Jump to content


Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR!


Sign In 

Create Account
Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR, ένα ελληνικό forum για τα anime, τα manga και την ιαπωνική κουλτούρα. Βλέπετε την ιστοσελίδα μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας! Η εγγραφή σας στην διαδικτυακή κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να ψηφίσετε σε δημοσκοπήσεις, να πάρετε μέρος σε διαγωνισμούς μας και πολλές άλλες επιπλέον υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη σας. Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και φυσικά δωρεάν. Ελάτε και εσείς στην κοινότητά μας σήμερα!

Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας ή με την πρόσβαση σας στο forum, παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
 

Photo

  • Please log in to reply
120 replies to this topic

#1 Osama Bin Laden

Osama Bin Laden

    Escaping from Wonderland

  • Members
  • 803 posts

Posted 14 December 2017 - 19:14

Κανόνες

Spoiler:
Spoiler: Ρόλοι

 

-----------------------------------------------------------

Το aNiMe//GR παρουσιάζει

 

μια παραγωγή της Taliban Studios/Productions

 

Η Νύχτα Πέφτει στην .aNiMe//GR Town:

 

No Train No Pain

-----------------------------------------------------------

 

Όλοι ξέρουν την ιστορία του Φόνου στο Όριαν Έξπρες. Πως το περίφημο  τρένο κόλλησε στο χιόνι όταν διέσχιζε τις ατελείωτες πεδιάδες τις Γιουγκοσλαβίας, πως ένας άνθρωπος με σκοτεινό παρελθόν δολοφονήθηκε κάτω από μυστήριες συνθήκες και πως, εν τέλει, ο πιο διάσημος ντετέκτιβ στον κόσμο έλυσε το μυστήριο και έφερε τα πάντα στο φως.

 

Και έχουν δίκιο να την θυμούνται εκείνη την ιστορία. Όπως και να το δει κανείς, είναι, δικαίως, ένα από τα πιο όμορφα, περίπλοκα και μαγευτικά αστυνομικά συμβάντα του ταραγμένου αυτού αιώνα που με αργά, διστακτικά βήματα μας αποχαιρετάει.

 

Πολλοί όμως, οι περισσότεροι θα έλεγα, δεν θυμούνται ότι εκείνη την εποχή, όπως και αρκετά χρόνια πριν από αυτήν, τα τρένα ήταν το πλέον συνήθες σκηνικό τέτοιων ιστοριών. Φόνοι, μυστήρια, κλοπές, όλα απέκτησαν την θέση τους στην ιστορία της χρυσής εποχής του σιδηροδρόμου, και δικαίως θα έλεγα: Τα τρένα εκείνου του καιρού ήταν αφύλακτα, μη ασφαλείς μέσα μεταφοράς που διέσχιζαν με εξωφρενικη για την εποχή ταχύτητα συχνά ακατοίκητες, άγριες περιοχές· το τέλειο μέρος ώστε να διαπράξεις φόνο και να ξεφύγεις.

 

Με μια τέτοια ιστορία θα ασχοληθώ και εγώ σήμερα. Μια ιστορία που συνέβη κάποτε, στις αρχές του εικοστού αιώνα, σε ένα τρένο που έκανε την μεγάλη διαδρομή από τον σταθμό Μέστρε της Βενετίας στο Γκαρ ντε Λυόν των Παρισίων κάθε πρώτη Πέμπτη του μήνα. Μια ιστορία που μπορεί να μην είναι τόσο περίπλοκη ή εγκεφαλίκη όσο το διάσημο έγκλημα στο Όριαν Εξπρές, που μπορεί να μην χρειάστηκε τον πιο διάσημο ντετέκτιβ του κόσμου ώστε να εξιχνιαστεί και που μπορεί καμιά φορά να άγγιξε τα όρια του παραλόγου αλλά που εν τέλει αξίζε να καταγραφεί και να ειπωθεί, μόνο και μόνο λόγω του περίεργου θίασου χαρακτήρων που την απάρτισε και της ακόμα πιο περίεργης εξέλιξης και καταληξή της.

 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα όμως την αρχή, γιατί προτρέχω. Ας αρχίσουμε με εμένα. Ποιος είμαι, θα ρωτάτε, και θα σας απαντήσω ότι δεν έχει σημασία, καθώς ήμουν απλώς ένας μάρτυρας στα συμβάντα εκείνου του ταξιδιού. Έτσι, καλοί μου φίλοι, σημασία δεν έχει ποιος είμαι αλλά τι ήμουν σε εκείνο το δρομολόγιο, και ήμουν αυτός με τον τίτλο του Πρώτου Υπεύθυνου της Αμαξοστοιχίας για λογιαριασμό της εταιρείας στην οποία άνηκε το δρομολόγιο.

 

Αν δεν ξέρετε τι είναι ο Πρώτος Υπεύθυνος, δεν σας κατηγορώ. Είναι ένα πόστο που έχει εκλείψει στις μέρες μας, τώρα που τα ταξίδια είναι γρήγορα και ανώδυνα. Ο Πρωτος Υπεύθυνος λοιπόν, ας μου επιτραπεί η κάπως ατυχής παρομοίωση, ήταν ένα πόστο αντίστοιχο του καπετάνιου στα πλοία: Δουλειά του ήταν να πάνε όλα ομαλά καθ’όλη την διάρκεια του ταξιδιού και όλοι οι υπόλοιποι υπάλληλοι στο τρένο, από τον μηχανοδηγό ως το σερβιτόρο, ήταν κάτω από τις διαταγές του.

 

Έτσι λοιπόν, και εμένα δουλειά μου ήταν να πηγαίνουν όλα ομαλά κατά την διάρκεια της διαδρομής από την Βενετία στο Παρίσι, που ήταν το πόστο μου. Ήταν συνήθως ήρεμη διαδρομή, χωρίς πολλές φανφάρες και θόρυβο και ήμουν ευχαριστημένος με αυτό. Και τώρα, μέσα στο κρύο και την νύχτα του χειμώνα, καθόμου σε ένα παγωμένο παγκάκι στην Βενέτσια Μέστρε επιβλέποντας την ταξινόμηση των βαγονιών του τρένου μου, βλαστημώντας μέσα από τα δόντια μου τον αναθεματισμένο τον χιονιά που είχε κατέβει από τις Άλπεις και είχε ντύσει στα λευκά την πόλη των δόγηδων και των καναλιών.

 

«Λοιπόν, πως πάει;», με ρώτησε ο κοντόχοντρος μουστακαλής που εμφανίστηκε από το πουθενά και καθισε δίπλα μου.

 

«Πως θες να πάει;», απάντησα. «Μόνο πέντε βαγόνια έχουμε αυτήν την φορά. Μια πρώτη θέση, μια οικονομική, δύο lounge και ένα για εμπορεύματα.»

 

«Ναι, λογικό είναι. Κοίτα, μου έδωσε ο σταθμάρχης να σου δώσω την λίστα με τους επιβάτες...»

 

Άρπαξα την λίστα από τα χέρια του και την άνοιξα.

 

«Μόνο οκτώ;», αναφώνησα.

 

«Μάλιστα. Τέσσερις στην πρώτη θέση και τέσσερις στην οικονομική. Λογικό είναι, αν σκεφτείς ότι είναι εικοσι τρείς Δεκέμβρη και θα φτάσουμε στις εικοσι έξι. Κανείς δεν θέλει να περάσει τα Χριστούγεννα στο τρένο» απάντησε ο μουστακαλής ήρεμα και ρούφηξε βαθιά την πίπα του, βγάζοντας μικρά σύννεφα καπνού.

 

«Ναι, δεν έχεις άδικο.» παραδέχτηκα αναστενάζοντας.

 

Λίγες στιγμές ησυχίας πέρασαν.

 

«Λοιπόν, να με συγχωρείς αφεντικό, αλλά πάω να ζεστάνω την μηχανή.»

 

«Ναι, εντάξει,», απάντησα. «αλλά, σε παρακαλώ, αυτήν την φορά άρχισε να πίνεις μετά το Μιλάνο. Με ειδοποίησαν ότι θα μας ελέγξουν.»

