503 replies to this topic

[Matsu]

Σοβαρα μιλας; Εγω οποτε εμφανιζοταν ο Johan ανατριχιαζα.

Μα και μονο που ενας χαρακτηρας κινουμενου σχεδιου καταφερνει να σε κανει να ανατριχιαζεις σε καθε εμφανιση του ειναι αυτο που περιγραφει η Glastenen, ακριβως ομως...ειναι ο πιο τελειος κακος σε ανιμε.Οπως εχει πει και η Lockie, "αγνα κακος".

[etellen]

ΜΠρρρρρρρρ.........
Πάγωσα και μόνο στην ιδέα του Johan.
Creepy.
Για μενα ήταν όλοι προβληματικοί γι αυτό και δε σημπάθησα κανενα ιδιαίτερα.
Ξέρω όμως ποιον αντιπάθησα. ΟΛΟΥΣ!!!!
Και ειδικά τον Tenma στο τέλος

Spoiler:

ΑΦΟΥ ΔΕ ΤΟ ΧΕΙΣ ΡΕ ΦΙΛΕ ΤΙ ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΙΖΕΙΣ 74 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ????????????

Αχ...καλη σας μέρα

[Amphilyki]

Εγώ ψήφισα Johan!

Αυτοί που δε συμπάθησα πολύ ήταν η Eva και ο Tenma.

Spoiler:

Η Eva πολύ κυριλέ χαζογκόμενα και ο Tenma πολύ φλώρος ρε παιδί μου... Και συμφωνώ στο ότι έπρηξε 74 επεισόδια και δεν το είχε τελικά. ΕΛΕΟΣ!!! LAME!!!

Πάντως η σειρά μου άρεσε πολύ! Πολύ ατμοσφαιρική. Υπέροχα open και edding themes! Πολύ όμορφο το παραμυθάκι!

[ichigo13]

Λοιπόν προχωράω κι εγώ την σειρά και μου άρεσει πολλύ
Ειδικά ο

Spoiler:

κλεφτράκος παιδιά είναι όλα τα λεφτάΠιο μεγάλη "μούρη δεν έχω ξαναδει!Ελπίζω αν πεθαίνει να μην πεθαίνει γρήγορα γιατί ευχαριστιέμαι να τον βλέπω

[Glastenen]

ΜΠρρρρρρρρ.........
Πάγωσα και μόνο στην ιδέα του Johan.
Creepy.
Για μενα ήταν όλοι προβληματικοί γι αυτό και δε σημπάθησα κανενα ιδιαίτερα.
Ξέρω όμως ποιον αντιπάθησα. ΟΛΟΥΣ!!!!
Και ειδικά τον Tenma στο τέλος

Spoiler:

ΑΦΟΥ ΔΕ ΤΟ ΧΕΙΣ ΡΕ ΦΙΛΕ ΤΙ ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΙΖΕΙΣ 74 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ????????????

Αχ...καλη σας μέρα

πρώτα διάβασα το ποστ και μετά είδα τον αποστολέα...και λέω τι μου θυμίζει αυτό το ταπεραμέντο τι μου θυμίζουν αυτές οι ατάκες....

έχω να δηλώσω το εξής: αν ο Γιόχαν έπαιζε στο Death Note θα ήταν ο μόνος που θα θέριζε ανελέητα κόσμο χωρίς ψοφοτεφτέρια, στυλά μπικ και λοιπές φλωριές. τελεία.

[sumiregusa]

δεν τα χρειαζεται καλε αυτα εχει για οπλο τη γοητεια του.

[xANTONISx]

Είμαι ακόμα στην αρχή , και έχω απορία , τι ακριβώς υποψιάζεται ο tenma και παέι στο αρχείο με την εφημερίδα ;


No response ?

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από Kenny: 12 Ιούλιος 2008 - 11:23

[samurai_pizza_dora]

Δεν θυμαμαι και τελεια(τρομαρα μου πριν λιγες μερες το ειδα ξανα) αλλα νομιζω οτι:

Spoiler:

Θελει να διαπιστώσει αν οι γονεις της Nina ειχαν υιοθετησει στην αρχη και τον Johan. Έψαχνε κάποιο άρθρο που θα ανεφερε πληροφοριες για την εξαφάνισή του γιατι οι γονεις της δεν ηθελαν να μιλησουν νομιζω...

