Μετάβαση στο περιεχόμενο


Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR!


Σύνδεση 

Εγγραφή
Καλωσήλθατε στο .aNiMe//GR, ένα ελληνικό forum για τα anime, τα manga και την ιαπωνική κουλτούρα. Βλέπετε την ιστοσελίδα μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας! Η εγγραφή σας στην διαδικτυακή κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να ψηφίσετε σε δημοσκοπήσεις, να πάρετε μέρος σε διαγωνισμούς μας και πολλές άλλες επιπλέον υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη σας. Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και φυσικά δωρεάν. Ελάτε και εσείς στην κοινότητά μας σήμερα!

Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας ή με την πρόσβαση σας στο forum, παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.
 

Φωτογραφία
- - - - -

Monster Hunt


  • Please log in to reply
No replies to this topic

#1 sinkazama82

sinkazama82

    Anime Newbie

  • Members
  • 109 Δημοσιεύσεις:

Καταχωρήθηκε 12 Νοέμβριος 2015 - 10:09

Το συγκεκριμένο φιλμ λοιπόν έσπασε τα ταμεία στην χώρα, αγγίζοντας τα 13 εκατομμύρια εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση στην προαναφερθείσα λίστα ενώ παράλληλα, και λόγω του μικρού προϋπολογισμού της, είναι αυτή με το μεγαλύτερο ποσοστό κερδών από εκείνες που ξεπέρασαν τα 10 εκατομμύρια εισιτήρια. Η επιτυχία της μάλιστα, αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας ανάμεσα στους αναλυτές του τοπικού box office, οι οποίοι κατέληξαν τελικά σε αιτίες όπως η παρατεταμένη αργία της Πρωτοχρονιάς και το ότι το φιλμ προσέλκυσε πολλούς ηλικιωμένους και μεσήλικες, οι οποίοι με τη σειρά τους παρέσυραν ολόκληρες τις οικογένειές τους στους κινηματογράφους. Όπως γίνεται κατανοητό, τα αίτια της εμπορικότητας του αγγίζουν τα όρια του υπερφυσικού. Ας τη δούμε όμως αναλυτικότερα. 
 
Βρισκόμαστε στο 1997, όπου ο ελαφρώς πνευματικά ανάπηρος Γιονγκ Γκου, εργάζεται σε ένα πάρκινγκ, προσπαθώντας παράλληλα να μεγαλώσει την εξάχρονη κόρη του, η οποία όμως είναι αυτή που ουσιαστικά φροντίζει το νοικοκυριό. Κάποια στιγμή, ο Γιονγκ Γκου προσπαθεί να της αγοράσει μια σχολική τσάντα Sailor Moon, την οποία η μικρή περιμένει πως και πως. Για κακή του τύχη όμως, την τελευταία αγοράζει η κόρη του αρχηγού της αστυνομίας. Εκείνος τότε μην μπορώντας να ανταποκριθεί στην απώλεια της τσάντας, καταλήγει να έρθει στα χέρια με τον αστυνομικό, δεχόμενος μάλιστα αρκετά χτυπήματα, μιας και ο ίδιος δεν μπορούσε οργανικά να ανταποδώσει. 
 
Λίγο αργότερα, ο Γιονγκ Γκου συναντάει τυχαία την προαναφερθείσα κοπελίτσα, η οποία τον πληροφορεί πως υπάρχει ένα άλλο κατάστημα, όπου μπορεί να αγοράσει την τσάντα. Εκείνος την ακολουθεί, μετά από ένα γεγονός όμως που αποκαλύπτεται πολύ αργότερα στην ταινία, το κοριτσάκι καταλήγει νεκρό και εκείνος γρήγορα καταδικάζεται ως απαγωγέας, βιαστής και δολοφόνος, μιας και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απρόσμενες συνθήκες όπου έχει βρεθεί. 
 
Λίγο αργότερα μεταφέρεται στη φυλακή, και με την προαναφερθείσα φήμη να τον συνοδεύει, γίνεται αντικείμενο βίας από τους συγκρατούμενούς του. Σιγά σιγά όμως και αφού μια μέρα σώζει τον αρχηγό του κελιού από βέβαιο θάνατο και μέσω κάποιων επιπλέον πράξεων που αναδεικνύουν την πηγαία καλοσύνη του, κερδίζει τους υπόλοιπους συγκρατούμενους του. Στη συνέχεια εκείνοι καταφέρνουν να φέρουν κρυφά την κόρη του στο κελί ενώ λίγο αργότερα αποφασίζουν να τον βοηθήσουν να εφεσιβάλλει την απόφαση του δικαστηρίου. Μέσα σε όλα αυτά εμπλέκεται και ο διευθυντής της φυλακής, ένας πικραμένος άνθρωπος, τον οποίο επίσης καταφέρνει να μεταστρέψει υπέρ του ο Γιονγκ Γκου. 
 
Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Χγουαν Κιουνγκ Λι, ο οποίος χρησιμοποιεί εντόνως την τεχνική των flashbacks, για να περιγράψει τα γεγονότα, μιας και η εναρκτήρια σκηνή λαμβάνει χώρα αρκετά αργότερα από τον κύριο χρονικό άξονα. Με τον ίδιο τρόπο αποκαλύπτονται σιγά σιγά τόσο τα πραγματικά γεγονότα για το θάνατο της μικρής, όσο και το τι έχει συμβεί τελικώς στον  Γιονγκ Γκου. 
 
Από κει και πέρα, ο σκηνοθέτης προσπάθησε να εντάξει στο φιλμ όλα εκείνα τα στοιχεία που αρέσουν στους Κορεάτες, και κατά τη γνώμη μου, εκεί έγκειται και η επιτυχία του. Κατ'αυτόν τον τρόπο, η ταινία περιλαμβάνει αρκετό μελόδραμα και κωμωδία που εναλλάσσονται συνεχώς, ηθοποιούς που υποδύονται τους ρόλους με υπερβολή, προεξαρχόντως του πρωταγωνιστή, ένα χαριτωμένο κοριτσάκι που κλέβει την παράσταση με την ερμηνεία της, πολλά ευτράπελα, λίγο υπερρεαλισμό και τέλος, την κοινωνική κατακραυγή για το δικαστικό σύστημα και την αστυνομία, που τόσο απασχολεί τα τελευταία χρόνια τους Κορεάτες
 
Τα προβλήματα βέβαια είναι πολλά, κάτι αναμενόμενο, όταν προσπαθεί κάποιος να συμπεριλάβει τόσα πολλά στοιχεία σε ένα φιλμ. Έτσι, το σενάριο είναι άκρως αφελές, ιδιαίτερα η όλη επινόηση της μικρής που κατοικεί κρυφά σε ένα κελί φυλακής αλλά και η σκηνή της απόδρασης, η οποία απλώς είναι παράλογη. Επιπλέον, οι συνεχείς εναλλαγές μεταξύ της φαρσοκωμωδίας και του δακρύβρεχτου μελοδράματος, δεν αφήνουν τον θεατή σε καμία περίπτωση να νιώσει κανένα από τα συναισθήματα που πρεσβεύουν, ούτε να κλάψει, ούτε να γελάσει, τουλάχιστον μέχρι τις τελυταίες σκηνές. 
 
Ανάλογα με ενόχλησε και η μουσική, η οποία αν και δεν είναι κακή από μόνη της, εντούτοις, η απεγνωσμένη προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί ώστε να δώσει ουσία και συναίσθημα σε σκηνές που ήταν κενές αυτών, πραγματικά κουράζει. Την τεχνική αυτή βέβαια την έχει τελειοποιήσει το Χόλιγουντ, οι συντελεστές όμως της συγκεκριμένης ταινίας απέχουν πολύ από το επίπεδο αυτό. 
 
Ως  Γιονγκ Γκου, ο Σέουνγκ Ρίονγκ Ρίου, ο οποίος κέρδισε μάλιστα το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στα Grand Bell, αν και υποδύεται το ρόλο του άκρως υπερβολικά, χωρίς κανέναν ρεαλισμό, πέρα από ελάχιστες σκηνές. Συνειδητοποιώ πως η απόδοσή του έχει σκοπό να ενισχύσει το κωμικό στοιχείο αλλά μιας και το φιλμ περιέχει και μελόδραμα, η απόδοσή του μοιάζει πραγματικά παράταιρη. 
 
Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για το υπόλοιπο επιτελείο, με δύο εξαιρέσεις τον Τζουνγκ Τζιν Γιουνγκ, ο οποίος υποδύεται το ρόλο του διευθυντή της φυλακής με σταθερή αξιοπρέπεια και την μικρή Καλ Σο Γουόν, η οποία αποδίδει με επαγγελματισμό, παρά την ηλικία της.
 
Οι πολυάριθμοι Κορεάτες που την παρακολούθησαν, προφανώς και ήταν αυτοί που της χάρισαν βαθμολογία 8,2 στην IMDB (ενδεικτικά να αναφέρω πως το Αποκάλυψη Τώρα έχει 8,5), αλλά θεωρώ πως πρόκειται για μία μέτρια παραγωγή, που ουσιαστικά δεν διακρίνεται σε κανέναν τομέα. 
 
Για μια ελαφρώς πιο αναλυτική περιγραφή εδώ: 

Αυτή το μήνυμα έχει επεξεργαστεί από sinkazama82: 12 Νοέμβριος 2015 - 10:27