 

Ο άντρας χαμογέλασε εγκάρδια και εξαφανίστηκε μέσα στην νύχτα. Εγώ σηκώθηκα, έριξα μια ματιά στο ρολόι μου και έπειτα γύρισα το κεφάλι μου προς τον θόρυβο που ακούστηκε από το βαγόνι των εμπορευμάτων. Έξι άντρες φόρτωναν με δυσκολία ένα τεράστιο κασόνι με ιαπωνικά σύμβολα πάνω. Έριξα μια ματιά στο χαρτί που μόλις είχα λάβει, είδα ότι αυτό το κασόνι προοριζόταν για την Ιαπωνική Πρεσβεία στο Παρίσι και ότι θα το παραλάμβανε κάποιος από τον σταθμό όταν φτάναμε και δεν έδωσα περαιτέρω σημασία. Έτσι και αλλιώς είχε πάει ήδη πεντέμιση και σε λίγη ώρα θα άρχιζαν να ερχόνται οι επιβάτες.

 

-----------------------------------------------------------

 

Κεφάλαιο Πρώτο

 

Η Πρώτη Θέση

 

Επιβάτες:

Συνταγματάρχης Roy Mustang, υψηλόβαθμος στρατιωτικός κρατιδίου της Κεντρικής Ευρώπης

Rei Ayanami, Ιαπωνέζα Πιλότος και δημόσιος υπάλληλος της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας

Lagenie Blue, μεσανατολίτης άνθρωπος του μυστηρίου

Petra Maurokordatos, Ελληνοαμερικανίδα Έμπορος

 

Το τρένο άρχισε να επιταγχύνει στις πεδιάδες της Βόρειας Ιταλίας. Έριξα μια ματιά στο ρολόι μου. Είχαμε αργήσει λίγο, έχοντας φύγει από τον σταθμό ένα δεκάλεπτό μετά τις επτά και ήταν δουλειά μου να πάω στους επιβάτες της πρώτης θέσης και να απολογηθώ. Ανοίγοντας τις πόρτες μεταξύ των βαγονιών σκεφτόμουν πως θα έπρεπε να μιλήσω ώστε να φανώ σαν να έχω τον έλεγχο αλλα και μετριοφ—

 

«ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ», ακούστηκε μια φροντερή φωνή μέσα από το lounge της πρώτης θέσης και έτρεξα να δω τι συμβαίνει. Δυο άντρες καθόντουσαν μέσα στην τραπεζαρία και ο ένας, ντυμένος στα στρατιωτικά, γελούσε με τα κόλπα που έκανε ο άλλος.

 

«Κάντο ξανά, κάντο ξανά!» πρόσταξε γελώντας ο στρατιωτικός.

 

«Μα φυσικά!» απάντησε ο άλλος και μετέτρεψε το χέρι του σε κατσαβίδι, ξεβιδώνοντας το κεφάλι του.

 

«Μεχ, έχω δει και καλυτερα κόλπα», σκέφτηκα χωρίς να προδώσω το γεγονός ότι δεν είχα εντυπωσιαστεί. Ο στρατιωτικός γύρισε προς το μέρος μου.

 

«Καλησπέρα, κύριε, συμβαίνει κάτι;», με ρώτησε.

 

«Όχι.», απάντησα. «Απλώς ήθελα να απολογηθώ για την αργοπορία και—»

 

«Ε καλά ρε φίλε, σιγά τα αυγά! Σε τρένο είμαστε, όχι σε αεροπλανο!», απάντησε ο μεσανατολίτης και το κεφάλι του έβγαλε ίσια φτερά.

 

«Αεροπλάνο; Τι είναι αυτό;», αναρωτήθηκα από μέσα μου.

 

«Καλά, τελοσπάντων. Εσείς με την μπλε στολη θα πρέπει να είστε ο συνταγματάρχης Mustang, σωστά;»

 

Ο Συνταγματάρχης έγνεψε καταφατικά.

 

«...και εσείς ο... μπλε θα πρέπει να είστε ο κύριος Blue;»

 

«Με σάρκα και οστά! Κυρίως οστά γιατί έχω μέρες να φάω!», απάντησε ο Blue και τράβηξε την σάρκα του χεριού του ώστε να αποκαλύψει τα κοκκαλά από κάτω.

 

«Μεχ, είσαι ο τρίτος ποιο αστείος τύπος που έχω δει στην ζωή μου, αλλα ο δεύτερος είναι ο Μπόζο ο Κλόουν που ήταν επίσης χάλια», σκέφτηκα κάνοντας πλέον συνειδητή προσπάθεια να μην δείξω την αδιαφορία μου.

 

«Θα έπρεπε να είναι και δυο κυρίες μαζί σας;»

 

«Μάλιστα, αλλά είναι στα δωμάτια τους. Μια ασιάτισσα βγήκε για λίγο και ξαναμπήκε μέσα, ενώ την άλλη δεν την έχουμε δει καθόλου από τότε που επιβιβαστήκαμε.»

 

«Καλώς», απάντησα. «Θα περάσω ξανά μια βόλτα αργότερα. Εάν χρειαστείτε κάτι, απευθυνθείτε στο σερβιτόρο της πρώτης θέσης ή σε εμένα που θα βρίσκομαι λογικά στην τραπεζαρία της δεύτερης.»

 

Δεν έλαβα απάντηση. Όσο εγώ μιλούσα, ο Συνταγματάρχης και ο συνταξιδιώτης του είχαν πιάσει μια συζήτηση σχετική με κύκλους, πεντάλφες και φωτιά η οποία όπως άνοιγα την πόρτα ώστε να φύγω ήδη μετατρεπόταν σε μια συζήτηση για το πόσο φωτιά ήταν η ασιάτισσα συνεπιβάτης τους με αυτό το άσπρο ολόσωμο εφαρμοστό που φορούσε. Δεν κατάλαβα και ούτε ήθελα να καταλάβω τι εννοούσαν και δεν έδωσα σημασία.

 

-----------------------------------------------------------

 

Κεφάλαιο Δεύτερο

 

Η Οικονομική Θέση

 

Επιβάτες:

Wolfgang Grimmer, Γερμανός Δημοσιογράφος

Kyoko Kirigiri, Ιαπωνέζα Φοιτήτρια στο Παρίσι / Ιδιωτικός Ντετέκτιβ

Σπιρτούλης, Βέλγος Φιλόσοφος-Παντογνώστης-Ποιητής

Takao Kasuga, Ιάπωνας Φοιτητής στο Παρίσι

 

Άντίθετα με το βαγόνι της πρώτης θέσης που ήταν ζεστό, με το που μπήκα στο lounge της οικονομικής, ένας κρύο αέρας με διαπέρασε από πάνω ως κάτω.

 

«Χμ; Η θέρμανση δεν δουλέυει;», σκέφτηκα δυνατά.

 

«Ναι κύριε, δεν δουλεύει», μου απάντησε μια φωνή στα δεξιά και χαμηλά μου. Γύρισα και είδα έναν μεσήλικα άντρα καθισμένο σε μια καρέκλα με ένα σωρό χαρτιά απλωμένα στο μικρό στρογγυλό τραπέζι μπροστά του να μου χαμογελάει.

 

«Πόση ώρα συμβαίνει αυτό;»

 

«Από τότε που αρχίσαμε σχεδόν.»

 

Έβγαλα την λίστα των επιβατών από την τσέπη μου και έριξα μια ματιά.

 

«Εσείς θα πρέπει να είστε ο κύριος Grimmer, σωστά;»

 

«Μάλιστα! Οι υπόλοιποι επιβάτες της οικονομικής θέσης τσακώνονται στο επόμενο βαγόνι για τις κουκέτες.»

 

«Πολύ καλά, θα το τσεκάρω. Σας ευχαριστώ κύριε Grimmer.»

 

Ο Γερμανός πλάτυνε το χαμόγελό του χωρίς να απαντήσει και ξαναβυθίστηκε στα χαρτιά του.

 

Ανοίγοντας την πόρτα του επόμενο βαγονιού το μόνο που άκουσα ήταν ησυχία στον διάδρομο.

 

«Περίεργο. Ο Γερμανός δεν είπε μόλις ότι τσακώνονται εδώ μέσα;»

 

Πλησίασα την μόνη φωτεινή καμπίνα αλλά πριν προλάβω να μπω μέσα ένας νεαρό γιαπωνέζος πετάτηκε μπροστά μου γεμάτος νεύρα.

 

«Εσύ! Είσαι υπεύθυνος αυτού του τρένου;»

 

«Μάλιστα. Συμβαίνει κάτι;»

 

«Έχουμε στην καμπίνα μας ένα κοντό Βέλγο που δεν έχει βάλει γλώσσα μέσα του. Όλη την ώρα μιλάει για τον κόκκινο πατερούλι του και το πως ό,τι κάναμε δεν είναι σωστό και για το ότι θέλει την πάνω αριστερά κουκέτα και—κάνε τον να το βουλώσει, για όνομα του Θεού!»