[xANTONISx]

Α , σε ευχαριστώ πολύ

[himawarinosekai]

Πριν πω ο,τιδήποτε, δυο λογάκια για τον Ρομπέρτο

Spoiler:

Ήταν ο μόνος που πέρασε και λίγο καλά στη σειρά if you know what I mean:hahaha:

Τη σειρά δεν την είδα ως σειρά μυστηρίου, και αγωνία είχα μόνο προς το τέλος. Αυτό που με κράτησε για 74 επεισόδια, ήταν η ανάπτυξη των χαρακτήρων και ο ρόλος τους στην ιστορία. Βρήκα μέσα χιλιοειπωμένες πολιτικές. θρησκευτικές, κοινωνικές και ψυχολογικές αναλύσεις, που ήταν όμως πολύ σωστά, έξυπνα και γερά δεμένες, με αποτέλεσμα να χαμογελάω με ικανοποίηση στο τέλος κάθε επεισοδίου. Το "πιασάρικο" όμως μέρος της σειράς δεν με ικανοποίησε και αναλύω στο τέλος τους λόγους.

Σε σχέση με την Eva τώρα, μου θύμισε πολύ χαρακτήρα από film noir και αν και δεν κατάφερα να τη συμπαθήσω ιδιαίτερα, οι γκριμάτσες της, το περπάτημά της και ο χαρακτήρας της είναι απ' τους πιο έντονους που έχω συναντήσει σε άνιμε.

Tenma

Spoiler:

Too good to be true. Αδυνατώ να ταυτιστώ με έναν τόσο ταπεινό και δίκαιο άνθρωπο. Μου φαίνεται έξω απ' τα ανθρώπινα δεδομένα. Αν και αξιοθαύμαστος για την επιμονή του, δεν ήταν αποφασισμένος γι' αυτό που νόμιζε ότι σκόπευε να κάνει, γι' αυτό και στην ουσία κυνηγούσε τον Johan προσπαθώντας να βρει έναν τρόπο να τον σταματήσει. Τελικά κατάφερε να του ξαναδώσει άλλη μια ευκαιρία. Φυσικά ήταν ο ιδανικός ήρωας για μια τέτοια σειρά, και αν και έλεπιε από πολλά πολλά επεισόδια, το όνομά του ήταν πάντα στο προσκήνιο. Και πέρα απ΄όλα τα υπόλοιπα

Dieter

Spoiler:

Νομίζω ότι ο Dieter ήταν η ζωντανή απόδειξη ότι αν ο άνθρωπος έχει απ' τη φύση του καλή προδιάθεση, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια να τον καταστρέψεις (σε αντίθεση με τον Johan???). Παρόλα όσα πέρασε, συνέχισε σ' όλή τη σειρά αισιόδοξος και καλοδιάθετος. Λίγα κακοποιημένα παιδιά θα το έκαναν βέβαια αυτό σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Dieter είναι μια μικρογραφία του Tenma

Lunge

Spoiler:

Ο Ιαβέρης της σειράςΜου φάνηκε ότι η ανάπτυξη του χαρακτήρα του γινόνταν λίγο ανώμαλα, αλλά τελικά μάλλον έκανα λάθος. Ο Lunge είναι ένας έξυπνος άνθρωπος (όχι υπερβολικά έξυπνος) με πολλά κολλήματα και μεγάλο εγωισμό. Η υπόθεση αυτή τον βοήθησε να ξεπεράσει τις προκαταλήψεις του και να μάθει να αντιμετωπίζει την αλήθεια (πράγμα που τον λύτρωσε και στην προσωπική του ζωή στο τέλος)

Grimmer

Spoiler:

Προσωπική μου αδυναμία. Αν και του στέρησαν τα συναισθήματά όταν ήταν μικρός, δε σταμάτησε ποτέ να αναρωτιέται πού πήγαν, μέχρι που στο τέλος γιάτρεψε τον εαυτό του και απελευθερώθηκε απ' το τέρας που του χαν φορτώσει. Αλλο ένα τρανταχτό παράδειγμα της επίδρασης που έχει το γονίδιο στην ανατροφή. Πλήρης η δικαίωσή της ψυχής του στο τέλος αλλά

Spoiler:

δεν ήθελα να πεθάνει!!!kusoooo!:cry5:

Anna

Spoiler:

Η Αννούλα αδικήθηκε ως χαρακτήρας στη σειρά. Η ύπαρξή της εξυπηρετούσε το στοιχείο της δράσης και της αγωνίας. Πέρα απ' την προσπάθειά της να θυμηθεί και τα αγνά της κίνητρα δε μάθαμε τίποτα άλλο γι' αυτήν. Και ούτε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς μάλλον.

