ugh, αυτό το εξώφυλλο της Catwoman. Βέβαια, για τον Guillem March μιλάμε. Αν δε ζωγραφίσει τουλάχιστον ένα γυναικείο κώλο ανά σελίδα, κάτι παθαίνει.
Το εξώφυλλο πάντως το διόρθωσαν μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε. Όχι ότι αλλάζει τίποτα, η DC έκανε ξεκάθαρες τις προθέσεις τις για τους γυναικείους χαρακτήρες με το reboot. Η Starfire έγινε alien amnesiac sex doll, η Amanda Waller έγινε ~νέα και αδύνατη~, η Renee Montoya έχει εξαφανιστεί και για κάποιο λόγο, και οι 4 Robin επέζησαν του reboot και τους βλέπουμε κανονικά, αλλά για την Cass και τη Stephanie ούτε κουβέντα.
Οι άντρες όμως είναι συνήθως οι κύριοι χαρακτήρες της ιστορίας, δεν αντικειμενοποιούνται και δεν γίνονται τρόπαια. Σε αντίθεση με τις γυναίκες που πολλές φορές ο μοναδικός ρόλος τους στην ιστορία είναι damsel in distress/dead little sister/love interest. Δε λέω ότι δεν υπάρχει και το ανάποδο, αλλά πόσο συχνό είναι;
Και προσωπικά, με αποσυντονίζει το ατελείωτο fanservice όταν δεν υπάρχει ανάλογο context. I mean, c'mon.
Πώς είναι το άλλο εξώφυλλο "διορθωμένο";;; Oo; Και για να πω την αλήθεια, δε καταλαβαίνω ποιό υποτίθεται ότι είναι το παλιό και ποιό το καινούριο εξώφυλλο...
Συμφωνώ για τα άλλα, γι'αυτό έγραψα ότι οι αρσενικοί χαρακτήρες έχουν να κάνουν με την εξουσία και τη δύναμη. Είναι οι κυρίαρχοι, οι ισχυροί. Ενώ οι θηλυκοί έχουν κατά κύριο λόγο σεξουαλικότητα (fanservice, love interests) στο ρόλο τους.
Και η Batwoman έχει εξαφανιστεί από το reboot.

Σιγά που είναι ανδροκρατούμενη, γυναίκες δεν πάνε στο cinema;
Βέβαια η κάθε ταινία έχει και το target group της.
Δε μιλάω για το αγοραστικό κοινό, μιλάω για τους δημιουργούς. Πόσες γυναίκες-σεναριογράφους ξέρεις; Και πιο συγκεκριμένα, πόσες ξέρεις που να γράφουν/ζωγραφίζουν για comics; Κάνε την αναλογία με τους άντρες. Και ανάθεμα κι αν δεν υπάρχει ενδιαφέρον! Ξέρω καλλιτέχνες και συγγραφείς που όσο και να προσπαθούν δε γίνεται να μπουν στη βιομηχανία, λόγω φύλου επειδή υπάρχει η λανθασμένη νοοτροπία "οι γυναίκες γράφουν για γυναικείο κοινό, οι άντρες γράφουν για όλους".
Όσον αναφορά το target group, δε θα πάω μακρυά, ας πάμε στους Avengers. Ξέρεις πόσες κοπέλες όρμησαν να δουν τη ταινία μόνες τους; Κι όμως, οι Avengers φτιάχτηκαν με άντρες ως target group. Και ναι, πολλές κοπέλες πήγαν για τους χαρακτήρες, τα εφέ και τη δράση, πράγματα τα οποία "παραδοσιακά" θα ενδιέφεραν τους άντρες.
Και το αν έχουν καλούς χαρακτήρες οι ταινίες δεν έχει να κάνει με το sexualisation (και για τα 2 φύλα) ούτε με το ότι στο Holywood είναι ατάλαντοι (το αντίθετο μάλιστα πιστεύω), αλλά με το ότι ένα μεγάλο μέρος του κοινού δεν ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο.
Αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος, η σχέση είναι πάρε-δώσε με το κοινό. Δε μπορείς να πεις ότι "α, δεν ενδιαφέρεται το κοινό για κάτι τέτοιο", όταν δεν του έχεις ΔΩΣΕΙ τέτοιας ποιότητας θέαμα. Τόσο το Hollywood, όσο και το κοινό έχουν διαμορφώσει τη κατάσταση. Είναι σαν να μου λες ότι εσύ από παιδί έχεις μάθει στα πούπουλα, τις διακοπές και στα πλούτη, και ξαφνικά σου λένε "τελείωσε το χρήμα, βγάλτα πέρα μόνος σου". Θα μπορείς; Όχι. Αλλιώς έχεις μάθει. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δε μπορείς να μάθεις κι αλλιώς. Το Hollywood κάνει μια χαρά τη δική του προπαγάνδα, η οποία προήλθε από προηγούμενες καταστάσεις. Με δυο λόγια, μια χα΄ρα το κοινό θα ζητάει καλογραμμένους χαρακτήρες αν το Hollywood το μάθει σε αυτούς. Γιατί δε το κάνει; Γιατί είναι δύσκολο να φτιάξεις ποιοτική ιστορία από μια με εκρήξεις ala Bay.