 

Προχώρησα και έριξα μια ματια στην καμπίνα. Ο κοντός μπλε Βέλγος με τα γυαλιά είχε ανοίξει ένα βιβλίο και μίλαγε ασταμάτητα στην κοπέλα που καθόταν δίπλα του, η οποία τον αγνοούσε κοιτάζοντας ήρεμα έξω από το παράθυρο ακουμπώντας το κεφάλι στο χέρι της.

 

«Λοιπόν, τι θα κάνεις για αυτό;», ρώτησε ο ασιάτης φοιτητής που με πλησίασε από πίσω.

 

«Τι θέλετε να κάνω; Δεν μπορώ να τον κάνω να σταματήσει να μιλάει...»

 

«Τότε βάλε τον σε άλλη καμπίνα ή βάλε μας εμάς σε άλλη καμπίνα! Όλο το βαγόνι είναι άδειο!»

 

«Το γνωρίζω, αλλά δυστυχώς είναι πολιτική της εταιρείας μας να—»

 

«Ναι, αλλά όντως κάτι πρέπει να γίνει.» με διέκοψε ο Γερμανός δημοσιογράφος που είχε σηκωθεί και είχε αρχίσει να κόβει βόλτες στα βαγόνια της οικονομικής θέσης ώστε να ζεσταθεί. «Και με αυτόν που μιλάει όλη την ώρα, και με την θέρμανση.»

 

«Όσο αφορά την θέρμανση, απλώς χρησιμοποιήστε το lounge της πρώτης θέσης. Είμαι σίγουρος ότι οι λιγοστοί πελάτες εκεί δεν θα έχουν πρόβλημα να—»

 

Ένας θόρυβος από το πίσω μέρος του βαγονιού με διέκοψε, κάτι που συνέβαινε ήδη πολύ συχνά σε αυτήν την ιστορία και είχε αρχίσε να με ενοχλεί. Κάτι είχε συμβεί στο βαγόνι με τα εμπορεύματα.

 

-----------------------------------------------------------

 

Κεφάλαιο Τρίτο

 

Οι λαθρεπιβάτες, ένα εικοσάλεπτο πριν

 

"Επιβάτες":

Εσμεράλντα, τσιγγάνα περιπλανώμενη

Reg, μυστηριώδες παιδί

 

Η Εσμεράλντα τυλίχτηκε σφιχτά στο μανδύα της και κουλουριάστηκε σε μια γωνία ανάμεσα στα κιβώτια προσπαθώντας μάταια να ζεσταθεί. Είχε εκμεταλευτεί την αναμπουμπούλα που είχε προκληθεί όσο φόρτωναν στην Βενετία το μεγάλο κιβώτιο για την Ιαπωνική Πρεσβεία και είχε τρυπώσει μέσα στο βαγόνι, χαρούμενη που θα μπορούσε να επιστρέψει ξεκούραστα στο Παρίσι. Δεν είχε υπολογίσει όμως καθόλου πόσο κρύο έκανε και είχε ξεχάσει πόσο μεγάλη ήταν η διαδρομή και τώρα δεν ήταν πλέον σίγουρη για το αν θα άντεχε τρεις ολόκληρες μέρες σε αυτό το σκοτεινό, υγρό παγωμένο μέρος.

Ξαφνικά, ένα τρίξιμο από βήματα ακούστηκε βαθιά μέσα στο βαγόνι και η τσιγγάνα σηκώθηκε στα πόδια της. Ήξερε ότι τα ποντίκια δεν κάνουν τόσο θόρυβο όταν περπατάνε.

Μια ανθρωπόμορφη φιγούρα φάνηκε στις σκιές η οποία σταμάτησε, κοίταξε την κοπέλα ακίνητη για μερικά δεύτερα και έπειτα άρχισε να την πλησιάζει αργά.

 

«Ποιος είσαι; Τι θέλεις απο εμένα;»

 

Η φιγούρα δεν απάντησε και συνέχισε να προχωράει. Όταν το ημίφως από την πίσω πόρτα του βαγονιού έπεσε πάνω της, η Εσμεράλντα είδε προς έκπληξή της ότι ήταν ένα μικρό αγόρι που την κοίταζε με μεγάλα περίεργα μάτια.

 

«Α, πάλι καλά», είπε εκείνη και κάθισε κάτω ανακουφισμένη. «Νόμιζα ότι είσαι υπάλληλος του τρένου.»

 

Το αγόρι χαμογέλασε ντροπαλά.

 

«Μπορώ να κάτσω μαζί σου;»

 

Η Εσμεράλντα το κοίταξε εξωνυχιστικά από πάνω έως κάτω. Της έκανε μεγάλη εντύπωση το πόσο ελαφρά ντυμένο ήταν. Η κοιλιά και τα χέρια του ήταν εκτεθειμένα και δεν φαίνεται να τον πείραζε ιδιαίτερα αυτό.

 

«Δεν κρυώνεις;», ρώτησε η τσιγγάνα και έσφιξε τον μανδύα τριγύρω της.

 

«Όχι ιδιαίτερα», απάντησε το παιδί. «Λοιπόν, μπορώ να κάτσω μαζί σου; Το πίσω μέρος του βαγονιού με τρομάζει...»

 

«Ναι, ό,τι θες. Θα μοιραστούμε πολλές μέρες αυτό το βαγόνι, οπότε γιατί όχι; Με λένε Εσμεράλντα», απάντησε η τσιγγάνα και έβγαλε το χέρι από τον μανδύα ώστε να χαιρετήσει το παιδί χαμογελώντας. «Πως σε λένε, μικρούλι;»

 

«Με λένε Reg», απάντησε το παιδί και κάθισε κοντά της.

 

«Reg; Τι περίεργο όνομα... Από που είσαι;»

 

«Δεν ξέρω», απάντησε το παιδί και χαμήλωσε το βλέμμα μη θέλοντας να συνεχίσει την κουβέντα.

 

Ένα λεπτό ησυχίας πέρασε.

 

«Λοιπόν, τι σε φόβησε πίσω;», ρώτησε τελικά η Εσμεράλντα που ήθελε να πιάσει κουβέντα μήπως και σταματήσει να σκέφτεται όλη την ώρα ότι κρυώνει.

 

«Το μεγάλο κουτί», απάντησε ο Reg «Τρέμει και τρίζει και βγάζει θορύβους και με τρομάζει.»

 

«Σοβαρά; Ξέρεις τι έχει μέσα;»

 

«Όχι, δεν ξέρω τίποτα. Ξέρω απλώς ότι νιώθω πολύ άβολα αν κάθομαι τριγύρω του΄.»

 

«Μην κάνεις έτσι. Αν δεν αντιμετωπίσεις τον φόβο σου θα φοβάσαι με το παραμικρό για πάντα. Έλα, πάμε μαζί να δούμε αυτό το τόσο τρομακτικό κουτί.»

 

«Όχι, δεν θέλω. Ας καθίσουμε εδώ σε παρακαλώ...»

 

Η Εσμεράλντα σηκώθηκε και πέταξε τον μανδύα της κάτω.

 

«Έλα. Πάμε να δεις ότι δεν είναι τίποτα. Θα κοιμηθείς πιο ήρεμα αργότερα.»

 

Ο Reg χαμήλωσε το κεφάλι, αναποφάσιστος για το τι ήταν το σωστό να κάνει.

 

«Έλα, πάμε! Είμαι και εγώ μαζί σου», είπε η τσιγγάνα και τον έπιασε από το χέρι ώστε να τον πείσει να σηκωθεί. Ήταν πλέον περίεργη να δει τι βρισκόταν μέσα στο κουτί.

 

Ο Reg σηκώθηκε απρόθυμα και την ακολούθησε. Είχε ακόμα πολύ κακό προαίσθημα για τα περιεχόμενα εκείνου του κιβωτίου αλλά αν η ενήλικη συνταξιδιώτης του έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά, ήθελε να πιστεύει ότι όλα θα πάνε καλά.

 

Πλησίασαν αργά το τεράστιο ξύλινο κιβώτιο που ξεχώριζε σε μέγεθος από τα άλλα που είχαν φορτώσει. Η Εσμεράλντα συνειδητοποίησε ότι το αγόρι είχε δίκιο· το κιβώτιο έτριζε και έβγαζε πολύ υπόκωφους θορύβους. Με το που το άγγιξε ένα αίσθημα επικείμενου χαμού την κατέκλεισε, αλλά προσπάθησε να μην το δείξει.