Johan

Spoiler:

Το κεντρικό πρόσωπο??? Απ΄το σημείο που σιγουρεύθηκα ότι δεν βλέπω σειρά φαντασίας, κατάλαβα ότι ο Johan δεν είναι το απόλυτο κακό και ότι δεν είναι αυτός το τέρας της ιστορίας. Το τέρας του τίτλου αναφέρεται σ' αυτό το τέρας που μπορεί να γεννηθεί μέσα σε κάθε άνθρωπο. Ο Johan δεν κατάφερε να του αντισταθεί. Του φύτεψαν το σπόρο και το έδαφος ήταν γόνιμο. Έτσι έγινε σκληρός, σχεδόν αδίστακτος και ανίκανος να αισθανθεί αλλά όχι και ασυνείδητος.
Επέλεξε να μη σκοτώσει δυο ανθρώπους. Την αδελφή του και τον Τένμα. Δεν ήταν μόνο η αγάπη για την αδελφή του (είχε προλάβει να αγαπήσει πριν την πλύση εγκεφάλου), και η ευγνωμοσύνη για τον Τένμα που τον εμπόδισαν να τους σκοτώσει, αλλά η γνώση ότι μόνο αυτοί οι δύο μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Ο Johan υπέφερε μέσα του σ' όλο το έργο και ένα κομμάτι του πίστευε ότι δεν έκανε το σωστό. Αν ήταν απόλυτα κακός, δε θα ζητούσε να τον πυροβολήσουν στο κεφάλι.

Ομολογώ ότι στο τέλος περίμενα περισσότερες εξηγησεις για το τί, πώς και γιατί. Όταν μέσα σε 74 επεισόδια έχεις παρουσιάσει τόσες περιπτώσεις ανθρώπων και τις έχεις αναλύσει άρτια, τί σε σταματάει απ' το να αναλύσεις και τον Johan. Ή μπλέχτηκες στην ιστορία που έφτιαξες ή η απάντηση βρίσκεται στο τέλος (ή κάπου που δεν την βλέπω)

Στο τέλος ο Johan μαθαίνει το όνομά του απ' τον Tenma. Επιλέγει να φύγει αμέσως αφού το μάθει. Εκείνη τη στιγμή σταματάει να είναι namae no nai kaibutsu. Αποκτά επιτέλους ταυτότητα. Αυτή η έλειψη ταυτότητας είναι η εμμονή του σ' όλο το έργο. Μήπως η αναίρεσή της συνδέεται μα κάποιου είδους λύτρωση; Για την Αννα η λύτρωσή του θα είναι να τον συγχωρέσει εκείνη, αλλά δε δείχνει να επηρεάζεται ούτε από αυτό.
Αλλά και πάλι δεν ξέρουμε και πολλά για τον Johan ώστε να γνωρίζουμε την εκάστοτε βούλησή του.

Δεν σκότωνε αβέρτα αλλά όποιον ζούσε μαζί του ή τον γνώριζε καλύτερα. Μέχρι ένα σημείο σκοπός του φαινοταν να είναι η πολιτική δύναμη και το να φέρει χάος στον κόσμο (αυτό για το οποίο τον είχαν εκπαιδεύσει) σβήνοντας τα ίχνη του. Απ' το συμβάν της βιβλιοθήκης και μετά όμως, φαίνεται να θυμήθηκε αρκετά πράγματα ώστε να θέλει να οργανώσει ένα σχέδιο εκδίκησης και αυτοκαταστροφής. Όμως λείπουν πολλά γεγονότα για να καταλάβουμε τους στόχους του.

