθεις. Δηλ αν δεν καταλαβω κατι ξερω για ποιο λογο δεν εγινε αυτο και αν χρειαζεται ή όχι να το ερευνησω περισσοτερο. Η' μπορω να πω "α σιχτιρ παλιομ...κες, πρεπει να μυρισω τα νυχια μου να δω τι γινεται" τουλαχιστον θα ξερω γιατι θα με τσατιζει.

Καλα το Saikano ειναι αλλη περιπτωση αλλα το κοινο σημειο με την σειρα που μας απασχολει, ειναι πως τα κανει merde και αυτη στην παρουσιαση. Απλα επειδη εκει ξερουμε οτι η ιστορια δεν εχει αληθοφανεια λογω

Spoiler:

του ερωτα μιας γκομενας-cybord πολεμικης μηχανη

,λες αντε ας παει στα κομματια, το ειδαμε και αυτο. Εδω ομως που περιμενα καλυτερη εμπειρια απο Grave of the Fireflies ή εστω την πιο ωμη Barefoot Gen, τι να πω.


Ακομα και στο συμβολισμο που υποτιθεται πως εχει δεν μου αφησε αυτη την εντυπωση. για να εχουν αποτελεσμα οι βιαιες σκηνες πρεπει να μπαινουν σε ενα πλαισιο.

Δειξε μου ενα mecha ή εναν υπερανθρωπο να αφανιζει πολεις και χωρια και να πεθαινει εκατομμυρια κοσμο ή δειξε στα καλα καθουμενα ενα δαιμονα να βατευει μια ανυπερασπιστη κοπελα μεχρι να τον σταματησει ο εκδικητης.

Δεν θα επηρρεαστω καθολου. Δειξε μου ομως μια σκηνη (πχ απο τη "Ταβερνα" του Ζολά) που ενα κοριτσακι υπομενει τα βασανιστηρια απο το μεθυσο πατερα της, μεχρι τη σκηνη που

Spoiler:

αρρωστο πια και εξαντλημενο, ετοιμο να ξεψυχησει στο κρεββατι, ζητα συγγνωμη απο τον πατερα της και αυτος με δακρυα στα ματια αναγνωριζει το λαθος του και αρχιζει να κλαιει και αυτος

ε τοτε η βιαιη και βαναυση σκηνη εχει πετυχει το σκοπο της απο το να τα δειχνουν ετσι ξεκαρφωτα οπως σκηνες του Ολοκαυτωματος......

[Nighteyes]

Σορυ που αργησα να απαντησω. Είπα να αφησω λίγο το thread να "αναπνεύσει".

ναι ρε παιδι μου, αλλα να ηταν μια σειρα οπως τα Aisles Grises, να πω ενταξει, 1)εκει ευθυς εξαρχης ξερω οτι πρεπει μονος μου να σκεφτω τι γινεται και εν μερει η σειρα το διευκρινηζει αυτο και ετσι ξερεις που να σταθεις. Δηλ αν δεν καταλαβω κατι ξερω για ποιο λογο δεν εγινε αυτο και αν χρειαζεται ή όχι να το ερευνησω περισσοτερο. Η' μπορω να πω "α σιχτιρ παλιομ...κες, πρεπει να μυρισω τα νυχια μου να δω τι γινεται" τουλαχιστον θα ξερω γιατι θα με τσατιζει.

Καλα το Saikano ειναι αλλη περιπτωση αλλα το κοινο σημειο με την σειρα που μας απασχολει, ειναι πως τα κανει merde και αυτη στην παρουσιαση. Απλα επειδη εκει ξερουμε οτι η ιστορια δεν εχει αληθοφανεια λογω

Spoiler:

του ερωτα μιας γκομενας-cybord πολεμικης μηχανη

,λες αντε ας παει στα κομματια, το ειδαμε και αυτο. 2)Εδω ομως που περιμενα καλυτερη εμπειρια απο Grave of the Fireflies ή εστω την πιο ωμη Barefoot Gen, τι να πω.


Ακομα και στο συμβολισμο που υποτιθεται πως εχει δεν μου αφησε αυτη την εντυπωση. 3)για να εχουν αποτελεσμα οι βιαιες σκηνες πρεπει να μπαινουν σε ενα πλαισιο.