 

«Λοιπόν, άκου μικρούλη Reg. Με το τρία θα ανοίξουμε το κουτί και θα ρίξουμε μια ματιά μέσα, μόνο και μόνο για να δεις ότι δεν έχει τίποτα που θα πρέπει να σε φοβίζει μέσα, εντάξει;»

 

Ο Reg έγνεψε δειλά καταφατικά.

 

«Πάμε λοιπόν. Ένα... Δύο... Τρία!»

 

Η Εσμεράλντα αφαίρεσε με μια γρήγορη κίνηση την πρόσοψη του τεράστιου κουτιού και έμεινε ακίνητη από τον τρόμο της, όπως και ο Reg. Μέσα στο κουτί, καθισμένος πάνω σε μια τεράστια καρέκλα βρισκόταν ένας καστανός χαμογελαστός άνθρωπος δεμένος με μαύρη ταινία που κάλυπτε όλο του σχεδόν το σώμα.

 

“Επιτέλους, κάποιος αποφάσισε να δει τι συμβαίνει με το περίεργο κιβώτιο που τρίζει και βγάζει ήχους. Όλα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιό μου και τώρα θα βαριέμαι λιγότερο σε αυτό το ήδη βαρετό ταξίδι. Την καλησπέρα μου καλοί μου φίλοι!»

 

Η τσιγγάνα και το παιδί γούρλωσαν τα μάτια και άρχισαν να τρέχουν κουτρουβαλώντας προς τα βαγόνια της οικονομικής θέσης φωνάζοντας.

 

 

-----------------------------------------------------------

 

Κεφάλαιο Τέταρτο

 

Εισαγωγή

 

«Πολύ καλά, ακούστε με. Θα βάλω τον Βέλγο στην δικιά του καμπίνα, αλλά εσείς οι υπόλοιποι θα πρέπει να κοιμηθείτε μαζί. Δεν μπορώ να δώσω στον καθένα σας την δικιά του καμπίνα ακόμα και αν έχουμε χώρο. Αυτό είναι πλεονέκτημα της πρώτης θέσης και θα μπλέξω αν σας εκχωρήσω το ίδιο δικαίωμα. Ήδη θα έχω πρόβλημα που δεν βάζω και τους τέσσερις μαζί στην ίδια καμπίνα»

 

«Ναι, εντάξει, κανένα πρόβλημα», απάντησε ο Ιαπωνέζος Φοιτητής.

 

«Εφόσον μπορούμε να καθίσουμε στο lounge της πρώτης θέσης με την θέρμανση, δεν έχω πρόβλημα που θα κοιμηθούμε», συμπλήρωσε ο Γερμανός.

 

«Πολύ καλά, χαίρομαι που τα βρήκαμε», απάντησα. «Τώρα με συγχωρείτε, αλλά πρέπει να πάω να τσεκάρω το βαγόνι με τα εμπορεύματα.

 

Εκανα δύο βήματα να πάω προς τα πίσω, αλλά εκείνη την στιγμή μια κοπέλα και ένα παιδί βγήκαν φωνάζοντας από το βαγόνι με τα εμπορεύματα.

 

«ΒΟΗΘΕΙΑ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΑΓΟΝΙ!», φώναξε κλαίγοντας το παιδί.

 

«ΤΙ; ΛΑΘΡΕΠΙΒΑΤΕΣ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ ΜΟΥ; ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ!»

 

«Θα κατέβουμε! Ρίξε μας από κάτω όσο κινείται το τρένο αν χρειαστεί! ΑΛΛΑ ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΣΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ!

 

«Ποιο φάντασμα;»

 

«Τι ποιο φάντασμα; Τον δεμένο άντρα στο τεράστιο κιβώτιο! Δεν έχεις ιδέα;»

 

Δεν είχα ιδέα. Με μια λάμπα στο χέρι έτρεξα προς το βαγόνι των εμπορευμάτων. Ο Wolfgang και ο Τakao Kasuga με ακολούθησαν, όπως με ακολούθησε η τσιγγάνα και το παιδί. Πέντε λεπτά αργότερα βρισκόμασταν όλοι μας μπροστά στο τεράστιο ανοιχτό κιβώτιο. Ο ένοικός του μας κοιτούσε χαμογελώντας χωρίς νε πει κουβέντα.

 

«Ναι, η Ιαπωνικά Πρεσβεία σίγουρα έχει πολλά να εξηγήσει», σκέφτηκα τρίβοντας το πηγούνι μου.

 

«Τι θα γίνει τώρα;» ρώτησε ο Kasuga.

 

«Τι εννοείς τι θα γίνει; Οι λαθρεπιβάτες θα παραδοθούν στην αστυνομία όταν φτάσουμε στο Μιλάνο. Όσο για τον κασάτο εδώ... δεν έχω ιδέα.»

 

«Έχω εγώ μια ιδέα. Αν πληρώσω τα εισητήριά τους, μπορείς να βάλεις τους λαθρεπιβάτες στην ίδια καμπίνα της οικονομικής θέσης με τον Βέλγο; Έτσι θα έχεις δύο καμπίνες με τρία άτομα στην καθεμία και δεν θα μπλέξει κανείς», πρότεινε ο Βέλγος.

 

«Ναι, αν πληρώσει κάποιος δεν έχω λόγο να καλέσω τις αρχές.»

 

«Και με αυτόν στην καρέκλα τι θα γίνει;», ρώτησε η Εσμεράλντα.

 

«Δουλειά μου είναι να τον πάω στο Παρίσι και θα τον πάω στο Παρίσι», απάντησα. «Βοηθήστε με απλώς να τον πάω στο Lounge της πρώτης θέσης. Θα ανοίξουμε τον μπουφέ του βραδινού σε λίγο, έτσι και αλλιώς.

 

 

-----------------------------------------------------------

1) Babba (Σπιρτούλης / The Smurfs)

2) Black Kaiser (BONDAGE AIZEN IS SECOND BEST AIZEN / Bleach)

3) Mono (Rei Ayanami / Neon Genesis Evangelion)

4) Ange.tze (Kyoko Kirigiri / Danganronpa)

5) OdyMonaxos (Roy Mustang / Full Metal Alchemist)

6) The Gunsmasha (The Genie / Aladdin)

7) Super Sayan Girl (Esmeralda / The Hunchback of Notre Dame)

η) Lord Leon (Wolfgang Grimmer / Monster)

9) Osama bin Laden (Pariston Hill / Hunter x Hunter)

10) Zane (Reg / Made in Abyss)

11) Kamui (Takao Kasuga / Aku no Hana)

12) BlasoN (Asta / Black Clover)

-----------------------------------------------------------

 

oo1891_pullman_dining.jpg

 

Οι καλεσμένοι εν τέλει, μαζεύτηκαν όλοι σιγά σιγά ώστε να δειπνήσουν στο ένα από τα δύο μισά του lounge βαγονιού της πρώτης θέσης, την τραπεζαρία. Σχεδόν όλοι ήταν εκεί, ακόμα και η Rei Ayanami που δεν είχε φανεί καθόλου στο τρένο μέχρι στιγμής.

 

Στην λίστα των επιβατών, έπειτα από μια σύντομη στάση σε μια κωμόπολη της βόρειας Ιταλίας προστέθηκαν επίσης ο Pariston Hill, Αμερικανός Συνδικαλιστής και ένας άλλος που το όνομά του μου ξεφεύγει αυτήν την στιγμή.

 

Είναι όμως ώρα ο ρόλος μου σε αυτήν την ιστορία να τελειώσει. Γιατί από εδώ και πέρα τον λόγο παίρνουν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας, οι επιβάτες αυτού του αλλόκοτου ταξιδιού.

 

Ξεκινάει η μέρα του free RP που θα διαρκέσει μέχρι αύριο στις 15.00. Τότε θα μοιραστούν οι ρόλοι από την Black Rock και μετά από ένα σύντομο κείμενο θα αρχίσει η πρώτη μέρα του παιχνιδιού.

 

Καλή μας αρχή.


Edited by Osama Bin Laden, 15 December 2017 - 03:13.