Η μάνα προφανώς έντυσε τα παιδιά όμοια για να προστατέψει κάποιο απ' τα δύο (δεν ξέρουμε ποιο) αλλά στη συνέχεια τα γεγονότα δεν ξεκαθαρίστηκαν. Και κυρίως πώς αποχωρίστηκαν τα δίδυμα απ' τη μαμά.


Από κει και πέρα για να ολοκληρωθεί ως θρίλερ βασίστηκε σε ένα τραβηγμένο στοιχείο της πλοκής, δηλαδή τη διπλή επιβίωση του Johan από σφαίρα στο κεφάλι Οι πολυαναμενόμενες κουτσομπολίστικες εξηγήσεις δεν δόθηκαντελικά κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω αν το μάνγκα δίνει κάποιες περισσότερες εξηγήσεις...Θα προσπαθήσω να βρω το another monster, αν κάποιος ξέρει που μπορώ να το βρω pm me plz:nod2:

Έχω κι άλλα να πώ αλλά ήδη έγραψα πολλά

[somnium]

Tenma

Spoiler:

Too good to be true. Αδυνατώ να ταυτιστώ με έναν τόσο ταπεινό και δίκαιο άνθρωπο. Μου φαίνεται έξω απ' τα ανθρώπινα δεδομένα. Αν και αξιοθαύμαστος για την επιμονή του, δεν ήταν αποφασισμένος γι' αυτό που νόμιζε ότι σκόπευε να κάνει, γι' αυτό και στην ουσία κυνηγούσε τον Johan προσπαθώντας να βρει έναν τρόπο να τον σταματήσει. Τελικά κατάφερε να του ξαναδώσει άλλη μια ευκαιρία. Φυσικά ήταν ο ιδανικός ήρωας για μια τέτοια σειρά, και αν και έλεπιε από πολλά πολλά επεισόδια, το όνομά του ήταν πάντα στο προσκήνιο. Και πέρα απ΄όλα τα υπόλοιπα

Spoiler: Tenma

Χμμμ ειναι ενας τροπος να το δει κανεις σιγουρα, αλλα στα δικα μου ματια ηταν λιγο αλλιως.
Ο Tenma ηταν ενας αποκλεισμενος ανθρωπος, που δεν μπορουσε να κοινωνικοποιηθει στην ιαπωνικη κοινωνια. Στην εμπιστοσυνη (εκμεταλλευση, αλλα δεν μπορουσε να το δει επειδη του ηταν πολυ σημαντικο να αισθανεται καλυμμενος) του διευθυντη της κλινικης βρηκε μια αφορμη να συνεχισει, και ενιωθε ευγνωμοσυνη. Με την σκληρη πειθαρχια στην ηθικη του, αποφασισε να εγχειρησει το λιγοτερο σημαντικο ασθενη, και ο μαικηνας του τον παρατησε.
Απο κει και περα, ειδα τον Tenma να βασανιζεται συνεχως απο το βαρος της αποφασης του, και γι αυτο να μην μπορει να εγκαταλειψει το κυνηγι του Johann (επειδη επαιρνε ζωες που αξιζαν οσο και η δικη του), ουτε να τον σκοτωσει (επειδη ετσι θα ομολογουσε οτι ειναι καλυτερα μερικοι να μην υπαρχουν προς οφελος αλλων). Το σισυφειο βασανιστηριο του Tenma ηταν αναλογο της αλαζονειας του οταν αποφασισε να ακυρωσει τις αποψεις του διευθυντη προς οφελος των δικων του. Και γενικα της αλαζονειας οποιου πιστευει οτι επιλεγει το "σωστο" με βαση την "ηθικη":). Prisons are built with stones of Law, που 'λεγε κι ο W. Blake.