Δειξε μου ενα mecha ή εναν υπερανθρωπο να αφανιζει πολεις και χωρια και να πεθαινει εκατομμυρια κοσμο ή δειξε στα καλα καθουμενα ενα δαιμονα να βατευει μια ανυπερασπιστη κοπελα μεχρι να τον σταματησει ο εκδικητης.

Δεν θα επηρρεαστω καθολου. Δειξε μου ομως μια σκηνη (πχ απο τη "Ταβερνα" του Ζολά) που ενα κοριτσακι υπομενει τα βασανιστηρια απο το μεθυσο πατερα της, μεχρι τη σκηνη που

Spoiler:

αρρωστο πια και εξαντλημενο, ετοιμο να ξεψυχησει στο κρεββατι, ζητα συγγνωμη απο τον πατερα της και αυτος με δακρυα στα ματια αναγνωριζει το λαθος του και αρχιζει να κλαιει και αυτος

ε τοτε η βιαιη και βαναυση σκηνη εχει πετυχει το σκοπο της απο το να τα δειχνουν ετσι ξεκαρφωτα οπως σκηνες του Ολοκαυτωματος......

Tο συμπέρασμα μου είναι και πάλι ότι είναι θέμα οπτικής τελικα. Καταλαβαινω τι λες κι εσυ και οι αλλοι και δεχομαι τις ενστασεις σας. Ίσως αν ήμουν σε αλλη φαση, να μου είχε κανει αλλη εντύπωση. Αμφιβάλλω βέβαια, αλλα μπορει με αλλη διαθεση να το βλεπα κι εγώ με αλλο ματι.

Γι αυτα που λες: 1)Δεν το εχω δει αυτο που λες αλλα υποθετω ότι θες να πεις ότι θα πρεπει να σε προδιαθετει αυτο που θα δεις για το αν θα ναι κατι που θα σε βαλει να ψαχνεσαι ή όχι. Αν εννοεις αυτο, για μενα δεν θεωρω ότι είναι απαραίτητο κατι τέτοιο. (Αν και το nge δεν το χώνεψα εν μερει γι αυτον τον ίδιο λόγο.) Αν και η σκηνοθεσία και η ελλειψη ομιλιας σε πολλά σημεια μου έβγαζε κάτι τετοιο. Ακόμα και απο την σκηνή με τις καμιναδες που ήταν στην ουσια μονολογος σε συνδυασμό με την σκηνοθεσια, μου έβγαλε κατι πιο βαθυ. Οτι δηλαδη δεν είναι ίσως αυτο που φαινεται.
2)Οι προσδοκίες είναι κακό πράγμα... Ετσι την πατησα με το shiki κι ακόμα καντήλια ρίχνω. Στο συγκεκριμένο δεν είχα προσδοκίες κι ευτυχως δεν είχα ιδεα ούτε τι genre ήταν. Μαλιστα έτσι όπως ξεκίνησε με το κεντο νομιζα ότι θα δω κατι παιδικό.
3)Για μενα είχαν πλαισιο. Όχι ως μεμονωμένα περιστατικά αλλά ως προς το μεχρι που είναι ικανος να φτασει ένας ανθρωπος. Οχι ο ανθρωπος-χαρακτηρας αλλά ο ανθρωπος γενικα. Το ξαναείπα ότι αν προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους οι ίδιοι οι "κακοι", μαθαιναμε λεπτομερειες για την ζωή τους κτλ πιθανότατα δεν θα μου άρεσε. Θα μου φαινόταν μελο και βεβιασμενο. Η μονη εξαιρεση ήταν η ιστορία της Σαρας, η μονη ταυτιση. Τα υπόλοιπα όλα τα βρήκα απαραίτητα για να το καταλαβουμε αυτό. Μου θυμισε διαφορα που έχω ακουσει/διαβασει που γινονταν(και γίνονται) σε καιρό πολέμου(κι όχι μόνο).
Την ανουσια βια γενικά την απεχθανομαι ή με αφηνει αδιαφορη, αναλογα την περιπτωση. Εδω, δεν την βρήκα ανουσια όμως.

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Nighteyes: 19 Αύγουστος 2011 - 03:01