#2 TheGunsmasha

TheGunsmasha

    Μεθυσμένο τζίνι

  • Members
  • 544 posts

Posted 15 December 2017 - 02:02

screen_shot_20151016_at_5.59.41_pm.png.C

Djin al Bluyd (TheGunsmasha)

"Oooohh As-salaam 'alaykum αγαπητοί συνεπιβάτες. Τώρα που τρώμε και σας βρήκα μποσικους ευκαιρία να σας πουλήσω την πραμάτεια μου.
Τι θα λέγατε για χαλια Βαγδάτης, κεντημενα από χρυσοχερες κορασίδες? Όχι? Τότε μπαχαρικα από Τεχερανη θα νοστιμισουν τα πιατα σας. Μήπως σκαλιστη κλεψιδρα από την γη των φυλων Ριάντ? Απαιτητικό κοινό.

Καλά, καλά. Θα σας δείξω αυτό που όλοι ενδιαφέρεστε να δείτε. Το μαγικό λυχνάρι των ευχών."

(Συγγνώμη για τους τόνους αλλά θα ειμαι από κινητό για λίγο καιρό και το Τ9 μου έχει ένα θέμα)

a9bb424676cde0a810baad4738abdc507ea343bb


''Anime characters are like actors nowadays. Φοράνε νέες περούκες και glitter και παίρνουν ρόλους και σ'άλλες σειρές.''

-Ένας σοφός πρίγκιπας

''Πάντως βλέπω τις υπογραφές και για πρώτη φορά ο Guns φαίνεται να έχει superior taste απο θέμα εμφάνισης μόνο, για χαρακτήρες δεν ξέρω.''

-Kai, 6//11/2018


#3 Babba

Babba

    AWMN member!

  • Members
  • 548 posts

Posted 15 December 2017 - 10:00

Σπιρτούλης (Babba)

latest?cb=20161016004349
 
Αγαπητοί ανόητοι, καθίστε κάτω σιωπηλοί και θα σας κάνω τη χάρη να σας διηγηθώ την ιστορία μου.
Όλα άρχισαν όταν ήμουν σχεδόν βρέφος, ένα παιδί φαινόμενο, και ο Μπαμπα-στρούμφ με ρώτησε: «Αμάν βρε Σπιρτούλη, πού το βρήκες τόσο ταλέντο;»
Και 'γω του 'πα: «Θείο χάρισμα, Μπαμπα-στρούμφ, θείο χάρισμα.»
Για να μην τα πολυλογώ, καθώς το "στρουμφίζειν εστί στρουμφοσοφείν" έλεγα πριν λίγες μέρες στον Μπαμπα-στρούμφ:
«Τώρα που το στρουμφίζω καλύτερα, όταν κάποιος προσφέρει στον κόσμο κάτι τόσο ξεχωριστό, θα πρέπει να παίρνει ένα βραβείο. Ναι, θα πρέπει να δώσουμε ένα βραβείο στο στρουμφάκι που θα στρουμφίσει το πιο φανταστρουμφικό στρούμφισμα σε ολόκληρη τη χώρα.» Κι έτσι μου έκαναν δώρο αυτό το ταξίδι, για να διαδώσω τη σοφία μου και σε άλλους ανόητους που την έχουν ανάγκη.
Θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα από το βιβλίο μου "Βίος και Πολιτεία του Σπιρτούλη" και δε χρειάζεται να με ευχαριστείτε χειροκροτώντας, μπορείτε και χαμηλόφωνα.
Λοιπόν, ας ξεκινήσω την ομιλία μου...

Χωρίς Παλέρμο,

δεν έχει υπογραφή.


#4 Osama Bin Laden

Osama Bin Laden

    Escaping from Wonderland

  • Members
  • 803 posts

Posted 15 December 2017 - 15:12

Οι ώρες κύλησαν ήρεμα και πριν το καταλάβουν οι επιβάτες, το τρένο έφτασε στο Μιλάνο. Έπειτα ξαναξεκίνησε, αυτήν την φορά για το μεγάλο ταξίδι ως το Παρίσι.

 

Όλοι πήγαν για ύπνο, ελπίζοντας ότι το υπόλοιπο του ταξιδιού θα είναι τόσο ήρεμο όσο ήταν μέχρι στιγμής.

 

Πόσο λάθος έκαναν...

 

Μοιράζονται οι ρόλοι. Αναμένεται PMs από την Black Rock.



#5 Osama Bin Laden

Osama Bin Laden

    Escaping from Wonderland

  • Members
  • 803 posts

Posted 15 December 2017 - 17:36

Κεφάλαιο 5

 

Μέσα στην νύχτα

 

night-in-alps-irina-astley.jpg

 

Το τρένο διέσχισε γοργά τις πεδιάδες της βόρειας Ιταλίας και άρχισε να ανηφορίζει τις πλαγές των μεγαλόπρεπων Άλπεων. Η ώρα ήταν πλέον περασμένες δώδεκα και όλοι είχα πάει στα δωμάτια και τις καμπίνες τους ώστε να κοιμηθούν.

 

Όλοι; Όχι.

 

Γιατί η Πέτρα Μαυροκορδάτος, ο μόνος επιβάτης που δεν είχε εμφανιστεί καθόλου κατά την διάρκεια του δείπνου, καθόταν στο πολυτελές δωμάτιο της πρώτης θέσης που είχε κλείσει και ώντας σκυμένη πάνω από το γραφείο της προσπαθούσε με την βοήθεια μιας αδύναμης λάμπας πετρελαίου να βγάλει άκρη με τα βουνά χαρτιών γεμάτα λογιστικές έννοιες και αριθμούς που την παίδευαν εδώ και αρκετές εβδομάδες.

 

Προσπάθησε να γράψει ένα κείμενο με καλλιγραφικά γράμματα σε ένα κομμάτι πανάκριβο χαρτί που είχε μπροστά της, απέτυχε εξαιτίας του κρύου που επικρατούσε στα βαγόνια παρά την θέρμανση, πέταξε την πένα με νεύρα στο τραπέζι και σήκωσε το κεφάλι της για να ανασάνει.

 

Γύρισε το κεφάλι της δεξιά και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Το φως του φεγγαριού έσπαγε την πυκνή ομίχλη των βουνών αντανακλώντας πάνω στο παχύ,απάτητο χιόνι, και όλο το αλπικό τοπίο είχε λουστεί με φώτα άσπρα, μπλε και μωβ, σαν βασίλειο ξεχασμένης ιστορίας παλιού Δανού παραμυθά.

 

Έπειτα αναστέναξε και γύρισε πάλι προς το βουνό από χαρτιά μπροστά της. Δεν είχε χρόνο να αποσπάται· είχε ακόμα πολλή δουλειά και όχι τόσο πολύ χρόνο όσο νόμιζε για να την τελειώσει πριν φτάσει στο Παρίσι. Θυμήθηκε ότι κάποιος υπάλληλος του τρένου της είχε πει νωρίτερα ότι της είχαν αφήσει καφέ και φαγητό στην τραπεζαρία και θυμήθηκε επίσης ότι σε λίγο το τρένο θα περνούσε μέσα από το τεράστιο τούνελ του Αγίου Βερνάρδου. Έπρεπε να πάει να πάρει το φαγητό της τώρα, αν ήθελε να συνεχίσει την δουλειά της χορτάτη όσο πιο σύντομα γινόταν.

 

Πήρε την λάμπα στο χέρι της, σηκώθηκε και βγήκε στον σκοτεινό διάδρομο. Ένας κρύος αέρας την χτύπησε στην πλάτη· κάποιος πρέπει να είχε αφήσει κάποιο παράθυρο ανοιχτό. Με αργά βήματα πήγε προς την τραπεζαρία, άνοιξε την πόρτα μεταξύ βαγονιών και μπήκε μέσα. Ειχε σκοτάδι και δεν μπορούσε να διακρίνει αλλά κάτι μαυριδερό στο πάτωμα είχε μπλοκάρει τον διάδρομο της τραπεζαρίας. Έσκυψει ώστε να το φωτήσει με το αδύναμο φως της λάμπας.

 

Εκείνη την στιγμή ένα μαχαίρι διαπέρασε το πίσω μέρος του λαιμού της και έπεσε κάτω νεκρή.

 

------------------------------

 

Ο συνταγματάρχης Mustang σηκώθηκε από το κρεβάτι του απότομα, διακόπτωντας τον πολύτιμο ύπνο του. Είχε πιει πολλή μπύρα κατά την διάρκεια του δείπνου και τώρα έπρεπε να πάει τουαλέτα όπως και δήποτε. Χασμουρήθηκε, έβαλε την ρόμπα του, φόρεσε παντοφλάκια και βγήκε στον διάδρομο.