Johan

Spoiler:

Το κεντρικό πρόσωπο??? Απ΄το σημείο που σιγουρεύθηκα ότι δεν βλέπω σειρά φαντασίας, κατάλαβα ότι ο Johan δεν είναι το απόλυτο κακό και ότι δεν είναι αυτός το τέρας της ιστορίας. Το τέρας του τίτλου αναφέρεται σ' αυτό το τέρας που μπορεί να γεννηθεί μέσα σε κάθε άνθρωπο. Ο Johan δεν κατάφερε να του αντισταθεί. Του φύτεψαν το σπόρο και το έδαφος ήταν γόνιμο. Έτσι έγινε σκληρός, σχεδόν αδίστακτος και ανίκανος να αισθανθεί αλλά όχι και ασυνείδητος.
Επέλεξε να μη σκοτώσει δυο ανθρώπους. Την αδελφή του και τον Τένμα. Δεν ήταν μόνο η αγάπη για την αδελφή του (είχε προλάβει να αγαπήσει πριν την πλύση εγκεφάλου), και η ευγνωμοσύνη για τον Τένμα που τον εμπόδισαν να τους σκοτώσει, αλλά η γνώση ότι μόνο αυτοί οι δύο μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Ο Johan υπέφερε μέσα του σ' όλο το έργο και ένα κομμάτι του πίστευε ότι δεν έκανε το σωστό. Αν ήταν απόλυτα κακός, δε θα ζητούσε να τον πυροβολήσουν στο κεφάλι.

Ομολογώ ότι στο τέλος περίμενα περισσότερες εξηγησεις για το τί, πώς και γιατί. Όταν μέσα σε 74 επεισόδια έχεις παρουσιάσει τόσες περιπτώσεις ανθρώπων και τις έχεις αναλύσει άρτια, τί σε σταματάει απ' το να αναλύσεις και τον Johan. Ή μπλέχτηκες στην ιστορία που έφτιαξες ή η απάντηση βρίσκεται στο τέλος (ή κάπου που δεν την βλέπω)

Στο τέλος ο Johan μαθαίνει το όνομά του απ' τον Tenma. Επιλέγει να φύγει αμέσως αφού το μάθει. Εκείνη τη στιγμή σταματάει να είναι namae no nai kaibutsu. Αποκτά επιτέλους ταυτότητα. Αυτή η έλειψη ταυτότητας είναι η εμμονή του σ' όλο το έργο. Μήπως η αναίρεσή της συνδέεται μα κάποιου είδους λύτρωση; Για την Αννα η λύτρωσή του θα είναι να τον συγχωρέσει εκείνη, αλλά δε δείχνει να επηρεάζεται ούτε από αυτό.
Αλλά και πάλι δεν ξέρουμε και πολλά για τον Johan ώστε να γνωρίζουμε την εκάστοτε βούλησή του.

Δεν σκότωνε αβέρτα αλλά όποιον ζούσε μαζί του ή τον γνώριζε καλύτερα. Μέχρι ένα σημείο σκοπός του φαινοταν να είναι η πολιτική δύναμη και το να φέρει χάος στον κόσμο (αυτό για το οποίο τον είχαν εκπαιδεύσει) σβήνοντας τα ίχνη του. Απ' το συμβάν της βιβλιοθήκης και μετά όμως, φαίνεται να θυμήθηκε αρκετά πράγματα ώστε να θέλει να οργανώσει ένα σχέδιο εκδίκησης και αυτοκαταστροφής. Όμως λείπουν πολλά γεγονότα για να καταλάβουμε τους στόχους του.

Η μάνα προφανώς έντυσε τα παιδιά όμοια για να προστατέψει κάποιο απ' τα δύο (δεν ξέρουμε ποιο) αλλά στη συνέχεια τα γεγονότα δεν ξεκαθαρίστηκαν. Και κυρίως πώς αποχωρίστηκαν τα δίδυμα απ' τη μαμά.


Από κει και πέρα για να ολοκληρωθεί ως θρίλερ βασίστηκε σε ένα τραβηγμένο στοιχείο της πλοκής, δηλαδή τη διπλή επιβίωση του Johan από σφαίρα στο κεφάλι Οι πολυαναμενόμενες κουτσομπολίστικες εξηγήσεις δεν δόθηκαντελικά κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω αν το μάνγκα δίνει κάποιες περισσότερες εξηγήσεις...Θα προσπαθήσω να βρω το another monster, αν κάποιος ξέρει που μπορώ να το βρω pm me plz:nod2:

Spoiler: Johann

Νοιζω οτι η πεμπτουσια του Johann ηταν το "Landscape of the End". Δηλαδη, εκανε τον εαυτο του εναν αγγελιαφορο αυτων που του ειχαν διδαξει εμπειριες και αντιληψη, τα οποια ηταν σκληρες αληθειες. Απο εποχες 511 Kinderheim, επιζουσε καταστρεφοντας ολοσχερως, πρωτα κατι μερη του εαυτου του που τον εμποδιζαν, υστερα τοπους που δεν ειχαν νοημα (το ιδιο το Heim, αναδοχα σπιτια κλπ.). Το τερατωδες ειναι οτι δεν αφηνε φοβο και σταχτη πισω του. Δεν αφηνε τιποτα. Οπως επανειλημμενα ειχε πει ο Runge, ηταν σαν να μην υπαρχει.

