Ζόμπι, Ζόμπι Καταναλωτή 
Όπως όλοι ξέρουμε, τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της κατανάλωσης. Αντί για προσευχή και εσωτερική αναζήτηση, τις άγιες ημέρες, που όλα σου λένε ψώνισε, ένα άμορφο πλήθος λυσσασμένων καταναλωτών ξεχύνεται στους δρόμους της πόλης. Την εικόνα αυτή την ξέραμε, την έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια και βασικά την έχουμε συνηθίσει.
Αυτό που δεν είχαμε συνηθίσει είναι το τι έγινε χτες στην Ερμού. Ως γνωστόν, μετά από μηχανορραφίες μηνών (πολύ πριν τα επεισόδια) τα τσιράκια των μεγάλων αλυσίδων εμπορίου και των πολυεθνικών σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ δρομολόγησαν την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας για τους εργαζόμενους στο εμπόριο και κατάφεραν την έκδοση παράνομης απόφασης νομάρχη για την κατάργησης της αργίας της χτεσινής Κυριακής.
Έτσι, λοιπόν και τα σωματεία εμπορουπαλλήλων, βιβλίου - χάρτου κτλ και άλλος αλληλέγγυος εργαζόμενος κόσμος μπλοκάρουμε όλες τις μεγάλες αλυσίδες της Ερμού, το Public και το Άττικα. Δε λογαριάσαμε όμως ένα λυμασμένο ανθρωποφάγο πλήθος καταναλωτών, σχεδόν η μισή Αθήνα, που είχαν κατέβει με άγριες διαθέσεις για ψώνια, λες και θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έκαναν στη ζωή τους. Εκεί είδαμε μέσα σε λίγες ώρες όλο το μικροαστισμό του συμπολίτη μας, τη γνωστή λογική “ένα μέτρο από τον κώλο μου και ας γίνεται χαμός”. Παραθέτω εξαίρετες στιχομυθίες, ενδεικτικές του σε ποια κοινωνία ζούμε :
1. 60αρης παππούς - καταναλωτής κάνει γιούρια να σπάσει τις αλυσίδες μας. Όταν δεν τα καταφέρνει, αρχίζει και προπηλακίζει. Σε ερώτησή του, αν θέλει να βλέπει τα παιδιά του να δουλεύουν τις Κυριακές, μας αποκαλεί τεμπέληδες.
2. Γιαγιά, ζαρωμένη κυριολεκτικά από την πολλή δουλειά, μας λέει ότι εμείς ευθυνόμαστε που πάει η οικονομία σκατά με τις κινήσεις μας και ότι το ΠΑΜΕ (?) ποτέ δεν έχει δώσει λεφτά στο λαό.
3. Νέα κοπέλα - καταναλώτρια με καλή ανατροφή και παιδεία (έτσι φαινόταν) φωνάζει ότι δε νιώθει ελεύθερη που της περιορίζουμε το δικαίωμα στα ψώνια, ότι δεν είναι κράτος αυτό και ότι είμαστε παράλογοι. Της απαντάμε ότι παράλογο είναι να δουλεύεις τις κυριακές. Σηκώνεται και φεύγει.
4. Νέος άνθρωπος - καταναλωτής διαμαρτύρεται. Του λέμε - εσύ δουλεύεις τις κυριακές? - απάντηση - δουλεύω κάθε κυριακή και είμαι πολύ ευχαριστημένος με το αφεντικό μου και όλοι οι φίλοι είναι πολύ ευχαριστημένοι με τα αφεντικά τους. Εκεί πράγματι μας αποστομώνει.