 

Η πόρτα της τουαλέτας ήταν κλειστή. Ο συνταγματάρχης χτύπησε ελαφρώς, σίγουρος ότι κανείς δεν ήταν μέσα και πήγε να μπει.

 

"ΑΛΛΟΣ.", ακούστηκε μια φωνή που έσπρωξε την πόρτα ώστε να κλείσει πάλι τελείως.

 

Ο συνταγματάρχης ξαναχασμουρήθηκε και κατευθύνθηκε προς την οικονομική θέση. Άνοιξε την πόρτα μεταξύ βαγονιών και βρέθηκε την τραπεζαρία. Εκεί είδε τον Wolfgang Grimmer γονατισμένο μπροστά σε δύο πτώματα που είχαν σωριαστεί στο πάτωμα του βαγονιού.

 

"Π--πως; Τι συμβαίνει εδώ;"

 

Ο Γερμανός σήκωσε το κεφάλι του και κοίταξε τον συνταγματάρχη γεμάτος τρόμο.

 

"Είναι νεκροί! Είναι και οι δύο νεκροί!"

 

Ο συνταγματάρχης χαμήλωσε το βλέμμα και κοίταξε το μακάβριο σκηνικό. Το ένα από τα δύο πρώματα ήταν η συνεπιβάτης τους από την πρώτη θέση. Το άλλο, ένας κοντός λεπτός ξυρισμένος άντρας ντυμένος με καθημερινά φτηνά ρούχα, είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά. Ο Mustang μην έχοντας χάσει την ψυχραιμία του κοίταξε τον γονατισμένο Γερμανό και τα δυο πτώματα.

 

"Κύριε Grimmer, ξυπνήστε όλο τον κόσμο στην οικονομική θέση και φέρτε τους στο καθιστικό της πρώτης θέσης. Θα κάνω το ίδιο για τους επιβάτες στην πρώτη. Το τρένο κινείται με πολύ μεγάλη ταχύτητα άρα οι δολοφόνοι είναι ακόμα μεταξύ μας."

 

Ο Grimmer και ο συνταγματάρχης έριξαν μια ματιά ο ένας στον άλλο και άρχισαν να τρέχουν προς τα εκεί που έπρεπε να πάνε.

 

------------------------------

 

Ο Aizen, ακόμα δεμένος στην τεράστια καρέκλα του, είχε τοποθετηθεί στο καθιστικό της πρώτης θέσης, δίπλα στο παράθυρο. Φαινόταν χαλαρός και χάζευε έξω από το παράθυρο το χιόνι και τις πλαγιές του μεγάλου βουνού. Η αλήθεια είναι ότι μετά τόσο καιρό στις ερήμους του Hueco Mundo του είχε λείψει το χιόνι και ας μην ήθελε να το παραδεχτεί.

 

Την ηρεμία και την ησυχία του την έκοψαν οι άλλοι καλεσμένοι που κάποιοι με ρούχα και κάποιοι με πυτζάμες άρχισαν να εισβάλουν στο καθιστικό και να ανοίγουν φώτα, συζητώντας έντονα.

 

Το χαμόγελό του έσβησε για λίγο από το προσωπό του αλλά σύντομα κατάλαβε τι έγινε. Κάποιος είχε δολοφονηθεί πάνω το τρένο. Δεν έδωσε σημασία και συνέχισε να κοιτάει απ΄έξω. Τότε συνειδητοποίησε.

 

"Χμ; Γιατί επιταγχύνουμε; Δεν θα έπρεπε να κόβουμε ταχύτητα όσο πλησιάζουμε στο τούνελ;"

 

Οι επιβάτες σταμάτησαν να συζητάνε και γύρισαν να τον κοιτάξουν. Η Kyoko Kirigiri, χωρίς να πει κουβέντα, σηκώθηκε και πήγε μπροστά, προς την μηχανή. Έπειτα γύρισε και κοίταξε όλους μέσα στο καθιστικό με αδιαφορία.

 

"Ο μηχανοδηγός είναι νεκρός και το κλειδί του φρένου έχει αφαιρεθεί και λείπει. Εάν δεν το βρούμε σύντομα θα έχουμε εκτροχιαστεί μέχρι να φτάσουμε στην Γενεύη"

 

------------------------------

1) Babba (Σπιρτούλης / The Smurfs)

2) Black Kaiser (BONDAGE AIZEN IS SECOND BEST AIZEN / Bleach)

3) Mono (Rei Ayanami / Neon Genesis Evangelion)

4) Ange.tze (Kyoko Kirigiri / Danganronpa)

5) OdyMonaxos (Roy Mustang / Full Metal Alchemist)

6) The Gunsmasha (The Genie / Aladdin)

7) Super Sayan Girl (Esmeralda / The Hunchback of Notre Dame)

η) Lord Leon (Wolfgang Grimmer / Monster)

9) Osama bin Laden (Pariston Hill / Hunter x Hunter)

10) Zane (Reg / Made in Abyss)

11) Kamui (Takao Kasuga / Aku no Hana)

12) BlasoN (Asta / Black Clover)

 

 

 

------------------------------

article_pullman.jpg

 

Οι επιβάτες μέσα στο πολυτελές καθιστικό κοίταξαν ο ένας τον άλλο καχύποπτα. Κάποιοι ανάμεσά τους ήταν δολοφόνοι και έπεφτε στις πλάτες των αθώων να τους βρουν όσο πιο γρήγορα γινόταν.

 

Η νύχτα πέφτει Κυριακή στις 18.00.

 

Πλέον όλα τα ποστς σας θα πρέπει να περιλαμβάνουν απαραίτητα μια ψήφο με κόκκινο.


Edited by Osama Bin Laden, 18 December 2017 - 22:19.


#6 Babba

Babba

    AWMN member!

  • Members
  • 548 posts

Posted 15 December 2017 - 18:51

Σπιρτούλης (Babba)

how-to-draw-a-smurf_1_000000002731_5.jpg

 

Ο Σπιρτούλης σημείωνε με μανία για ώρα στο τετράδιό του.

Έπειτα, σηκώθηκε και άρχισε να μιλά:

 

Την προσοχή σας, παρακαλώ! Έχω να κάνω μια στρουμφίζουσα ανακοίνωση!

 

Σύμφωνα με τους πολύπλοκους υπολογισμούς μου, ενδέχεται να έχουμε εκτροχιαστεί μέχρι να φτάσουμε στη Γενεύη!

 

«Αυτό δεν είπε και η πιτσιρίκα πριν ώρα;», ακούστηκε να λέει κάποιος.

 

Μη φοβάστε όμως! Έχετε ανάμεσά σας μία διάνοια παγκόσμιας εμβέλειας. Όπως έχει καταγραφεί στο μπεστ σέλερ "Τα αποφθέγματα του Σπιρτούλη, τόμος 32", Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον. 

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ένοχος για όλα είναι ο Aizen(Black Kaiser). Για αυτό και είναι δεμένος! Αλλά τη στρούμφισε στο τέλος, διότι όπως λέει κι ο Μπαμπαστρούμφ, το καλό πάντα θριαμβεύει. 

 

Συνεχίζοντας θα ήθελα να σας απαγγείλω ένα παλιό κλασικό και πάντα επίκαιρο ποίημα από τη συλλογή "Τα ποιητικά αριστουργήματα του Σπιρτούλη, τόμος 4". 

«Στουμφάκι άσπρο και παχύ,
του Μπαμπαστρουμφ καμάρι,
εβγήκε εις την εξοχή 
και στο χλωρό χορτάρι. 
Απ' τη χαρά του την πολλή 
απρόσεκτα πηδούσε 
του Μπαμπαστρουμφ τη συμβουλή 
καθόλου δεν στρουμφούσε.
...
...
...
...
...» 

Edited by Babba, 15 December 2017 - 20:59.

Χωρίς Παλέρμο,

δεν έχει υπογραφή.