O Johann ειναι αρρηκτα δεμενος με το Β' ΠΠ και τον αποηχο του, τον ψυχρο πολεμο. Ειναι η διαφορα του απο αλλους πολεμους, οτι ο ανθρωπος στο Β' ΠΠ εφτασε τοσο στα ορια, που δεν ηταν πια θεμα κυριαρχιας. Ηταν θεμα του τελευταιου επιζωντος, και με αυτο ακριβως το στοχο στο υποσυνειδητο τους ειχαν επαναπρογραμματισει την ψυχη του Johann. Για να δει το τελος, μονος. Το γεγονος οτι αποφασισε να μoιραστει αυτο το οραμα με εναν ευφυη και συνειδητο ανθρωπο οπως ο Tenma, για μενα τον κανει ανωτερο ολων στην υποθεση.

Αλλα, **** all the above. Ο Johann ειναι ο Dorian Gray, τελεια και παυλα. What's not to love about his ultimate Style?

[himawarinosekai]

Somnium μπράβο! Η απάντησή σου είναι απ' τις πιο εμπεριστατωμένες που έχω διαβάσει σε άνιμε thread!
Tenma

Spoiler:

Χμμμ ειναι ενας τροπος να το δει κανεις σιγουρα, αλλα στα δικα μου ματια ηταν λιγο αλλιως.
Ο Tenma ηταν ενας αποκλεισμενος ανθρωπος, που δεν μπορουσε να κοινωνικοποιηθει στην ιαπωνικη κοινωνια. Στην εμπιστοσυνη (εκμεταλλευση, αλλα δεν μπορουσε να το δει επειδη του ηταν πολυ σημαντικο να αισθανεται καλυμμενος) του διευθυντη της κλινικης βρηκε μια αφορμη να συνεχισει, και ενιωθε ευγνωμοσυνη. Με την σκληρη πειθαρχια στην ηθικη του, αποφασισε να εγχειρησει το λιγοτερο σημαντικο ασθενη, και ο μαικηνας του τον παρατησε.
Απο κει και περα, ειδα τον Tenma να βασανιζεται συνεχως απο το βαρος της αποφασης του, και γι αυτο να μην μπορει να εγκαταλειψει το κυνηγι του Johann (επειδη επαιρνε ζωες που αξιζαν οσο και η δικη του), ουτε να τον σκοτωσει (επειδη ετσι θα ομολογουσε οτι ειναι καλυτερα μερικοι να μην υπαρχουν προς οφελος αλλων). Το σισυφειο βασανιστηριο του Tenma ηταν αναλογο της αλαζονειας του οταν αποφασισε να ακυρωσει τις αποψεις του διευθυντη προς οφελος των δικων του. Και γενικα της αλαζονειας οποιου πιστευει οτι επιλεγει το "σωστο" με βαση την "ηθικη":). Prisons are built with stones of Law, που 'λεγε κι ο W. Blake.

Συμφωνώ αλλά να προσθέσω ότι το too good to be true πήγαινε στο ότι, δε δίσταζε να διακινδυνεύσει το σχέδιο του κάθε φορά που βρισκόταν στο δρόμο του ένας άνθρωπος-φίλος ή εχθρός- που τον είχε ανάγκη. Εκεί μιλάμε πια για τον υπέρτατο αλτρουισμό!
Από κει και πέρα δεν το βρίσκω αλαζονικό να στηρίζεις τις αποφάσεις που έχεις πάρει με βάση τις ηθικές σου αξίες. Πάνω κάτω όλοι αυτό κάνουμε, απλώς όσοι το κάνουμε χωρίς υποχωρήσεις, είμαστε πιο σταθεροί ως άνθρωποι. Παρόλ' αύτά καταλαβαίνω πώς κατέληξες στο συμπέρασμα αυτό.