5. Ηλικιωμένος κύριος - καταναλωτής μας λέει ποιοι είμαστε εμείς και ότι μέσα οι εμπορουπάλληλοι θέλουν να δουλέψουν, γιατί έχουν ανάγκη τα χρήματα. Του απαντάμε πως φυσικά και δε θέλουν να δουλέψουν αλλά άμα πουν ότι θέλουν να πάνε στο χωριό τους να ξεκουραστούν, θα τους πουν απολλύεσαι και θα πάρουν από τους 20 - 30 άνεργους που περιμένουν στην ουρά. Ο κύριος πέφτει από τα σύννεφα, απαντά πως δεν υπάρχει καμία ανεργία και πως όλα αυτά είναι μούφες. Άλλος περαστικός του απαντά πως μάλλον ζει σε άλλη χώρα. Τότε λέει ότι αυτός ο ίδιος έχει αρκετές δουλειές να δώσει αλλά δε βρίσκει κόσμο. Ο περαστικός του απαντά πως να του δώσει το όνομά του για να του στείλει καμιά 20άρα κόσμο που ψάχνει για δουλειά. Ο ηλικιωμένος κύριος φεύγει. Μετά από λίγο επιστρέφει με την ατάκα “τορναδόρο έχεις?”.
6. Νέα κοπέλα - καταναλώτρια μας λέει ότι όλοι οι εμπορουπάλληλοι θέλουν να δουλεύουν τις Κυριακές. Πιάνουμε κουβέντα για το 65ωρο. Σε ερώτηση απαντά ότι δουλεύει 12-13 ώρες τη μέρα, είναι περήφανη γι’ αυτό και πως δεν είναι τεμπέλα (όπως πχ εμείς που δουλεύουμε και προσπαθούμε να έχουμε προσωπική ζωή ή οικογένεια).
7. 40άρης κύριος καταναλωτής μας λέει ότι δε συμφωνεί να δουλεύει ο κόσμος τις Κυριακές αλλά λόγω επεισοδίων πρέπει να γίνει εξαίρεση. Του απαντάμε ότι οι μεγάλες αλυσίδες έχουν αίτημα για τρεις Κυριακές ανοιχτές εδώ και δύο μήνες, δηλαδή πολύ πριν τα επεισόδια. Μετά το γυρίζει και μας λέει ότι αυτό που κάνουμε είναι παράνομο. Του λέμε ότι παράνομη είναι η απόφαση του νομάρχη που επιτρέπει αυτό το πανήγυρι. Ε, ωραία τότε βάλτε του πρόστιμο, πηγαίντε στα δικαστήρια αλλά όχι να μας εμποδίζετε να ψωνίσουμε, μας λέει. Έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική δικαιοσύνη ένα πράμα αλλά βασικά θέλω να ψωνίσω παλιομαλάκες.
8. Πωρωμένοι καταναλωτές μας λένε ότι θέλουν να κοιτάξουν μόνο τις βιτρίνες και έτσι το σκάνε μέσα στο μαγαζί, για να ψωνίσουν σώνει και ντε.
Γεμάτος από τις χθεσινές εμπειρίες από τους συνανθρώπους μου και ώριμος από σοφία έχω να εισηγηθώ να θεσμοθετηθεί ένα ανθρώπινο δικαίωμα στα ψώνια. Γιατί, όπως είπε και κάποιος σύντροφος, αφού στους μικροαστούς δεν τους έχουν αφήσει κανένα άλλο δικαίωμα, εκτός από το να ψωνίζουν. Και τώρα έρχεσαι εσύ και τους το στερείς? Με ποιο δικαίωμα?
Παιδιά με μέτρο. Ούτε στη Μέκκα δε σπρώχνονται έτσι. Θα ποδοπατηθείτε καλέ!
Και ένα ωραίο συνθηματάκι για τα ψώνια και τους ανθρώπους - ψώνια : Αφήσατε τα δάση να καούν για πλάκα και τώρα φυλάτε το δέντρο του ******. Έτσι, για να μην ξεχνάμε ποιο είναι το εθνικό μας σύμβολο.
Aπο τον κολλητό Αντώνη...^^
33 Ψήφοι
).