#7 Angel.tze

Angel.tze

    Το perverted υποσυνείδητό μου εχει πάντα δίκιο

  • Members
  • 222 posts

Posted 15 December 2017 - 19:03

Kyoko Kirigiri (Angel.tze)

tumblr_ohqlf4Wyhf1vy2tgqo2_400.png

Η Κυόκο Κιριγκiρι κούνησε το κεφάλι της και ξεφύσησε. Σήκωσε το βλέμμα της και ξεκίνησε να μιλάει.
"Έχω ξαναπεράσει παρόμοια κατάσταση και πριν, οπότε γνωρίζω ότι πρέπει να εξιχνιάσουμε τους φόνους το συντομότερο ώστε να γλιτώσουμε κι άλλες πιθανές τραγωδίες και να βρούμε το κλειδί, το οποίο υποθέτω ότι έχει ο δολοφόνος μαζί του. Δεν ξέρουμε τι είδους άνθρωπος κρύβεται πίσω από αυτό, οπότε πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Προς το παρόν, βλέπω πως τα πτώματα βρέθηκαν στην τραπεζαρία και πως ένα από τα νεκρά σώματα ανήκει στον μηχανοδηγό. Ως εκ τούτου, χωρίς ακόμα να έχω κάνει έρευνα, υποψιάζομαι ότι θα ήταν πιο πιθανό ένας από τους επιβάτες της πρώτης θέσης να έχει διαπράξει το έγκλημα. Πιο συγκεκριμένα, υποπτεύομαι τον κύριο Roy Mustang (OdyMonaxos)."

Edited by Angel.tze, 15 December 2017 - 19:08.

1162287cf21ed832cc11df56580858aeb82801c5


#8 TheGunsmasha

TheGunsmasha

    Μεθυσμένο τζίνι

  • Members
  • 544 posts

Posted 15 December 2017 - 21:08

Μόλις μίλησαν οι πρώτοι καλεσμένοι και η κατάσταση φαινόταν να βαρενει επικίνδυνα, ο ανατολιτης άντρας έτριψε το λυχνάρι και η αμφιεση του έπεσε δίνοντας την θέση της σε ένα ανθρωποειδές στοιχειο μπλε χρώματος. Γαλάζιο χαρμάνι διαχεοταν εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκονται τα πόδια του.



The Genie(TheGunsmasha)

159440_1230431123323_full.jpg?v=12304314

Στο βάθος άρχισε να ακούγεται αυτό το τραγούδι:
Spoiler:

"Ντετέκτιβ(Angel.tze), δεν φαίνεται να καταλαβαίνεις σε τι κατάσταση έχεις πραγματικα μπλέξει.
Γιατί δεν κάθεσαι να συλλογιστεις ενω σου αναλυω τις πιθανότητες.
Λοιπόν, η Πετρα είχε σαράντα μαχαιριές, και ο πρώτος μηχανικός άλλες χίλιες.
Αλλά εσύ κοπελιά είσαι τυχερή, γιατί έχεις έναν μαγικό υπηρέτη που ποτέ δεν αποτυγχάνει.
Έχεις δύναμη με την ψήφο σου τωρα, έχεις αναλυτικη κριτική στο πλευρό σου, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να γυαλισεις τούτο το λυχνάρι.
Μικρή μου αφεντρα ποιόν θα σε ευχαριστούσε να ψηφίσω, πες το και θα το κάνω, πουθενα αλλού δεν θα βρεις αθώο σαν και εμένα.
Μπορούν οι συνεπιβάτες μας να ψηφίσουν αυτόν(Οσάμα), μπορούν να δείξουν αυτόν(Kaiser), μπορούν να στείλουν στην κρεμάλα εκείνον(ody).
Μικρή μου αφεντρα διάλεξε έναν, δυο, τρεις, θα τους ψηφίσω όλους, ειμαι ο ανεμοδουρας για την δουλειά.
Ποτε δεν θα βρεις, ποτέ δεν θα βρεις, αθώο σαν και εμέναααα!!!!!"

a9bb424676cde0a810baad4738abdc507ea343bb


''Anime characters are like actors nowadays. Φοράνε νέες περούκες και glitter και παίρνουν ρόλους και σ'άλλες σειρές.''

-Ένας σοφός πρίγκιπας

''Πάντως βλέπω τις υπογραφές και για πρώτη φορά ο Guns φαίνεται να έχει superior taste απο θέμα εμφάνισης μόνο, για χαρακτήρες δεν ξέρω.''

-Kai, 6//11/2018


#9 Babba

Babba

    AWMN member!

  • Members
  • 548 posts

Posted 15 December 2017 - 23:55

Σπιρτούλης (Babba)

latest?cb=20170218225914
 
Αχά! Να ένα στοιχείο.
Το τζίνι δήλωσε αθώο.
Οπότε έχουμε μία από τις παρακάτω περιπτώσεις:
 
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 0, είναι αθώο και το δηλώνει με τιμή και καμάρι.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 1. Είναι ένοχο και δηλώνει αθώο για να μας ξεγελάσει.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 2. Είναι αθώο, διότι κανένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε αθώο για να μας ξεγελάσει, τραβώντας την προσοχή.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 3. Είναι ένοχο, διότι ξέρει ότι θα σκεφτούμε πως κανένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε αθώο για να μας ξεγελάσει, τραβώντας την προσοχή, οπότε τραβά την προσοχή για να μας ξεγελάσει να νομίζουμε ότι είναι αθώο.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 4. Είναι αθώο, διότι ένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε ποτέ αθώο διότι ξέρει ότι θα σκεφτούμε πως τραβά την προσοχή για να μας ξεγελάσει να νομίζουμε ότι είναι αθώο, ενώ γνωρίζουμε ότι κανένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε αθώο για να μας ξεγελάσει, τραβώντας την προσοχή.
 
Συμφωνείς  Pariston(Osama bin Laden);

Χωρίς Παλέρμο,

δεν έχει υπογραφή.


#10 Osama Bin Laden

Osama Bin Laden

    Escaping from Wonderland

  • Members
  • 803 posts

Posted 16 December 2017 - 00:22

Pariston Hill

 

rcvG75n.gif

 

Αγαπητοί μου συνταξιδιώτες, σας εύχομαι μια υπέροχη εσπέρα. Δεν πρόλαβα να συστηθώ κατά την διάρκεια του δείπνου, οπότε επιτρέψτε μου να το κάνω τώρα.

 

Pariston Hill, επαγγελματίας συνδικαλιστής, στις υπηρεσίες σας.

 


Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 0, είναι αθώο και το δηλώνει με τιμή και καμάρι.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 1. Είναι ένοχο και δηλώνει αθώο για να μας ξεγελάσει.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 2. Είναι αθώο, διότι κανένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε αθώο για να μας ξεγελάσει, τραβώντας την προσοχή.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 3. Είναι ένοχο, διότι ξέρει ότι θα σκεφτούμε πως κανένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε αθώο για να μας ξεγελάσει, τραβώντας την προσοχή, οπότε τραβά την προσοχή για να μας ξεγελάσει να νομίζουμε ότι είναι αθώο.
Το τζίνι παίζει σε επίπεδο 4. Είναι αθώο, διότι ένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε ποτέ αθώο διότι ξέρει ότι θα σκεφτούμε πως τραβά την προσοχή για να μας ξεγελάσει να νομίζουμε ότι είναι αθώο, ενώ γνωρίζουμε ότι κανένα ένοχο τζίνι δε θα δήλωνε αθώο για να μας ξεγελάσει, τραβώντας την προσοχή.

 

Φαίνεται ότι έχουμε μια πραγματική ιδιοφυία μεταξύ μας! Δυστυχώς όμως, μικρέ μπλε Βέλγε (Babba), δεν έχω ιδέα για ποιο πράγμα μιλάς. Έγω δεν είμαι παρά ένας ταπεινός αντιπρόεδρος σε ένα ταπεινό συνδικαλιστικό όργανο. Οι έξυπνες λύσεις σε φόνους δεν είναι το φόρτε μου.

 

 



#11 BlasoN

BlasoN

    Greed is good...

  • Members
  • 55 posts

Posted 16 December 2017 - 09:11

BlpKjxq.png

                                                                                                                                 ΑΣΤΑ

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ  "Υπάρχει κάποιος ΔΟΛΟΦΟΝΟΟΟΟΟΟΟΟΣΣΣΣΣΣΣΣ" είπε ο Άστα με τον συνηθισμένο διακριτικό του τόνο.

Στο χωριό το οποίο κατάγονταν το πιο ακραίο σκηνικό που είχε συμβεί ποτέ, είναι όταν άργησε να απλώσει την μπουγάδα και ο ηγούμενος για τιμωρία δεν τον άφησε να φάει βραδινό.

Έπρεπε και αυτός να ακούσει τον αρχηγό του και να μπει σε αυτή την μαγική άμαξα για να φτάσει στον προορισμό του; Ναι αν ήθελε να γίνει ο Βασιλιάς των Μάγων.