Johan

Spoiler:

Νοιζω οτι η πεμπτουσια του Johann ηταν το "Landscape of the End". Δηλαδη, εκανε τον εαυτο του εναν αγγελιαφορο αυτων που του ειχαν διδαξει εμπειριες και αντιληψη, τα οποια ηταν σκληρες αληθειες. Απο εποχες 511 Kinderheim, επιζουσε καταστρεφοντας ολοσχερως, πρωτα κατι μερη του εαυτου του που τον εμποδιζαν, υστερα τοπους που δεν ειχαν νοημα (το ιδιο το Heim, αναδοχα σπιτια κλπ.). Το τερατωδες ειναι οτι δεν αφηνε φοβο και σταχτη πισω του. Δεν αφηνε τιποτα. Οπως επανειλημμενα ειχε πει ο Runge, ηταν σαν να μην υπαρχει.

O Johann ειναι αρρηκτα δεμενος με το Β' ΠΠ και τον αποηχο του, τον ψυχρο πολεμο. Ειναι η διαφορα του απο αλλους πολεμους, οτι ο ανθρωπος στο Β' ΠΠ εφτασε τοσο στα ορια, που δεν ηταν πια θεμα κυριαρχιας. Ηταν θεμα του τελευταιου επιζωντος, και με αυτο ακριβως το στοχο στο υποσυνειδητο τους ειχαν επαναπρογραμματισει την ψυχη του Johann. Για να δει το τελος, μονος. Το γεγονος οτι αποφασισε να μoιραστει αυτο το οραμα με εναν ευφυη και συνειδητο ανθρωπο οπως ο Tenma, για μενα τον κανει ανωτερο ολων στην υποθεση.

Αλλα, **** all the above. Ο Johann ειναι ο Dorian Gray, τελεια και παυλα. What's not to love about his ultimate Style?

Συμφωνώ και εδώ. Ο Johan ήταν ένα όπλο όμως σε κάθε περίπτωση δεν κατάφεραν να εξαφανίσουν εντελώς τη συνείδηση του και αυτό ειναι απ' τα αισιόδοξα μηνύματα του έργου. Ότι όσο τέρας και να προσπαθήσεις να κάνεις κάποιον, θα ζήσουν μέσα του έστω και ψύγματα της ανθρώπινης διάστασης.
Εμένα ο Johan μου θύμισε περισσότερο έναν πρωταγωνιστή από τα παραμύθια του Εσσε, που δεν ήξερε να αγαπάει αλλά όλοι τον αγαπόυσαν. Νομίζω ότι το παραμύθι λεγόταν Augustus.

[Yagami L-ght]

το monster έχει πολύ καλοδουλεμένους χαρακτήρες και με έκανε να συγκινιθώ ουκ ολίγες φορές . Αλλά λίγο έλεος ο tenma ,

Spoiler:

θα μπορούσε να σκοτώσει τον Γιόχαν όταν καιγόταν η βιβλιοθήκη και να μην πεθάνουν ένα σωρό άτομα στα υπόλοιπα 44 επεισόδεια

[Orion19]

Το βλέμμα του

Spoiler:

Johan όταν γύρισε και τον κοίτακε μέσα απο το scope είναι απο τις καλύτερες στιγμές της σειράς για εμένα... Ακόμα με τρομάζει και που το σκέφτομαι

Πάντως, παραδέξου το, δε θα ήθελες να το είχε κάνει ο Τένμα. Χε χε. Και γενικά, δε θα ήθελα τον Τένμα δολοφόνο, anyway. Τον θαυμάζω και τον σέβομαι για την επιλογή του.

[kyoshuke]

Σπουδαία σειρά.

Παραδόξως,ο Tenma μου φάνηκε ο πιο irrelevant πρωταγωνιστής που έχω δει μεχρι τώρα,αλλά πως να μην λατρέψεις την σειρά και το character development της,όταν έχει χαρακτήρες σαν τον Runge και τον Grimmer.

το τέλος ήταν το μόνο που με χάλασε λιγάκι,περίμενα καλύτερη επεξήγηση σε κάποια σημεία.