Ο δεμένος μαυρομάλλης τύπος, τον κάρφωσε στα μάτια, και ένα μειδίαμα σχηματίστηκε στα χείλη του.

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ξαναείπε με τη μελωδική φωνή του ο Άστα, και κρύφτηκε κάτω απ' την πλησιέστερη θέση.

Είχε ήδη βγάλει την ετυμηγορία του. Ο Aizen(Black Kaiser) ήταν ο ένοχος.

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Υ.Γ. Όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι για κάποιο λόγο δεν μπορώ να βάλω φώτο από 3 διαφορετικούς υπολογιστές. Ζητώ συγνώμη.


Edited by mono, 16 December 2017 - 17:03.
Έβαλα φοτο :P

Quis custodiet ipsos custodes?

#12 mono

mono

    Ελιτίστρια

  • Global Mods
  • 4,105 posts

Posted 16 December 2017 - 17:26

426d6764c9e80f8aa116619ef99dd15a--rei-ay

 

Rei Ayanami

 

Αυτοί που μισούν τον εαυτό τους, δεν μπορούν να αγαπήσουν ή να εμπιστευτούν τους άλλους

 

Αγαπητοί συνεπιβάτες, δεν ωφελεί ο πανικός μπροστά στο θάνατο, άλλωστε είναι η φυσική μας πορεία... Εγώ σίγουρα δεν τον φοβάμαι... Χειρότερο είναι να χάσουμε τον εαυτό μας όσο ζούμε, χάνοντας τις βασικές μας αξίες...

 

Αυτό που μας συμβαίνει τώρα είναι μία δοκιμασία του ανθρωπισμού μας και αυτός κρίνεται τώρα ακόμα περισσότερο και από τις ίδιες τις ζωές μας. Νομίζω ότι είναι σκοπός του δολοφόνου να μας διχάσει και έτσι να μας καταστρέψει ευκολότερα... Να καταστρέψει τις ψυχές μας μετατρέποντας μας σε αυτόν τον ίδιο, βάζοντας μας να στραφούμε ο ένας εναντίον του άλλου.

 

Δεν μου αρέσει καθόλου η συμπεριφορά του Σπιρτούλη (Babba), ο οποίος έχει ήδη κατηγορήσει δύο από εμάς σε διάστημα λίγων ωρών... Αν δεν είναι ο δολοφόνος, τότε είναι έρμαιο στο βίαιο και απάνθρωπο παιχνίδι του...


xbJ3b2w.jpeg


#13 Lord Leon

Lord Leon

    Immortal Esper

  • Members
  • 713 posts

Posted 16 December 2017 - 18:29

Wolfgang Grimmer 

 

 

 

Grimmer.full.648902.jpg

 

Έχετε δίκιο αγαπητή Rei Ayanami (Μοno) ο πανικός δεν είναι καλός σύμβουλος.

 

Υπάρχει παρόλ'αυτά ένα πτώμα και κάτι πρέπει να κάνουμε για αυτό. Δεσποινίς  Esmeralda (Super Sayan Girl )  και μικρέ κύριε Reg (Zane) οφείλω να ξεκινήσω να θέτω τις υποψίες μου πάνω σας - ως λαθρεπιβάτες που είστε - μιας και φαίνεστε αυτοί τη στιγμή ως οι πιο ύποπτοι. Παρόλ'αυτα - και το τονίζω - θα ήθελα να δωσετε πιο πολλη βάση στο "φαίνεται" παρά στο "ύποπτοι", μιας και επι της ουσίας δεν δείχνει να έχετε κάποιο κίνητρο παραπάνω ή λιγότερο από τους υπόλοιπους. Περιμένω λοιπον να ακουσω τις απόψεις σας όσον αφορά το ποιος πιστεύετε ότι είναι ο ένοχος και γιατί.

 

Θα ήθελα επισης να ακουσω και τη συνέχεια της σκεψης σας αγαπητή μου ντετεκτιβ  Kyoko Kirigiri (Angel.tze). Τι σας κανει να πιστεύετε οτι ο Roy mustang (OdyMonaxos) ειναι ένοχος; Διακρίνετε καποιο κίνητρο; υπήρχε κάποια στιγμή που ξέφυγε απο το οπτικό πεδιο των συνεπιβατών του; Πως ακριβώς;


stasou%2520mygdala.jpg


#14 Super Sayan Girl

Super Sayan Girl

    Sesshomaru~sama

  • Members
  • 104 posts
  • LocationΑθήνα

Posted 16 December 2017 - 19:41

giphy.gif

Esmeralda(Super Sayan Girl)

 

Η Esmeralda σήκωσε το βλέμμα της και κοίταξε τον Wolfgang Grimmer...

 

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας κ. Grimmer. Δεν μου κάνει εντύπωση η "υποψία" που έχετε για εμένα καθώς δεν είναι η πρώτη φορά στην ζωή μου που κάποιος με κατηγορεί για κάτι που δεν έχω διαπράξει. Οι άνθρωποι της φυλής μου έχουμε συνηθίσει σε ανάλογες συμπεριφορές. Όμως σε αυτό εδώ το τρένο, για πρώτη φορά, ένιωσα ότι ήμουν αποδεχτή από τους υπόλοιπους. Πλήρωσαν μέχρι και το εισιτήριο μου για να μπορέσω να κάτσω και να φάω με τους υπόλοιπους. Η "υποψία" σας με πληγώνει αλλά δεν μου κάνει εντύπωση. Επειδή όμως θέλω να βλέπω πάντα την θετική πλευρά, για την ώρα θα πιστέψω τα λόγια σας καθώς είναι αλήθεια ότι εγώ και ο μικρός Reg (Zane) ήρθαμε απρόσκλητοι στην συντροφιά σας και είναι λογικό να μας υποπτεύεστε μιας και δεν μας γνωρίζετε αρκετά. 

 

​Όσο για το ποιος διέπραξε τους φόνους πραγματικά δεν ξέρω τι να απαντήσω. Μου κάνει όμως εντύπωση που και οι δυο βρέθηκαν στην οικονομική θέση. Νιώθω λες και κάποιος να προσπαθεί να κατηγορήσει εμάς. Γι' αυτό και για την ώρα θα στραφώ προς τους επιβάτες της πρώτης θέσης. Λόγο του αρχικού τρόμου που μου προκάλεσε η πρώτη μας συνάντηση, το πρώτο άτομο που υποψιάζομαι είναι ο κ. Aizen(Black Kaiser) όμως με φόβο ότι αυτός ο παράγοντας με επηρέασε αρνητικά απέναντι του, χωρίς να έχω κάποια απόδειξη θα προτείνω τον κ. Roy Mustang(OdyMonaxos) μιας και η ντετέκτιβ μας τον υποψιάζεται.


TMWsBT7.png        


#15 OdyMonaxos

OdyMonaxos

    It's nothing personal

  • Members
  • 601 posts

Posted 16 December 2017 - 20:13

latest?cb=20171026195109

 

Συνταγματάρχης Roy Mustang

 

Θαυμάσια, δεν φτάνουν οι εσωτερικές υποθέσεις του στρατεύματος και δυο νιάνιαρα που έχω να κυνηγάω από πίσω όταν είμαι στη δουλειά, πρέπει να κάνω το ντετέκτιβ κι όταν πάω διακοπές...

 

Αλλά δεν πειράζει, με λίγη υπομονή κάτι θα βρούμε. Αναρωτιέμαι τι έχουν να πουν οι κύριοι Reg (Zane) και Aizen (Black Kaiser) αλλά για την ώρα μου 'χει κεντρίσει την περιέργεια η Εσμεράλδα (SSJGirl) που ξεμύτησε βολικά και μου έδωσε μια τρίτη ψήφο εμπιστευόμενη όχι τη δική της κρίση, αλλά αυτή της Kirigiri (angel.tze)

 

Καταγάλανε (Guns), πως βλέπεις κι εσύ αυτές τις δυο κυρίες; 

 

 

Καταγάλανε, πως λέμε Fullmetal ένα πράμα...





Also tagged with one or more of these keywords: Παλέρμο, Αθώοι, Δολοφόνοι, Ο Guns είναι Filthy Casual, Θέλω να παώ να δω το StarWars, αλλά κάθομαι και γράφω Παλέρμ, ο περιορισμός λέξεων στα tags, τον παίρνει